I SA/OP 581/24

I SA/Op 581/24 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2025-01-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Aleksandra Sędkowska /sprawozdawca/
Marzena Łozowska /przewodniczący/
Remigiusz Mazur
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1590
art. 73 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t. j.)
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 174, art. 175
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Dz.U.UE.L 2015 nr 343 poz 1 art. 148 ust. 2
Rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady  (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi Y. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 6 maja 2024 r., nr 1601-IOA.4400.3.2024 w przedmiocie odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego oraz odmowy zwrotu cła wynikającego z tego zgłoszenia oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez Y. Spółki z o.o. w W. (dalej jako: skarżąca Spółka, strona, agencja celna) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 6.05.2024 r., którą organ działając na podstawie przepisu art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2382 ze zm., dalej w skrócie: O.p.) w związku z art. 73 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2023 r., poz. 1590 ze zm., dalej w skrócie: P.c.) – utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z 21.12.2023 r., którą odmówiono unieważnienia zgłoszenia celnego [...] z 22.05.2023 r. oraz odmówiono zwrotu cła w kwocie 6.047,00 PLN, wynikającego z tego zgłoszenia.
Zaskarżone rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
W dniu 22.05.2023 r. agencja celna działająca zgodnie z pośrednim przedstawicielstwem celnym, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r., ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L z 2013 r., poz. 269, str. 1 ze zm., dalej w skrócie: u.k.c.) (co wynika z kodu: [3] zadeklarowanego w polu 14 SAD – Jednolity Dokument Administracyjny), czyli we własnym imieniu, lecz na rzecz odbiorcy towaru, tj. firmy: P. – dalej jako: odbiorca towaru (pole 8 SAD) - przesłała do Oddziału Celnego w Opolu w informatycznym systemie AIS (Automatyczny System Importu) uzupełniające zgłoszenie celne (art. 167 u.k.c.) do procedury dopuszczenia do obrotu (kod: [4000], pole 37 SAD) związane z importem towaru opisanego jako: "([...]) PEDAŁ Z ELEKTRONICZNA PRZEPUSTNICA - 864 szt." (pole 31 SAD), klasyfikując go do kodu TARIC (Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich) 8708999790 (pole 33 SAD). Uzupełniające zgłoszenie celne zostało przez organ celny przyjęte 22.05.2023 r., uzyskując nr [...].
Do zgłoszenia załączono fakturę nr [...] z 23.03.2023 r., wystawioną przez amerykańskiego eksportera towaru - firmę W. z siedzibą w P. W treści tej faktury eksporter zaklasyfikował towar do kodu HTC (System Zharmonizowanego Kodowania Towarów oparty na Systemie Zharmonizowanym HS) : 8708.99.8180 i opisał go jako: "WM-A10 THUMB THROTTLE" (przepustnica kciukowa). Pozycja 8708 Systemu Zharmonizowanego (HS), na którym bazują zarówno kody TARIC, jak i HTC, zadeklarowana w przedmiotowym uzupełniającym zgłoszeniu celnym oraz w załączonej do zgłoszenia fakturze dotyczy towarów opisanych jako: "Części i akcesoria do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705". W polu 47 SAD agencja celna dla tak zgłoszonego i zaklasyfikowanego towaru zadeklarowała zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 256 z 7.09.1987 r. ze zm., dalej: WTC) stawkę cła 3,5% i wynikającą z niej oraz z wartości celnej kwotę cła w kwocie: 6047,00 zł.
W dniu 6.06.2023 r. strona złożyła w Delegaturze Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu "Wniosek nr [...]", w którym zwróciła się o sprostowanie błędu w ww. zgłoszeniu celnym w polach SAD nr: 31, 33 i 47 twierdząc, że przedmiotowy towar to: "potencjometry, dla mocy przekraczającej 20W". klasyfikowany do kodu TARIC 8533409000, który zgodnie z WTC posiada stawkę cła 0%.
Agencja celna, pismem z 5.07.2023 r., wycofała wniosek nr [...], co spowodowało bezprzedmiotowość wszczętego nim postępowania celnego, a tym samym organ celny nie wydał decyzji celnej w tej sprawie.
W dniu 1.08.2023 r. strona skarżąca złożyła w Delegaturze Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu "Wniosek nr [...]", zwracając się na podstawie art. 48 u.k.c. "o dokonanie kontroli po zwolnieniu towarów i wydanie z urzędu decyzji zmieniającej zgłoszenie celne importowe nr [...] z dnia 22-05-2023 r.", która miałaby skutkować dokonaniem zmian w polach SAD nr: 31, 33 i 47, a ponadto wniosła o zwrot należności celnych na podstawie art. 117 u.k.c.
W odpowiedzi na "Zawiadomienie o prawie bycia wysłuchanym" z 1.09.2023 r., agencja celna, pismem z 26.09.2023 r. pt. "Sprostowanie wniosku nr [...]", skorygowała ww. wniosek w zakresie podstawy prawnej żądania - wniosła na podstawie art. 79 u.k.c. o wydanie decyzji określającej należności celne oraz podatkowe z tytułu importu towaru: "potencjometr, dla mocy przekraczającej 20W" oraz o dokonanie zmian w polach SAD: 31, 33, 47 zgłoszenia celnego [...]. Dodatkowo, w tym samym piśmie, strona poinformowała, że na podstawie art. 148 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 925/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. U. UE. L. z 2015 r. nr 343, str. 1 ze zm. dalej jako: RD u.k.c.) w formie komunikatu elektronicznego "(ZC214)" złożyła wniosek o unieważnienie przedmiotowego zgłoszenia celnego.
Organ celny wydał decyzję z 2.10.2023 r., w której z tytułu importu dla towaru: "potencjometr, dla mocy przekraczającej 20W" o kodzie TARIC8533409000 określił kwotę należności celnych oraz podatkowych. Organ tym samym uwzględnił wniosek agencji celnej oparty na art. 79 u.k.c. związany z brakiem dokonania zgłoszenia celnego tego towaru, tj. niewypełnieniem obowiązku przewidzianego w przepisach prawa celnego dotyczącego wprowadzeniem towaru nieunijnego na obszar celny Unii. Jednocześnie organ odmówił sprostowania uzupełniającego zgłoszenia celnego [...] z 22.05.2023 r. oraz odmówił zwrotu cła wynikającego z tego zgłoszenia.
Agencja celna jak i odbiorca towaru nie skorzystali z prawa wniesienia odwołania od powyższej decyzji i tym samym stała się ona ostateczną.
W dniu 26.09.2023 r. agencja celna przesłała do organu celnego za pośrednictwem systemu AIS komunikat elektroniczny [ZC214UPZ], będący wnioskiem o unieważnienie uzupełniającego zgłoszenia celnego [...].
Dodatkowo, w dniu 25.10.2023 r. strona, przywołując upoważnienie udzielone jej przez odbiorcę towaru, złożyła w formie pisemnej w Delegaturze Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu "Wniosek o unieważnienie zgłoszenia uzupełniającego [...] z dnia 22-05-2023", datowany na 9.10.2023 r.
W uzasadnieniu tego wniosku stwierdziła, że dokonując zgłoszenia uwzględniła błędny numer części i w związku z tym w SAD: w polu 33 (Kod towaru) został zadeklarowany nieprawidłowy kod TARIC, w polu 31 (Opakowania i opis towaru) podano błędne dane, a w polu 47 (Obliczenia opłat) zostały wyliczone błędne należności. Wskazała również, że: "Dla towaru, który nie został zgłoszony została wydana decyzja [...] w dniu 02-10-2023 r. określająca prawidłowe należności celne i podatkowe", dlatego na podstawie art. 174 ust. 1 u.k.c. złożyła wniosek o unieważnienie przedmiotowego zgłoszenia celnego w formie komunikatu elektronicznego (ZC214).
Naczelnik Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu, "Zawiadomieniem o prawie bycia wysłuchanym" z 31.10.2023 r., poinformował skarżącą i odbiorcę towaru o zamiarze wydania decyzji niekorzystnej wraz z uzasadnieniem swego stanowiska.
Organ między innymi poinformował, że wskazana we wniosku podstawa prawna, tj. art. 174 ust. 1 u.k.c., nie pozwala na unieważnienie przedmiotowego zgłoszenia celnego, bo przepis ten odnosi się do zgłoszenia celnego przed zwolnieniem towaru do procedury, natomiast przedmiotowe zgłoszenie celne dotyczy towaru, który został już zwolniony do procedury dopuszczania do obrotu. Organ wyjaśnił ponadto zasadę wynikającą z art. 174 ust. 2 u.k.c. ("Jeżeli nie przewidziano inaczej zgłoszenia celnego nie unieważnia się po zwolnieniu towarów") oraz że przewidziano możliwość unieważnienia zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru na podstawie art. 148 ust. 2 RD u.k.c. pod warunkiem kumulatywnego spełnienia warunków zawartych w tym przepisie. Analizując te warunki organ stwierdził, iż nie został spełniony pierwszy warunek zawarty w art. 148 ust. 2 lit. a RD u.k.c., bo upłynął już wskazany w tym przepisie termin 90 dni od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego do dnia złożenia wniosku.
Korzystając z prawa bycia wysłuchanym skarżąca przekazała Naczelnikowi Urzędu Celno- Skarbowego w Opolu pismo z 11.12.2023 r. pt. "Odpowiedź na zawiadomienie [...]", w którym opisała okoliczności popełnienia omyłki w zgłoszeniu celnym, wskazała na wcześniej składane wnioski dotyczące przedmiotowego zgłoszenia celnego i ich efekty. Stwierdziła, że brak jest przeciwwskazań do uznania jej wcześniejszego wniosku, którym wnosiła o sprostowanie zgłoszenia celnego, jako wniosek o unieważnienie zgłoszenia. Podniosła, że w swych działaniach, pomimo błędnego wniosku o sprostowanie zgłoszenia, już od 6.06.2023 r. dążyła do unieważnienia tego zgłoszenia. Interpretując w ten sposób okoliczności sprawy strona uważa, że ziściły się wszystkie przesłanki zawarte art. 148 ust. 2 RD u.k.c. Kończąc swą wypowiedź skarżąca zawnioskowała o zwrot należności celnych bez wskazania podstawy prawnej tego wnioskowania. Do powyższej wypowiedzi strona załączyła dodatkowo:
- Oświadczenie odbiorcy towaru, że nr [...] zamieszczony w opisie towaru na fakturze zakupu nie występuje w bazie artykułów wykorzystywanych w P., a jest numerem producenta, dlatego artykuł o nr [...] nie został przyjęty do magazynu,
- kopię wydruku z 6.12.2023 r. z elektronicznego systemu magazynowego świadczący o przyjęciu magazynowym w dn. 19.05.2023 r. artykułu o nr [...], opisanego jako: "ASM-THROTTLE CONTROL" (oba numery towaru/artykułu nr [...] i nr [...] zostały wskazane na fakturze zakupu),
- kopię faktury zakupu nr [...] z 23.03.2023 r. z adnotacją o przyjęciu towaru do systemu magazynowego w dn. 19.05.2023 r.
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu - w związku z ww. wnioskiem o unieważnienie uzupełniającego zgłoszenia celnego [...] z 22.05.2023 r. w formie komunikatu elektronicznego [ZC214UPZ] z 26.09.2023 r., oraz w formie pisemnej wniesionym 25.10.2023 r. (z datą pisma: 9.10.2023 r.), a także w związku z wnioskiem o zwrot należności celnych zawartym w wypowiedzi agencji celnej z 11.12.2023 r. - wydał decyzję z 21.12.2023 r., w której odmówił unieważnienia uzupełniającego zgłoszenia celnego z 22.05.2023 r. nr [...] i odmówił zwrotu cła wynikającego z tego zgłoszenia.
Jako podstawę podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 148 ust. 2 RD u.k.c. w związku z art. 174 ust. 2 u.k.c. oraz fakt, że nie został spełniony zawarty w art. 148 ust. 2 lit. a RD u.k.c. warunek złożenia wniosku o unieważnienie zgłoszenia w terminie 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia. Organ stwierdził, że termin ten upłynął 21.08.2023 r., a wniosek złożono w formie komunikatu elektronicznego [ZC214UPZ] dopiero 26.09.2023 r.
W odniesieniu do stanowiska skarżącej o uznaniu wniosku z 6.06.2023 r. o sprostowanie zgłoszenia celnego za wniosek o unieważnienie tegoż zgłoszenia, organ stwierdził, że zobowiązany był działać ściśle w ramach żądania zawartego w tym wniosku. Ścisła interpretacja treści wniosku nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji gdy zgłaszający i wnioskodawca jest profesjonalnym pełnomocnikiem celnym, w tym przypadku agentem celnym posiadającym pełnomocnictwo pośrednie odbiorcy towaru.
Odnosząc się z kolei do wniosku o zwrot należności celnych, zawartego w piśmie z 11.12.2023 r., uwzględniając art. 116 ust. 1 u.k.c. i zamieszczony w nim warunek unieważnienia zgłoszenia celnego zgodnie z art. 174 u.k.c., organ stwierdził, że zwrot cła na tej podstawie nie jest możliwy. Dodatkowo organ przeanalizował pozostałe przepisy opisujące możliwe przyczyny zwrotu cła, tj. art. 117 do 120 u.k.c., nie stwierdzając podstaw do zwrotu cła także na ich podstawie.
Po rozpatrzeniu odwołania agencji celnej, organ II instancji wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 6.05.2024 r.
W uzasadnieniu przytoczył treść przepisów art. 5 pkt 12, art. 15 ust. 2 pkt a, art. 18 ust. 1, art. 182, art. 167 ust. 4, art. 174, art. 182 u.k.c. i wskazał, że agencja celna, upoważniona przez odbiorcę towaru do działania w formie przedstawicielstwa pośredniego (zgodnie z art. 18 ust. 1 u.k.c.), dokonując zgłoszenia celnego i działając we własnym imieniu ale na rzecz odbiorcy towaru, była odpowiedzialna za: prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu, autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentów załączanych do zgłoszenia i wypełnienie zobowiązań związanych z objęciem towaru zadeklarowaną procedurą dopuszczenia do obrotu.
W przedmiotowej sprawie skarżąca, dokonując zgłoszenia celnego, korzystała z pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, o której mowa w art. 182 u.k.c., a która polega na dokonywaniu wpisu do rejestru prowadzonego przez zgłaszającego i powiadomieniu organu stosownym komunikatem o dostawie towaru, a w późniejszym terminie dokonaniu uzupełniającego zgłoszenia celnego. Pozwolenia na stosowanie tej procedury uproszczonej uzyskują tyko podmioty zaufane i dysponujące pełną wiedzą co do stosowania przepisów celnych. Zgodnie z art. 167 ust. 4 u.k.c., wpis do rejestru zgłaszającego, o którym mowa w art. 182 u.k.c. oraz zgłoszenie uzupełniające uznaje się za jednolity, niepodzielny instrument, który staje się skuteczny z dniem dokonania wpisu towarów do rejestru zgłaszającego.
Zgłaszający, tj. agencja celna, dokonała wpisu do prowadzonego przez nią rejestru w dniu 19.05.2023 r. nr [...], opisując towar jako: "pedał z elektroniczną przepustnicą" z kodem TARIC 8708999790, co jest zgodne z treścią faktury zakupu nr [...] z 23.03.2023 r., wystawionej przez amerykańskiego eksportera towaru. Dopełniając obowiązku związanego ze stosowaniem procedury uproszczonej, 22.05.2023 r. strona dokonała uzupełniającego zgłoszenia celnego zarejestrowanego pod nr. [...] i w związku z tym zgłoszony towar został skutecznie zwolniony do procedury z dniem dokonania wpisu do rejestru zgłaszającego (19.05.2023 r.).
Rozpatrywana sprawa dotyczy złożonego 26.09.2023 r. przez agencję celną (we własnym imieniu na rzecz odbiorcy towaru) wniosku w formie komunikatu elektronicznego [ZC214UPZ] o unieważnienie uzupełniającego zgłoszenia celnego [...]. Wniosek ten został ponowiony i uzupełniony 25.10.2023 r. pismem pt.: "Wniosek o unieważnienie zgłoszenia uzupełniającego [...] z dnia 22-05-2023". W jego treści strona wskazała, że wnosi go na podstawie art. 174 ust. 1 u.k.c. Uzasadniając wniosek o unieważnienie zgłoszenia skarżąca wskazała, że w zgłoszeniu popełniła błąd deklarując towar: "pedał z elektroniczną przepustnicą" z kodem TARIC 8708999790, zamiast: "potencjometry, dla mocy przekraczającej 20W’ z kodem TARIC 8533409000. Według Agencji miało to wynikać z nieprawidłowego jej wyboru jednego z dwóch zapisanych na fakturze numerów towaru (artykułu): [...] zamiast [...].
Organ wyjaśnił, że przedmiotowy wniosek został wniesiony przez agencję celną już po zwolnieniu towaru do procedury, co powoduje, że wskazana w nim podstawa prawna, tj. art. 174 ust. 1 u.k.c., nie pozwala na unieważnienie zgłoszenia celnego. Przepis ten odnosi się bowiem do zgłoszeń celnych przed objęciem towaru procedurą celną. Do unieważniania zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru do procedury celnej odnosi się natomiast art. 174 ust. 2 u.k.c., który wprowadza zasadę, że zgłoszenia celnego nie unieważnia się po zwolnieniu towarów "jeżeli nie przewidziano inaczej".
Unijny ustawodawca w art. 148 RD .u.k.c. przewidział inne, wyjątkowe regulacje dotyczące wyszczególnionych przypadków, dla unieważnienia zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru. Jednym z takich przypadków jest omyłkowe zgłoszenie nie tych towarów, które należało - art. 148 ust. 2 RD u.k.c. Z przepisu tego w pierwszej kolejności wynika konieczność ustalenia, że doszło do omyłkowego zgłoszenia, co zgłaszający winien uzasadnić. Nie może być to jednostronne stwierdzenie zgłaszającego, że doszło do omyłki - przekonanie o zaistnieniu omyłki musi uzyskać również organ poprzez niebudzące wątpliwości uzasadnienie wniosku. W przedmiotowej sprawie w uzasadnieniu wniosku o unieważnienie zgłoszenia agencja celna wskazała na nieprawidłowy wybór jednego z numerów produktu zapisanych na fakturze zakupu. Oba zamieszczone na tej fakturze numery towaru (artykułu) [...] i [...] dla organu nie posiadają jakiegokolwiek znaczenia, nie niosą w sobie żadnej informacji, zatem użycie któregoś z nich nie wyjaśnia, czy nastąpiła omyłka przy dokonaniu zgłoszenia. Brak ustalenia, czy nastąpiła omyłka potwierdza fakt, że amerykański sprzedawca w wystawionej fakturze zaklasyfikował towar do pozycji HS8708 i opisał jako: "WM-A10 THUMB THROTTLE" (przepustnica kciukowa). Zarówno opis towaru, jak i klasyfikacja wzajemnie potwierdzają, że towar, o którym mowa w fakturze mieści się w zakresie pozycji Systemu Zharmonizowanego (HS): "Części i akcesoria do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705". Przepustnica w pojazdach silnikowych jest częścią pozwalającą na sterowanie pracą silnika. To, że przedmiotowy towar może być częścią pojazdu silnikowego związaną z przepustnicą znajduje również potwierdzenie w przekazanym przez Agencję wydruku z potwierdzenia przyjęcia magazynowego przedmiotowego towaru, gdzie opisano go jako: "ASM-THROTTLE CONTROL" (ASM-kontrola /lub sterowanie/ przepustnicy). W swym wniosku agencja celna nie uzasadniła również, nie dowiodła, ani w inny sposób nie wyjaśniła, z czego wynika zmiana z kodu TARIC 8708999790 na kod TARIC 8533409000. Brak jest opisu przeznaczenia towaru, danych technicznych, budowy itp. mających znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji. Dla zweryfikowania prawidłowości zaklasyfikowania do kodu TARIC, a więc czy doszło do omyłki, nie jest wystarczające wskazanie tylko opisu towaru: "potencjometry, dla mocy przekraczającej 20W". Podsumowując powyższe organ odwoławczy stwierdził, że strona nie uzasadniła swojego wniosku w zakresie tego, czy omyłka rzeczywiście nastąpiła, a tym samym brak jest wykazania podstawowej przesłanki wynikającej z art. 148 ust. 2 RD u.k.c. (zdanie pierwsze) do unieważnienia przedmiotowego zgłoszenia celnego.
Agencja, działając we własnymi imieniu i na rzecz odbiorcy towaru, dokonała zgłoszenia uzupełniającego z 22.05.2023 r., zamieszczając w opisie towaru numer [...]. Dokonała tego już po przyjęciu do magazynu towaru o numerze [...] w dniu 19.05.2023 r. Jeżeli więc w fakturze zakupu wskazany byłby inny towar, niż ten przyjęty do magazynu, to zarówno odbiorca towaru, jak i agencja celna, działając z należytą starannością, już na etapie dokonania uzupełniającego zgłoszenia celnego, mogli odpowiednio zadeklarować prawidłowe dane. Dokonując zgłoszenia celnego, agencja celna była odpowiedzialna za prawidłowość danych w nim zadeklarowanych, w związku z tym, jeżeli powzięła informacje, że dane te są nieprawidłowe (tu: co do klasyfikacji do TARIC i opisu towaru), to winna w terminie 90 dni, przedstawiając dowody, z których wynika ta okoliczność, zawnioskować o unieważnienie zgłoszenia celnego. Takimi dowodami mogłyby być np. informacje, wyjaśnienia, faktura korygująca, pochodzące od kontrahenta sprzedającego towar i wystawiającego fakturę. Opis towaru i dokonana przez sprzedawcę klasyfikacja, zamieszczone w treści faktury, przeczą twierdzeniu strony, że przedmiotem importu był inny towar niż ten zgłoszony. Powoduje to, że nie można uznać za uzasadnione twierdzenie, że do procedury celnej, w ramach której w przedmiotowej sprawie powstał dług celny w przywozie, omyłkowo zgłoszono nie te towary.
Poza powyższymi uwagami dotyczącymi uzasadnienia wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego, niebudzącym wątpliwości faktem jest to, iż w sprawie nie został spełniony warunek zawarty w art. 148 ust. 2 lit. a RD u.k.c. Uzupełniające zgłoszenie celne [...] zostało bowiem przyjęte 22.05.2023 r., a wniosek o unieważnienie tego zgłoszenia w formie komunikatu elektronicznego [ZC214UPZ] został wniesiony dopiero 26.09.2023 r., tj. po upływie 126 dni od dnia zgłoszenia. Zatem nie został dotrzymany termin 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia do dnia złożenie wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego, który jest warunkiem niezbędnym do unieważnienia zgłoszenia celnego ustanowionym w art. 148 ust. 2 lit. a RD u.k.c.
Powyższe powoduje, że zbędna jest analiza dalszych przesłanek unieważnienia zgłoszenia celnego zapisanych w art. 148 ust. 2 lit. b-d RD u.k.c., a wręcz w przypadku art. 148 ust. 2 lit. b, z powodu braku udowodnienia i wyjaśnienia, że omyłka faktycznie nastąpiła, analiza taka nie jest możliwa.
Prawidłowo zatem organ I instancji odmówił unieważnienia zgłoszenia celnego z 22.05.2023 r. To w konsekwencji powoduje, że niewypełniony jest warunek konieczny zwrotu należności celnych przywozowych zawarty w art. 116 ust. 1 u.k.c.
We wniesionej skardze agencja celna, reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżyła decyzję w całości i podniosła zarzuty naruszenia:
I. przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik postępowania w postaci:
1) art. 148 ust. 2 RD u.k.c. poprzez jego błędną wykładnię, tj. wydanie decyzji odmawiającej unieważnienia zgłoszenia celnego z uwagi na niespełnienie przesłanek przewidzianych w ww. artykule, podczas gdy zaszły okoliczności uzasadniające unieważnienie decyzji, ponieważ art. 148 ust. 2 RD u.k.c. nie przewiduje kumulatywnego spełnienia wszystkich czterech z wymienionych przesłanek w ww. artykule, co miało wpływ na wynik postępowania,
2) art. 77 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 77 ust. 2 u.k.c. poprzez jego zastosowanie, skutkujące błędnym uznaniem, że w przedmiotowej sprawie doszło do powstania długu celnego w przywozie, podczas gdy nie powinien zostać zastosowany, co miało wpływ na wynik postępowania,
3) art. 120 u.k.c. poprzez jego niezastosowanie, w przypadku gdy dług celny powstał w szczególnych okolicznościach, w których nie można przypisać dłużnikowi oszustwa ani oczywistego zaniedbania, co miało miejsce w niniejszej sprawie, co miało wpływ na wynik postępowania.
II. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:
1) art. 187 i art. 191 O.p. poprzez niepodjęcie przez organ administracji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności błąd polegający na uznaniu że skarżący nie wykazał, że doszło do omyłki w wypełnianiu zgłoszenia celnego, podczas gdy poprawna ocena materiału dowodowego w sprawie wskazuje, że skarżący dokonał omyłki oraz że została ona należycie wykazana, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
2) art. 233 O.p. w zw. z art. 73 P.c. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez organ I instancji w sytuacji, gdy była ona wadliwa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, strona wniosła o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji w całości; zobowiązanie organu przez sąd do wydania decyzji unieważniającej zgłoszenie celne oraz zwrot cła w terminie zakreślonym przez sąd; zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.") decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Nadto, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (niemającym tu zastosowania).
Kierując się opisanymi powyżej kryteriami, dokonując badania legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania jej z obiegu prawnego.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 6.05.2024 r. w przedmiocie odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego oraz odmowy zwrotu cła wynikającego z tego zgłoszenia.
Z istotnych okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 22.05.2023 r. agencja celna działając we własnym imieniu, lecz na rzecz odbiorcy towaru, tj. firmy: P. – (pole 8 SAD) - przesłała do Oddziału Celnego w Opolu w informatycznym systemie AIS (Automatyczny System Importu) uzupełniające zgłoszenie celne (art. 167 u.k.c.) do procedury dopuszczenia do obrotu (kod: [4000], pole 37 SAD) związane z importem towaru opisanego jako: "([...]) PEDAŁ Z ELEKTRONICZNA PRZEPUSTNICA - 864 szt." (pole 31 SAD), klasyfikując go do kodu TARIC (Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich) 8708999790 (pole 33 SAD). Uzupełniające zgłoszenie celne zostało przez organ celny przyjęte 22.05.2023 r., uzyskując nr [...].
Do zgłoszenia załączono fakturę nr [...] z 23.03.2023 r., wystawioną przez amerykańskiego eksportera towaru - firmę W. z siedzibą w P. W treści tej faktury eksporter zaklasyfikował towar do kodu HTC (System Zharmonizowanego Kodowania Towarów oparty na Systemie Zharmonizowanym HS) : 8708.99.8180 i opisał go jako: "WM-A10 THUMB THROTTLE’ (przepustnica kciukowa).
W polu 47 SAD agencja celna dla ww. towaru zadeklarowała zgodną z WTC stawkę cła 3,5% i wynikającą z niej oraz z wartości celnej kwotę cła w kwocie: 6047,00 zł.
W dniu 26.09.2023 r. agencja celna przesłała do organu celnego za pośrednictwem systemu AIS komunikat elektroniczny [ZC214UPZ], będący wnioskiem o unieważnienie uzupełniającego zgłoszenia celnego [...].
Dodatkowo, w dniu 25.10.2023 r. strona, przywołując upoważnienie udzielone jej przez odbiorcę towaru, złożyła w formie pisemnej w Delegaturze Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu "Wniosek o unieważnienie zgłoszenia uzupełniającego [...] z dnia 22-05-2023", datowany na 9.10.2023 r.
W uzasadnieniu tego wniosku stwierdziła, że dokonując zgłoszenia uwzględniła błędny numer części i w związku z tym w SAD: w polu 33 (Kod towaru) został zadeklarowany nieprawidłowy kod TARIC, w polu 31 (Opakowania i opis towaru) podano błędne dane, a w polu 47 (Obliczenia opłat) zostały wyliczone błędne należności. Wskazała również, że: "Dla towaru, który nie został zgłoszony została wydana decyzja [...] w dniu 02-10-2023 r. określająca prawidłowe należności celne i podatkowe", dlatego na podstawie art. 174 ust. 1 u.k.c. złożyła wniosek o unieważnienie przedmiotowego zgłoszenia celnego w formie komunikatu elektronicznego (ZC214).
Naczelnik Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu, "Zawiadomieniem o prawie bycia wysłuchanym" z 31.10.2023 r., poinformował skarżącą i odbiorcę towaru o zamiarze wydania decyzji niekorzystnej wraz z uzasadnieniem swego stanowiska.
Organ między innymi poinformował, że wskazana we wniosku podstawa prawna, tj. art. 174 ust. 1 u.k.c., nie pozwala na unieważnienie przedmiotowego zgłoszenia celnego, bo przepis ten odnosi się do zgłoszenia celnego przed zwolnieniem towaru do procedury, natomiast przedmiotowe zgłoszenie celne dotyczy towaru, który został już zwolniony do procedury dopuszczania do obrotu. Organ wyjaśnił ponadto zasadę wynikającą z art. 174 ust. 2 u.k.c. ("Jeżeli nie przewidziano inaczej zgłoszenia celnego nie unieważnia się po zwolnieniu towarów") oraz że przewidziano możliwość unieważnienia zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru na podstawie art. 148 ust. 2 RD u.k.c. pod warunkiem kumulatywnego spełnienia warunków zawartych w tym przepisie. Analizując te warunki organ stwierdził, iż nie został spełniony pierwszy warunek zawarty w art. 148 ust. 2 lit. a RD u.k.c., bo upłynął już wskazany w tym przepisie termin 90 dni od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego do dnia złożenia wniosku.
Korzystając z prawa bycia wysłuchanym skarżąca przekazała Naczelnikowi Urzędu Celno- Skarbowego w Opolu pismo z 11.12.2023 r. pt. "Odpowiedź na zawiadomienie [...]", w którym opisała okoliczności popełnienia omyłki w zgłoszeniu celnym, wskazała na wcześniej składane wnioski dotyczące przedmiotowego zgłoszenia celnego i ich efekty. Stwierdziła, że brak jest przeciwwskazań do uznania jej wcześniejszego wniosku, którym wnosiła o sprostowanie zgłoszenia celnego, jako wniosek o unieważnienie zgłoszenia. Podniosła, że w swych działaniach, pomimo błędnego wniosku o sprostowanie zgłoszenia, już od 6.06.2023 r. dążyła do unieważnienia tego zgłoszenia. Interpretując w ten sposób okoliczności sprawy agencja celna uważa, że ziściły się wszystkie przesłanki zawarte art. 148 ust. 2 RD u.k.c. Kończąc swą wypowiedź strona zawnioskowała o zwrot należności celnych bez wskazania podstawy prawnej tego wnioskowania. Do powyższej wypowiedzi strona załączyła dodatkowo:
- Oświadczenie odbiorcy towaru, że nr [...] zamieszczony w opisie towaru na fakturze zakupu nie występuje w bazie artykułów wykorzystywanych w P., a jest numerem producenta, dlatego artykuł o nr [...] nie został przyjęty do magazynu,
- kopię wydruku z 6.12.2023 r. z elektronicznego systemu magazynowego świadczący o przyjęciu magazynowym w dn. 19.05.2023 r. artykułu o nr [...], opisanego jako: "ASM-THROTTLE CONTROL" (oba numery towaru/artykułu nr [...] i nr [...] zostały wskazane na fakturze zakupu),
- kopię faktury zakupu nr [...] z 23.03.2023 r. z adnotacją o przyjęciu towaru do systemu magazynowego w dn. 19.05.2023 r.
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu - w związku z ww. wnioskiem o unieważnienie uzupełniającego zgłoszenia celnego [...] z 22.05.2023 r. w formie komunikatu elektronicznego [ZC214UPZ] z 26.09.2023 r., oraz w formie pisemnej wniesionym 25.10.2023 r. (z datą pisma: 9.10.2023 r.), a także w związku z wnioskiem o zwrot należności celnych zawartym w wypowiedzi Agencji z 11.12.2023 r. - wydał decyzję z 21.12.2023 r., w której odmówił unieważnienia uzupełniającego zgłoszenia celnego z 22.05.2023 r. nr [...] i odmówił zwrotu cła wynikającego z tego zgłoszenia.
Jako podstawę podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 148 ust. 2 RD u.k.c. w związku z art. 174 ust. 2 u.k.c. oraz fakt, że nie został spełniony zawarty w art. 148 ust. 2 lit. a RD u.k.c. warunek złożenia wniosku o unieważnienie zgłoszenia w terminie 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia. Organ stwierdził, że termin ten upłynął 21.08.2023 r., a wniosek złożono w formie komunikatu elektronicznego [ZC214UPZ] dopiero 26.09.2023 r.
W odniesieniu do stanowiska skarżącej o uznaniu wcześniej złożonego wniosku z 6.06.2023 r. o sprostowanie zgłoszenia celnego za wniosek o unieważnienie tegoż zgłoszenia, organ stwierdził, że zobowiązany był działać ściśle w ramach żądania zawartego w tym wniosku. Ścisła interpretacja treści wniosku nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji gdy zgłaszający i wnioskodawca jest profesjonalnym pełnomocnikiem celnym, w tym przypadku agentem celnym posiadającym pełnomocnictwo pośrednie odbiorcy towaru.
Odnosząc się z kolei do wniosku o zwrot należności celnych, zawartego w piśmie z 11.12.2023 r., uwzględniając art. 116 ust. 1 u.k.c. i zamieszczony w nim warunek unieważnienia zgłoszenia celnego zgodnie z art. 174 u.k.c., organ stwierdził, że zwrot cła na tej podstawie nie jest możliwy. Dodatkowo organ przeanalizował pozostałe przepisy opisujące możliwe przyczyny zwrotu cła, tj. art. 117 do 120 u.k.c., nie stwierdzając podstaw do zwrotu cła także na ich podstawie.
Zaskarżoną decyzją z dnia 6.05.2024 r. Dyrektor Izby utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zgodność z prawem wyłącznie rozstrzygnięcia dotyczącego wniosku skarżącej o unieważnienie zgłoszenia celnego oraz zwrotu cła wynikającego z tego zgłoszenia.
Tym samym poza badaniem Sądu pozostają kwestie dotyczące szczegółowo opisanego w stanie faktycznym uzasadnienia wniosku agencji celnej z dnia 6.06.2023 r. o sprostowanie przedmiotowego zgłoszenia celnego (wycofanego przez stronę pismem z dnia 5.07.2023 r.) i o zwrot cła jak i wniosku z dnia 1.08.2023 r., uzupełnionego pismem z dnia 26.09.2023 r. o kontrolę przedmiotowego zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru i o zwrot cła, skorygowanego wnioskiem o uregulowanie sytuacji towaru (załatwionego decyzją organu celnego z dnia 2.10.2023 r., która nie została zaskarżona i stała się ostateczna).
Wyżej opisane wnioski skarżąca uzasadniła wystąpieniem błędu w przedmiotowym zgłoszeniu celnym gdzie pierwotnie zgłoszono do procedury dopuszczenia do obrotu towar: "([...]) PEDAŁ Z ELEKTRONICZNA PRZEPUSTNICA - 864 szt." (pole 31 SAD), klasyfikując go do kodu TARIC (Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich) 8708999790 (pole 33 SAD), deklarując stawkę cła 3,5% i wynikającą z niej oraz z wartości celnej kwotę cła w kwocie: 6047,00 zł. Natomiast jak wynika z informacji podanych przez agencje celną, dokonując zgłoszenia uwzględniła błędny numer części i w związku z tym w SAD: w polu 33 (Kod towaru) został zadeklarowany nieprawidłowy kod TARIC, w polu 31 (Opakowania i opis towaru) podano błędne dane, a w polu 47 (Obliczenia opłat) zostały wyliczone błędne należności, bowiem przedmiotowy towar stanowi: "potencjometr, dla mocy przekraczającej 20W". klasyfikowany do kodu TARIC 8533409000, który zgodnie z WTC posiada stawkę cła 0%.
W wyniku dokonanej analizy akt administracyjnych jak i przepisów mających zastosowanie w sprawie, Sąd w składzie rozpoznającym skargę podzielił stanowisko organów.
Na wstępie należy stwierdzić, że podstawę zaskarżonych rozstrzygnięć stanowiły przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz.Urz.UE. L nr 269, s. 1). Rozporządzenie to określa podstawowe zasady materialnoprawne i częściowo tryb postępowania w sprawach związanych z obrotem towarowym między Unią i krajami trzecimi. Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne reguluje natomiast, w zakresie uzupełniającym przepisy prawa unijnego, zasady tego obrotu tj. przywozu i wywozu towarów oraz związane z tym prawa i obowiązki osób, a także uprawnienia i obowiązki organów celnych. Unijny kodeks celny ustanawia m.in. tryb i warunki zgłaszania towarów w procedurze dopuszczenia do obrotu na terytorium Unii, sprostowania zgłoszenia celnego, unieważnienia zgłoszenia celnego, czy zwrotu i umorzenia cła.
Instytucja unieważnienia zgłoszenia celnego została uregulowana w art. 174 u.k.c. Zgodnie z tym przepisem, na wniosek zgłaszającego organy celne unieważniają przyjęte zgłoszenie celne w następujących przypadkach, jeżeli mają pewność, że: a) towary zostaną niezwłocznie objęte inną procedurą celną; b) ze względu na szczególne okoliczności objęcie towarów procedurą celną, do której zostały zgłoszone, nie jest już uzasadnione. Jeżeli jednak organy celne poinformowały zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji towarów, wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego nie zostaje przyjęty przed przeprowadzeniem takiej rewizji (ust. 1). Stosownie do ust. 2 tego przepisu, jeżeli nie przewidziano inaczej zgłoszenia celnego nie unieważnia się po zwolnieniu towarów.
Jak zaś wynika z art. 175 u.k.c., Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 284, w celu określenia przypadków, w których unieważnia się zgłoszenie celne po zwolnieniu towarów, o których mowa w art. 174 ust. 2.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 5 pkt 12 u.k.c. "zgłoszenie celne" oznacza czynność, przez którą osoba w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają mieć zastosowanie.
W świetle art. 15 ust. 2 u.k.c. osoba składająca zgłoszenie celne, (...) jest odpowiedzialna za: a) prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu, deklaracji, powiadomieniu lub wniosku; b) autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentu załączanego do zgłoszenia, deklaracji, powiadomienia lub wniosku; c) wypełnianie - w stosownych przypadkach - wszystkich zobowiązań związanych z objęciem towarów daną procedurą celną lub z prowadzeniem dozwolonych operacji. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że objęty zgłoszeniem celnym towar został zwolniony, tzn. podjęta została czynność organu celnego umożliwiająca dopuszczenie towaru do swobodnego obrotu.
W przedmiotowej sprawie skarżąca dokonując zgłoszenia celnego, korzystała z pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, o której mowa w art. 182 u.k.c., a która polega na dokonywaniu wpisu do rejestru prowadzonego przez zgłaszającego i powiadomieniu organu stosownym komunikatem o dostawie towaru, a w późniejszym terminie dokonaniu uzupełniającego zgłoszenia celnego. Pozwolenia na stosowanie tej procedury uproszczonej uzyskują tyko podmioty zaufane i dysponujące pełną wiedzą co do stosowania przepisów celnych. Zgodnie z art. 167 ust. 4 u.k.c., wpis do rejestru zgłaszającego, o którym mowa w art. 182 u.k.c. oraz zgłoszenie uzupełniające uznaje się za jednolity, niepodzielny instrument, który staje się skuteczny z dniem dokonania wpisu towarów do rejestru zgłaszającego.
Zgłaszający, tj. agencja celna, dokonała wpisu do prowadzonego przez nią rejestru w dniu 19.05.2023 r. nr [...], opisując towar jako: "pedał z elektroniczną przepustnicą" z kodem TARIC 8708999790, co jest zgodne z treścią faktury zakupu nr [...] z 23.03.2023 r., wystawionej przez amerykańskiego eksportera towaru. Dopełniając obowiązku związanego ze stosowaniem procedury uproszczonej, 22.05.2023 r. strona dokonała uzupełniającego zgłoszenia celnego zarejestrowanego pod nr [...] i w związku z tym zgłoszony towar został skutecznie zwolniony do procedury z dniem dokonania wpisu do rejestru zgłaszającego (19.05.2023 r.).
W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego (złożony w formie komunikatu elektronicznego [ZC214UPZ] z 26.09.2023 r., oraz w formie pisemnej wniesionym 25.10.2023 r. (z datą pisma: 9.10.2023 r.) został wniesiony przez stronę już po zwolnieniu towaru do procedury. Powyższe powoduje, że wskazana w nim podstawa prawna, tj. art. 174 ust. 1 u.k.c., nie pozwala na unieważnienie zgłoszenia celnego. Przepis ten, jak wskazano powyżej, odnosi się bowiem do zgłoszeń celnych przed objęciem towaru procedurą celną. Do unieważniania zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru do procedury celnej odnosi się natomiast art. 174 ust. 2 u.k.c., który wprowadza zasadę, że zgłoszenia celnego nie unieważnia się po zwolnieniu towarów "jeżeli nie przewidziano inaczej".
Unijny ustawodawca w art. 148 RD u.k.c. przewidział inne, wyjątkowe regulacje dotyczące wyszczególnionych przypadków, dla unieważnienia zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru. Jednym z takich przypadków jest omyłkowe zgłoszenie nie tych towarów, które należało. Zgodnie z art. 148 ust. 2 RD u.k.c.:
2. Jeżeli zostanie ustalone, że do procedury celnej, w ramach której powstaje dług celny w przywozie, omyłkowo zgłoszono nie te towary, które należało, zgłoszenie celne zostaje unieważnione po zwolnieniu towarów na uzasadniony wniosek zgłaszającego, jeżeli spełnione zostały następujące warunki:
a) wniosek złożono w terminie 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia;
b) błędnie zgłoszone towary nie zostały użyte w inny sposób niż ten, na który zezwolono w ich pierwotnym stanie i zostały przywrócone do swojego początkowego stanu;
c) ten sam urząd celny jest właściwy zarówno do błędnie zgłoszonych towarów, jak i do towarów, które zgłaszający zamierzał zgłosić;
d) towary mają zostać zgłoszone do takiej samej procedury celnej co błędnie zgłoszone towary.
W ocenie Sądu organy prawidłowo przyjęły, że w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy brak podstaw do dokonania unieważnienia zgłoszenia celnego, o którym mowa w art. 148 ust. 2 RD u.k.c.
Z powołanego przepisu wynika, że rozpoznając wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego organ w pierwszej kolejności jest zobowiązany do ustalenia czy doszło do omyłkowego zgłoszenia do procedury celnej nie tych towarów, które należało, a następnie ustalenia czy zostały spełnione przesłanki wskazane w lit. a – d tego przepisu (por. wyrok NSA z dnia 13.01.2023 r., sygn. akt I GSK 256/22).
W tym zakresie organ wskazał, że w uzasadnieniu wniosku o unieważnienie zgłoszenia agencja celna wskazała na nieprawidłowy wybór jednego z numerów produktu zapisanych na fakturze zakupu. Oba zamieszczone na tej fakturze numery towaru (artykułu) [...] i [...] nie posiadają jakiegokolwiek znaczenia, nie niosą w sobie żadnej informacji, zatem użycie któregoś z nich nie wyjaśnia, czy nastąpiła omyłka przy dokonaniu zgłoszenia. Brak jednoznacznego wykazania, czy nastąpiła omyłka potwierdza fakt, że amerykański sprzedawca w wystawionej fakturze zaklasyfikował towar do pozycji HS8708 i opisał jako: "WM-A10 THUMB THROTTLE" (przepustnica kciukowa). Zarówno opis towaru, jak i klasyfikacja wzajemnie potwierdzają, że towar, o którym mowa w fakturze mieści się w zakresie pozycji Systemu Zharmonizowanego (HS): "Części i akcesoria do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705". Przepustnica w pojazdach silnikowych jest częścią pozwalającą na sterowanie pracą silnika. To, że przedmiotowy towar może być częścią pojazdu silnikowego związaną z przepustnicą znajduje również potwierdzenie w przekazanym przez agencję celną wydruku z potwierdzenia przyjęcia magazynowego przedmiotowego towaru, gdzie opisano go jako: "ASM-THROTTLE CONTROL" (ASM-kontrola /lub sterowanie/ przepustnicy). W swym wniosku strona nie uzasadniła również, nie dowiodła, ani w inny sposób nie wyjaśniła, z czego wynika zmiana z kodu TARIC 8708999790 na kod TARIC 8533409000. Brak jest opisu przeznaczenia towaru, danych technicznych, budowy itp. mających znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji. Dla zweryfikowania prawidłowości zaklasyfikowania do kodu TARIC, a więc czy doszło do omyłki, nie jest wystarczające wskazanie tylko opisu towaru: "potencjometry, dla mocy przekraczającej 20W".
Ponadto agencja celna, działając we własnymi imieniu na rzecz odbiorcy towaru, dokonała zgłoszenia uzupełniającego z 22.05.2023 r., zamieszczając w opisie towaru numer [...]. Dokonała tego już po przyjęciu do magazynu towaru o numerze [...] w dniu 19.05.2023 r. Jeżeli więc na fakturze zakupu wskazany byłby inny towar, niż ten przyjęty do magazynu, to zarówno odbiorca towaru, jak i agencja celna, działając z należytą starannością, już na etapie dokonania uzupełniającego zgłoszenia celnego, mogły odpowiednio zadeklarować prawidłowe dane. Dokonując zgłoszenia celnego, strona była odpowiedzialna za prawidłowość danych w nim zadeklarowanych, w związku z tym, jeżeli powzięła informacje, że dane te są nieprawidłowe (tu: co do klasyfikacji do TARIC i opisu towaru), to winna w terminie 90 dni, przedstawiając dowody, z których wynika ta okoliczność, zawnioskować o unieważnienie zgłoszenia celnego. Takimi dowodami mogłyby być np. informacje, wyjaśnienia, faktura korygująca, pochodzące od kontrahenta sprzedającego towar i wystawiającego fakturę. Opis towaru i dokonana przez sprzedawcę klasyfikacja, zamieszczone w treści faktury, nie są wystarczające do uznania, że przedmiotem importu był inny towar, niż ten zgłoszony. Powoduje to, że nie można uznać za uzasadnione twierdzenie, że do procedury celnej, w ramach której w przedmiotowej sprawie powstał dług celny w przywozie, omyłkowo zgłoszono nie te towary.
Analiza przedłożonej przez agencję dokumentacji wskazuje zatem na pewne nieścisłości w wyjaśnieniach mających uzasadnić unieważnienie zgłoszenia celnego.
Sąd podziela zatem powyższe stanowisko organu i wskazuje, że zgłoszenie celne z jednej strony obejmowało towar importowany przez odbiorcę towaru, która jest uczestnikiem profesjonalnego obrotu w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, a z drugiej strony, zostało dokonane przez agenta celnego, którego należy również zaliczyć do podmiotów profesjonalnych.
Agentem celnym może być wyłącznie osoba wpisana na listę agentów celnych. Agent celny jest zawodem regulowanym, a więc wykonywanie go możliwe jest po spełnieniu określonych przepisami prawa warunków. Oznacza to, że można i należy oczekiwać od niego najwyższej staranności w zakresie wykonywania obowiązków wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów. W związku z tym, że zgłaszającym był agent celny, a więc podmiot profesjonalnie zajmujący się dokonywaniem zgłoszeń celnych to organy celne zasadnie mogły odstąpić zarówno od weryfikacji zgłoszeń celnych jak i od kontroli celnej po zwolnieniu towaru, analizując i oceniając potencjalne ryzyko naruszenia przepisów.
W świetle argumentacji podniesionej w skardze, podkreślenia wymaga również, że w przepisach dotyczących unieważniania zgłoszeń celnych nie występuje przesłanka "należytej staranności" (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 26.11.2024 r., I SA/Rz 467/24, LEX nr 3793617).
W związku z powyższym, jak wskazano już powyżej, to na agencji celnej jako profesjonalnym podmiocie zobowiązanym do bardzo dobrej znajomości przepisów celnych ciążył obowiązek prawidłowego złożenia zgłoszenia celnego, a w razie wystąpienia ewentualnych nieprawidłowości – podjęcia niezwłocznie skutecznych działań celem skorygowania błędu zgodnie z obowiązującymi regulacjami. Samo zaś twierdzenie, że strona nie dążyła celowo do uszczuplenia należności celnych nie może mieć tu wpływu na wynik sprawy. Również składane wcześniej pisma skarżącej (opisane w stanie faktycznym uzasadnienia) nie stanowiły skutecznie złożonego wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego i zostały załatwione w odrębnych postępowaniach, nie będących przedmiotem badania Sądu w niniejszej sprawie.
Ponadto w sprawie nie został spełniony warunek zawarty w art. 148 ust. 2 lit. a RD u.k.c. Uzupełniające zgłoszenie celne [...] zostało przyjęte 22.05.2023 r., a wniosek o unieważnienie tego zgłoszenia w formie komunikatu elektronicznego [ZC214UPZ] został wniesiony dopiero 26.09.2023 r., tj. po upływie 126 dni od dnia zgłoszenia. Zatem nie został dotrzymany termin 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia do dnia złożenie wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego, który jest warunkiem niezbędnym do unieważnienia zgłoszenia celnego ustanowionym w art. 148 ust. 2 lit. a RD u.k.c.
W ocenie Sądu brzmienie art. 148 ust. 2 RD u.k.c. nie budzi wątpliwości i wynika z niego, że dla zastosowania instytucji unieważnienia zgłoszenia celnego niezbędne jest spełnienie wszystkich czertach warunków wskazanych w lit. a – d tego przepisu. Tym samym niedochowanie przez agencję celną ww. 90 dniowego terminu uniemożliwia zastosowanie omawianej instytucji bez potrzeby badania pozostałych warunków.
Racjonalna i logiczna interpretacja ww. przepisu wskazuje, że wymienione w nim warunki muszą występować łącznie aby możliwie było unieważnienie zgłoszenia celnego.
Wbrew twierdzeniu skarżącej brak w ww. przepisie spójnika "oraz" nie decyduje, że wymienione tam warunki nie muszą być spełnione łącznie.
Z treści art. 148 ust. 2 RD u.k.c. wynika, że po zwolnieniu towarów - pod warunkiem ustalenia w oparciu o uzasadniony wniosek zgłaszającego, że do procedury celnej, w ramach której powstaje dług celny w przywozie, omyłkowo zgłoszono niewłaściwe towary - organ unieważnia zgłoszenie, jeżeli spełnione zostały wyliczone w powyższym przepisie warunki. Użyta w treści tego przepisu liczba mnoga warunków do spełnienia nie odpowiada na pytanie, czy wszystkie muszą być spełnione, a brak łączników logicznych typu: "oraz", "lub", "i", nie wyjaśnia wprost, czy wymagane jest spełnienie wszystkich warunków. Zastosowanie jednak wykładni celowościowej art. 148 ust. 2 r.d.u.k.c. z analizą każdego z czterech wymienionych w pkt a - d warunków pozwala stwierdzić, że:
• pkt a) odnosi się do wniosku zgłaszającego wskazanego w zdaniu wstępnym analizowanego przepisu, zatem ustanowiony przez prawodawcę związek przyczynowo- skutkowy uzasadnionego wniosku zgłaszającego i unieważnienia zgłoszenia celnego wymusza konieczność spełnienia tego warunku. Nie może zaistnieć sytuacja, że na podstawie art. 148 ust. 2 RD u.k.c. unieważnienie następuje bez wniosku zgłaszającego, a wniosek może skutkować unieważnieniem zgłoszenia pod warunkiem, że złożono go w terminie 90 dni od daty przyjęcia zgłoszenia;
• pkt b) wymaga, aby błędnie zgłoszone towary nie zostały użyte w inny sposób niż ten, na który zezwolono w ich pierwotnym stanie i zostały przywrócone do swojego początkowego stanu. Nie można bowiem unieważnić zgłoszenia celnego w sytuacji gdy towar np. został już dopuszczony do obrotu i następnie sprzedany innemu podmiotowi (zmienił stan prawny) lub został przetworzony (zmienił stan fizyczny). Dlatego i ten warunek zawsze musi być spełniony przed unieważnieniem zgłoszenia celnego na podstawie art. 148 ust. 2 RD u.k.c.;
• pkt c) wymaga, aby ten sam urząd celny był właściwy zarówno do błędnie zgłoszonych towarów, jak i do towarów, które zgłaszający zamierzał zgłosić. Jest to warunek wynikający z tego, że tylko urząd celny, który pierwotnie zwalniał towar do procedury celnej, może ocenić, czy wniosek zgłaszającego jest uzasadniony, że omyłkowo zgłoszono nie te towary. Zatem warunek ten każdorazowo musi być spełniony gdy składany jest taki wniosek na podstawie art. 148 ust.2 RD u.k.c.;
• pkt d) wymaga, aby towary po ewentualnym unieważnieniu zgłoszenia celnego były zgłoszone do takiej samej procedury celnej, co błędnie zgłoszone towary. Kwestia unieważnienie zgłoszenia celnego z powodu zastosowania błędnej procedury celnej została bowiem uregulowana innym przepisem (art. 148 ust. 1 RD u.k.c.), który wymaga spełnienia innych warunków. Zgodnie art. 148 ust. 2 RD u.k.c. nie dochodzi zatem do zmiany zastosowanej procedury celnej, dlatego również ten warunek musi być spełniony, aby unieważnić zgłoszenie celne na podstawie tego przepisu.
Powyższa analiza potwierdza, że każdy z warunków wymienionych w art. 148 ust. 2 pkt a-d RD u.k.c. musi zostać spełniony, aby mogło dojść do unieważnienia zgłoszenia celnego z przyczyny wskazanej w tym przepisie.
Z uwagi na powyższe, organy były zatem zobowiązane do odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego z 22.05.2023 r. nr [...].
W konsekwencji niewypełniony został warunek konieczny zwrotu należności celnych przywozowych zawarty w art.116 ust. 1 u.k.c., zgodnie z którym:
Z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszej sekcji kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych podlegają zwrotowi lub umorzeniu z następujących powodów:
a) zawyżenie kwot należności celnych przywozowych lub wywozowych;
b) towary wadliwe lub niezgodne z warunkami umowy;
c) błąd właściwych organów;
d) zasada słuszności.
Kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych podlega zwrotowi, w przypadku gdy została ona uiszczona, a dotyczące ich zgłoszenie celne zostało unieważnione zgodnie z art. 174.
W przedmiotowej sprawie nie ziściły się warunki unieważnienia zgłoszenia celnego, dlatego też wniosek o zwrot należności celnych przywozowych, który agencja celna zamieściła w piśmie z 11.12.2023 r. nie mógł zostać uwzględniony.
Sąd nie podziela podnoszonych przez skarżącą agencję celną zarzutów.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że organ celny nie zastosował art. 48 u.k.c., który umożliwiał organowi przeprowadzenie kontroli celnej po zwolnieniu towaru, a tym samym zweryfikowanie prawidłowości i kompletności informacji podanych w zgłoszeniu celnym. Ww. przepis daje bowiem organowi uprawnienie, a nie ustanawia obowiązek. Zatem w sytuacji gdy organ nie skorzystał z możliwości przeprowadzenia kontroli celnej po zwolnieniu towaru, brak jest podstaw do stawiania mu zarzutu naruszenia tego przepisu. Dokonanie zgłoszenia celnego przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego ponadto uprawnionym podmiotem w procedurze uproszczonej (a więc zaufanym), nie skutkuje przesłanką do przeprowadzania kontroli. Pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej jest instrumentem pozwalającym podmiotom na swobodę w organizowaniu działalności, a organom celnym na minimalizowanie ingerencji w obrót towarowy. Bazuje to na zaufaniu do podmiotu uprawnionego w pełni świadomego o odpowiedzialności, jaką ponosi przy dokonywaniu zgłoszeń celnych. Dlatego nie można uznać za naruszony art. 48 u.k.c. w sytuacji gdy organ nie zdecydował się na przeprowadzenie kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru.
Sąd nie podziela stanowiska strony, że organ przyczynił się do nieprawidłowości w przedmiotowym zgłoszeniu, ponieważ nie zdecydował się na skorzystanie z możliwości przeprowadzenia kontroli celnej na podstawie art. 48 u.k.c., a w związku z tym nadal nieprawidłowe dane zadeklarowane w zgłoszeniu mają zastosowanie do procedury (art. 191 ust. 2 u.k.c.). Przepisy art. 15 ust. 2 u.k.c. i art. 191 ust. 2 u.k.c. nie uwalniają zgłaszającego od odpowiedzialności za zadeklarowane dane w zgłoszeniu celnym, również uprawnienie organu do kontroli celnej po zwolnieniu towaru na podstawie art. 48 u.k.c. nie jest powodem uwolnienia zgłaszającego od tej odpowiedzialności. Ustawodawca w art. 173 i art. 174 u.k.c. w związku z art. 148 RD u.k.c. ustanowił możliwości i warunki sprostowania zgłoszenia celnego oraz unieważnienia zgłoszenia celnego. Zgłaszający, w razie zaistnienia błędów w zgłoszeniu celnym, może korzystać z tych możliwości uwzględniając wynikające z tych przepisów warunki i terminy. Należy założyć, że podmiot profesjonalnie zajmujący się dokonywaniem zgłoszeń celnych zna te możliwości oraz warunki ich zastosowania. Zgłaszający, a w tym przypadku profesjonalna agencja celna, mając świadomość prawidłowego stosowania procedury, do której zgłosiła towar, po ewentualnym uzyskaniu wiedzy o zaistnieniu nieprawidłowości, winna zadbać z należytą starannością o skorzystanie z ustanowionych możliwości dokonania korekty lub unieważnienia zgłoszenia celnego.
Nie można również uwzględnić zarzutu strony, że organ powinien zaklasyfikować rożne wnioski agencji (opisane w części stanu faktycznego), w tym o korektę zgłoszenia celnego, jako wnioski o unieważnienie zgłoszenia celnego. Organ celny nie ma bowiem swobody w interpretowaniu treści wnoszonych do niego żądań. W odniesieniu natomiast do profesjonalnej agencji celnej należy przyjąć założenie znajomości przepisów u.k.c. wraz z przepisami odwołującymi się do nich. Założenie takie w okolicznościach przedmiotowej sprawy pozwala na uznanie, że stronie zależało na dopuszczeniu do obrotu towaru: "potencjometry, dla mocy przekraczającej 20W", wcześniej niezgłoszonego do tej procedury. W związku z tym w odniesieniu do przedmiotowego zgłoszenia celnego dotyczącego innego, już dopuszczonego do obrotu, towaru: "pedał z elektroniczną przepustnicą", nabytego przez odbiorcę towaru zgodnie z fakturą nr [...] z 23.03.2023 r. od firmy W., strona postanowiła wielokrotnie wnioskować, przywołując różne przepisy u.k.c., jednak nie decydując się na złożenie na podstawie art. 174 u.k.c. w zw. z art. 148 RD u.k.c. uzasadnionego wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego w odpowiednim terminie. Samo stwierdzenie, że popełniono omyłkę, nie może zostać uznane za uzasadnienie pozwalające ustalić, że do procedury celnej, w ramach której powstaje dług celny w przywozie, zgłoszono nie te towary, które zakupiono.
W sprawie nie doszło też do naruszenia art. 77 ust. 1 lit. a w zw. z art. 77 ust. 2 u.k.c., co strona uzasadnia twierdzeniem, że przedmiotowe zgłoszenie celne nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości, ponieważ nie doszło do powstania długu celnego w przywozie. Dług celny powstał bowiem w związku z dokonaniem przez agencje celną przedmiotowego zgłoszenia celnego i objęciem procedurą celną dopuszczenia do obrotu towaru ("pedał z elektroniczną przepustnicą"), który odbiorca towaru nabył zgodnie z fakturą nr [...] z 23.03.2023 r., wystawioną przez amerykańskiego eksportera towaru. Zgromadzone dowody, w szczególności: - faktura zakupu opisująca zgłoszony towar jako: "THUMB THROTTLE" (przepustnica kciukowa) z zaklasyfikowaniem do pozycji "HS8708 - Części i akcesoria do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705", a więc części pojazdu silnikowego przeznaczone do sterowania (za pomocą kciuka) przepustnicą silnika; - wydruk potwierdzenia przyjęcia magazynowego świadczący, że przyjęto części do sterowania/kontroli przepustnicą, a więc również części do sterowania przepustnicą silnika, potwierdzają, że przedmiotowe zgłoszenie celne dotyczy części pojazdów silnikowych (8708), dlatego brak jest podstaw do twierdzenia, że w związku z powyższym nie powstał dług celny.
Natomiast okoliczność, że agencja celna na podstawie art. 79 u.k.c. wniosła o uregulowanie sytuacji towaru: "potencjometry, dla mocy przekraczającej 20W", klasyfikowanego w Nomenklaturze Scalonej do pozycji: "HS8533 - Rezystory (włączając reostaty i potencjometry), inne niż rezystory grzejne", który nie podlegał zgłoszeniu celnemu, nie powoduje, że nie powstał dług celny wobec towaru zgłoszonego przedmiotowym zgłoszeniem i objętego procedurą dopuszczenia do obrotu. Pomimo że strona twierdzi, iż oba powyższe towary, tj. ten zgłoszony i objęty procedurą celną oraz ten, który nie został zgłoszony, to ten sam towar, to jednak nie przedstawiła potwierdzających to dowodów. Amerykański sprzedawca towaru w fakturze nr [...] ściśle opisał i zaklasyfikował sprzedany towar. Z całą pewnością wiedział, jaki towar sprzedaje, do czego jest przeznaczony, z czego zbudowany, co uwzględnił dokonując klasyfikacji do pozycji HS8708. W tej sytuacji, aby uznać, że nastąpiła omyłka w zgłoszeniu celnym, musiałby powstać błąd zarówno u sprzedającego, jak i u odbiorcy, który fakturę zakupu zaakceptował. Tymczasem wnioskując o unieważnienie zgłoszenia celnego strona nie uprawdopodobniła omyłki, nie przedstawiła np. sporządzonej przez sprzedawcę korekty faktury, wyjaśnień do specyfikacji wysyłkowej towarowej, umowy, potwierdzenia dostawy itp. Użycie w treści faktury dwóch numerów towaru/artykułu dla organu celnego nie jest weryfikowalne, nie pozwala na potwierdzenie, że do procedury celnej, w ramach której powstaje dług celny w przywozie, omyłkowo zgłoszono nie te towary, które należało, o czym mowa w art. 148 ust. 2 RD u.k.c. Brak jest zatem wymaganego uzasadnienia wniosku o unieważnienie przedmiotowego zgłoszenia celnego, a tym samym brak jest podstaw do twierdzenia, że nie powstał dług celny.
Zgodnie z orzecznictwem dotyczącym zgłoszeń celnych, art. 15 u.k.c. nakłada na zgłaszających obowiązek dostarczenia prawidłowych i kompletnych informacji, co skutkuje zasadą nieodwołalności zgłoszenia celnego z chwilą jego przyjęcia. Jak uściśla art. 174 ust. 2 u.k.c., unieważnienie zgłoszenia celnego jest możliwe jedynie przed zwolnieniem "o ile nie przewidziano inaczej". A zatem, co do zasady, po zwolnieniu towaru art. 174 u.k.c. nie ma zastosowania. Dlatego wyjątki od tej zasady należy interpretować ściśle. Komisja przyjęła w art. 148 RD u.k.c. przypadki, w których unieważnienie zgłoszenia celnego jest dozwolone po zwolnieniu towarów, po ścisłym spełnieniu wszystkich koniecznych warunków. W przedmiotowej sprawie, jak uzasadniono powyżej, warunki te nie zostały spełnione, dlatego unieważnienie przedmiotowego zgłoszenia celnego nie jest możliwe. W konsekwencji brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja narusza art. 77 ust. 1 lit. a w zw. z art. 77 ust. 2 u.k.c., bo dług celny wobec towaru: "pedał z elektroniczną przepustnicą" powstał w związku z objęciem go procedurą dopuszczenia do obrotu, zgodnie ze zgłoszeniem celnym [...] z 22.05.2023 r. i brak jest podstaw do jego unieważnienia.
Organy nie naruszyły art. 120 u.k.c. przez jego niezastosowanie, gdyż zaistniały szczególne okoliczności, w których nie można przypisać dłużnikowi oszustwa ani oczywistego zaniedbania.
Zgodnie z treścią art. 120 u.k.c.:
1. W przypadkach innych niż te, o których mowa w art. 116 ust. 1 akapit drugi oraz w art. 117,118 i 119, kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych podlega zwrotowi lub umorzeniu na zasadzie słuszności, w przypadku gdy dług celny powstał w szczególnych okolicznościach, w których nie można przypisać dłużnikowi oszustwa ani oczywistego zaniedbania.
2. Występowanie szczególnych okoliczności, o których mowa w ust. 1, stwierdza się, jeżeli z okoliczności sprawy jasno wynika, że dłużnik znajduje się w wyjątkowej sytuacji w porównaniu z innymi podmiotami prowadzącymi ten sam rodzaj działalności oraz że w przypadku niewystępowania takich okoliczności nie wystąpiłyby u niego niedogodności spowodowane pobraniem kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych.
W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z innym przypadkiem ewentualnego podlegania zwrotowi należności celnych przywozowych niż ten, o którym mowa w przepisach ogólnych zawartych w art. 116 ust. 1 akapit drugi, tj. przypadku gdy kwota należności celnych przywozowych została uiszczona w związku ze zgłoszeniem celnym. Dlatego ustanowiona w art. 120 u.k.c. zasada słuszności nie może być tu zastosowana. Dług celny powstał bowiem w okolicznościach, których nie można uznać za szczególne, bo w związku ze zgłoszeniem celnym, a więc w najbardziej powszechnie występujący sposób powstania długu celnego. Z okoliczności sprawy jasno wynika, że po zgłoszeniu celnym i dopuszczeniu do procedury celnej dłużnik znajdował się w standardowej sytuacji, w której znajduje się wiele innych podmiotów prowadzących ten sam rodzaj działalności, od których pobierane są kwoty należności celnych przywozowych. Powoduje to, że przepis art. 120 u.k.c. nie może mieć w przedmiotowej sprawie zastosowania i nie można uznać go za naruszony.
Odnosząc się jeszcze do dalszych zarzutów i argumentów podniesionych w uzasadnieniu przedmiotowej skargi zaznaczyć należy, że treść faktury nr [...] załączonej do przedmiotowego zgłoszenia celnego jednoznacznie wskazuje, że dotyczy ona towaru opisanego (w j. ang.) jako "thumb throttle", czyli przepustnica kciukowa, a ponadto w fakturze tej amerykański sprzedający wpisał kod klasyfikacji towaru HTC8708.99.8180. W tym miejscu należy wyjaśnić, że klasyfikacja oznaczana jako HTC, stosowana w USA, jest odpowiednikiem Nomenklatury Scalonej (CN), stosowanej w UE. Obie te nomenklatury bazują na Systemie Zharmonizowanym (HS) i pokrywają się do poziomu 6- cyfrowej podpozycji. Wynika z tego, że przedmiotowy towar zaklasyfikowany został przez jego sprzedawcę do pozycji "HS 8708 Części i akcesoria do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705". Takie zaklasyfikowanie towaru potwierdza również opis towaru zawarty w fakturze, ponieważ przepustnice są elementami sterowania pracy silników w pojazdach, a przepustnice kciukowe są stosowane np. w motocyklach. Analizowana faktura w żadnym z zawartych w niej zapisach nie wskazuje, że dotyczy towaru, który skarżąca opisała jako: "potencjometr, dla mocy przekraczającej 20W", a który jest klasyfikowany do pozycji "HS 8533 Rezystory (włączając reostaty i potencjometry), inne niż rezystory grzejne". Zatem treść faktury nr [...] zaprzecza omawianemu stwierdzeniu zawartemu w skardze, jakoby zgodnie z tą fakturą prawidłowym towarem, który powinien zostać zgłoszony do procedury jest "potencjometr, dla mocy przekraczającej 20W" o kodzie taryfy 853340900.
Sprzedawca przedmiotowego towaru, posiadając wiedzę o przeznaczeniu, budowie i parametrach sprzedawanego towaru, miał tym samym podstawy do prawidłowego zaklasyfikowania towaru, czego dokonał i co zapisał w treści faktury, przypisując towar do stosowanej w USA klasyfikacji. Odnosząc się natomiast do zamieszczonych w treści faktury sprzedaży różnych innych identyfikatorów, np.: numeru części, produktu, itp., to nie zaprzeczają one prawidłowości opisu i klasyfikacji towaru dokonanego przez sprzedawcę wystawiającego fakturę. Zatem nawet omyłkowe użycie przez stronę któregoś z zapisanych w fakturze tego rodzaju identyfikatorów nie skutkuje faktyczną zmianą rodzaju towaru jego przeznaczenia i klasyfikacji - jest to nadal importowany towar opisany przez sprzedawcę jako przepustnica kciukowa, będąca częścią do pojazdów silnikowych klasyfikowana do pozycji HS8708. Wyjaśnienia agencji celnej, że omyłkowo użyła któregoś z numerów zapisanych w fakturze nie wyjaśnia, że zgłoszeniem celnym należy objąć inne towary niż te w nim zadeklarowane i zgodne z fakturą załączoną do zgłoszenia.
Sąd nie podziela również twierdzenia skarżącej, że zaistnienie omyłki (z art. 148 ust. 2 RD u.k.c.) zostało ustalone na podstawie uzasadnionego wniosku agencji celnej i nie jest ona zobowiązana tego udowadniać, a ponadto przedłożyła dowód w postaci oświadczenia Uczestnika (k. 40) stwierdzający, że nr [...] zamieszczony w fakturze zakupu "nie występuje w bazie artykułów wykorzystywanych w P.", a jest numerem producenta, dlatego artykuł o nr [...] nie został przyjęty do magazynu.
Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z wydrukiem potwierdzenia przyjęcia magazynowego, spółka P. przyjęła towar opisany jako: "ASM - throttle control", tj. związany z kontrolą przepustnicy, co jest zgodne z opisem "przepustnica kciukowa" zamieszczonym na fakturze zakupu. Do magazynu nie przyjęto zatem ani rezystorów, ani potencjometrów. Organ celny identyfikuje towar na podstawie opisów i klasyfikacji taryfowych z dokumentów handlowych, tj. np. faktur, specyfikacji, listów przewozowych itp., a także - o ile jest to możliwe - na podstawie wyników rewizji celnej. Nie dokonuje tego natomiast na podstawie nieznanych mu znaczeniowo numerów artykułu nadanych przez producenta, czy sprzedawcę. Skarżąca twierdzi, że zawnioskowana zmiana kodu TARIC wynikała z użycia niewłaściwego numeru artykułu, jednego z tych zapisanych na fakturze, co jednak dla potrzeb zaklasyfikowania w TARIC niczego nie wyjaśnia. Zmiana klasyfikacji mogłaby być uzasadniona po ustaleniu np. innego przeznaczenia towaru, jego składu lub innych cech mających znaczenie dla klasyfikacji taryfowej. Powyższe potwierdza, że słusznym było stwierdzenie, że strona nie uzasadniła swojego wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego, a tym samym organ celny nie mógł ustalić, że zaistniała faktyczna omyłka, co było niezbędną przesłanką do zastosowania art. 148 ust. 2 RD u.k.c.
W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, jak również, nie miało miejsca mogące mieć wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania - art. 187 § 1 i art. 191 O.p. związku z art. 73 Prawa celnego. Zebrany materiał dowodowy był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia, a ocena materiału dowodowego przez organ nie wykraczała poza granice swobodnej oceny. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 210 § 1 pkt 6 O.p. Organ przedstawił ustalenia faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym wskazał, z jakich względów uznał żądanie skarżącej dokonania unieważnienia zgłoszenia celnego za nieuzasadnione.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako bezzasadną oddalił.