I SA/OP 330/23

I SA/Op 330/23 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2024-04-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Aleksandra Sędkowska
Anna Komorowska-Kaczkowska /sprawozdawca/
Marzena Łozowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Sygn. powiązane
III FSK 1113/24 - Wyrok NSA z 2025-11-13
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska Asesor sądowy WSA Anna Komorowska-Kaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 21 września 2023 r., nr 1601-IEE.7192.53.2023 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez M. P. (dalej też określana jako: "Strona", "Skarżący", "Zobowiązany:) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 21 września 2023 r., którym organ ten działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm. dalej jako k.p.a.) w związku z art. 18 ustawy z 17 czerwca 19666 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 dalej jako u.p.e.a.) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z 23 maja 2023 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu prowadzi wobec Skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...], od [...] do [...], od [...] do [...] i od [...] do [...], wystawionych przez Dyrektora Izby Celnej w O., które obejmują zaległości w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej za okres od stycznia 2008 r. do września 2009 r.
Zawiadomieniem z 21 sierpnia 2015 r. nr [...] organ egzekucyjny zajął nieruchomość Skarżącego, dla której Sąd Rejonowy w O. prowadzi księgę wieczystą nr [...]. Zawiadomienie zostało doręczone Skarżącemu 31 sierpnia 2015 r.
Pismem z 17 października 2022 r. organ zawiadomił Skarżącego o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W piśmie tym organ wskazał, że czynności opisu i oszacowania rozpoczną się 21 listopada 2022 r. o godzinie 9.00 w miejscu położenia nieruchomości, a zostaną ukończone poprzez spisanie protokołu w dniu 19 grudnia 2022 r. o godzinie 12.00 w Pierwszym Urzędzie Skarbowy w Opolu. Wskazano również, że niestawiennictwo Skarżącego nie wstrzymuje wykonania czynności.
W piśmie tym zawarto również pouczenie, że zarzuty do opisu i oszacowania mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości (art. 110 u § u.p.e.a.
Pismo to zostało uznane za doręczone Skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a. (art. 44 § 4 k.pa.)
Skarżący wziął udział w oględzinach nieruchomości w dniu 21 listopada 2022 r.
19 grudnia 2022 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu sporządził protokół opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości . Protokół został doręczony Skarżącemu wraz z operatem szacunkowym 3 stycznia 2023 r.
Pismem z 14 stycznia 2023 r., nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. 17 stycznia 2023 r. Skarżący działający za pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika złożył zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Postanowieniem z 13 lutego 2023 r. nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia.
Pismem z 24 lutego 2023 r. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie. Wniósł w nim, poza zarzutami przeciwko postanowieniu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości z uwagi na brak obiektywnej możliwości zapoznania się z treścią protokołu z opisu i oszacowania do 3 stycznia 2023 r.
Pismem z 6 kwietnia 2023 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu poinformował Skarżącego o konieczności wniesienia do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu odrębnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
10 maja 2023 r. do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wpłynął wniosek – Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. Pełnomocnik zobowiązanego wskazał w nim, że protokół z opisu i oszacowania wartości nieruchomości z 19 grudnia 2022 r. został sporządzony zaocznie. Skarżący nie brał udziału w tej czynności, jak i nie miał o niej wiedzy. O tym, że protokół został sporządzony dowiedział się 3 stycznia 2023 r. tj. w dniu, kiedy otrzymał ten dokument wraz z operatem szacunkowym biegłego. W tym dniu zapoznał się z jego treścią. Wcześniej nie miał żadnej wiedzy o tym, że organ egzekucyjny przystąpi do sporządzenia protokołu z opisu i oszacowania, jak i o cenie oszacowania przez biegłego wartości nieruchomości. Pismo przewodnie, przy którym organ egzekucyjny przesłał protokół z operatem szacunkowym, świadczy o tym, że była to pierwsza informacja dla Skarżącego o tym, że taki dokument został sporządzony. Nadto wskazał, że doręczenie korespondencji, która zawierała protokół wraz z operatem szacunkowym nastąpiło 3 stycznia 2023 r. i w tej dacie nastąpiło zakończenie czynności opisu i oszacowania. W tej dacie bowiem dokument ten wszedł do obrotu prawnego. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu egzekucyjnego, że termin do wniesienia zarzutów upłynął 2 stycznia 2023 r. Według niego skutki doręczenia protokołu nastąpiły 3 stycznia 2023 r. i wcześniej nie mógł znać tego dokumentu. Zdaniem Skarżącego byłoby to niezgodne z zasadami procedowania wyrażonymi w k.p.a. W ocenie Skarżącego, aby strona mogła ustosunkować się do jakiegokolwiek pisma procesowego organu administracji musi mieć wiedzę o jego wydaniu i możliwość zapoznania się z nim. Wskazał również, że przesyłka, która zawierała protokół oszacowania wartości nieruchomości została nadana listem poleconym. Pierwotne awizowanie przesyłki miało miejsce 21 grudnia 2022 r. Przesyłka była awizowana do odbioru przez kolejne 14 dni. Wskazał, że nie mógł podjąć przesyłki w tym terminie ponieważ był to okres świąteczno-noworoczny i przebywał na wyjeździe, a zatem odbiór przesyłki był możliwy dopiero 3 stycznia 2023 r., a więc przed upływem 14 dniowego terminu na jej podjęcie po awizacji. Dlatego zdaniem Skarżącego dopiero tego dnia powziął wiadomość o sporządzeniu protokołu z opisu i oszacowania oraz mógł zapoznać się z jego treścią. Według Skarżącego to z tym dniem nastąpiło zakończenie czynności procesowej związanej z ukończeniem opisu i oszacowania wartości nieruchomości oraz wejście do obrotu prawnego protokołu. W tym dniu uzyskał możliwość ustosunkowania się go niego. Skarżący podniósł, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu powinien powiadomić nieobecnych, nie uczestniczących w sporządzaniu protokołu, znanych sobie uczestników postępowania o wyniku opisu i oszacowania wartości nieruchomości w taki sposób, by mogli się z nim zapoznać. Skarżący uznał, że doręczenie tego dokumentu nastąpiło 3 stycznia 2023 r. i ten dzień może być traktowany jako początkowy przy liczeniu terminu do złożenia zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu, po rozpoznaniu wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów do opisu o oszacowania wartości nieruchomości, postanowieniem 23 maja 2023 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów.
W uzasadnieniu organ egzekucyjny przywołał treść art. 58 k.p.a, który reguluje tryb przywrócenia terminu. Organ egzekucyjny wskazał przesłanki, jakie muszą zostać łącznie spełnione, aby możliwe było przywrócenie terminu. Organ egzekucyjny stwierdził, że jednym z warunków jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminowi. Uznał, że przywołana przez Skarżącego okoliczność wyjazdu w okresie świąteczno-noworocznym nie była zdarzeniem nagłym, wskazującym na brak jego winy w dopełnieniu czynności złożenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości w terminie. Organ egzekucyjny uznał, że Skarżący nie spełnił również warunku jednoczesnego dopełnienia czynności, dla której określony był termin. W tym zakresie organ egzekucyjny wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu Skarżący złożył 10 maja 2023 r., natomiast zarzuty zostały złożone przez niego 14 stycznia 2023 r. Według organu egzekucyjnego kolejnym warunkiem, którego nie spełnił zobowiązany przy wniesieniu o przywrócenie terminu jest siedmiodniowy termin na wniesienie prośby o przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu Skarżący wniósł dopiero 10 maja 2023 r., jednocześnie organ zwracał uwagę, że przyczyna uchybienia terminu ustała 3 stycznia 2023 r., kiedy mógł on odebrać przesyłkę zawierającą protokół opisu i oszacowania. Według organu egzekucyjnego zobowiązany mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do 10 stycznia 2023 r. Następnie organ egzekucyjny wskazał, że termin na wniesienie zarzutów wynosi 14 dni od ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, tj. od sporządzenia protokołu opisu i oszacowania. W ocenie organu egzekucyjnego nie ma znaczenia termin doręczenia protokołu z tej czynności. Na tej podstawie Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu uznał, że nie może przywrócić Skarżącemu terminu do złożenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości ze względu na niespełnienie wymagań wskazanych w art. 58 k.p.a.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wniósł zażalenie.
Zobowiązany wskazał na te same okoliczności, które podniósł we wniosku o przywrócenie terminu. Nadto stwierdził, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu w zaskarżonym postanowieniu nie odniósł się w sposób rzetelny do argumentacji zawartej we wniosku, w szczególności co do braku sporządzenia protokołu z opisu i oszacowania wartości nieruchomości "w dniu ich wykonania, tj. 21 listopada 2022 r. do którego można składać zarzuty". Podtrzymał stanowisko, że protokół został sporządzony 19 grudnia 2022 r. zaocznie, bez jego na wiedzy i udziału. Podkreślał, że zapoznał się z protokołem kończącym czynność opisu i oszacowania nieruchomości 3 stycznia 2023 r. po jego prawidłowym odbiorze w terminie 14 dni od awizacji na Poczcie Polskiej. W ocenie Skarżącego rozpoznanie przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu zarzutów do opisu i oszacowania nie jest jego dobrą wolą, lecz prawnym obowiązkiem.
Skarżący wskazał również na okoliczności doręczenia mu zaskarżonego postanowienia. Podał, że najpierw był to nieczytelny edytowany plik tekstowy bez UPD oraz informacji o korespondencji przesłanej na skrzynkę e-PUAP pełnomocnika, a następnie możliwy już do odczytu plik PDF, ale ponownie bez UPD oraz bez informacji o korespondencji, która umożliwia powzięcie wiedzy o wpływie korespondencji na skrzynkę e- PUAP. Powziął więc wątpliwość, od jakiego dnia liczony powinien być termin na wniesienie zażalenia skoro brak jest potwierdzenia odbioru postanowienia przez pełnomocnika. Żalący podkreślił, że inne pisma urzędowe organu egzekucyjnego wysyłane są w sposób poprawny za pośrednictwem e-PUAP z potwierdzeniem odbioru UPD i informacją o korespondencji przesłanej na skrzynkę e-PUAP.
Postanowieniem z 21 września 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Organ odwoławczy wskazał, że ocena kwestii uchybienia terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości musi zostać dokonana przez pryzmat przepisów ustawy egzekucyjnej, które regulują tryb opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Organ wyjaśnił, że zarzuty do opisu i oszacowania nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
W ocenie organu brzmienie art. 110 u u.p.e.a. nie budzi jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych. Termin na złożenie zarzutów wynosi 14 dni i liczony jest od dnia ukończenia opisu i oszacowania (tj. sporządzenia protokołu z opisu i oszacowania), nie zaś od innego momentu, np. doręczenia protokołu z tej czynności. Warunkiem jest w tym wypadku wcześniejsze, prawidłowe powiadomienie uczestników postępowania o terminie ukończenia opisu i oszacowania.
Organ podkreślał, że w przedmiotowej sprawie ukończenie opisu i oszacowania nastąpiło z chwilą sporządzenia protokołu z opisu i oszacowania nieruchomości, tj. 19 grudnia 2022 r. Dlatego też 14 - dniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął 2 stycznia 2023 r.
Zdaniem organu odwoławczego, organ egzekucyjny nie naruszył zasad procedowania, w szczególności zasady informowania stron wyrażonej w art. 9 kpa, która na mocy art. 18 u.p.e.a. ma również zastosowanie w sprawie. W aktach sprawy znajduje się skierowane do Skarżącego zawiadomienie z 17 października 2022 r. które zawierało informację o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Organ egzekucyjny precyzyjnie w nim wskazał, że termin: rozpoczęcia opisu i oszacowania wartości nieruchomości nastąpi 21 listopada 2022 r. godz. 9.00 poprzez dokonanie oględzin nieruchomości, a zakończenia opisu i oszacowania nastąpi 19 grudnia 2022 r. o godzinie 12.00 w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w Opolu, przy ul. Rejtana 3B, w pokoju 111 poprzez spisanie protokołu w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w Opolu.
Ponadto zawiadomienie zawierało:
• pouczenie o prawie i terminie wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości,
• informację że stawiennictwo stron nie jest obowiązkowe, oraz że niestawiennictwo nie wstrzymuje dokonania powyższej czynności.
Zawiadomienie to zostało przesłane do Skarżącego 18 października 2022 r. na adres [...] O. ul. [...]. Doręczenie korespondencji nastąpiło 2 listopada 2022 r. w trybie art. 44 kpa (I awizo - 19 października 2022 r. i II awizo - 27 października 2022 r.). Przepis ten ustanawia zastępczy tryb doręczenia korespondencji i umożliwia przyjęcie fikcji prawnej doręczenia, tj. uznania, że pismo, którego adresat nie odebrał z placówki pocztowej lub z urzędu gminy (miasta) w określonym terminie, zostało doręczone z upływem ostatniego dnia terminu. Organ podkreślał, że zastępcza forma doręczenia pism przewidziana w art. 44 kpa rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało doręczone adresatowi, a zatem w ocenie organu Skarżący został skutecznie zawiadomiony o terminie zarówno rozpoczęcia, jak i zakończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zawiadomienie to zawierało pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia zarzutów i 14-dniowym terminie na realizację tego prawa, liczonym od zakończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
W dalszej części uzasadnienia organ wyjaśnił, że warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Nie oznacza zatem udowodnienia braku winy, ale wskazanie z dużym stopniem prawdopodobieństwa, że dana czynność w określonym przez przepisy prawa czasie nie mogła zostać dokonana z przyczyn nieleżących po stronie zainteresowanego.
W ocenie organu Skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminowi do wniesienia zarzutów nastąpiło bez jego winy. Organ podkreślał, że Skarżący został skutecznie zawiadomiony o terminie rozpoczęcia i ukończenia opisu i oszacowania poprzez doręczenie zawiadomienia. Ponadto był obecny przy oględzinach nieruchomości, które miały miejsce 21 listopada 2022 r. Wynika to z protokołu sporządzonego na okoliczność oględzin nieruchomości. W ocenie organu Skarżący, z własnej winy nie zapoznał się przed 3 stycznia 2023 r. z treścią protokołu oszacowania wartości nieruchomości. Nie był bowiem obecny przy odczytaniu protokołu w siedzibie organu egzekucyjnego 19 grudnia 2022 r. Nie odebrał również przed upływem terminu do wniesienia zarzutów, tj. przed 2 stycznia 2023 r. korespondencji, w której Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu przesłał Skarżącemu (niezwłocznie po sporządzeniu) protokół wraz z operatem szacunkowym. Zdaniem organu, wyjazd w okresie świąteczno-noworocznym nie może być natomiast okolicznością, która powoduje, że Skarżący nie przyczynił się do tego, iż uchybił terminowi na złożenie zarzutów. Nie jest to bowiem okoliczność nagła, na którą Skarżący nie miał wpływu. Organ akcentował również, że Skarżący miał świadomość, że organ egzekucyjny prowadzi w stosunku do niego postępowanie egzekucyjne, że wszczął egzekucję z nieruchomości oraz przystąpił do wyceny nieruchomości, Skarżący mógł zatem, jeśli planował dłuższy wyjazd, wskazać organowi inny adres do korespondencji lub ustanowić pełnomocnika do odbioru przesyłek na czas nieobecności. Planując wyjazd mógł również zasięgnąć w organie egzekucyjnym informacji o przebiegu opisu i oszacowania, jak i skorzystać z prawa wglądu do akt sprawy.
Zdaniem organu odwoławczego, we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów, Zobowiązany nie wskazał żadnych obiektywnych przyczyn, czy okoliczności, które uniemożliwiały mu skorzystanie w terminie od 19 grudnia 2022 r. do 2 stycznia 2023 r. z przysługującego środka zaskarżenia w postaci zarzutów do opisu i oszacowania Podniesiona przez Zobowiązanego okoliczność odbioru przesyłki, która zawierała protokół dopiero po powrocie z wyjazdu, tj. 3 stycznia 2023 r. w żadnym wypadku nie zmienia oceny stanu faktycznego. Bowiem stanowisko, że ukończenie opisu i oszacowania nastąpiło z chwilą odbioru protokołu nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Organ odwoławczy podkreślał, że organ egzekucyjny dopełnił obowiązku zawiadomienia o terminie rozpoczęcia i zakończenia opisu i oszacowania oraz pouczenia o terminie do złożenia zarzutów. Korespondencji tej Zobowiązany wprawdzie nie odebrał w ustawowym terminie, ale nie zmienia to faktu, że została ona skutecznie doręczona, zatem należało przyjąć, że Zobowiązany został poinformowany o rozpoczęciu oraz zakończeniu opisu i oszacowania. Organ odwoławczy podkreślał, że Zobowiązany nie podjął starań, aby zadbać o swoje interesy w czasie wyjazdu w okresie świątecznym, w tym poprzez zabezpieczenie odbioru korespondencji czy wgląd w akta sprawy w celu ustalenia efektów przeprowadzonej czynności opisu i oszacowania nieruchomości.
Nadto organ odwoławczy wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem 7- dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia. Za moment ten organ uznał powrót z wyjazdu i odbiór protokołu 3 stycznia 2023 r. Tak więc termin na wniesienie zarzutów wraz z prośbą o przywrócenie terminu upłynął 10 stycznia 2023 r.
Uwzględniając powyższe, organ stwierdził, że nie zostały spełnione kolejne przesłanki, które dają podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia przez Skarżącego zarzutów.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zaskarżając postanowienie organu odwoławczego w całości, Skarżący zarzucił naruszenie:
1. art. 110 u § 1 u.p.e.a. poprzez niezasadne uniemożliwienie Stronie wniesienia i rozpoznania zarzutów co do oszacowania wartości nieruchomości w sytuacji, gdy strona nie mogła zapoznać się z ustaleniami zawartymi w protokole opisu i oszacowania nieruchomości lokalowej położonej w O. przy ul. [...] z 19 grudnia 2022 r.
2. art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. poprzez niezasadne utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z 23 maja 2023 r. nr 1609-SEE.7113.878.2023 pomimo jego wadliwości,
3. art. 6 k.p.a., tj. zasady praworządności,
4. art. 7 k.p.a., tj. zasady prawdy obiektywnej; zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli,
5. art. 7a k.p.a., tj. zasady rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony,
6. art. 8 k.p.a., tj. zasady zaufania do władzy publicznej,
7. art. 9 k.p.a., tj. zasady informowania stron,
8. art. 110 k.p.a, tj. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu,
9. art. 11 k.p.a., tj. zasady przekonywania.
W związku z tymi zarzutami Skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie orz uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu,
Skarżący stwierdził, że nie zgadza się z orzeczeniami zarówno Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu jak i organu odwoławczego. W treści skargi Skarżący wskazał, że protokół z opisu i oszacowania wartości nieruchomości został sporządzony 19 grudnia 2022 r. zaocznie, bez jego udziału. O sporządzeniu tego protokołu został on powiadomiony w rzeczywistości dopiero 3 stycznia 2023 r. tj. w dniu, kiedy doręczono mu ten protokół wraz z pismem przewodnim oraz operatem szacunkowym. Wówczas mógł zapoznać się z jego treścią. Wcześniej nie miał żadnej wiedzy o sporządzeniu protokołu, jak i o kwocie oszacowania nieruchomości. Świadczy o tym, według Skarżącego, pismo przewodnie organu egzekucyjnego z 19 grudnia 2022 r., przy którym organ egzekucyjny przekazał (za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A.) protokół do zapoznania się. Skarżący podkreślił, że doręczenie mu korespondencji, która zawierała protokół wraz z operatem szacunkowym nastąpiło 3 stycznia 2023 r. i tą datę jedynie można przyjąć jako zakończenie czynności związanej z wejściem do obrotu prawnego tego protokołu. Skarżący wskazał, że nie mógł znać treści protokołu 2 stycznia 2023 r., to do dnia, kiedy jak twierdzi organ egzekucyjny, mógł wnieść zarzuty. Zdaniem Skarżącego byłoby to niezgodne z zasadami procedowania wyrażonymi w kpa, na co Skarżący wskazał w stawianych zarzutach skargi. W ocenie Skarżącego, aby strona mogła ustosunkować się do jakiegokolwiek pisma procesowego organu administracji musi mieć wiedzę o jego wydaniu i możliwość zapoznania się z nim. Skarżący wskazał, że przesyłka, która zawierała protokół oszacowania wartości nieruchomości została nadana listem poleconym i awizowana do odbioru w terminie 14 dni po raz pierwszy 21 grudnia 2022 r. Miał możliwość podjąć przesyłkę dopiero 3 stycznia 2023 r., a więc przed upływem 14 dniowego terminu na jej podjęcie po awizacji. Tego dnia zatem Skarżący mógł powziął wiadomość o sporządzeniu protokołu oraz zapoznać się z jego treścią. Według Skarżącego to tylko ten dzień może być traktowany jako zakończenie czynności procesowej związanej z ukończeniem opisu i oszacowania wartości nieruchomości, wejścia do obrotu prawnego protokołu i wywołania przez niego skutków prawnych w postaci możliwości zapoznania się z jego treścią. Zdaniem Skarżącego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu powinien powiadomić nieobecnych, nie uczestniczących w czynności sporządzania protokołu, znanych sobie uczestników postępowania o wyniku opisu i oszacowania wartości nieruchomości w taki sposób, by mogli się z nim zapoznać. W tej sprawie nastąpiło to w sposób prawidłowy, zgodnie z przepisami o doręczeniach, dopiero 3 stycznia 2023 r. i ten dzień może być traktowany jako początkowy przy liczeniu terminu do złożenia zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości. W świetle takiego stanu faktycznego Skarżący uznał, że zarzuty z 14 stycznia 2023 r. do protokołu, nadane 17 stycznia 2023 r. zostały złożone w terminie. Skarżący podkreślił, że z uwagi na ostrożność procesową (wypełniając zalecenie Dyrektora Izby administracji Skarbowej w Opolu zawarte w piśmie z 6 kwietnia 2023 r.) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów z uwagi na brak obiektywnej możliwości zapoznania się z treścią protokołu do 3 stycznia 2023 r. oraz o ich merytoryczne rozpatrzenie.
W ocenie Skarżącego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu oraz Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu nie odnieśli się w sposób rzetelny do argumentacji zawartej we wniosku, w szczególności co do braku sporządzenia protokołu z opisu i oszacowania wartości nieruchomości w dniu oględzin, tj. 21 listopada 2022 r., do którego to protokołu można by składać zarzuty. Skarżący podkreślił, że termin czternastodniowy na wniesienie zarzutów mógłby być liczony od dnia przeprowadzenia oględzin tylko i wyłącznie w przypadku, gdyby też w tym dniu został sporządzony protokół. Dokument ten został jednak, zdaniem Skarżącego, sporządzony zaocznie bez wiedzy i jego udziału dopiero 19 grudnia 2022 r., co przyznaje organ egzekucyjny w swym postanowieniu. Z protokołem tym kończącym czynność opisu i oszacowania wartości nieruchomości Skarżący, po prawidłowym jego odbiorze (w terminie 14 dni od awizacji na Poczcie Polskiej S.A.), zapoznał się 3 stycznia 2023 r. Rozpoznanie przez organ egzekucyjny zarzutów do protokołu opisu i oszacowania nieruchomości nie jest, zdaniem Skarżącego, dobrą wolą organu egzekucyjnego, ale jego prawnym obowiązkiem.
Następnie Skarżący wskazał, że odrębną kwestią jest sposób doręczenia postanowienia organu egzekucyjnego tj., pierwotnie w formie nieczytelnego, edytowalnego pliku tekstowego, bez potwierdzenia odbioru przez pełnomocnika poprzez UPD potwierdzane sms-em (który pełni rolę zwrotki w korespondencji doręczanej przez Pocztę Polską S.A.) oraz bez informacji o korespondencji przesłanej na skrzynkę e-PUAP per-email pełnomocnika, a powtórnie już w możliwym do odczytu pliku PDF, ale ponownie bez potwierdzenia odbioru przez pełnomocnika poprzez UPD potwierdzane sms-em oraz bez informacji o korespondencji per- email pełnomocnika.
W ocenie Skarżącego pojawia się w związku z tym pytanie, od jakiego zatem dnia liczony powinien być termin na wniesienie zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego skoro brak jest potwierdzenia jego odbioru przez pełnomocnika. Wskazano, że inne pisma urzędowe Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu są wysyłane w sposób poprawny za pośrednictwem ePUAP z potwierdzeniem odbioru UPD i informacją o korespondencji przesłanej na skrzynkę ePUAP na e-mail do pełnomocnika.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał ponadto, iż Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i nie powołała się na okoliczności niezawinione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd nie znalazł podstaw, by odstąpić od trybu, o którym mowa w ww. przepisie. W szczególności przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie w trybie uproszczonym skargi na zaskarżalne postanowienie nie jest uzależnione od wniosku strony, ale równocześnie, skierowanie sprawy na rozprawę także nie może być automatycznym efektem złożenia wniosku w tym przedmiocie. Dlatego też wniosek organu, zawarty w odpowiedzi na skargę, o przeprowadzenie rozprawy nie wiąże Sądu. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym mając na uwadze, że przyspieszyło to rozpatrzenie sprawy, a jednocześnie nie zaistniały szczególne okoliczności uzasadniające skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie. W szczególności stan faktyczny sprawy nie był sporny, sprawa nie miała charakteru wyjątkowo skomplikowanego i dotyczyła oceny prawnej ustalonego i niespornego w sprawie stanu faktycznego.
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) i art. 134 § 1 p.p.s.a, sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Orzeczenie organu podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Nadto, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Oceniając bowiem zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że postanowienie to nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy odmowy przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania.
Instytucja przywrócenia terminu uregulowana została w art. 58 k.p.a. Według § 1 art. 58 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie zaś do § 2 art. 58 k.p.a., podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.
Zważywszy na to, że w dniu 21 listopada 2022 r. sporządzono protokół z opisu i oszacowania nieruchomości, zatem zgodnie z art. 110u u.p.e.a. Skarżący mógł w terminie 14 dni od daty ukończenia opisu i oszacowania wnieść zarzuty, tj. do 2 stycznia 2023 r. W takim terminie Skarżący nie wniósł zarzutów. Zarzuty do opisu i oszacowania zostały wniesione dopiero 17 stycznia 2023 r. Składając przedmiotowe zarzuty Skarżący nie wniósł jednocześnie o przywrócenie terminu do ich zgłoszenia.
Uwagę zwraca, że Skarżący uczestniczył w czynnościach oględzin nieruchomości, które to czynności był elementem składowym czynności opisu i oszacowania nieruchomości. Miał zatem wiedzę o podjętej przez organ czynności opisu i oszacowania, mimo że zawiadomienie o czynnościach opisu i oszacowania wraz ze stosownymi pouczeniami zostało doręczone Skarżącemu w trybie zastępczym. W tym miejscu należy zauważyć, że przepis art. 44 k.p.a. umożliwia osiągnięcie w toku postępowania skutku doręczenia, warunkującego sprawność i prawną skuteczność podejmowanych przez organ czynności. Stwarza możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia przez uznanie, że nastąpiło doręczenie pisma, które de facto nie miało miejsca. Tzw. doręczenie zastępcze, o którym mowa w art. 44 k.p.a, wywołuje daleko idące skutki dla adresata przesyłki. Fikcja prawna doręczenia pisma niepodjętego z poczty przez adresata w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia ma doniosłe skutki dla strony postępowania administracyjnego, gdyż upływ tego terminu automatycznie rodzi bezwzględny skutek doręczenia.
Mając powyższe na uwadze, należało przyjąć, iż zawiadomienie o terminie i miejscu przeprowadzenia opisu i oszacowania zostało Skarżącemu skutecznie doręczono. Podkreślić również, iż mimo doręczenia zawiadomienia w ww. trybie Skarżący brał udział w czynnościach, bowiem wziął udział w oględzinach nieruchomości, które stanowiły podstawę opisu nieruchomości. Zaakcentować należy, ze Skarżący nie miał obowiązku uczestniczenia w czynności sporządzenia protokołu z opisu i oszacowania, niemniej jednak do niego należało ustalenie, czy czynność ta doszła do skutku i kiedy się zakończyła. Mógł również wobec doręczenia korespondencji w trybie art. 44§ 4 k.p.a., wystąpić o wydanie kopii tego pisma z akt sprawy, tym bardzie że posiadał wiedzę o podjętych przez organ czynnościach związanych z opisem i oszacowaniem.
Podkreślić należy, że Skarżący miał świadomość toczącego się postępowania, zaś nie podjęcie przez Skarżącego przesyłki w terminie, nie może skutkować wstrzymaniem lub wadliwością podjętych przez organ czynności egzekucyjnych. Uwagę zwraca również, że Skarżący w roku postępowania o przywrócenie terminu nie wskazał, żadnych obiektywnych i niezależnych od Skarżącego okoliczności, które spowodowały nie podjęcie przez niego przesyłki w terminie lub mogły by podważyć skuteczność tego zawiadomienia.
Natomiast doręczenie stronie protokołu opisu i oszacowania z 19 grudnia 2022 r. z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia tej czynności nie może zmieniać terminu do zaskarżenia dokonanej czynności. Również odebranie ww. protokołu, po dwukrotnym awizowaniu przesyłki, mimo że było terminowym jej odebraniem, zgodnym z regulacją art. 44 k.p.a., nie oznacza, że termin do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania rozpoczął bieg od doręczenia tej korespondencji. Należy jeszcze raz podkreślić, że zgodnie z treścią art. 110u § 1 u.p.e.a. - zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Z brzmienia przywołanej normy wynika, że termin na złożenie zarzutów wynosi 14 dni i liczony jest od dnia ukończenia opisu i oszacowania, nie zaś od innego momentu, chociażby np. doręczenia protokołu z tej czynności (por. wyroki: NSA z 8 września 2016 r., II FSK 92/15 oraz WSA w Gdańsku z 21 sierpnia 2019 r., I SA/Gd 1055/19). Zatem termin ten biegnie od dnia ukończenia opisu i oszacowania, przez który należy rozumieć sporządzenie i podpisanie protokołu z tej czynności (por. wyroki WSA w: Gliwicach z 8 marca 2018 r., I SA/Gl 1250/17; Szczecinie z 15 stycznia 2020 r., I SA/Sz 439/19). Tym samym Sąd w pełni podziela stanowisko organu, że nie ma znaczenia termin doręczenia stronie skarżącej protokołu z czynności opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Mając powyższe na uwadze, nie budzi wątpliwości Sądu, że zarzutu do opisu i oszacowania zostały wniesione z uchybieniem terminu. Powyższe zostało również stwierdzone w postanowieniu z 13 lutego 2023 r., którym to Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów do opisu i oszacowania z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia.
Przechodząc do kwestii terminowości złożenia wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., w razie uchybienia terminu podlega on przywróceniu na wniosek zainteresowanej osoby, jeżeli uprawdopodobni ona, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a wniosek o przywrócenie terminu złoży w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz ze złożeniem wniosku dopełni czynności, dla której określony był termin.
Termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a., należy natomiast liczyć od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie w ocenie Sądu organ prawidłowo wskazał, że wniosek Skarżącego został złożony z uchybieniem 7- dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia. Za moment ten organ prawidłowo uznał dzień powrotu Skarżącego z wyjazdu i odbiór protokołu 3 stycznia 2023 r. , w tym dniu Skarżący zapoznał się z treścią protokołu i możliwe było wniesienie zarzutów. Na to okoliczność wskazywał sam Skarżący. Tak więc termin na wniesienie zarzutów wraz z prośbą o przywrócenie terminu upłynął 10 stycznia 2023 r.
W ocenie Sądu, nawet jeśli przyjąć na korzyść Strony, że w chwili doręczenia Skarżącemu protokołu z opisu i oszacowania, Skarżący pozostawał w błędnym przekonaniu, że termin do wniesienia zarzutów biegnie do dnia doręczenia mu protokołu z opisu i oszacowania i złożył wniosek o przywrócenie terminu dopiero po powzięciu informacji z postanowienia z 13 lutego 2023 r., stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zarzutów, tj. w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu ww. postanowienia wraz z zażaleniem na to postanowienie, to w ocenie Sądu, organy słusznie przyjęły, że nie zostały spełnione pozostałe przesłanki, w szczególności przedstawione przez Skarżącego okoliczności nie stanowią wystarczającej podstawy do stwierdzenia, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu, organy słusznie przyjęły, że Skarżący nie przedstawił jakichkolwiek okoliczności, które w sposób obiektywny mogłyby uniemożliwić wniesienie zarzutów do opisu i oszacowania w przewidzianym przez art. 110u § 1 u.p.e.a. terminie. Wobec powyższej regulacji nie stanowi o braku winy twierdzenie Skarżącego, że o możliwości wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości dowiedział się dopiero z protokołu czynności dokonanego opisu i oszacowania, który po dwukrotnym awizowaniu odebrał 3 stycznia 2023 r., tj. po upływie terminu do wniesienia zarzutów, który kończył bieg 2 stycznia 2023 r. Podkreślić ponownie należy, że dużo wcześniej Skarżący brak udział w czynności oględzin nieruchomości, dokonanych w trakcie opisu nieruchomości. Nie stawił się natomiast na czynności podpisania protokołu. Nie przedstawił też żadnych okoliczności mogący podważyć skuteczność doręczenia zawiadomienia o terminie i miejscu przeprowadzenia czynności opisu i oszacowania oraz podpisania protokołu z tych czynności. Nie przedstawił niezależnych od niego okoliczności, które uniemożliwiły mu odbiór tej przesyłki. W ocenie Sądu także podnoszone przez Skarżącego okoliczności związane z doręczeniem Skarżącemu protokołu z opisu i oszacowania dopiero w dniu 3 stycznia 2023 r. nie mogły zostać uznane za niezależne od Skarżącego. Słusznie organ wskazywał, że wyjazd w okresie świąteczno-noworocznym nie może być uznany za okolicznością niezależną od Skarżącego skutkującą uznaniem, iż uchybienie terminowi do wniesienia zarzutów nastąpiło bez jego winy. Nie jest to bowiem okoliczność nagła, na którą Skarżący nie miał wpływu. Słusznie organy akcentowały, że Skarżący miał świadomość, że organ egzekucyjny prowadzi w stosunku do niego postępowanie egzekucyjne, że wszczął egzekucję z nieruchomości oraz przystąpił do wyceny nieruchomości. Skarżący mógł zatem, jeśli planował dłuższy wyjazd, wskazać organowi inny adres do korespondencji lub ustanowić pełnomocnika do odbioru przesyłek w jego imieniu na czas nieobecności. Planując wyjazd mógł również zasięgnąć w organie egzekucyjnym informacji o przebiegu opisu i oszacowania, jak i skorzystać z prawa wglądu do akt sprawy. Tym samym to bierność Skarżącego, a nie organu była przyczyną niewniesienia w terminie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Natomiast przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ustalenie winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie - powoduje, że organ nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu, zaś czynność procesowa podjęta przez stronę bądź jej pełnomocnika po jego upływie, pozostaje bezskuteczna. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych.
W ocenie Sądu, organ dokonał rozpoznania sprawy zgodnie z obowiązującymi regulacjami i na podstawie zgromadzonego materiału nie dopuszczając się naruszeń przepisów postępowania zarzucanych w skardze. Za nieuzasadnione należało uznać zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a oraz przepisów, które ustanawiają podstawowe zasady postępowania egzekucyjnego, tj. art. 6, 7, 7a, 8, 9,10 i 11 kpa. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie wykazał w jaki sposób nastąpiło naruszenie wskazanych przez niego zasad postępowania administracyjnego. Zarówno organ odwoławczy jak i organ egzekucyjny działali na podstawie przepisów prawa i praworządnie. Podjęto wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w sposób wnikliwy analizowano wszystkie okoliczności jakie w niej zaistniały. Organy nie powzięły wątpliwości, które obligowałyby do rozstrzygnięcia sprawy na korzyść Skarżącego (z wyjątkiem doręczenia postanowienia organu egzekucyjnego). W swych ustaleniach organy działały w sposób budzący zaufanie i pozostały bezstronne. Jak wykazano, Skarżący w trakcie postępowania związanego z wyceną nieruchomości był skutecznie powiadamiany o wszystkich działaniach organu egzekucyjnego. Brał czynny udział przy oględzinach nieruchomości i otrzymał protokół z opisu i oszacowania wartości nieruchomości wraz z operatem rzeczoznawcy majątkowego. W wydanych rozstrzygnięciach organy poinformowały Skarżącego o wszystkich przesłankach jakimi kierowały się przy załatwieniu jego sprawy.
Zdaniem Sądu zasadne jest stwierdzenie organu, że Skarżący w ramach wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie uprawdopodobnił braku winy w jego uchybieniu. W ocenie Sądu przedstawione przez Skarżącego okoliczności nie wskazują, że Skarżący nie mógł się zapoznać z protokołem z opisu i oszacowania w terminie umożliwiającym terminowe wniesienie zarzutów- bez swojej winy. Znamienne w tej ocenie jest także to, że sporządzenia i odczytanie protokołu nastąpiło w dniu 21 grudnia 2023 r., a Skarżący w żaden sposób nie wykazał, że nie wziął udziału w tej czynności bez swojej winy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie postanowienia na podstawie przywołanego przepisu organ administracji publicznej sprawdza, czy wnioskodawca uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminowi spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie. Organ powinien jedynie przedstawione przez nią okoliczności ocenić w świetle przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. (zob. np. wyroki NSA: z 13 lipca 2021 r., I OSK 1849/19; z 29 stycznia 2021 r., II OSK 2716/20; dostępne na: ww.orzeczenia.nsa.gov.pl; pozostałe powoływane orzeczenia tamże)
W tym stanie rzeczy zasadnie organ uznał, że złożony przez Skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów nie spełnia przesłanek określonych w art. 58 § 1 i 2 k.p.a., tj. w szczególności nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy strony w uchybieniu terminu, w efekcie czego prawidłowo odmówił wnioskowanego przywrócenia terminu.
Odnosząc się do kwestii doręczenia postanowienia organu I instancji, Sąd w pełni podzielił stanowisko Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu.
Odnośnie wątpliwości Skarżącego co do prawidłowości doręczenia postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu wyjaśnia, że z informacji przekazanych przez organ egzekucyjny wynika, że rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego zostało wysłane 23 maja 2023 r. do pełnomocnika Skarżącego na skrzynkę e-PUAP za pośrednictwem system SZD (karta nr 151). System ten, służy do zarządzania dokumentami w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w Opolu. W dniu 26 maja 2023 r. pełnomocnik Skarżącego zwrócił się o ponowne przesłanie postanowienia z uwagi na brak możliwości jego odczytu. Przedstawił organowi zrzut ekranu, który zawierał komunikat o problemach z otwarciem pliku. Organ egzekucyjny wysłał je więc ponownie do pełnomocnika Skarżącego bezpośrednio przez platformę e-PUAP. W aktach sprawy znajduje się Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, które zawiera informację o prawidłowym doręczeniu postanowienia pełnomocnikowi Skarżącego 8 czerwca 2023 r. (po dwukrotnej próbie doręczenia 26 maja 2023 r. i 3 czerwca 2023 r.). Tak więc przy rozważaniu kiedy nastąpiło doręczenie postanowienia organu egzekucyjnego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu stanał na stanowisku, że w przedstawionych okolicznościach należało rozstrzygnąć wątpliwości na korzyść Skarżącego, i uznać, że skuteczne doręczenie postanowienia organu egzekucyjnego Skarżącemu nastąpiło 8 czerwca 2023 r. Okoliczność ta była wyjaśniona Skarżącemu w zaskarżonym postanowieniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o oddaleniu skargi w myśl art. 151 p.p.s.a.
Końcowo Sąd wskazuje, że orzeczenia sądów administracyjnych cytowane w treści niniejszego uzasadnienia, dostępne są w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl