I SA/OP 329/25

I SA/Op 329/25 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2025-06-03
Data wpływu
2025-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Grzegorz Gocki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art 50 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i S. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4 marca 2025 r. Nr 1601-IEE.7192.14.2-25 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych postanawia : odrzucić skargę S. Ś.
Uzasadnienie
Zaskarżonym do tut. Sądu przez E. i S. Ś. postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4 marca 2025 r. Nr 1601-IEE.7192.14.2-25 utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia 9 stycznia 2025 r., skierowane do E. Ś., o odmowie wszczęcia na jej wniosek z dnia 6 grudnia 2024 r. postępowania w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych w kwocie 238,57 zł, wyegzekwowanych na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
Jak wynikało z ustaleń organów obu instancji, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu prowadził wobec E. Ś. i jej męża S. Ś. postępowanie egzekucyjne, na podstawie tytułu wykonawczego Burmistrza N. nr [...], który obejmował zaległości w podatku od nieruchomości za 2005 r.
W dniu 6 grudnia 2024 r. E. Ś. oraz S. Ś. złożyli do organu egzekucyjnego żądanie o zwrot na rachunek bankowy kosztów egzekucyjnych w kwocie 238,57 zł wraz z odsetkami w kwocie 98,97 zł (od 11 marca 2022 r. do 5 grudnia 2024 r.), które ich zdaniem zostały bezprawnie wyegzekwowane na podstawie tytułu wykonawczego Burmistrza N., wnosząc jednocześnie o podwyższenie kwoty zwrotu w stopniu odpowiadającym wzrostowi cen towarów i usług konsumpcyjnych wynikających ze wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", a także obciążenia wierzyciela kosztami egzekucji.
Odnosząc się do powyższego żądania Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu postanowieniem nr 1602-SEE[1].7114.5.2024.204 odmówił E. Ś. wszczęcia postępowania z wniosku z 6 grudnia 2024r. o zwrot kosztów egzekucyjnych w kwocie 238,57 zł, wyegzekwowanych na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Według organu E. Ś. nie jest uprawniona, aby ubiegać się o zwrot z tego tytułu, gdyż sporne koszty egzekucyjne zostały wyegzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym ze świadczenia emerytalnego jej męża: S. Ś., a tym samym to on jedynie mógł się zwrócić się z takowym żądaniem, z czego skorzystał w ramach odrębnie zwisłego postępowania z tożsamego wniosku z 6 grudnia 2024 r.
Stanowisko to podzielił w całości organ II Instancji, w ramach zaskarżonego obecnie postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4 marca 2025 r. Nr 1601-IEE.7192.14.2-25.
Nie zgadzając się tym rozstrzygnięciem skarżący S. i E. Ś. złożyli wspólnie skargę do tut. Sądu, zarzucając organowi odwoławczemu, że nie rozpoznał sprawy i nie uwzględnił, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu miał ustawowy obowiązek zwrotu kosztów egzekucyjnych w kwocie 238,57 zł wraz z odsetkami naliczonymi wg stopy procentowej NBP dla zaległości podatkowej począwszy od pierwszego dnia ich bezprawnego wyegzekwowania do dnia zwrotu wszystkich pieniędzy, po przedawnieniu zobowiązania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga S. Ś. podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako [p.p.s.a.]
Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Przywołana regulacja konstruuje pojęcie legitymacji skargowej o charakterze uniwersalnym, w odniesieniu do wszystkich aktów i czynności, w stosunku do których skarga jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Takie rozumienie legitymacji skargowej nie oznacza jednak, że skarga może być złożona na akt lub czynność, z którymi skarżącego nie wiążą żadne więzy. Skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należało, że skarżący S. Ś. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4 marca 2025 r. Nr 1601-IEE.7192.14.2025, utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia 9 stycznia 2025 r. skierowane wyłącznie do E. Ś. o odmowie wszczęcia na jej wniosek z dnia 6 grudnia 2024 r. postępowania w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych w kwocie 238,57 zł, wyegzekwowanych na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
Należy w tym miejscu zauważyć, że wyłącznym powodem odmowy wszczęcia postępowania z wniosku E. Ś., było poczynienie ustaleń, że wskazywane przez nią do zwrotu koszty egzekucyjne nie zostały wyegzekwowane z jej świadczeń emerytalnych lecz ze świadczeń przysługujących S. Ś., który to równolegle złożył analogiczne żądanie ich zwrotu. W tym też przedmiocie w stosunku do jego osoby wydane zostały stosowne rozstrzygnięcia, zaś on sam, nie zgadzając się z nimi, skorzystał z przysługującego mu prawa złożenia skargi do sądu administracyjnego zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Op 330/25. Tym samym ma zagwarantowane prawo do sądu w ramach własnej sprawy, w której ma przymiot skarżącego.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie dotyczącej wyłącznie E. Ś., S. Ś. nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionych do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 4 marca 2025 r. Nr 1601-IEE.7192.14.2025, którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia 9 stycznia 2025 r. skierowane do E. Ś. o odmowie wszczęcia na jej wniosek z dnia 6 grudnia 2024 r. postępowania w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych w kwocie 238,57 zł, wyegzekwowanych na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
W związku z powyższym wniesioną w tych warunkach skargę S. Ś., jako niedopuszczalną, należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.