I SA/Op 152/26

I SA/Op 152/26 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2026-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Beata Kozicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 22 grudnia 2025 r., nr PS.III.8641.69.2025.ADZ w przedmiocie odmowy umorzenia należności głównej i rozłożenia na raty odsetek ustawowych z tytułu zwrotu środków przyznanych na podjęcie działalności gospodarczej postanawia 1. odrzucić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, 2. odrzucić skargę.
Uzasadnienie
D. M. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Wojewody Opolskiego (zwanego dalej organem) z 22 grudnia 2025 r., nr PS.III.8641.69.2025.ADZ w przedmiocie odmowy umorzenia należności głównej i rozłożenia na raty odsetek ustawowych z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na podjęcie działalności gospodarczej. Skarga została wniesiona w formie przesyłki pocztowej 23 stycznia 2026 r. - za pośrednictwem organu (por. stempel na kopercie, k-6 akt sądowych).
W skardze, został sformułowany także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bowiem uchybienie terminowi do wniesienia - jak to określił skarżący- "odwołania", nastąpiło bez jego wiedzy. Skarżący podniósł, że postępowanie miało wyjątkowo złożony charakter, było prowadzone wieloetapowo i obejmowało równoległą, długotrwałą korespondencję z różnymi organami administracji publicznej. W ocenie skarżącego, uchybienie terminu nastąpiło na skutek okoliczności związanych z przebiegiem postępowania administracyjnego, a nie z powodu lekceważenia obowiązków procesowych czy celowego zaniechania ze strony skarżącego.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że opisana na wstępie decyzja została doręczona skarżącemu 31 grudnia 2025 r. za pomocą systemu e-Doręczenia, co obrazuje potwierdzenie odbioru znajdujące się w akt administracyjnych sprawy. W treści tej decyzji widnieje pouczenie, że przysługuje od niej skarga do sądu administracyjnego wniesiona w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, organ podniósł, że pisma pn. "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody Opolskiego z dnia 22.12.2025 r., odwołanie od decyzji Wojewody Opolskiego z dnia 22.12.2025 r." zostały nadane listem poleconym 23 stycznia 2026 r. W kolejnym piśmie, w odpowiedzi na zapytanie Wojewody Opolskiego o doprecyzowanie żądania, skarżący potwierdził, ze należy traktować je jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a więc w ocenie organu, termin do wniesienia skargi został dochowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 614) - dalej zwana p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie doręczenia zaskarżonej decyzji dokonano 31 grudnia 2025 r., a zatem termin trzydziestu dni do wniesienia skargi upłynął 30 stycznia 2026 r. (piątek). Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - wraz z tą skargą - został wniesiony już 23 stycznia 2026 r. (a następnie uzupełniony pismem nadanym 6 lutego 2026 r.), a więc wniosek ten jest przedwczesny, bowiem nie doszło w sprawie do uchybienia terminu.
Z tych względów, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Dostrzeżenia wymaga bowiem, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął, zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2013 r., sygn. akt I FZ 39/13; z 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1347/10, z 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II GZ 222/12; z 20 marca 2013 r., sygn. akt I FZ 39/13; z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 960/12; z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 49/15, dostępne w CBOSA, a także postanowienie Sądu Najwyższego z 7 lutego 2000 r., CKN 1261/99, Prok. i Pr. 2001/4/30).
Skoro więc skarżący nie uchybił terminowi do złożenia skargi, to tym samym przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi, jest przedwczesny i należało go odrzucić. O powyższym Sąd orzekł, na podstawie art. 86 § 1 i art. 88 p.p.s.a., jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Sąd zważył jednak, że skarga podlega odrzuceniu, jednakże z przyczyn innych niż uchybienie terminowi. Sąd dokonując oceny wniesionej skargi dostrzegł bowiem, że skarga zawierała brak formalny w postaci niewskazania numeru PESEL skarżącego, a wymóg ten wynika z art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim, skarga do sądu administracyjnego powinna odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto spełniać szczególne warunki jakie postawiono skardze jako pismu o charakterze szczególnym. Warunki formalne stawiane pismu reguluje art. 46 p.p.s.a., a w świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo jest pierwszym pismem wniesionym w sprawie - powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Niewskazanie numeru PESEL strony stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skarżący, będący osobą fizyczną, nie wskazał w skardze - o czym była już mowa wyżej - swojego numeru PESEL. Wobec tego, zarządzeniem z 23 lutego 2026 r., został wezwany do usunięcia ww. braku formalnego skargi i pouczony, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe zostało doręczone skutecznie skarżącemu 6 marca 2026 r., a zatem 7-dniowy termin do uzupełnienia opisanego braku formalnego skargi - upłynął 13 marca 2026 r.
We wskazanym terminie, skarżący nie wskazał swojego numeru PESEL i w konsekwencji tego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.
O powyższym, Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.