I SA/Op 748/13

I SA/Op 748/13 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2014-01-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2013-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Joanna Kuczyńska /przewodniczący/
Marta Wojciechowska /sprawozdawca/
Marzena Łozowska
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 619/14 - Wyrok NSA z 2016-10-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
art. 29 ust. 13, 15 i 16
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Sędzia WSA Marzena Łozowska Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 13 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 13 września 2013 r. uchylająca decyzję organu pierwszej instancji - Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 29 kwietnia 2013 r. i określająca kwotę podatku od towarów i usług powstałego z tytułu importu towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego z dnia 8.08.2012 r. w wysokości 45594,00 PLN.
Jak ustalono, w dniu 8.08.2012 r. w Oddziale Celnym w Opolu prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" T. R., za pośrednictwem bezpośrednim Agencji Celnej "B" Sp. z o.o. z O., dokonał zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu towaru opisanego w polu 31 JDA SAD jako: siatka ścienna podtynkowa z włókna szklanego o wielkości oczka 5mm x 5mm, 145 g/m2, w ilości 107500m2, klasyfikując towar do kodu TARIC 7019590012, deklarując chińskie pochodzenie towaru. Zgłoszenie zarejestrowano pod numerem OGL [...]. Do zgłoszenia załączono między innymi fakturę handlową nr 120426M z dnia 26.04.2012 r. wraz z fakturą proforma nr 120426M z dnia 26.04.2012 r. wystawione przez firmę "C" Co. Ltd. z Tajwanu, zgodnie z którą cena jednostkowa za 1 m2 wynosiła 0,186 USD, a wartość towaru wynosiła 19995,00 USD. Towar został zwolniony przez organ celny do wnioskowanej procedury celnej bez weryfikacji zgłoszenia celnego i bez rewizji celnej.
Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie wartości celnej i związanych z nią należnościami celnymi oraz postępowanie podatkowe w sprawie określenia podatku od towarów i usług powstałego z mocy prawa w związku z importem towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu za zgłoszeniem celnym z dnia 8.08.2012 r.
Decyzją z 29.04.2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił wobec towaru objętego zgłoszeniem z dnia 13.08.2012 r. pozostającą do pokrycia kwotę należności celnych oraz pozostającą do pokrycia kwotę ostatecznego cła antydumpingowego, dokonując zmian w zgłoszeniu celnym. Uzasadnione to było zmianą zadeklarowanej wartości celnej, którą określono na podstawie wartości towarów identycznych (art. 30 ust. 2 lit a WKC) w zw. z art. 181a RWKC z uwagi na wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi faktycznie zapłaconą lub należną kwotę określoną w art. 29 WKC.
Decyzja stała się przedmiotem odwołania, w którym strona działając za pośrednictwem pełnomocnika wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Organ odwoławczy Dyrektor Izby Celnej w Opolu wydał decyzję z dnia 13.09.2013 r., w której uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w całości i określił wobec towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia 8.08.2012 r. wynikająca z długu celnego kwotę cła w wysokości 8.056,00 PLN i kwotę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 72.390,00 PLN, przyjmując wartość celną towaru w wysokości 115.088,00 PLN.
W postępowaniu podatkowym w sprawie określenia podatku od towarów i usług powstałego z mocy prawa związku z importem towaru uwzględniono ustalenia dokonane toku postępowania celnego zakończonego wyżej wskazaną decyzją, w tym wartość celną towaru, należne cło, koszty transportu, cło antydumpingowe. W wyniku dokonanych ustaleń Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu wydał decyzję z dnia 29.04.2013r. w której określił kwotę podatku VAT w wysokości 47.761,00 zł .
Decyzja stała się przedmiotem odwołania, w którym strona działając za pośrednictwem pełnomocnika wniosła o jej uchylenie w całości, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Decyzji zarzucono naruszenie przepisów:
- art. 29 i 30 WKC w związku z art. 181 a RWKC poprzez bezzasadne niezastosowanie art. 29 WKC i niezastosowanie udzielonego stronie rabatu,
- art. 3531, art. 155 §2 Kodeksu cywilnego poprzez uznanie, że strony nie mogły dokonać modyfikacji zawartej wcześniej umowy oraz uznanie, że w dacie wpłacenia zaliczki strona stała się właścicielem towaru,
- art. 32 WKC poprzez błędną wykładnię, a w szczególności zaliczenie do wartości celnej kosztów, które nie są prowizją i kosztami pośrednictwa.
Dyrektor Izby Celnej w Opolu rozstrzygając ponownie sprawę w decyzji z dnia 13.09.2013r. uchylił decyzję organu I instancji i określił kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 45.594,00 zł.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że istnieje ścisły związek między ustaleniami w postępowaniu celnym i postępowaniu podatkowym. Wartości celne będące podstawą zobowiązania w podatku VAT określone zostały w decyzji Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 13.09.2013 r. Nadto organ odwoławczy wskazał, że zarzuty podnoszone w odwołaniu dotyczą decyzji określającej należności celne i nie były podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu. Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji spowodowane było tym, że nieprawidłowo zaliczono do ustalonej wartości celnej prowizję i koszty pośrednictwa. Jak wynika z treści art.32 ust.1 lit.a pkt.(i) WKC, koszty prowizji i koszty pośrednictwa nalicza się tylko w przypadku stosowania art. 29 WKC, natomiast w przedmiotowej sprawie podstawą ustalenia wartości celnej był art. 30 ust.2 lit. a WKC.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu . Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie :
- art. 29 i 30 WKC w związku z art. 181 a RWKC poprzez bezzasadne niezastosowanie art. 29 WKC i błędne zastosowanie art. 30 WKC przy braku przesłanek wynikających z art. 181a RWKC i niezastosowanie udzielonego stronie rabatu, poprzez bezzasadne niezastosowanie art. 29 WKC i błędne zastosowanie art. 30 WKC, skutkujące ustaleniem wartości celnej przywożonych przez skarżącego towarów z pominięciem metody wartości transakcyjnej, podczas gdy zasadą jest, że wartością celną przywożonych towarów jest właśnie wartość transakcyjna tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary,
- art. 29 WKC poprzez bezzasadne niezastosowanie go w sprawie skutkujące ustaleniem wartości celnej przywożonych przez skarżącego towarów bez uwzględnienia udzielonego rabatu, podczas gdy rabat ten został wskazany w cenie zapłaconej lub należnej w czasie określania wartości celnej , a więc cena ta winna stanowić czynnik determinujący tę wartość,
- art. 3531, art. 155 §2 Kodeksu cywilnego poprzez uznanie, że strony nie mogły dokonać modyfikacji zawartej wcześniej umowy, podczas gdy strony w istocie dokonały zmiany pierwotnych ustaleń ostatecznie umawiając się na cenę towarów, która stanowiła potem podstawę wartości wskazanej w zgłoszeniu celnym. Błędne było uznanie, że w dacie wpłacenia zaliczki po cenie oznaczonej na fakturze proforma strona stała się właścicielem towaru, podczas gdy dla przejścia własności rzeczy oznaczonych co do gatunku wymaga się przeniesienia posiadania tychże rzeczy, a to nastąpiło w przedmiotowej sprawie dopiero w momencie odebrania towaru z portu, kiedy wolą stron cena siatki podtynkowej wynosiła 0,186 USD. Modyfikacja umowy w postaci udzielenia rabatu nastąpiła zatem jeszcze przed ziszczeniem się skutku umowy,
- art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej przez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, z którego wynika, że zadeklarowana wartość celna nie budzi wątpliwości,
- art. 191 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w szczególności błędnej ocenie racjonalności ponoszonych przez skarżącego wydatków,
- art. 20 § 4 w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej poprzez nieodniesienie się do zarzutów podniesionych w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, co w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.] skutkuje jej oddaleniem. Kontrola legalności zaskarżonego aktu, dokonana w aspekcie kryteriów nakreślonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. nie dała bowiem podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa procesowego dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził też okoliczności dających podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem sprawy jest kwota podatku od towarów usług powstała w wyniku importu towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego z dnia 8.08.2012 r. Podstawą dokonanych przez organ wyliczeń wartości podatku od towarów i usług była wartość celna zaimportowanego towaru zadeklarowana w zgłoszeniu celnym z dnia 8.08.2012 r., a tym samym kwota należności celnych powstałych w związku z tym importem.
Zarzuty skargi w głównej mierze koncentrują się na niewyjaśnionym, w opinii skarżącego, stanie faktycznym sprawy prowadzonej w ramach postępowania celnego i pominięciu przez organy podatkowe dowodów świadczących w sprawie na korzyść strony.
W tym miejscu Sąd chce zwrócić uwagę na ugruntowane już orzecznictwo sądów administracyjnych, które jednoznacznie prowadzi do wniosku, że wartość celna importowanego towaru określona w ramach postępowania celnego nie jest kategorią podatkową lecz celną, podlega zatem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów prawa celnego. Wszelkie zastrzeżenia dotyczące wartości celnej towarów kwestionować można we właściwym trybie, wynikającym z przepisów celnych. W przypadku, gdy wielkość ta określona została ostatecznym orzeczeniem uprawnionego do orzekania w tej materii organu celnego, rozstrzygnięcie podjęte w tej sprawie staje się wiążące dla innych organów orzekających w sprawach pochodnych dopóty, dopóki orzeczenie zawierające to ustalenie nie zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego.
W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 kwietnia 2011 r. o sygn. akt I SA/Op 61/11 wskazano, że :
" 1. Pozostawanie w obrocie prawnym decyzji celnej określającej wysokość długu celnego oznacza, iż jest ona wiążąca dla wszystkich organów administracji publicznej tak długo, jak długo nie zostanie ona z obrotu prawnego wyeliminowana w sposób prawem przewidziany, a określone tą decyzją obowiązki wywołują wprost skutki w sferze podatkowej, skoro opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega także czynność importu towaru, zaś podatnikami są osoby prawne, osoby fizyczne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła.
2. Obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego, który jest określany przez organy celne, a nie podatkowe. Oceny tej nie może zmieniać fakt, iż z uwagi na specyfikę sprawy naczelnik urzędu celnego, a następnie dyrektor izby celnej występuje w odmiennym charakterze z uwagi na zakres przedmiotowy postępowania dotyczącego określenia długu celnego, czy określenia zobowiązania podatkowego wynikającego z jego powstania. Nadal są to dwa niezależne, odrębne postępowania, przy czym postępowanie podatkowe jest następstwem uprzednio dokonanego określenia długu celnego. Z tego też względu, w ramach postępowania podatkowego są one zobligowane do uwzględnienia w skutkach podatkowych wszelkich okoliczności już uprzednio rozstrzygniętych przez organy celne. Nie są zatem uprawnione do czynienia w tym zakresie ponownych ustaleń faktycznych."
Także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26.03.2013 r. o sygn. akt I SA/Łd 1306/12 Sąd stwierdził, że wartość celna importowanego towaru nie jest kategorią (wielkością) podatkową, lecz celną. Podlega bowiem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów prawa celnego zawartych w WKC. Wszelkie zastrzeżenia dotyczące wartości celnej towarów kwestionować można we właściwym trybie, wynikającym z przywołanych wyżej przepisów celnych. W przypadku zaś, gdy wielkość ta określona została ostatecznym orzeczeniem uprawnionej do orzekania w tej materii władzy, to rozstrzygnięcie podjęte w tej sprawie staje się wiążące dla innych organów orzekających w sprawach pochodnych dopóty, dopóki orzeczenie zawierające to ustalenie nie zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego, a to z kolei oznacza, że "sprawa celna" dotycząca wartości celnej towarów nie może być tożsama ze "sprawą podatkową" dotyczącą podatku akcyzowego lub podatku od towarów i usług.
Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę w całej rozciągłości akceptuje przywołane wyżej rozstrzygnięcia, a to prowadzić musi do wniosku, że zaskarżona decyzja z dnia 13.09.3013 r. wydana została prawidłowo w oparciu o dokonane ustalenia w ramach toczącego się postępowania celnego zakończonego decyzją określającą kwotę cła i kwotę ostatecznego cła antydumpingowego.
Podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług była zatem wartość celna powiększona o należne cło i cło antydumpingowe oraz koszt transportu krajowego po zastosowaniu stawek podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.
Zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych dotyczące niezebrania i nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego, niewyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i brak ustosunkowania się do zarzutów odwołania dotyczą innego postępowania, a mianowicie postępowania w zakresie ustalenia wartości celnych. Zatem jako nie związane bezpośrednio z zaskarżonym rozstrzygnięciem - decyzją określającą podatek od towarów i usług - nie mają wpływu na to rozstrzygnięcie.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.