I SA/Po 1141/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika, uznając, że umowa o ustanowienie renty, w której określono z góry całą kwotę świadczenia rozłożoną na raty, nie spełnia wymogów okresowości wymaganych dla renty, a tym samym odliczenie jej od dochodu było niezasadne.
Skarżący A.W. odliczył od dochodu kwotę wypłaconą A.L. z tytułu ustanowionej renty. Organy skarbowe zakwestionowały to odliczenie, twierdząc, że umowa nie spełnia wymogów renty ze względu na z góry oznaczone świadczenie i brak elementu okresowości. Sąd administracyjny zgodził się z organami, podkreślając, że kluczową cechą renty jest okresowość świadczeń, a nie rozłożenie na raty z góry ustalonej kwoty. W konsekwencji skargę oddalono.
Sprawa dotyczyła możliwości odliczenia od dochodu kwoty wypłaconej z tytułu ustanowionej renty. Skarżący A.W. zawarł umowę, w której zobowiązał się do wypłaty A.L. renty pieniężnej w określonej kwocie za dany rok, płatnej w czterech ratach. Organy skarbowe uznały, że nie jest to umowa renty w rozumieniu przepisów, ponieważ świadczenie zostało z góry oznaczone, a brakowało elementu okresowości. Sąd administracyjny, analizując przepisy Kodeksu cywilnego (art. 903 k.c.) i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podkreślił, że istotną cechą umowy o rentę jest okresowość świadczeń, czyli zobowiązanie do świadczeń spełnianych cyklicznie (np. co miesiąc, kwartał), a nie wypłata z góry ustalonej kwoty rozłożonej na raty. Sąd stwierdził, że skarżący zobowiązał się do wypłaty konkretnej kwoty rozłożonej na raty, a nie do świadczeń okresowych, co wyklucza zakwalifikowanie umowy jako renty. W związku z tym, że zaskarżona decyzja była zgodna z prawem, skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taka umowa nie spełnia wymogów renty, ponieważ kluczową cechą renty jest okresowość świadczeń, a nie rozłożenie na raty z góry ustalonej kwoty.
Uzasadnienie
Istotną cechą umowy o rentę jest zobowiązanie do określonych świadczeń okresowych (np. co miesiąc, kwartał), a nie ustanowienie określonej kwoty, która będzie wypłacana w ratach. W analizowanej umowie skarżący zobowiązał się do wypłaty konkretnej kwoty rozłożonej na raty, co wyklucza jej kwalifikację jako renty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
k.c. art. 903
Kodeks cywilny
Przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych świadczeń okresowych w pieniądzu.
u.p.d.o.f. art. 26 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Podstawę obliczenia podatku dochodowego stanowi dochód po odliczeniu kwot rent nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeżeli nie stwierdzi naruszenia prawa.
Pomocnicze
k.c. art. 906 § § 2
Kodeks cywilny
Do renty ustanowionej bez wynagrodzenia stosuje się przepisy o darowiźnie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umowa o ustanowieniu renty, w której określono z góry całą kwotę świadczenia rozłożoną na raty, nie spełnia wymogu okresowości świadczeń wymaganych dla renty. Odliczenie od dochodu kwoty wypłaconej z tytułu umowy niebędącej rentą nie jest dopuszczalne na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.
Odrzucone argumenty
Umowa o ustanowieniu renty, mimo że określono w niej z góry całą kwotę świadczenia rozłożoną na raty, spełnia wymogi art. 903 k.c. i art. 26 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.
Godne uwagi sformułowania
Istotną cechą renty jest więc okresowość spełnianych świadczeń. By można było więc uznać rentę za odpowiadającą wymogom ustawowym, skarżący winien się zobowiązać do świadczenia na rzecz A.L. określonych kwot np. co kwartał przez okres roku a nie zobowiązywać się do wypłaty określonej kwoty rozłożonej na raty kwartalne.
Skład orzekający
Janusz Ruszyński
przewodniczący-sprawozdawca
Ryszard Słupczyński
członek
Gabriela Gorzan
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia renty w kontekście podatkowym i cywilnoprawnym, zwłaszcza w odniesieniu do wymogu okresowości świadczeń."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji umowy z góry ustaloną kwotą rozłożoną na raty. Może nie mieć zastosowania do umów renty o charakterze dożywotnim lub innych form świadczeń okresowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia interpretacyjnego przepisów podatkowych i cywilnych dotyczących renty, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego i cywilnego.
“Czy umowa o rentę z ratami to nadal renta? Sąd wyjaśnia kluczowy wymóg okresowości.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Po 1141/02 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2004-07-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-04-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Gabriela Gorzan Janusz Ruszyński /przewodniczący sprawozdawca/ Ryszard Słupczyński Symbol z opisem 611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t Sygn. powiązane II FSK 179/05 - Wyrok NSA z 2006-01-12 Skarżony organ Izba Skarbowa Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński(spr) Sędziowie NSA Ryszard Słupczyński NSA Gabriela Gorzan Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 08 lipca 2004 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] r. o d d a l a s k a r g ę /-/G.Gorzan /-/J.Ruszyński /-/R.Słupczyński LF Uzasadnienie Niesporne w sprawie winno być to, że organy skarbowe zakwestionowały zasadność odliczenia przez A. W. od dochodu osiągniętego w [...] roku kwotę [...],- zł z tytułu wypłaconej A.L. renty. Według organów skarbowych skarżący w umowie nazwanej "umową o ustanowieniu renty" z góry oznaczył świadczenie, które miało być spełnione, a jego realizacja jedynie odbywała się w czterech ratach. Poszczególne raty były częścią jednego większego świadczenia, a nie samoistne. Te okoliczności uniemożliwiają, zdaniem organów skarbowych zakwalifikowanie umowy jako umowy o rentę. Brak też elementu okresowości, co uniemożliwia zastosowanie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] A. W. wniósł o jej uchylenie. Zdaniem skarżącego, ustanowiona przez niego umowa renty z [...]r. nie jest umową darowizny lecz spełnia wszystkie wymogi art. 903 kc i art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26.7.1991 r. o podatku dochodowym w brzmieniu obowiązującym w roku [...] podstawę obliczenia podatku dochodowego stanowi dochód po odliczeniu kwot rent nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów. Niesporne winno być to, że skarżący w dniu [...]r. zawarł z A.L. umowę pisemną, w której zobowiązał się do określonych umową świadczeń okresowych w pieniądzu. W umowie tej skarżący zobowiązał się do wypłaty na rzecz A.L. renty pieniężnej w kwocie [...],- złotych za rok [...] płatnej w ratach do [...].3., [...].6., [...].9. i [...].12. Analiza treści tej umowy prowadzi do wniosku, że była to umowa nie ekwiwalentna. Zgodnie z treścią art. 903 k.c. przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych świadczeń okresowych w pieniądzu. Istotną cechą renty jest więc okresowość spełnianych świadczeń. Zgodnie z treścią art. 906 § 2 k.c. do renty ustanowionej bez wynagrodzenia (tak jak w niniejszym przypadku) stosuje się przepisy o darowiźnie. Nie oznacza to oczywiście przesądzenia, że renta ustanowiona bez wynagrodzenia przekształca się w darowiznę. Do renty ustanowionej bez wynagrodzenia stosuje się przepisy o darowiźnie wprost, a nie w sposób odpowiedni. Oznacza to, że do takiej renty mają zastosowanie wprost przepisy dotyczące formy określonej dla umowy darowizny (art. 890) i przesłanek jej odwołania (art. 896-899 k.c.). W niniejszej sprawie nie występuje problem odwołania renty i formy aktu notarialnego wobec tego, że niesporne winno być to, iż przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Jak już wyżej wspomniano istotną cechą umowy o rentę jest okresowość spełnianych świadczeń. Oznacza to, że by móc uznać umowę za umowę ustanawiającą rentę konieczne jest zobowiązanie się do określonych świadczeń okresowych (np. co miesiąc, kwartał itp.) a nie ustanowienie określonej kwoty, która będzie wypłacana w ratach. By można było więc uznać rentę za odpowiadającą wymogom ustawowym, skarżący winien się zobowiązać do świadczenia na rzecz A.L. określonych kwot np. co kwartał przez okres roku a nie zobowiązywać się do wypłaty określonej kwoty rozłożonej na raty kwartalne. Z tych przyczyn należało uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przytoczonymi wyżej przepisami i skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). /-/G.Gorzan /-/J.Ruszyński /-/R.Słupczyński LF
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI