I SA/Op 146/04

I SA/Op 146/04 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2005-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Anna Wójcik
Joanna Kuczyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Bogusz
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Asesor sądowy Anna Wójcik Protokolant sekr. sąd. Joanna Zamojska - Jaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...] o nr [...] II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu na rzecz skarżącego kwotę 512,85 zł (słownie: pięćset dwanaście złotych 85/100) tytułem poniesionych kosztów postępowania
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] o nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...] Nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 1998 r.
W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych Urząd Skarbowy w Brzegu stwierdził na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, że w 1998 r. podatnik prowadził działalność handlową oraz usługową w zakresie mechaniki pojazdowej, naprawy wymiany i wyważania opon samochodowych, korzystając z opodatkowania zryczałtowanego przewidzianego w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych oraz od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 148, poz. 719 ze zm.). W ewidencji przychodów prowadzonej na potrzeby działalności gospodarczej wykazywał jedynie przychody z działalności handlowej. Ustalono, że poza przychodami z działalności handlowej podatnik osiągał również przychody z działalności usługowej, których nie wyodrębniał w prowadzonej ewidencji przychodów i w konsekwencji opodatkował niewłaściwą, zaniżoną stawką zryczałtowanego podatku dochodowego /3,3 %/. Ustalenia powyższe spowodowały, iż Urząd Skarbowy w Brzegu decyzją z dnia [...] określił Panu G. od całości przychodu uzyskanego w 1998 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej zryczałtowany podatek dochodowy według 9,5% stawki ryczałtu.
We wniesionym odwołaniu podatnik stwierdził, iż nie prowadził w 1998 r. działalności usługowej w zakresie konserwacji opon. Świadczenie tego rodzaju usług rozpoczął dopiero jesienią 1999 r. W 1998 r. wykonał jedynie, konserwacje opon wcześniej zakupionych, zniszczonych w wyniku powodzi w celu zmniejszenie powstałych strat. Ponadto zarzuca kontrolującym błędne "odczytanie" składanych przez siebie oświadczeń oraz nie uwzględnienie prośby o złożenie dodatkowych wyjaśnień, jak również wskazuje na przewlekłość prowadzonego postępowania podatkowego.
Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym Izba Skarbowa w Opolu stwierdziła, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu § 7 ust. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych oraz od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 148, poz. 719 ze zm.) podatnicy i spółki opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych są obowiązani prowadzić ewidencję przychodów według określonego wzoru. Ewidencja winna być prowadzona prawidłowo pod względem formalnym (niewadliwie) jak i materialnym (rzetelnie).
W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono, iż ewidencja przychodów prowadzona na potrzeby działalności gospodarczej prowadzona jest wadliwie, gdyż poza przychodami z działalności handlowej odwołujący się uzyskiwał przychody z działalności usługowej, których nie wyodrębniał w prowadzonej ewidencji - stosownie do przepisu § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia.
Zgodnie z tymże przepisem, jeżeli podatnik prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. l, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem, że prowadzi ewidencję przychodów w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. Jeżeli podatnik nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 9,5% przychodów i taka właśnie sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie.
Z zebranych dowodów wynikało, iż poza działalnością handlową prowadzona była także działalność usługową w zakresie wulkanizacji. W piśmie z dnia 21 lutego 2000 r. sam podatnik wskazał, iż zakupione w latach 1998 i 1999 opony używane podlegały kompleksowej obróbce przed dalszą odsprzedażą.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący wnosił o uchylenie decyzji Izby Skarbowej i Urzędu Skarbowego, zarzucając decyzji naruszenie prawa materialnego a to § 5 ust 2 i § 6 rozporządzenia Min. Fin z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych. W uzasadnieniu podnosił skarżący argumenty tożsame ze wskazanymi w uzasadnieniu odwołania.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosiła o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu jest sądem właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne czy postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.
Jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja czy postanowienie narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w oparciu o art. 145 § 1 cyt. ustawy.
Przechodząc do spornych w niniejszej sprawie kwestii i dokonując oceny zajętych przez strony stanowisk a także w wyniku analizy materiałów dowodowych zebranych w aktach sprawy Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja narusza prawo.
W myśl przepisu § 6 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych oraz od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z dnia 19 grudnia 1995 r.), za działalność usługową w zakresie handlu uważa się sprzedaż w stanie nie przetworzonym nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów.
Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.) usługami są wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej oraz na rzecz ludności przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.
Poddawanie zakupionych opon używanych jak to miało miejsce w sprawie będącej przedmiotem niniejszego sporu, obróbce przywracającej towarowi cechy użytkowe nie świadczy o prowadzeniu działalności usługowej w tym w zakresie wulkanizatorstwa.
Wykonywane przez skarżącego czynności we wskazanym powyżej zakresie tj polegające na konserwacji i drobnych naprawach opon przed ich sprzedażą nie należy zaliczać zatem do działalności usługowej.
Na okoliczność prowadzenia poza działalnością handlową również działalności usługowej nie wskazuje fakt dokonania w 1998 r, zakupu materiałów służących do konserwacji i utrzymania w należytym stanie towaru w kwocie 8.760,92 zł w tym również zakup środka trwałego tj. wyważarki HAWEKA B.948. Zakup określonych przez organy w toku kontroli towarów niezbędnych do dokonywania między innymi naprawy i ulepszania używanych opon nie jest jednoznaczny z prowadzeniem działalności usługowej kwalifikowanej jako wulkanizowanie i naprawianie opon.
Tak więc twierdzenie skarżącego, iż zakupione materiały służyły do "ratowania" opon uszkodzonych w tym między innymi w wyniku powodzi, znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym.
Bezpodstawny jest co za tym idzie zarzut braku wyodrębnienia w prowadzonej na potrzeby działalności gospodarczej ewidencji przychodów z rzekomo świadczonych usług wulkanizacyjnych.
Toczące się przed Sądem Okręgowym w Opolu przeciwko skarżącemu postępowanie karne skarbowe zakończone wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia [...], również nie dostarczyło dowodów, iż skarżący prowadził działalność usługową podlegająca opodatkowaniu stawką 9,5% tj. właściwą dla przychodów z działalności usługowej. Zeznający w sprawie świadkowie zgodnie wskazywali, że jako pracownicy skarżącego nie dokonywali napraw opon i kół samochodowych, które można by zakwalifikować jako usługi w spornym okresie.
Nieuprawnione było tym samym zastosowanie § 5 ust. 2 rozporządzenia cyt. wcześniej, stanowiącego, iż jeżeli podatnik prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem że prowadzi ewidencję przychodów w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W razie gdy podatnik nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 9,5% przychodów.
Mając na względzie powyższe skargę po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ należało uwzględnić, orzekając jak w sentencji.