I SA/WR 142/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2005-12-01
NSApodatkoweŚredniawsa
VATpodatek naliczonyodliczenie podatkufaktura VATczynność pozornarozporządzenie Ministra Finansówpostępowanie mediacyjneumorzenie postępowaniakoszty postępowaniaPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie dotyczącej podatku VAT za listopad 1999 r. na podstawie przepisów o mediacji i odrzuconej skardze na decyzję po mediacji.

Sprawa dotyczyła podatku od towarów i usług za listopad 1999 r. Po kontroli podatkowej i decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, strona złożyła odwołanie, a następnie skargę do WSA. W trakcie postępowania mediacyjnego doszło do zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie strona złożyła skargę na decyzję po mediacji, która została odrzucona z powodu uchybienia terminu. W związku z tym, na podstawie art. 118 § 2 PPSA, WSA umorzył postępowanie.

Sprawa wywodzi się z kontroli podatkowej dotyczącej podatku od towarów i usług za listopad 1999 r., w wyniku której stwierdzono zawyżenie podatku naliczonego do odliczenia przez Spółkę. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję określającą prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego oraz dodatkowe zobowiązanie. Po wniesieniu odwołania przez Spółkę, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W trakcie postępowania sądowego, Dyrektor Izby Skarbowej złożył wniosek o mediację, wskazując na upływ okresu przedawnienia. Po mediacji, Dyrektor Izby Skarbowej zmienił swoją decyzję, uchylając ją w części dotyczącej dodatkowego zobowiązania. Strona złożyła jednak skargę na tę nową decyzję, która została odrzucona przez WSA z powodu uchybienia terminu. W konsekwencji, na podstawie art. 118 § 2 PPSA, Sąd umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ skarga na decyzję wydaną na podstawie ustaleń mediacyjnych nie została skutecznie wniesiona. Sąd zasądził również część kosztów postępowania, stosując zasadę miarkowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd umorzy postępowanie na podstawie art. 118 § 2 PPSA, jeśli skarga na akt lub czynność podjętą na podstawie ustaleń mediacyjnych nie zostanie wniesiona albo zostanie odrzucona.

Uzasadnienie

Sąd jest zobligowany do umorzenia postępowania w sytuacji, gdy skarga na decyzję wydaną po mediacji została odrzucona z powodu uchybienia terminu, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (21)

Główne

PPSA art. 118 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W przypadku, gdy skarga na akt lub czynność wydaną bądź podjętą na podstawie ustaleń mediacyjnych nie zostanie wniesiona albo będzie oddalona, sąd umorzy postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.

Pomocnicze

PPSA art. 161 § § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Umorzenie postępowania następuje, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1-2.

PPSA art. 201 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio.

PPSA art. 206

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W razie umorzenia postępowania w wyniku ustaleń mediacyjnych dopuszczalny jest częściowy zwrot kosztów.

PPSA art. 205 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony.

Rozp. MF art. 54 § § 54 ust. 4 pkt 2

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Faktura nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego, jeżeli nie została potwierdzona kopią u sprzedawcy i nie rozliczono wynikającej z niej wartości sprzedaży i kwoty podatku należnego w deklaracji.

Rozp. MF art. 54 § § 54 ust. 4 pkt 5 lit. a i c

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Faktury nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego, jeżeli stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane, lub potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy o czynnościach pozornych.

u.p.t.u. art. 27 § ust. 5

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Przepis dotyczący ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego.

O.p. art. 121 § § 1

Ordynacja podatkowa

Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów państwa.

O.p. art. 122

Ordynacja podatkowa

Zasada prawdy obiektywnej (wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych).

O.p. art. 125

Ordynacja podatkowa

Zasada prowadzenia postępowania bez nieuzasadnionej zwłoki.

O.p. art. 178

Ordynacja podatkowa

Obowiązek organu do zebrania i rozpatrzenia dowodów.

O.p. art. 187

Ordynacja podatkowa

Obowiązek organu do zebrania i rozpatrzenia dowodów.

O.p. art. 189

Ordynacja podatkowa

Obowiązek organu do zebrania i rozpatrzenia dowodów.

O.p. art. 191

Ordynacja podatkowa

Zasada swobodnej oceny dowodów.

O.p. art. 229

Ordynacja podatkowa

Możliwość uwzględnienia przez organ odwoławczy dowodów i okoliczności niepodnoszonych w postępowaniu przed organem pierwszej instancji.

O.p. art. 240 § § 1 pkt 5

Ordynacja podatkowa

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji (np. wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości).

k.c. art. 58

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący nieważności czynności prawnej ze względu na sprzeczność z ustawą lub zasadami współżycia społecznego.

k.c. art. 83

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący pozorności czynności prawnej.

Rozp. MS art. 14 § § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Stawka minimalna opłat za czynności radców prawnych.

Rozp. MS art. 6 § § 6 pkt 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Stawka minimalna opłat za czynności radców prawnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek Dyrektora Izby Skarbowej o umorzenie postępowania na podstawie art. 118 § 2 PPSA z uwagi na odrzucenie skargi na decyzję po mediacji z powodu uchybienia terminu.

Godne uwagi sformułowania

Sąd zobligowany regulacją art.118§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umarza postępowanie w przedmiotowej sprawie bowiem przeprowadzono w niej zakończone wydaniem decyzji postępowanie mediacyjne. Sąd w przedmiotowym postępowaniu związany dyspozycją art.118§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie badał legalności zaskarżonej decyzji zatem bezprzedmiotowe jest ustosunkowywanie się do zarzutów skargi. Zasad stosunkowego rozdziału kosztów postępowania (miarkowania kosztów) jest uzupełnieniem zasady rezultatu.

Skład orzekający

Andrzej Szczerbiński

przewodniczący

Katarzyna Radom

członek

Marek Olejnik

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów PPSA dotyczących umorzenia postępowania po mediacji i zasad rozliczania kosztów w takich przypadkach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odrzucenia skargi na decyzję po mediacji z powodu uchybienia terminu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter proceduralny, skupiając się na umorzeniu postępowania z powodu uchybienia terminu po mediacji. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć prawnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wr 142/04 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-12-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Szczerbiński /przewodniczący/
Katarzyna Radom
Marek Olejnik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 118
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Andrzej Szczerbiński Sędzia WSA - Katarzyna Radom Asesor WSA - Marek Olejnik (sprawozdawca) Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi: A w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999 r. I. umarza postępowanie w sprawie, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 238 (dwieście trzydzieści osiem 0/100) złotych tytułem zwrotu niezbędnych kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, III. oddala wniosek o zwrot kosztów postępowania ponad kwotę określoną w pkt II.
Uzasadnienie
W wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej obejmującej swym zakresem prawidłowość rozliczania podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999 r. stwierdzono, że Spółka w badanym miesiącu zawyżyła podatek naliczony do odliczenia o łączną kwotę [...] udokumentowaną fakturą VAT wystawionymi przez:
* B w G. ul. [...] (faktura VAT Nr [...] z dnia 2.11.1999 r.).
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. uznał, iż wobec faktury VAT Nr [...] znajdują zastosowanie przepisy § 54 ust. 4 pkt 5 lit. a i c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.12.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 z późn. zm.). Zgodnie z tymi przepisami, w przypadku, gdy wystawiono faktury stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane (lit. a), potwierdzające czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego (lit. c), faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Dodatkowo stwierdzono, że brak prawa do odliczenia podatku naliczonego występuje i z tego powodu, iż faktura ta nie została potwierdzona kopią u sprzedawcy, jak również nie rozliczono wynikającej z tej faktury wartości sprzedaży i kwoty podatku należnego w deklaracji VAT-7 za badany miesiąc czyli, że zastosowanie znajduje przepis § 54 ust. 4 pkt 2 wymienionego rozporządzenia, wskazujący taką właśnie przesłankę jego zastosowania. W konsekwencji powyższych ustaleń Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. decyzją z dnia 4 września 2003 r. Nr [...] określił w prawidłowej wysokości zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za badany miesiąc oraz w oparciu o przepis art. 27 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe.
Od powyższej decyzji w dniu 18.09.2003 r. Spółka złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania, zarzucając naruszenie przepisów:
art. art. 121 § l, 122, 125, 178 i 187 Ordynacji podatkowej i wynikających z tych przepisów zasad,
§ 54 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.XII.1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług poprzez ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT nie potwierdzonej kopią u sprzedawcy, bowiem nie stwierdzono zaniedbań w dokumentacji ze strony Spółki, nie może więc ona ponosić odpowiedzialności za zaniedbania drugiej strony transakcji,
§ 54 ust. 4 pkt 5 lit. a i c powyższego rozporządzenia, bowiem zawarte w decyzji ustalenia na których oparto zarzut dotyczący czynności pozornych są niepełne, niekompletne, tendencyjne i dopasowane pod z góry założoną tezę.
Dyrektor Izby Skarbowej we W. po rozpatrzeniu zarzutów podniesionych w odwołaniu na tle zgromadzonego w aktach podatkowych materiału dowodowego uznał decyzje organu i instancji za zgodną z prawem. Jego zdaniem stan faktyczny przedmiotowej sprawy - w zakresie dotyczącym współpracy Spółki z firmą Pana Z. S. Przedsiębiorstwo B ul. [...] w nie odpowiada treści dokumentów, a w szczególności umów, kosztorysów, protokołów odbioru, faktur VAT, opisujących zdarzenia gospodarcze. O ocenie danej faktury jako rzetelnej przesądzają bowiem nie tylko umowa, kosztorys, protokół odbioru robót budowlanych, lecz również i to, czy istniały po stronie wykazanego w tej fakturze wykonawcy faktyczne możliwości dla wykonania określonego w tej fakturze zakresu robót budowlanych oraz wskazanie niepodważalnego dowodu, bądź dowodów na ich wykonanie przez tego wykonawcę.
W skardze na decyzję organu odwoławczego strona wnosząc o jej uchylenie zarzuciła naruszenie szeregu przepisów ordynacji podatkowej tj.
- art.120-121§1 w części dotyczącej prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów państwa,
- art.122, art187-189, art.191 w części nie podjęcia wszystkich działań niezbędnych do wyjaśnienia sprawy,
- art. 125 w części dotyczącej braku wnikliwości w działaniu,
- art.127 o postępowaniu dwuinstancyjnym,
- art.229 i art.240§1 pkt 5 w części nieuwzględnienia przedstawionych dowodów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 21 maja 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej złożył wniosek o przeprowadzenie mediacji w sprawie na podstawie art.115§1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz,1270).w uzasadnieniu wskazał, że wobec upływu okresu przedawnienia brak było podstaw do ustalenia dodatkowego zobowiązania.
Posiedzenie mediacyjne odbyło się w dniu 9 sierpnia 2004 r. Skarżący wyraził zgodę na zmianę decyzji w części dotyczącej dodatkowego zobowiązania za listopad 1999 r. w pozostałych kwestiach podtrzymując swoje stanowisko.
Wykonując ustalenia mediacyjne Dyrektor Izby Skarbowe we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. decyzją z dnia 8 września 20004 r. nr [...] zmienił swoją decyzję z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...] i uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania a w pozostałej części utrzymał decyzję organu I instancji w mocy (decyzja została stronie doręczona w dniu 10 września 2004 r.). Strona w dniu 21 stycznia 2005 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego o jej uchylenie. W dniu 8 marca 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. w odpowiedzi na skargę wniósł na podstawie art.118§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o umorzenie postępowania w sprawie ze skargi na decyzję z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...].WSA we W. postanowieniem z dnia 9 maja 2005 r. o sygn. [...] odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu (postanowienie stało się prawomocne z dniem 11 lipca 2005r.).
W dniu 21 stycznia 2005 r. strona złożyła pismo procesowe modyfikujące i uzupełniające skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 listopada 2003 r. Podniosła w nim zarzuty bezprawności działania i nieuwzględnienia stanu prawnego obowiązującego po 1 maja 2004 r.
W dniu 21 marca 2005 r. ustanowiony prze spółkę pełnomocnik (wcześniej Spółka nie korzystała z profesjonalnego pełnomocnika) zgłosił swój udział w postępowaniu. Strona wniosła w dniu 27 lipca 2005r. pismo procesowe podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie a w dniu 8 września 2005 r. złożyła wniosek o łączne rozpoznanie sprawy ze sprawą ze skargi z dnia 25 sierpnia 2005 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowe we W. z dnia 21 lipca 2005 r. Nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 8 września 2004 r. Nr [...] wydanej w wyniku mediacji. Strona wniosła też o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości [...]. W dniu 1 grudnia 2005 r. na rozprawie skarżąca Spółka złożyła pismo procesowe, w którym wniosła o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie w wyniku postępowania mediacyjnego Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek zamiejscowy w L. decyzją z dnia 8 września 2004 r. Nr [...] na podstawie art.117§1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 ze zm.) zmienił swoją decyzje w części dotyczącej ustalonego dodatkowego zobowiązania natomiast w pozostałym zakresie utrzymał decyzje organu I instancji w mocy. Strona mimo prawidłowego pouczenia złożyła na w/w decyzję skargę z uchybieniem terminu i WSA we W. postanowieniem z dnia 9 maja 2005r. odrzucił skargę (postanowienie uprawomocniło się z dniem 11 lipca 2005r.).
Zgodnie z regulacja art.118§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli skarga na akt lub czynność wydaną bądź podjęta na podstawie ustaleń mediacyjnych nie zostanie wniesiona albo będzie oddalona, sąd umorzy postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne. Ponieważ skarga na decyzję dnia 8 września 2004 r. Nr [...] wydaną na podstawie ustaleń mediacyjnych nie została
wniesiona ( Sąd odrzucił skargę a zatem nie została ona skutecznie złożona) Sąd zobligowany regulacją art.118§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umarza postępowanie w przedmiotowej sprawie bowiem przeprowadzono w niej zakończone wydaniem decyzji postępowanie mediacyjne. Umorzenie postępowania w takiej sytuacji następuje stosownie do postanowień art.161§1 pkt 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt.1-2 tego przepisu. Tą inną przyczyną jest zaakceptowanie przez skarżącego odmiennego rozstrzygnięcia zawartego w decyzji wydanej po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego. Należy jednocześnie podkreślić, iż Sąd w przedmiotowym postępowaniu związany dyspozycją art.118§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie badał legalności zaskarżonej decyzji zatem bezprzedmiotowe jest ustosunkowywanie się do zarzutów skargi.
Zgodnie z art.201§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118§2, przepis art.206 stosuje się odpowiednio. W razie zatem umorzenia postępowania w wyniku ustaleń mediacyjnych dopuszczalny jest częściowy zwrot kosztów. Przepis art.206 stanowi, że w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Zasad stosunkowego rozdziału kosztów postępowania (miarkowania kosztów) jest uzupełnieniem zasady rezultatu. Z istoty stosunkowego rozdzielenia kosztów wynika, że w jego rezultacie procent wygrania, czy przegrania sprawy powinien odpowiadać procentowi poniesionych przez stronę kosztów postępowania (por. T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, W-wa 2005, s.596). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe ( w tym opłata skarbowa od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika) oraz koszty nakazanego prze sąd osobistego stawiennictwa strony - art.205§2 ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
W przedmiotowe sprawie Sąd ograniczając wysokość niezbędnych kosztów postępowania w części dotyczącej wynagrodzenia radcy prawnego B. Ś. kierował się następującymi przesłankami :
1.Strona ustanowiła profesjonalnego pełnomocnika w dniu 15 lutego 2005 r. (pełnomocnictwo złożone do Sądu w dniu 29 marca 2005 r.) a zatem nie tylko po zakończeniu postępowania mediacyjnego, które odbyło się w dniu 9 sierpnia 2004 r. ale również po uprawomocnieniu się decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. wydanej po ustaleniach mediacji zmieniającą objętą przedmiotem niniejszego zaskarżenia decyzję - jak wynika z postanowienia tut. Sądu sygn. [...] decyzja ta uprawomocniła się w dniu 11 października 2004 r.
Wobec regulacji art.118§2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi działania pełnomocnika strony w tej sprawie sprowadzające się do złożenia pisma procesowego w dniu 31 marca 2005 r. jako nie mogące mieć wpływu na rozstrzygnięcie zagadnienia przez Sąd (ze wskazanych powyżej przyczyn) upoważniają Sąd do miarkowania kosztów postępowania w tym zakresie.
2.W decyzji wydanej w wyniku mediacji Dyrektor Izby Skarbowej zmienił swoją pierwotną decyzję jedynie w zakresie dodatkowego zobowiązania - z wartości sporu w wysokości [...]. uwzględniono jedynie 356 zł. co stanowi 23 %.
Mając na uwadze powyższe Sąd w niniejszej sprawie zasądza na rzecz skarżącego koszty w wysokości 238 zł. na które składają się :
1. wartość uiszczonego wpisu w kwocie 100 zł.,
2. wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 138 zł. stanowiące równowartość 23% stawki minimalnej określonej w §14 ust.2 pkt 1 lit.a w związku z §6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ...(Dz.U. z 2002 r., Nr 163, poz.1349 ze zm.). Wynagrodzenie radcy prawnego przyjęto w takim stosunku w jakim wydana w wyniku mediacji decyzja uwzględniła zarzuty skarżącego.
Ze wskazanych powyżej przyczyn Sąd na podstawie art.206 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddala wniosek o zasądzenie dalej idących kosztów.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI