I SA/OP 999/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Opola o nałożeniu na G. Sp. z o.o. kary pieniężnej za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu w ustawowym terminie. Spółka zbyła pojazd 28 lutego 2020 r., a zawiadomienie wpłynęło do organu dopiero 10 września 2020 r. Organy uznały, że zawiadomienie po terminie nie stanowi zaprzestania naruszenia prawa, a waga naruszenia nie jest znikoma, co uniemożliwia odstąpienie od nałożenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Sąd administracyjny uznał, że choć organy prawidłowo stwierdziły, iż zawiadomienie nastąpiło po terminie, to błędnie oceniły wagę naruszenia jako niebędącą znikomą. Sąd podkreślił, że profesjonalny charakter działalności spółki nakłada na nią wyższe wymagania, jednakże waga naruszenia powinna być oceniana w kontekście celów, jakim służy przepis. Kluczowym zarzutem skargi było naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niedostateczne rozważenie przesłanek odstąpienia od nałożenia kary. Sąd zgodził się ze skarżącą, że organy nieprawidłowo oceniły wagę naruszenia, nie uwzględniając wszystkich okoliczności. Ponadto, Sąd uznał, że organy nieprawidłowo ustaliły wysokość kary pieniężnej. Organy pierwszej i drugiej instancji nie wykazały w sposób należyty, dlaczego kara została ustalona w wysokości wyższej niż minimalna, nie uwzględniając w pełni przesłanek miarkowania określonych w art. 140n ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, takich jak zakres naruszenia czy korzyści finansowe. Sąd zwrócił uwagę na nowelizację przepisów, która wprowadziła sztywną karę 250 zł, co powinno stanowić wskazówkę interpretacyjną przy stosowaniu przepisów dotychczasowych. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie wysokości kar pieniężnych w sprawach administracyjnych, stosowanie przepisów przejściowych i względniejszych ustaw, zasada in dubio pro libertate.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z karami za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu, ale zawiera ogólne zasady stosowania prawa.
Zagadnienia prawne (2)
Czy opóźnienie w zawiadomieniu o zbyciu pojazdu przez profesjonalny podmiot gospodarczy może być uznane za naruszenie o znikomej wadze, uzasadniające odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, waga naruszenia nie może być uznana za znikomą, zwłaszcza w przypadku profesjonalnego podmiotu, który powinien znać swoje obowiązki. Jednakże, ocena wagi naruszenia powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy, w tym czas opóźnienia i działania organów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy błędnie oceniły wagę naruszenia jako niebędącą znikomą, nie przeprowadzając pełnej analizy okoliczności sprawy i nie uwzględniając wszystkich przesłanek odstąpienia od kary.
Jak należy miarkować wysokość kary pieniężnej za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu, uwzględniając przepisy dotychczasowe i nowelizację Prawa o ruchu drogowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organy powinny uwzględnić wszystkie przesłanki miarkowania kary, w tym zakres naruszenia, powtarzalność i korzyści finansowe. Nowelizacja przepisów, wprowadzająca niższą, sztywną karę, powinna stanowić wskazówkę interpretacyjną przy stosowaniu przepisów dotychczasowych, a także należy stosować zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy nieprawidłowo ustaliły wysokość kary, nie wykazując w sposób należyty jej zasadności i nie uwzględniając wszystkich okoliczności, w tym nowej, niższej wysokości kary przewidzianej w znowelizowanych przepisach.
Przepisy (18)
Główne
k.p.a. art. 189f § par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.r.d. art. 78 § ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
u.p.r.d. art. 140mb § pkt 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
u.p.r.d. art. 140n § ust. 4
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
P.p.s.a. art. 145 § par.1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 7a § par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7b
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189c
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa COVID-19 art. 31i § ust. 1, ust. 2
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
ustawa COVID-19 art. 15zzzzzn2
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
ustawa nowelizująca art. 16
Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych skutków kradzieży tożsamości
P.p.s.a. art. 134 § par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwa ocena wagi naruszenia prawa przez organy administracji. • Niewłaściwe ustalenie wysokości kary pieniężnej. • Niewzięcie pod uwagę nowelizacji przepisów Prawa o ruchu drogowym jako wskazówki interpretacyjnej. • Niewłaściwe zastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony.
Godne uwagi sformułowania
waga naruszenia prawa jest znikoma • zaprzestała naruszania prawa • profesjonalny uczestnik działalności gospodarczej • ustawa nowa, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza dla strony • zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony (in dubio pro libertate)
Skład orzekający
Beata Kozicka
przewodniczący sprawozdawca
Elżbieta Kmiecik
sędzia
Remigiusz Mazur
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wysokości kar pieniężnych w sprawach administracyjnych, stosowanie przepisów przejściowych i względniejszych ustaw, zasada in dubio pro libertate."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z karami za niezawiadomienie o zbyciu pojazdu, ale zawiera ogólne zasady stosowania prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego obowiązku właścicieli pojazdów i pokazuje, jak interpretacja przepisów, w tym przepisów przejściowych i zasad ogólnych, może wpłynąć na wysokość nałożonej kary. Pokazuje również, jak sąd administracyjny kontroluje decyzje organów administracji.
“Czy kara za spóźnione zgłoszenie sprzedaży auta może być wyższa niż przewiduje nowe prawo? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.