I SA/OP 169/05

I SA/Op 169/05 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2005-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Gerard Czech /przewodniczący/
Joanna Kuczyńska /sprawozdawca/
Marta Wojciechowska
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 1122/05 - Wyrok NSA z 2006-07-06
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gerard Czech Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Asesor sąd. Marta Wojciechowska Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi "A" s. c. w G. – M. S., H. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] o nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia [...] o Nr [...], którą określono zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące IX , X, XI, XII 2001 r.
W wyniku kontroli przeprowadzonej w Spółce cywilnej "A" przez Urząd Kontroli Skarbowej w Opolu stwierdzono, że Spółka dokonała zakupu oleju opałowego w ilości 11. 433 litrów wg następujących faktur:
w m - cu wrześniu 2001 r. nr 2598/9/2001 z dnia 24.09.2001 w ilości 2. 502 l.
w m - cu październiku 2001 nr 2775/10/2001 z dnia 09.10.2001 r. - 1. 108 l oraz nr 2829/10/2001 z dnia 11.10.2001 r. - 2. 900 l a także nr 2833/10/2001 z dnia 12.10.2001 r. - 1.001
w miesiącu listopadzie 2001 r. nr 3294/11/2001 z dnia 16.11.2001r. - 2. 500 l
w miesiącu grudniu 2001 r. nr 3521/12/2001 z dnia 06.12.2001 r. - 1. 422 l.
Ponadto stwierdzono, że Spółka w miesiącach styczeń, marzec, kwiecień, grudzień 2001 r. także nabywała olej napędowy w ilości około 5 litrów miesięcznie, ponadto w miesiącu marcu 2001 zakupiła 120 litrów oleju przepracowanego.
Dokonano analizy porównawczej mającej na celu określenie potrzeb i możliwości grzewczych lokalu zajmowanego przez Spółkę z ilościami nabytego oleju. W tym celu między innymi na podstawie ksiąg przychodów i rozchodów sprawdzono jakie ilości olejów w tym przepracowanego, opałowego i napędowego, Spółka zakupiła w 1999 r., 2000 r., 2002 r. stwierdzając, iż ilości oleju opałowego nabyte w 2001 r. znacznie przewyższają zakupy z analizowanych okresów.
Zwrócił organ również uwagę na fakt, że zakupów dokonywano w krótkim okresie czasu co powodowało konieczność magazynowania oleju.
Ustalono, że wynajmowane na prowadzenie działalności gospodarczej lokum składało się z trzech pomieszczeń o łącznej powierzchni 85 ,36 m kwadratowego oraz komórki o powierzchni 12 ,75 m kwadratowego. W pomieszczeniach nie było instalacji c. o. i tylko w jednym z nich znajdował się przewód kominowy, zaś wszystkie pomieszczenia zaopatrzone były w instalację elektryczną. W toku oględzin nie stwierdzono w komórce, którą podatnik wskazał jako miejsce przechowywania oleju żadnych zbiorników, w których olej mógł być przechowywany. Nadto z braku dowodów dostaw na podstawie, których następnie wystawiano faktury, w toku postępowania kontrolnego przesłuchano w charakterze świadków pracowników dostawcy oleju opałowego firmy "B". Ze złożonych wyjaśnień wynika, że świadkowie nie potwierdzili dostaw kwestionowanego oleju pod adres wykonywanej działalności, wskazali natomiast, że dostarczali olej opałowy zarówno do gospodarstwa rolnego wspólnika Spółki Pana S., jak również do Zrzeszenia Producentów Rolnych T. S. Z. C.
Nie uznano za koszt uzyskania przychodów wydatków na zakup 11. 433 l oleju opałowego o wartości netto 13.504,35 zł (podatek VAT 2.970,96 zł), ponieważ w trakcie prowadzonego przez organy skarbowe postępowania podatnik, oprócz faktur zakupu nie przedłożył żadnego dowodu potwierdzającego przyjęcie, magazynowanie i zużycie przedmiotowego oleju opałowego. Powyższe nieprawidłowości skutkowały - na mocy art. 25 ust. l pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym zmniejszeniem podatku naliczonego o kwoty podatku wyszczególnione na fakturach za powyższe zakupy oraz pozbawieniem prawa pomniejszenia podatku należnego.
Dokonane ustalenia spowodowały wydanie decyzji z dnia [...], w której Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu określił Spółce w podatku od towarów i usług za m - ce od września do grudnia 2001 r. zobowiązania podatkowe w kwotach wyższych niż zadeklarowano.
W odwołaniu od powyższej decyzji, Spółka wnosiła o uchylenie w całości decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 283, art. 284 a § 3 i art. 284 b § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), podnosząc, iż kontrola prowadzona była tendencyjnie, z nastawieniem aby nie uznać za koszty poniesionych wydatków na zakup oleju opałowego, chociaż nabycie jego w sposób nie budzący wątpliwości zostało prawidłowo udokumentowane fakturami.
W uzasadnieniu odwołująca podnosiła, że zakup oleju opałowego na sezon grzewczy 2001/2002 stał się koniecznością w związku z wejściem w życie w dniu 27.04.2001 r. ustawy o odpadach, która od tej daty uniemożliwiła Spółce korzystanie z olejów zużytych do ogrzewania pomieszczeń. Spółka wskazała, iż przed wejściem w życie tej ustawy za lata 1999 i 2000 do ogrzewania pomieszczeń generalnie stosowane były oleje zużyte oraz niewielkie ilości oleju napędowego lub opałowego, gdyż co kilka dni piec trzeba było wygasić i oczyścić z mazi smołowej, do ponownego rozruchu zużywany był jakościowo lepszy olej napędowy lub opałowy.
Przyjęcie przez kontrolujących do porównania ilości zużytego paliwa z lat 1999, 2000 i 2002 do 2001 r. jest zdaniem odwołującego się całkowicie chybione i nie może stanowić z żadnym wypadku skali porównawczej, bowiem kupował większe ilości oleju ale nie posiada na te okoliczność dowodów zakupu.
Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, nie dopatrzył się bowiem w toku postępowania przed organami kontroli uchybień, które mogłyby spowodować jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący zarzucił decyzji rażące naruszenie przepisów postępowania a to art. 122, 187 § 1 i 2 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez brak wszechstronnego i wnikliwego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz nieprawidłowej ocenie zebranych dowodów. Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi zasadniczo powtórzone zostały argumenty wskazane w odwołaniu.
W dodatkowym piśmie procesowym skarżący wyjaśnia, iż organy nie uwzględniły stanu technicznego zajmowanych pomieszczeń, który powodował, że niezbędne było do ich ogrzania duże zużycie oleju opałowego. Wskazuje również, że przepisy nie nakazują podatnikowi prowadzenia ewidencji magazynowania i zużycia oleju dla celów grzewczych, zaś całe dowodzenie organów opierało się na domniemaniach.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga okazała się nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa.
Jakkolwiek istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest prawidłowość dokonania przez podatnika obniżenia należnego podatku od towarów i usług o kwotę tego podatku naliczoną podatnikowi w fakturach VAT otrzymanych w związku z zakupem oleju opałowego w ilości 11. 433 l. to w rzeczywistości przedmiotem tego sporu jest ustalenie istnienia związku przyczynowo - skutkowego między dokonanym zakupem tego oleju a wykorzystaniem go w prowadzonej przez Spółkę działalności, który to związek pozwalałby na uznanie wydatku za koszt uzyskania przychodów.
Dając podatnikowi podatku od towarów i usług prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego mu przy nabyciu towarów i usług a oparciu o art. 19 ust. 1, ustawy z 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) wprowadzono jednak przy stosowaniu tego prawa szereg obwarowań i wyłączeń.
Zgodnie z brzmieniem art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy przywołanej wyżej o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.
Nie ulega zatem wątpliwości, że odliczenie podatku od towarów i usług wiąże się ściśle z możliwością zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu.
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.), do której należy odwołać się w rozpatrywanym przypadku, nie wyszczególnia wszystkich rodzajów kosztów uzyskania przychodów, ograniczając się do ogólnej ich definicji. Zgodnie z tą definicją zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem tych, których ustawa nie uznaje za koszty, a które wymienione zostały w jej art. 23. O zakwalifikowaniu danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu decyduje więc poniesienie wydatku w celu uzyskania przychodu i niezakwalifikowanie wydatku do grupy wydatków nie uznanych za koszty uzyskania przychodów.
W świetle zgromadzonych dowodów uznać należy, że organy w sposób wystarczający wykazały brak związku dokonanego zakupu oleju opałowego w ilości 11. 433 l. z prowadzoną działalnością gospodarczą a zatem również brak możliwości potraktowania wydatku na olej jako kosztu uzyskania przychodu.
Nie jest trafny zarzut skargi, iż ustalenia organów oparte zostały na domniemaniach. Wykazano bowiem w toku postępowania, że skarżąca nie posiadała dostatecznych warunków na zmagazynowanie i przechowywanie oleju w pomieszczeniu o powierzchni 12 metrów kwadratowych, nie wykazała posiadania ani też ewentualnego zbycia przed kontrolą zbiorników, w których olej mógł być przechowany. Również zdaniem Sądu, brak w zajmowanych na cele prowadzonej działalności gospodarczej pomieszczeniach instalacji centralnego ogrzewania wskazywał na małe prawdopodobieństwo zużycia kwestionowanej ilości oleju. Niezbitym dowodem są przesłuchania świadków będących pracownikami firmy B dostarczającej olej opałowy, którzy zgodnie zeznali, że nie dostarczali w takich ilościach oleju opałowego pod adres wskazany jako siedziba Spółki A ,lecz dostarczali olej dla skarżącego ale w siedzibie Zrzeszenia Producentów Rolnych czy też do jego gospodarstwa rolnego w L.
Przy tak zgromadzonym materiale dowodowym zarzut braku dowodów czy też niedostateczne i mało wszechstronne zebranie i rozpatrzenie tego materiału dowodowego wydaje się być gołosłowny.
Przedstawiona przez skarżącego na etapie skargi jako załącznik do dodatkowego pisma procesowego opinia techniczna wskazująca na zły stan techniczny obiektu będącego miejscem wykonywania działalności a także parametry pieca, w którym oleje opałowy, napędowy i przepracowany stanowił paliwo, nie dają podstaw do przyjęcia, że zmagazynowano i zużyto olej opałowy w ilościach wykazanych w fakturach zakupu. Nadto jak wykazano ilości te znacznie odbiegały od spalanych w latach, które służyły jako porównawcze a mianowicie 1999, 2000, 2002.
Sąd nie dał wiary twierdzeniom skarżącego, uznając, iż organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły zasad procedury administracyjnej jak również nie uchybiły przepisom prawa materialnego.
Mają na względzie powyższe skargę należało oddalić a to na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.