I SA/Op 238/22

Przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego, która odmówiła A. O. przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej na rok 2019 i nałożyła sankcję. Spór dotyczył faktycznego użytkowania działek rolnych w sytuacji konfliktu kontroli krzyżowej, gdzie te same działki zadeklarowało dwóch producentów rolnych. Skarżący twierdził, że jest jedynym użytkownikiem gruntów od lat, przedstawiając dowody takie jak umowy dzierżawy, oświadczenia o zrzeczeniu się praw przez współdzierżawcę oraz dowody opłat. Organy administracji uznały dowody Skarżącego za niewystarczające, wskazując na zeznania świadków drugiej strony konfliktu oraz brak dowodów na posiadanie przez Skarżącego zwierząt w 2019 r. (co było kluczowe dla działek deklarowanych jako pastwiska). W przypadku działki nr s (łąka kośna), organy uznały ją za współposiadaną, a brak zgody drugiego współposiadacza uniemożliwił przyznanie płatności. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 77, 107 § 3 k.p.a.) oraz zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.). Sąd uznał, że organy nie wyjaśniły dostatecznie stanu faktycznego, nie oceniły wiarygodności wszystkich dowodów, nie odniosły się do wszystkich zarzutów Skarżącego i przedwcześnie wydały decyzję. Sąd podkreślił znaczenie tytułu prawnego do gruntów, zwłaszcza w kontekście wyroku TSUE C-216/19, oraz konieczność wszechstronnego zebrania i oceny materiału dowodowego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający