I SA/Op 112/23

I SA/Op 112/23 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2023-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Anna Komorowska-Kaczkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Anna Komorowska - Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 18 stycznia 2023 r. nr 1601-IOV-1.4103.85.2022 w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za II kwartał 2015 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz kwoty podatku do zapłaty za maj i czerwiec 2015 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
T. M. (dalej określany jako: "Skarżący") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 18 stycznia 2023 r. nr 1601-IOV-1.4103.85.2022 w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za II kwartał 2015 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz kwoty podatku do zapłaty za maj i czerwiec 2015 r.
Skarga zawierała braki formalne. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 31 marca 2023 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez:
• złożenie do akt sądowych oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu
• podanie numeru PESEL Skarżącego (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a)
• podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i w tym celu wskazanie, jaka wartość zobowiązania jest kwestionowana
• podpisanie wniesionej skargi podpisem elektronicznym (zgodnie z art. 46 § 2a w związku z § 2 p.p.s.a). W wezwaniu wskazano, że podpisem elektronicznym zostało podpisane jedynie pismo przewodnie do skargi wniesionej za pomocą platformy e-PUAP, podczas gdy skarga stanowiąca jego załącznik pozbawiona jest podpisu elektronicznego w formie umożliwiającej jego weryfikację przez Sąd.
W wezwaniu wskazano skutki nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2023, poz. 259 ze zm.]).
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało uznane za skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 19 kwietnia 2023 r., co wynika z urzędowego potwierdzenia doręczenia, (k. – 77 akt sądowych). Termin do wykonania ww. czynności upływał zatem z dniem 26 kwietnia 2023 r. Pełnomocnik Skarżącego do dnia wydania niniejszego postanowienia przez Sąd nie uzupełnił wskazanych w wezwaniu braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - zwanej dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.
W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż w sprawie zastosowanie miał art. 74a p.p.s.a., bowiem doręczenia w sprawie następowały w formie elektronicznej. Zgodnie z art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. Skarga została wniesiona przez pełnomocnika Skarżącego w formie elektronicznej, a nadto w jej treści zawarto wniosek o doręczanie pism za pomocą komunikacji elektronicznej. Mając powyższe na uwadze Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnia braków formalnych skargi pismem kierowanym na jego elektroniczną skrzynkę odbiorczą,
Zgodnie z art. 74a § 5, 6 i 8 p.p.s.a. datą doręczenia pisma w formie elektronicznej jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, przy czym w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, szczegółowo wymienionych powyżej, wysłane zostało na adres elektroniczny pełnomocnika Skarżącego i zostało uznane za skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 19 kwietnia 2023 r. (art. 74a § 8 p.p.s.a), co wynika z urzędowego potwierdzenia doręczenia, (k. – 77 akt sądowych). Termin do wykonania ww. czynności upływał zatem z dniem 26 kwietnia 2023 r. W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
W tym miejscu Sąd przechodząc do analizy spełnienia wymogów formalnych skargi wniesionej w przedmiotowej sprawie, wskazuje, że jednym z wymogów formalnych pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, na wniesionej skardze brak było kwalifikowanego podpisu elektronicznego pełnomocnika Skarżącego. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wypada w tym miejscu odnotować, że na tle zasad podpisywania załączników do pisma wnoszonego do sądu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy e-PUAP wystąpiły w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności, zagadnieniem tym zajął się - w wyniku przedstawienia w sprawie I FZ 92/21 do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości - skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 6 grudnia 2021 r., podjął w sprawie I FPS 2/21 uchwałę, przyjmując, że "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-PUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Powyższa uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Istota owej mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w powyższej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, dopóki nie nastąpi zmiana tego stanowiska. Natomiast strony oraz inni uczestnicy postępowania są pośrednio związani mocą prawną uchwał, która polega na tym, iż podmioty te nie są w stanie swoją interpretacją przełamać wykładni przyjętej w uchwale (tak: A. Kabat (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 269, publ. LEX/el. 2021).
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego został wezwany do elektronicznego podpisania skargi. Wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone adresatowi za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 19 kwietnia 2023 r. Pomimo podjętych przez Sąd czynności, pełnomocnik skarżącego do dnia dzisiejszego nie nadesłał podpisanej skargi, a termin zakreślony dla dopełnienia tej czynności upłynął z dniem 26 kwietnia 2023 r., co po myśli przywołanych wyżej przepisów i przy aprobacie uchwały NSA z dnia 6 grudnia 2021 r., skutkuje odrzuceniem skargi.
Nadto zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga nie zawierała numeru PESEL Skarżącego. Sąd podziela stanowisko wyrażone m.in. w postanowieniach tego Sądu z 25 października 2019 r., I OZ 1017/19; z 5 grudnia 2019 r., I OZ 1211/19 i I OZ 1218/19; z 30 stycznia 2020 r., II FZ 18/20; z 13 października 2020 r., II OZ 745/20 i II OZ 774/20; z 16 marca 2021 r., III OZ 157/21 oraz z 16 kwietnia 2021 r., II OZ 224/21). Zgodnie z tym stanowiskiem, brak podania w piśmie wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne numeru PESEL strony będącej osobą fizyczną stanowi brak formalny takiego pisma, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. NSA miał także na uwadze, że obowiązek podania numeru PESEL w pierwszym piśmie procesowym nie jest nadmiernym ciężarem dla stron postępowania. Ponadto ewentualne błędy polegające na tym, że numer ten nie zostanie podany, są korygowane przez wezwanie do jego podania. Takie wezwanie miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, ale nie zostało wykonane. W niniejszej sprawie w zakreślonym terminie pełnomocnik Skarżącego nie nadesłał numeru PESEL. Oznacza to, że brak formalny skargi nie został, mimo wezwania, uzupełniony.
Pełnomocnik Skarżącego, nie przedłożył również do akt sądowych oryginału, ani uwierzytelnionego odpisu udzielonego mu pełnomocnictwa, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Nadto pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił i tego braku formalnego.
Sąd zwraca także uwagę, że zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji, jak to ma miejsce w przedmiotowym przypadku - w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu, stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). Brak podania wartości przedmiotu zaskarżenia, uniemożliwia rozpoznanie niniejszej sprawy, nie pozwala bowiem na obliczenie wpisu sądowego, a czynności tej nie może za skarżącą przejąć i dokonać Sąd. Pomimo prawidłowego wezwania, brak ten nie został uzupełniony.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem.
Jednocześnie Sąd wskazuje, że wpis od skargi nie został uiszczony przez Skarżącego na żadnym etapie. Ze względu na brak określenia przedmiotu zaskarżenia, Sąd kierując do pełnomocnika Skarżącego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie wzywał pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, z uwagi na konieczność usunięcia w pierwszej kolejności braku formalnego w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia i wskazania jaka wysokość zobowiązania jest kwestionowana.
Z uwagi na powyższe odrzucając skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych Sąd nie orzekał o zwrocie wpisu.