I SA/Op 147/04

I SA/Op 147/04 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2005-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Anna Wójcik
Joanna Kuczyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Bogusz
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Asesor sądowy Anna Wójcik Protokolant sekr. sąd. Joanna Zamojska - Jaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...], o nr [...] II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu na rzecz skarżącego kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], o nr [...] uchylająca decyzję Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...] Nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 1999 r. i obniżająca wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym za 1999 r. z kwoty 20.030,70 zł do kwoty 13.869,10 zł, zaległość podatkową oraz odsetki za zwłokę wyliczone na dzień wydania decyzji.
Z akt sprawy wynika, iż podatnik prowadził w 1999 r. działalność gospodarczą w zakresie handlu oponami oraz usług wulkanizatorskich korzystając z opodatkowania zryczałtowanego przewidzianego w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych Urząd Skarbowy w Brzegu stwierdził, iż ewidencja przychodów prowadzona była wadliwie, gdyż w okresie od miesiąca stycznia do września 1999 r. nie zostały w niej wyodrębnione przychody uzyskane z działalności usługowej opodatkowane stawką 8,5%. Prowadziło to do opodatkowania przychodów z działalności niewłaściwą, zaniżoną stawkę podatku tj. 3%. Mając na uwadze powyższe Urząd Skarbowy w Brzegu decyzją z dnia [...] określił podatnikowi od całości przychodu uzyskanego w 1999 r. z prowadzonej działalności gospodarczej zryczałtowany podatek dochodowy według najwyższej 8,5% stawki ryczałtu.
W odwołaniu wniesionym do Izby Skarbowej podatnik podniósł, iż wykonywanie drobnych napraw opon rozpoczął jesienią 1999 r. na życzenie klientów, wykazując uzyskany z tego tytułu przychód w prowadzonej ewidencji w odrębnej pozycji i opodatkowując go właściwą 8,5% stawką ryczałtu.
Nadto zarzuca prowadzącym kontrolę błędną interpretację złożonego oświadczenia oraz nie uwzględnienie w toku postępowania wniosku o przyjęcie dodatkowych wyjaśnień. Wskazuje również na przewlekłość prowadzonego postępowania podatkowego.
W wyniku wniesionego odwołania Izba Skarbowa dokonała ponownej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, uchylając w części decyzję organu pierwszej instancji. Zasadniczo Izba uznała, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa merytorycznie w części obejmującej rozliczenie zryczałtowanego podatku w okresie od stycznia do września 1999 r., bowiem ewidencja przychodów prowadzona na potrzeby działalności gospodarczej była wadliwa, ponieważ przychody uzyskiwane z działalności usługowej łączył odwołujący się z przychodami osiąganymi z działalności handlowej opodatkowując je w konsekwencji niewłaściwą, zaniżoną stawką ryczałtu. Stosownie do przepisu art. 12 ust. 3 powołanej ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. l, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem, że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W sytuacji gdy podatnik nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów. Zdaniem Izby w sprawie bezspornym jest, iż w 1999 r. podatnik osiągał przychody z działalności handlowej oraz usługowej, przy czym w prowadzonej ewidencji przychodów w okresie od miesiąca stycznia do września 1999 r. nie wyodrębniał przychodów uzyskanych z tytułu świadczonych usług. Fakt poddawania zakupionych opon używanych dalszej obróbce świadczy bowiem o prowadzeniu działalności usługowej. Na okoliczność prowadzenia działalności usługowej w szerszym zakresie niż wykazano w złożonym zeznaniu podatkowym PIT - 28, wskazuje dokonywania zakupu narzędzi, sprzętu i materiałów służących tej działalności w tym również wyważarki do kół zakupionej w 1998 r. oraz sprężarki.
Zdaniem Izby przywoływana przez odwołującego się okoliczność, że wyważarka oraz materiały służące do wulkanizacji i naprawy opon wykorzystywane były do celów szkoleniowych nie zasługuje na uwzględnienie. Nie dała również Izba wiary zeznaniom zatrudnionych u podatnika pracowników, twierdzących, że w okresie od stycznia do września nie dokonywali usługowo napraw opon.
Zapis w ewidencji działalności gospodarczej obejmuje również naprawę i wywarzanie kół i jest to dodatkowy argument przemawiający za przyjęciem stanowiska organu pierwszej instancji.
Stwierdziła Izba, że w okresie od października do grudnia 1999 r. ewidencja prowadzona była prawidłowo, bowiem zawierała podział na różne stawki ryczałtu dla sprzedaży i usług. Za wskazany zatem okres należało przyjąć wysokość podatku zgodną z wyliczeniem dokonanym przez podatnika.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący wnosił o uchylenie decyzji Izby Skarbowej i Urzędu Skarbowego, zarzucając decyzji naruszenie prawa materialnego a to art. 15 ust. 1, art. 12 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, a także § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. W uzasadnieniu podnosił skarżący argumenty tożsame ze wskazanymi w uzasadnieniu odwołania.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosiła o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu jest sądem właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne czy postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.
Jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja czy postanowienie narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w oparciu o art. 145 § 1 cyt. ustawy.
Przechodząc do spornych w niniejszej sprawie kwestii i dokonując oceny zajętych przez strony stanowisk a także w wyniku analizy materiałów dowodowych zebranych w aktach sprawy Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja narusza prawo.
Zgodnie z przepisem art. 15 ust. l ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy i spółki, których wspólnicy są opodatkowani w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych są obowiązani prowadzić ewidencję przychodów odrębnie za każdy rok podatkowy, przy czym sposób jej prowadzenia, sposób dokumentowania przychodów oraz obliczania należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 161, poz. 1078).
Z § 6 ust. l cytowanego rozporządzenia wynika, iż podatnik obowiązany jest prowadzić ewidencję rzetelnie w sposób niewadliwy. Za niewadliwą uważa się ewidencję prowadzoną zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia. Za rzetelną uważa się ewidencję, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty.
Zgodnie z zapisem art. 12 ust. 3 ustawy cyt. wcześniej o zryczałtowanym podatku dochodowym, jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W razie gdy podatnik, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów.
Zarzut prowadzenia ewidencji w sposób wadliwy oparto na stwierdzeniu, że skarżący wykonywał oprócz działalności polegającej na sprzedaży opon używanych również usługi polegające między innymi na konserwacji, wyważaniu i wulkanizacji opon samochodowych. Zdaniem organu wykonywane czynności jako opodatkowane różnymi stawkami podatkowymi powinno się w sposób wyraźny wyszczególnić w prowadzonej ewidencji.
Sąd uznał, że stanowisko organów jest nieuprawnione a to na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, bowiem nie znajduje w nich potwierdzenia.
Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.) usługami są wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej oraz na rzecz ludności przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.
Zgadza się Sąd z twierdzeniem skarżącego, że poddawanie zakupionych opon używanych jak to miało miejsce w sprawie będącej przedmiotem niniejszego sporu, obróbce przywracającej towarowi cechy użytkowe nie świadczy o prowadzeniu działalności usługowej w tym w zakresie wulkanizatorstwa.
Wykonywane przez skarżącego czynności polegające na konserwacji i drobnych naprawach opon przed ich sprzedażą nie można zaliczać do działalności usługowej.
Na okoliczność prowadzenia poza działalnością handlową również działalności usługowej nie wskazuje fakt dokonania w 1998 r. i następnie w 1999 r., zakupu materiałów służących do konserwacji i utrzymania w należytym stanie towaru w tym również zakup środka trwałego tj. wyważarki HAWEKA B. 948. Zakup określonych przez organy w toku kontroli towarów niezbędnych do dokonywania między innymi naprawy i ulepszania używanych opon nie jest jednoznaczny z prowadzeniem działalności usługowej kwalifikowanej jako wulkanizowanie i naprawianie opon.
Tak więc twierdzenie skarżącego, iż zakupione materiały służyły do "ratowania" opon uszkodzonych w tym między innymi w wyniku powodzi, znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym.
Co za tym idzie, bezpodstawny jest zarzut braku wyodrębnienia w prowadzonej na potrzeby działalności gospodarczej ewidencji przychodów z rzekomo świadczonych usług wulkanizacyjnych.
Toczące się przed Sądem Okręgowym w Opolu przeciwko skarżącemu postępowanie karne skarbowe zakończone wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia [...], również nie dostarczyło dowodów, iż skarżący prowadził działalność usługową podlegająca opodatkowaniu stawką właściwą dla przychodów z działalności usługowej. Zeznający w sprawie świadkowie zgodnie wskazywali, że jako pracownicy skarżącego nie dokonywali w spornym okresie napraw opon i kół samochodowych, które można by zakwalifikować jako usługi.
Nieuprawnione było tym samym zastosowanie cyt. wcześniej art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku, stanowiącego swoistą sankcję polegającą na zastosowaniu jednolitej wspólnej stawki 8,5 % dla przychodów z całej działalności z braku możliwości określenie przychodów z każdego rodzaju działalności.
Mając na względzie powyższe skargę po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ należało uwzględnić, orzekając jak w sentencji.