I SA/Op 91/23

I SA/Op 91/23 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2023-04-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Aleksandra Sędkowska /sprawozdawca/
Anna Komorowska-Kaczkowska
Tomasz Judecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
6561
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
III FSK 1075/23 - Wyrok NSA z 2024-12-12
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1170
art. 7 ust. 1 pkt 9
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Asesor sądowy WSA Anna Komorowska-Kaczkowska Protokolant Referent Grażyna Sułkowska-Kosmider po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w K. na interpretację indywidualną Burmistrza Brzegu z dnia 28 grudnia 2022 r., nr FN.II.3120.20.3.2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Burmistrza Brzegu na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie złotych: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną interpretacją indywidualną z 28 grudnia 2022 r. nr Fn.II.3120.20.3.2022 Burmistrz Brzegu (dalej jako: Organ), działając na podstawie art. 14j § 1 i § 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm. - dalej zwana "O.p."), po rozpatrzeniu wniosku spółki B. Sp. z o.o. w K. (dalej jako: strona, skarżąca, skarżący, Spółka, wnioskodawca) z 22 lipca 2022 r. o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zwolnienia z podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust.1 pkt 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1170 ze zm. - dalej w skrócie "upol") - stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 i pytania nr 2 jest nieprawidłowe.
W uzasadnieniu interpretacji organ wskazał, że Spółka w złożonym wniosku przedstawiła stan faktyczny, z którego wynika, iż zlokalizowany w B. przy ul. [...], należący do skarżącej zakład produkcyjny [...] i [...] położony jest na lewym brzegu rzeki [...], w [...] km jej biegu. Teren, na którym umiejscowiony jest przedmiotowy zakład produkcyjny, leży przy [...] i sąsiaduje z obszarem terasy zalewowej rzeki [...]. Od strony rzeki [...], na terenie zakładu produkcyjnego, na działkach nr a, b i c wybudowana została budowla ziemna w postaci nasypu oddzielającego składowisko płynnej zaolejonej ziemi okrzemkowej (określane jako osadniki bądź laguny) od terasy zalewowej rzeki [...], zwany dalej: "Nasypem". Nasyp znajduje się u podnóża skarpy terasy zalewowej. Jego powierzchnia zabudowy to [...] m2. Przedmiotowy obiekt ma postać podłużnego usypiska o trapezowatym przekroju poprzecznym, którego szerokość w koronie wynosi [...] m a skarpa odpowietrzna ma nachylenie [...]. Nasyp wykonany został z ziemi i od strony skarpy odpowietrznej jest uszczelniony wykładziną z włókniny obciążoną płytami betonowymi ażurowymi [...] x [...] x [...] cm, które umożliwiają porost trawy. Korpus Nasypu wykonano z [...] . W dolnej części przedmiotowy Nasyp został umocniony murem oporowym ze stalowych grodzi typu [...].
Pierwotne zadanie opisanego obiektu, polegające na zabezpieczeniu osadników od terasy zalewowej rzeki [...], uległo poszerzeniu na skutek przeprowadzonych w latach 90-tych XX wieku prac budowlanych polegających na wzmocnieniu zapory ziemnej osadników w celu zabezpieczenia przeciwpowodziowego od strony rzeki [...]. Obecnie Nasyp zabezpiecza również teren zakładu skarżącej, posadowione tam obiekty, przed zalaniem przez wody [...]. Opisywana budowla pełni zatem faktycznie dwie funkcje - stanowi zarówno zabezpieczenie przed przenikaniem zanieczyszczeń z osadników do rzeki [...], jak również funkcję wału ochronnego (przeciwpowodziowego). W decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w Brzegu z dnia [...]., Nr [...] , w sprawie zatwierdzenia planu realizacyjnego skarpy osadników, zatwierdzono plan realizacyjny wzmocnienia skarpy osadników jako zabezpieczenie przeciwpowodziowe od strony rzeki [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano wprost, że przedmiotowy nasyp stanowi element obwałowania rzeki [...] jako zabezpieczenie przeciwpowodziowe.
Dnia [...] wydano pozwolenie wodnoprawne m. in. na wzmocnienie zapory ziemnej zbiorników do składowania ziemi bielącej (opisanego wyżej Nasypu) - decyzja Urzędu Wojewódzkiego w Opolu Wydział Ochrony środowiska, Nr [...].
Według stanu na dzień [...] 2002 r. Nasyp klasyfikowany był jako obiekt hydrotechniczny stale piętrzący wodę o klasie ważności III.
Również w protokole nr [...] z przeglądu technicznego z dnia [...] 2021 r., obiekt określany jest jako wał przeciwpowodziowy (protokół nr [...] opracowany przez Biuro projektowe C.).
Obszar, ograniczony od jednej strony linią brzegową [...] i od drugiej strony Nasypem - w obrębie którego leżą części działek ewidencyjnych o numerach: a i b - jest terenem zalewowym. Według mapy Systemu Informacji Przestrzennej, prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi na wypunktowanych działkach jest wysokie i wynosi 10% (co oznacza występowanie powodzi raz na 10 lat).
Nasyp jest deklarowany i opodatkowany przez skarżącą jako budowla o numerze inwentarzowym [...] i nazwie "Wał przeciwpowodziowy" z wartością księgową jako podstawą opodatkowania. Natomiast działki ewidencyjne, na częściach których posadowiona jest przedmiotowa budowla, skarżący opodatkowuje od ich łącznej powierzchni, stawką od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a upol.
Od strony rzeki [...], na terenie zakładu produkcyjnego skarżącej w [...], na działkach nr d oraz e, w wyniku prac budowlanych polegających na wyprofilowaniu naturalnej skarpy zielnej oraz umocnieniu jej płytami betonowymi ażurowymi uszczelnionymi wykładziną z włókniny, powstała budowla ziemna, zwana dalej: "Skarpą".
Skarpa znajduje się u podnóża terasy zalewowej i ma długość [...] m. Jej powierzchnia zabudowy to [...] m2, w podstawie przedmiotowy obiekt ma szerokość 25 m. Dla prawidłowego odwodnienia terenu Skarpy zamontowane zostały betonowe korytka ścieków wody opadowej, które ułożono na gruncie rodzimym.
Budowa Skarpy zakończyła się w roku [...]. Zasadniczą funkcją przedmiotowego obiektu budowlanego jest zabezpieczenie zakładu skarżącego od wód rzeki [...]. Opisywana budowla pełni zatem faktycznie funkcję tożsamą z funkcją wału ochronnego (przeciwpowodziowego).
Obszar, ograniczony od jednej strony linią brzegową [...] i od drugiej strony Skarpą - w obrębie którego leżą części działek ewidencyjnych o numerach: d i e - jest terenem zalewowym. Według mapy Systemu Informacji Przestrzennej, prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi na wypunktowanych działkach jest wysokie i wynosi 10% (co oznacza występowanie powodzi raz na 10 lat).
Skarpa jest deklarowana i opodatkowana przez skarżącą jako budowla o numerze inwentarzowym [...] i nazwie "[...] " z wartością księgową jako podstawą opodatkowania. Natomiast działki ewidencyjne, na częściach których posadowiona jest przedmiotowa budowla, skarżąca opodatkowuje od ich łącznej powierzchni, stawką od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a upol.
W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny skarżąca zwróciła się o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, formułując następujące pytania:
Pytanie 1:
Czy scharakteryzowana powyżej budowla ziemna (Nasyp) stanowi wał ochronny, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 upol i który w przypadku braku zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej przez podmioty inne niż spółki wodne, ich związki i związki wałowe, będzie zwolniony od podatku od nieruchomości?
Pytanie 2:
Czy scharakteryzowana powyżej budowla ziemna (Skarpa) stanowi wał ochronny, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 upol i który w przypadku braku zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej przez podmioty inne niż spółki wodne, ich związki i związki wałowe, będzie zwolniony od podatku od nieruchomości?
Dnia 28.12.2022r. Burmistrz Brzegu wydał interpretację indywidualną nr FN.II.3120.20.3.2022, w której:
1. uznał, że stanowisko wnioskodawcy w zakresie Pytania 1, przedstawione we wniosku z dnia 22.07.2022r. jest nieprawidłowe;
2. uznał, że stanowisko wnioskodawcy w zakresie Pytania 2, przedstawione we wniosku z dn. 22.07.2022r. jest nieprawidłowe.
W uzasadnieniu interpretacji organ wskazał, iż stanowisko skarżącej jest nieprawidłowe i przedstawił w tym zakresie uzasadnienie prawne swojej oceny podając, że "wał ochronny" to urządzenie ziemne mające funkcję ochronną. W zakresie pytania 1 wskazano, że nasyp jest elementem budowli składowiska, którego funkcją jest gromadzenie i przechowywanie, a więc nie może być uznany za "budowlę wału ochronnego", o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 upol.
W zakresie pytania 2 wyjaśniono, że skarpa to twór naturalny - stroma ściana równiny zalewowej, która została dodatkowo zabezpieczona płytami betonowymi, a więc nie stanowi urządzenia ziemnego, które mogłoby być uznane za wał ochronny.
Skargę na powyższą interpretację wniósł skarżący, zarzucając jej:
1) naruszenie przepisów postępowania, tj.:
a) art. 14c § 1 i § 2, art. 14h w zw. z art. 121 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez fakt, iż wydana Interpretacja nie odnosi się do stanowiska Skarżącej i nie zawiera uzasadnienia prawnego Organu w zakresie uznania wskazanej we wniosku budowli Nasypu za wał ochronny, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9) u.p.o.l., poprzez ograniczenie się przez Organ do przywołania w Interpretacji okoliczności zajęcia tej budowli (w ocenie Organu) na prowadzenie działalności gospodarczej - co nie było przedmiotem zadanego we wniosku Skarżącej pytania i co skutkowało brakiem możliwości zapoznania się z uzasadnieniem w sposób pozwalający na przeanalizowanie toku rozumowania Organu oraz brakiem możliwości dokonania przez Skarżącą oceny, czy Organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego;
b) art. 14c § 1 O.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez fakt, iż uzasadnienie wydanej Interpretacji jest nielogiczne i wzajemne sprzeczne, z uwagi na uznanie przez Organ, że Nasyp jest co prawda wałem ochronnym, jednak wyłącznie "pozornie", bowiem, w ocenie Organu, jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej;
c) art. 14c § 1 O.p. w zw. z art. 14 b § 3 O.p., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nieuprawnioną ingerencję Organu w stan faktyczny poprzez przyjęcie nie wynikającej ze stanu faktycznego wskazanego we wniosku o udzielenie Interpretacji subsydiarnej względem funkcji składowania Nasypu jego funkcji ochronnej oraz poprzez samodzielne przeprowadzenie przez Organ czynności wyjaśniających, polegających na analizie map zagrożenia powodziowego, sporządzonych dla obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi - o których mowa w art. 169 Prawo wodne i w oparciu o nie ustalenie, iż budowle wskazane we wniosku nie są wałami ochronnymi, co ma potwierdzać stanowisko Organu wyrażone w Interpretacji.
2) naruszenie prawa materialnego tj.:
a) art. 7 ust. 1 pkt 9) u.p.o.l. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż:
- budowla Skarpy nie jest wałem ochronnym, o którym mowa w powołanym przepisie, z uwagi na wbudowanie jej w naturalnie istniejącą skarpę ziemną;
- zlokalizowanie Skarpy u podnóża terasy zalewowej wyklucza uznanie jej za wał ochronny, o którym mowa w powołanym przepisie;
pomimo, iż językowa wykładnia pojęcia wału ochronnego nie uzależnia uznania za wał ochronny budowli ziemnych od przyjętych przez Organ kryteriów.
b) art. 7 ust. 1 pkt 9) u.p.o.l., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na bezzasadnym przyjęciu, iż budowlą wałów ochronnych, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9) u.p.o.l., jest wyłącznie taki obiekt, którego jedyną funkcją jest ochrona terenów zalewowych przed wodami wezbraniowymi rzeki, pomimo iż w powołanym przepisie brak jest takich ograniczeń.
W odpowiedzi na w/w skargę organ wskazał, że podniesione przez skarżącego zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 146 § 1 i przy odpowiednim zastosowaniu art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej jako: [ppsa], sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób - odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania.
W myśl art. 57a tej ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji w świetle powyższych kryteriów Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd przyznał rację stronie skarżącej z uwagi na trafność zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia przepisów prawa procesowego. Słusznie bowiem podnosi skarżąca, że zaskarżona interpretacja podatkowa nie spełnia wymogów określonych w art. 14c § 1 O.p.
Zgodnie z art. 14c § 1 O.p., interpretacja indywidualna powinna zawierać wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna powinna zawierać wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2).
Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji Sąd za uzasadniony uznał zarzut, że treść pytania zawartego we wniosku skarżącej nie koresponduje z uzasadnieniem stanowiska organu interpretacyjnego.
Przypomnieć trzeba, że skarżąca, występując z wnioskiem o interpretację indywidualną, domagała się potwierdzenia, czy Nasyp i Skarpa stanowią wały ochronne, o których mowa w art. 7 ust.1 pkt 9) u.p.o.l: "Czy scharakteryzowana powyżej budowla ziemna (Nasyp) stanowi wał ochronny, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 upol i który w przypadku braku zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej przez podmioty inne niż spółki wodne, ich związki i związki wałowe, będzie zwolniony od podatku od nieruchomości?"
Pytanie nie dotyczyło zatem kwestii zajęcia powołanych budowli na działalność gospodarczą prowadzoną przez Skarżącą. Treść pytania nie pozostawia wątpliwości, iż wnioskiem objęte zostało wyłącznie przesądzenie Organu o zakwalifikowaniu Nasypu i Skarpy do budowli będących wałami ochronnymi. Tymczasem, jak trafnie podnosi skarżąca, Organ negatywną Interpretację dotyczącą braku możliwości uznania Nasypu za wał ochronny zbudował w oparciu o przesłankę zajęcia Nasypu na cele działalności gospodarczej Skarżącej. W podsumowaniu bowiem odpowiedzi na pytanie 1 Organ stwierdza:
"Mając zatem na uwadze powyższe, opisany we Wniosku "Nasyp" (...)- pozornie wypełnia przyjętą definicję "wału", jako "urządzenia ziemnego", jednak nie można pominąć, iż de facto stanowi obwałowanie składowiska zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej, a tym samym nie może być uznany za budowlę wału ochronnego, niezajętego na prowadzenie działalności gospodarczej - korzystającą ze zwolnienia o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 9 upol".
Tym samym Organ nie tylko nie odpowiedział na zadane mu pytanie, ale i udzielił na nie odpowiedzi na podstawie ustalonego przez siebie samodzielnie stanu faktycznego - nie wynikającego z treści wniosku o udzielnie Interpretacji. Przy czym zauważenia wymaga, iż przesłanka możliwości zakwalifikowania danej budowli do wałów ochronnych jest jedną, obok "nie zajęcia" na prowadzenie działalności gospodarczej, z przesłanek zwolnienia z opodatkowania. Rację należy przyznać skarżącej, iż są to dwie niezależne od siebie przesłanki. Nie sposób odmówić kwalifikacji danej budowli do kategorii wałów ochronnych posiłkując się, jak to czyni Organ w zaskarżonej Interpretacji, twierdzeniem, iż przesądza o tym okoliczność zajęcia tej budowli na prowadzenie działalności gospodarczej (ustalona zresztą samodzielnie przez Organ).
Należy nadto wskazać, iż uzasadnienie Interpretacji w części ogólnej potwierdza stanowisko Skarżącej odnośnie zasadności przyjęcia dla określenia pojęcia wału ochronnego jego znaczenia w języku potocznym. Organ przyznaje, iż Skarżąca słusznie wskazuje, iż pojęcie wałów przeciwpowodziowych mieści się w pojęciu budowli wałów ochronnych z art. 7 ust. 1 pkt 9) u.p.o.l. oraz, iż o uznaniu budowli za wał ochronny nie przesądza tylko jej kształt, ale i występowanie właściwości określonej jako zapewniającej ochronę.
W dalszej części Interpretacji odnosząc się do stanowiska Skarżącej w zakresie pytania 1 dotyczącego Nasypu Organ wskazuje jednak, iż mimo że Nasyp spełnia wszystkie wynikające z definicji językowej przesłanki do uznania go za wał ochronny - to jednak w ocenie Organu jedynie - "pozornie wypełnia przyjętą definicję wału", bo stanowi obwałowanie składowiska zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej, a tym samym nie może być uznany za budowlę wału ochronnego nie zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej.
Powyższe sprawia, iż należy podzielić zarzut skarżącej, iż uzasadnienie Interpretacji jest wzajemnie sprzeczne. Wynika bowiem z niego, iż co prawda w ocenie Organu Nasyp jest wałem ochronnym - czego dotyczy zadane we wniosku o udzielenie interpretacji pytanie, ale jest nim tylko pozornie, ponieważ zajęty jest pod prowadzenie działalności gospodarczej.
Nie można zatem, w ocenie Sądu, ustalić w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości tego, jak Organ ocenia stanowisko wnioskodawcy. Wskazany brak spójności pomiędzy poszczególnymi częściami uzasadnienia Interpretacji jest poważaną przeszkodą w praktycznym skorzystaniu z Interpretacji. Z części ogólnej uzasadnienia wynika, iż skarżąca ma rację co do kwalifikowania Nasypu jako wału ochronnego, ale dalsza część uzasadniania wskazuje, że nieprawidłowe jest stanowisko Skarżącej - z uwagi na dostrzeżoną przez Organ "pozorność" wypełnienia przez Nasyp przesłanek pozwalających na uznanie go za wał ochronny.
Rację ma zatem skarżąca, że istnieje oczywisty dysonans pomiędzy uzasadnieniem interpretacji indywidualnej, a przedmiotem jej pytania i stanowiska zajętego we wniosku. Tak sformułowana interpretacja powoduje, że organ w istocie nie odpowiedział na postawione przez wnioskodawcę pytanie. Nie można więc ustalić w jednoznaczny i nie budzący wątpliwości sposób, jak organ interpretacyjny ocenia stanowisko wnioskodawcy.
Tym samym z uzasadnienia Interpretacji nie wnika tok rozumowania Organu interpretacyjnego, który doprowadził do zanegowania słuszności stanowiska Skarżącej, co świadczy o nieprawidłowym uzasadnieniu Interpretacji - sporządzonym z naruszeniem art. 14c §1 i § 2 oraz art. 14h w zw. z art. 121 O.p.
Zasadny jest również kolejny postawiony przez skarżącą zarzut co do nieuprawnionej ingerencji organu w przedstawiony we wniosku stan faktyczny.
W myśl art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Co istotne i podkreślane w orzecznictwie sądów administracyjnych, interpretacja indywidualna nie stanowi abstrakcyjnego wyjaśnienia przepisów prawnych, lecz jest dokonaniem oceny prawnej stanowiska wnioskującego na tle zindywidualizowanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, który jest przedstawiony przez podatnika we wniosku o udzielenie interpretacji, a organ interpretacyjny, a następnie także i sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega na tym, że organ wydający interpretację bierze pod uwagę tylko i wyłącznie elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawione przez stronę we wniosku, nie weryfikując ich prawdziwości. W ramach postępowania interpretacyjnego nie jest więc dopuszczalne ustalenie przez organ podatkowy zdarzeń faktycznych, istotnych dla zastosowania wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji przepisów materialnego prawa podatkowego. Zgodnie bowiem z treścią w/w art. 14b § 3 O.p., to na składającym wniosek o wydanie interpretacji spoczywa ciężar wyczerpującego opisania stanu faktycznego lub też przedstawienia opisu zdarzenia przyszłego, a rola organu interpretacyjnego sprowadza się do dokonania wykładni wskazanych przez wnioskodawcę przepisów prawa oraz odniesienia wynikających z nich norm do stanowiska zawartego we wniosku o wydanie interpretacji, a przez to w konsekwencji dokonanie oceny stanowiska własnego wnioskodawcy.
Należy też zauważyć, że instytucja indywidualnej interpretacji podatkowej ma w założeniu spełniać funkcję dwojakiego rodzaju: informacyjną wynikającą z art. 14b § 1-3 i art. 14c § 1 i 2 O.p. oraz gwarancyjną, którą ustanawiają przepisy o tzw. "nieszkodzeniu" podmiotowi, który zastosował się do wydanej interpretacji (art. 14k § 1 i § 3, art. 14m i art. 14na O.p). Ze swej istoty wydanie interpretacji indywidualnej powinno zatem oznaczać, że zainteresowany pozna zapatrywania organu podatkowego w zakresie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego na tle faktycznego/przyszłego zdarzenia opisanego we wniosku, sprecyzowanego przez niego zapytania oraz przedstawionej własnej oceny, jak również to, że będzie miał realną możliwość powołania się na to stanowisko w razie ewentualnych sporów z organami podatkowymi. Inaczej mówiąc funkcja informacyjna interpretacji indywidualnej jest niejako "wpisana" w funkcję gwarancyjną tej instytucji. Oceniając stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku, organ informuje go bowiem o prawidłowej wykładni przepisu prawa podatkowego oraz o możliwości i prawidłowym sposobie zastosowania w przedstawionym przez wnioskodawcę jako podmiot prawa podatkowego stanie faktycznym, nie dla samego udzielenia informacji, ale po to, by wnioskodawca realizując swoje obowiązki podatkowe zgodnie z uzyskaną informacją, miał możliwość skorzystania z gwarancji ochrony prawnej.
Odnosząc te rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, że organ interpretacyjny wykroczył ponad opisany w treści wniosku stan faktyczny, podejmując własne ustalenia.
Przypomnieć należy, iż w wydanej Interpretacji Organ wskazuje, iż Nasyp stanowi w istocie element budowli składowiska, którego funkcją jest gromadzenie i przechowywanie odpadów. Dalej Organ wskazuje - sprzecznie z opisem stanu faktycznego zawartym we wniosku o udzielenie Interpretacji, iż funkcja ochronna Nasypu jest funkcją jedynie poboczną, subsydiarną i występuje obok podstawowej funkcji - składowiska (składowania).
Ponadto w zaskarżonej Interpretacji doszło do ingerencji w opisany przez skarżącą stan faktyczny poprzez przeprowadzenie przez Organ postępowania wyjaśniającego i badanie, czy Nasyp i Skarpa zostały wprowadzone na mapy zagrożenia powodziowego, sporządzone dla obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi - o których mowa w art. 169 ustawy Prawo wodne. Organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające - sięgnął po informacje znajdujące się w dostępnych mu bazach danych i w oparciu o te informacje ustalił stan faktyczny - inny niż podany we wniosku o wydanie Interpretacji. Doszło do tego mimo sytuacji, w której stan faktyczny został wyczerpująco przedstawniony we wniosku oraz wbrew art. 14 b § 3 O.p, co w ocenie Sądu stanowi jednoznaczne naruszenie powołanych w petitum skargi przepisów prawa procesowego.
Powyższe okoliczności wskazują, że Organ dokonał weryfikacji przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, do czego nie był uprawniony. Jak już bowiem wyżej wskazano, przepisy normujące wydawanie interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego nie przewidują możliwości ustalania i weryfikowania przez organ stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, w drodze postępowania dowodowego. Wydając interpretację, organ, tak jak i sąd, jest związany stanem faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji, niezależnie od tego, czy stan ten odpowiada zdarzeniom rzeczywistym, czy nie. Organ nie może również modyfikować lub samodzielnie uzupełniać przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego. Może jedynie w razie wątpliwości co do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), wzywać wnioskodawcę - w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. - o sprecyzowanie opisanego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub też o usunięcie innych braków wniosku.
Oznacza to, że podstawowe znaczenie dla oceny konsekwencji prawnych stanu faktycznego w sprawie niniejszej mają wskazane we wniosku okoliczności. Dokonując natomiast ustaleń przeciwnych, Organ wyraźnie wykroczył poza okoliczności przedstawione przez skarżącą we wniosku, co stanowi o naruszeniu art. 14c § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p.
Podkreślić w tym miejscu należy, że z treści art. 7 ust. 1 pkt 90 upol nie wynika wprost, że warunkiem zwolnienia jest, by wały ochronne były naniesione na urzędowe mapy, czy były oficjalnie udokumentowane, jako przeciwpowodziowe (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 14.09.2022 r., sygn. akt I SA/Op 188/22).
Uzupełniająco można zaznaczyć, że wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie pozbawia organu możliwości zweryfikowania prawidłowości deklarowanych przez podatnika podstaw opodatkowania w toku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego. Należy zauważyć, że funkcja ochronna interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego znajdzie zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny odpowiada stanowi rzeczywistemu.
Podsumowując Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem uzasadnione okazały się podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa procesowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu wniosku Organ winien wziąć pod uwagę wyłącznie stan faktyczny opisany we wniosku i dokonać oceny stanowiska skarżącej w ramach zadanego pytania.
Z uwagi na charakter stwierdzonych uchybień za przedwczesne należy uznać czynienie przez Sąd rozważań odnośnie naruszenia przytoczonych w skardze przepisów prawa materialnego.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa, na które składają się: wpis uiszczony od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).