I SA/OP 136/25

I SA/Op 136/25 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2025-04-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Grzegorz Gocki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 54 § 1a zd. 1, art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 19 grudnia 2024 r. nr 1601-IEW.720.52.2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia : odrzucić skargę
Uzasadnienie
Pismem z 3 lutego 2025r. C. S. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 19 grudnia 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Z treści przekazanych przez organ dokumentów wynikało, że skarga na w/w postanowienie została wniesiona za pomocą kanału komunikacji elektronicznej jakim jest e-Urząd Skarbowy na adres Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu, który następnie w dniu 6 lutego 2025 r. przekazał ją zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Opolu. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że zestawienie dat doręczenia skarżonego aktu i nadania skargi wskazuje, iż skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: ppsa.
Ponieważ wniesiona przez skarżącego skarga została podpisana podpisem elektronicznym niepoddającym się weryfikacji w sądowym systemie informatycznym, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, tj. przez skrzynkę podawczą sądu zamieszczoną na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP) kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a w zw. z § 2b ppsa) lub nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego. Prawidłowe podpisanie przez skarżącego pisma stanowiło warunek dla uznania tego pisma za skargę spełniającą wszystkie ustawowe wymogi formalne.
W wyznaczonym terminie skarżący uzupełnił powyższy brak, składając egzemplarz skargi własnoręcznie podpisanej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ppsa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd jest skuteczne wniesienie skargi. W niniejszej sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi złożonej w formie dokumentu elektronicznego. Należy podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. 1 ppsa. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 ww. ustawy ustawodawca wskazał, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne było, że skarżący wniósł skargę za pomocą kanału komunikacji elektronicznej jakim jest e-Urząd Skarbowy, co wynika z treści dokumentu znajdującego się na karcie nr 5 akt sądowych. Zgodnie z przepisem art. 35b ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 ze zm.) dalej: ukas (obowiązującym w dniu wniesienia skargi) przez e-Urząd Skarbowy rozumie się system teleinformatyczny KAS służący w szczególności do: 1) załatwiania spraw przez organy KAS; 2) składania i doręczania: a) pism w sprawach dotyczących wydawania przez organy KAS wiążących informacji stawkowych, interpretacji ogólnych i interpretacji indywidualnych, w tym w zakresie określonym w art. 35a ust. 1, b) innych niż wymienione w lit. a pism pomiędzy organami KAS a osobami fizycznymi i jednostkami organizacyjnymi, z wyjątkiem pism w sprawach, o których mowa w art. 35a ust. 1. W tym miejscu należy zauważyć, że na podstawie art. 35b ust. 6 ukas wydano rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 czerwca 2023 r. w sprawie korzystania z e-Urzędu Skarbowego (Dz. U. poz. 1178). W myśl § 6 ust. 3 pkt 3 przywołanego rozporządzenia użytkownik konta w e-Urzędzie Skarbowym nie jest uprawniony do składania z wykorzystaniem pisma ogólnego udostępnionego na tym koncie skarg do sądów administracyjnych.
Uwzględnienie tych regulacji prowadzi zatem do wniosku, że skarga do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego może zostać wniesiona jedynie za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP). Nie jest to natomiast możliwe z wykorzystaniem pisma ogólnego udostępnionego na koncie użytkownika e-Urzędu Skarbowego (por. postanowienia: WSA w Gliwicach z 12 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1479/23, z 19 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1172/23, z 20 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1567/24 i z 3 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 33/25, WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 17 września 2024 r., sygn. akt I SA/Go 235/24, WSA w Krakowie z 17 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 889/24 oraz WSA w Opolu z 11 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Op 51/25 i I SA/Op 57/25 - dostępne na stronie internetowej www.orzecznictwo.nsa.gov.pl, podobnie jak dalsze przytaczane w uzasadnieniu orzeczenia).
Podkreślić przy tym trzeba, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu, w formie papierowej lub elektronicznie, tj.: do elektronicznej skrzynki podawczej Izby Administracji Skarbowej w Opolu na platformie ePUAP: 9b623kimbc.
Tym samym, w świetle wymogów z art. 54 § 1a zd. 1 ppsa oraz przywołanego wyżej rozporządzenia, brak było podstaw do uznania, że skarżący skutecznie wniósł skargę do sądu administracyjnego, skoro wniesienie nastąpiło za pośrednictwem systemu teleinformatycznego Krajowej Administracji Skarbowej, jakim jest e-Urząd Skarbowy, a nie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu udostępnionej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP).
W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Niezależnie od powyższego Sąd stwierdza, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Jak stanowi art. 53 § 1 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ppsa).
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu 2 stycznia 2025 r. za pośrednictwem systemu e-Urząd Skarbowy (dowód: dokument UPD, k. 49 akt administracyjnych). Tym samym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 3 lutego 2025 r. (2 luty 2025 r. to dzień ustawowo wolny od pracy). Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, że skarżący wniósł wprawdzie skargę w ustawowym terminie, jednakże uczynił to do organu niewłaściwego. Zgodnie natomiast z ugruntowanym już w orzecznictwie poglądem, w pełni podzielanym przez tut. Sąd, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa (por. postanowienia NSA: z 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/06 i z 24 czerwca 2008 r., II OSK 338/08. W takim przypadku nie ma również zastosowania tryb przewidziany w art. 65 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Wniesienie skargi następuje bowiem już po zakończeniu postępowania administracyjnego, a skarga nie jest podaniem, o którym mowa w art. 65 kpa (por. postanowienie WSA w Warszawie z 5 października 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2755/06). Dlatego też w sytuacji, gdy skargę wniesiono do organu niewłaściwego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data przekazania tej skargi przez niewłaściwy organ na adres właściwego organu (zob. postanowienie NSA z 17 czerwca 2014 r., sygn. akt II GZ 295/14). Zatem dla oceny terminowości wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie decydujące znaczenie ma data przekazania skargi przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu właściwemu organowi tj. Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Opolu, co nastąpiło 6 lutego 2025 r., a zatem po upływie ustawowego terminu.
Tym samym zastosowanie w sprawie ma również art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.