I SA/Op 113/26

I SA/Op 113/26 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2026-03-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Anna Komorowska-Kaczkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 707
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 28 października 2025 r. nr SKO.40.1155.2025.po w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2025 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
R. Z. (dalej określany jako: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 28 października 2025 r., wydaną w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2025 r.
Ponieważ skarga zawierała braki formalne, zarządzeniem z dnia 10 lutego 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego. W wezwaniu wskazano skutki nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Równocześnie, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosowanie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W wezwaniu zawarto pouczenie o trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono stronie w dniu 3 marca 2026 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. 14 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 10 marca 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi. Pomimo prawidłowego wezwania, wymagany wpis od skargi również nie został uiszczony, co zostało potwierdzone przez pracownika sekretariatu, który okoliczność tę ustalił w Oddziale Finansowo - Budżetowym Sądu (k. 15 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - zwanej dalej: "p.p.s.a.". Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną.
W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona braki fiskalne w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego. Z tych względów skarżący został wezwany, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL zostało (jedną przesyłką) wysłane za pośrednictwem operatora publicznego na adres Skarżącego.
Przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braku formalnego skargi, w związku z niemożnością doręczenia została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej, przy jednoczesnym zawiadomieniu adresata przesyłki o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a.).
Z adnotacji urzędu pocztowego dokonanej na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej zawierającej odpis tego zarządzenia wynika, że przesyłka została awizowana w dniu 16 lutego 2026 r. Skarżący nie podjął tego pisma w terminie czternastu dni, tj. do dnia 2 marca 2026 r. Mając na uwadze przytoczony wyżej termin czternastu dni oraz to, że po upływie tego terminu doręczenie uważa się za dokonane, należy uznać, iż upływ tego terminu nastąpił 2 marca 2026 r. (14 dni od daty pierwszego awizowania, tj. od 16 lutego 2026 r.). Skarżący odebrał przesyłkę 3 marca 2026 r.
W tym miejscu wskazać należy odebranie przesyłki przez adresata po upływie czternastego dnia od pierwszej awizacji (w rozpoznawanej sprawie czternastodniowy termin upływał 2 marca 2026 r., zaś przesyłka została odebrana 3 marca 2026 r. nie powoduje, że art. 73 p.p.s.a nie będzie miał zastosowania, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu tego Sądu z 15 lutego 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. II FSK 1762/15, że: "Odebranie na żądanie strony pisma, po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a.". Tym samym wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął bieg w dniu 3 marca 2026 r. i upłynął w dniu 9 marca 2026 r. (poniedziałek). Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił, nie uzupełnił też braku formalnego poprzez podanie numeru PESEL. Okoliczności te uniemożliwiają natomiast nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie.
Na marginesie niniejszych rozważań, niezależnie od wskazanego powyżej uzasadnienia odrzucenia skargi z uwagi na dwa wyszczególnione w nim braki skargi, dostrzec należy iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin na złożenie skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia. Natomiast na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. skarga jest wnoszona do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Skarżący otrzymał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 28 października 2025 r. w dniu 3 grudnia 2025 r. i od dnia następującego po dniu otrzymania decyzji liczony był termin 30 dni na wniesienie skargi do organu właściwego jakim było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Skarga została wniesiona do organu niewłaściwego, tj. Burmistrza Strzelec Opolskich - Urzędu Miejskiego w Strzelcach Opolskich w dniu 22 grudnia 2025 r.
W wypadku wniesienia skargi do organu niewłaściwego organ ten powinien ją przekazać organowi właściwemu. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 1218/19). W niniejszej sprawie Urząd Miejski w Strzelcach Opolskich nadał wniesioną w dniu 22 grudnia 2025 r. skargę na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w dniu 13 stycznia 2026 r. Wobec powyższego od dnia 3 grudnia 2025 r. do dnia 13 stycznia 2026 r. upłynęło 41 dni - skarga została wniesiona po terminie, natomiast termin na wniesienie skargi upływał w dniu w dniu 2 stycznia 2026 r.
Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.