I SA/Op 106/13

I SA/Op 106/13 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2013-04-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Anna Wójcik
Grzegorz Gocki /przewodniczący/
Joanna Kuczyńska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Opłata skarbowa
Sygn. powiązane
II FSK 2049/13 - Wyrok NSA z 2015-09-30
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Określono, że zaskarżony akt nie może być wykonany
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 225 poz 1635
art. 3
Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej
Dz.U. 2007 nr 70 poz 473
art. 11(1)
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędzia WSA Anna Wójcik Protokolant st. sekretarz sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi "A" w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza N. z dnia 27 marca 2012 r. nr [...] II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu na rzecz strony skarżącej kwotę 124,00 zł (sto dwadzieścia cztery 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 sierpnia 2012 r., którą utrzymano mocy decyzję Burmistrza N. z dnia 27 marca 2012r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty opłaty skarbowej w łącznej wysokości 3.077 zł. Decyzja wydana została w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy: "A" w N. w piśmie z 1 lutego 2012 r. zwróciła się do Burmistrza N. o stwierdzenie nadpłaty opłaty skarbowej w kwocie 3.077 zł, uiszczonej za wydanie zaświadczeń stwierdzających dokonanie opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Strona wskazała, że w latach 2007-2011 wystąpiła o wydanie 182 zaświadczeń i od każdego uiściła opłatę skarbową w wysokości 17 zł. W ocenie Spółdzielni, wniesiona opłata skarbowa jest nienależna, gdyż na zasadzie art. 3 ustawy o opłacie skarbowej jej nie podlega. Strona wskazała, że za uzyskanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych uiściła stosowną opłatę, która jest opłatą publicznoprawną, zatem zaświadczenie potwierdzające jej uiszczenie nie podlegało opłacie skarbowej.
Burmistrz N. wydał 27 marca 2012 r. decyzję odmawiającą "A" w N. stwierdzenia nadpłaty opłaty skarbowej uiszczonej za wydanie zaświadczeń stwierdzających dokonanie opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu wyjaśnił, że art. 11¹ ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nakłada obowiązek uiszczenia opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, nie zaś za wydanie zaświadczenia potwierdzającego wniesienie opłaty z tego tytułu. Stąd art. 3 ustawy o opłacie skarbowej nie znajduje zastosowania w sprawie. Brak jest bowiem odrębnego przepisu nakładającego obowiązek uiszczenia opłaty o charakterze publicznoprawnym za wydanie zaświadczenia potwierdzającego wniesienie opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Burmistrz ustalił również, że suma uiszczonych opłat skarbowych z powyższego tytułu wyniosła 3.094 zł.
We wniesionym odwołaniu Spółdzielnia podniosła zarzut naruszenia art. 3 ustawy o opłacie skarbowej związku z art. 11¹ ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez przyjęcie, że wniosek o wydanie zaświadczenia stwierdzającego wniesienie opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych podlega opłacie skarbowej. Zarzuciła również naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 2 tej ustawy poprzez przyjęcie, że z chwilą złożenia wniosków o wydanie zaświadczenia stwierdzającego wniesienie opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych powstał obowiązek zapłaty opłaty skarbowej. Zdaniem odwołującej naruszono także art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie, że wniesione opłaty skarbowe za wydane zaświadczenia nie stanowią nadpłaty.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze Opolu decyzją z dnia 21 sierpnia 2012 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza N. z dnia 27 marca 2012 r. odmawiające stwierdzenia nadpłaty opłaty skarbowej w łącznej kwocie 3.077zł.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że ustawa o opłacie skarbowej rozróżnia i oddziela wydanie zezwolenia i wydanie zaświadczenia jako odmienne formy aktywności organu. Okoliczność, że strona była zobowiązana prawem do uzyskania zaświadczenia o uiszczeniu opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych stanowi uzasadnienie wniosku o wydanie zaświadczenia. Wydane zaświadczenie potwierdza fakt uiszczenia opłaty publicznoprawnej za korzystanie z zezwolenia, nie stanowi jednak przesłanki do zastosowania art. 3 ustawy o opłacie skarbowej, gdyż przyczyna uiszczenia opłaty skarbowej za wydanie zaświadczenia jest inna niż przyczyna uiszczenia publicznoprawnej opłaty za korzystanie z zezwolenia.
Zdaniem organu odwoławczego wniosek o stwierdzenie nadpłaty nie zasługiwał na uwzględnienie.
Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W skardze podniesiono zasadniczo argumenty przedstawione w uzasadnieniu wniesionego odwołania. Zarzucono naruszenie art. 3 i art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłacie skarbowej oraz art. 72 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia (decyzji) oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza N .
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja narusza prawo.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ) - dalej jako: [p.p.s.a.], lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2).
Badając przedmiotową sprawę według przedstawionych kryteriów Sąd takiego naruszenia się dopatrzył.
Przedmiotem rozstrzygnięcia jest stwierdzenie czy "A" w N. przysługiwał zwrot uiszczonej opłaty skarbowej od wydanych zaświadczeń potwierdzających uiszczenie opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż alkoholu w łącznej kwocie 3.077 zł
Spółdzielnia w latach 2007-2011 uzyskiwała zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych i uiszczała opłaty za korzystanie z tych zezwoleń. Udzielone Spółdzielni zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych podlegały opłacie publicznoprawnej wskazanej w art. 11¹ ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.). Zgodnie art. 11¹ ust. 1 tej ustawy w celu pozyskania dodatkowych środków na finansowanie zadań określonych w art. 41 ust. 1 ustawy, gminy pobierają opłatę za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, o których mowa w art. 18. Wspomniany przepis art. 18 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy, w brzmieniu przed nowelizacją, która weszła w życie 1 lipca 2011 r., nakładał obowiązek posiadania odpowiedniego zaświadczenia potwierdzającego dokonanie opłaty, o której mowa w art. 11¹ ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Jak wynika z zebranego materiału dowodowego Burmistrz N. wydawał na wniosek strony zaświadczenia potwierdzające uiszczenie przez "A" w N. opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Za wydanie wymienionych zaświadczeń Spółdzielnia uiszczała opłatę skarbową w kwocie 17 zł od zaświadczenia. Burmistrz pobierał ww. opłatę skarbową na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o opłacie skarbowej oraz części II "Wydanie zaświadczenia" pkt 21 załącznika do wymienionej ustawy.
Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty opłaty skarbowej prowadzone było na skutek złożenia przez "A" w N. wniosku w tym zakresie. Zgodnie art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.) za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconej lub nienależnie zapłaconej opłaty skarbowej.
Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty opłaty skarbowej przysługuje podatnikom, którzy dokonali wpłaty opłaty skarbowej nienależnej lub w wysokości większej od należnej a to zgodnie z art. 75 § 2 pkt 1 lit. c) Ordynacji podatkowej .
Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) i c) ustawy z dnia z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 225, poz. 1635 z późn. zm.), opłacie skarbowej podlega w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej wydanie zaświadczenia na wniosek oraz wydanie zezwolenia (pozwolenia, koncesji).
Według art. 3 cyt. ustawy, nie podlega opłacie skarbowej dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia oraz zezwolenia (pozwolenia, koncesji), jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają innym opłatom o charakterze publicznoprawnym lub są od tych opłat zwolnione.
W uchwale Składu Pięciu Sędziów z dnia 6.05.2003 r. o sygn. akt FPK 11/02, która zachowuje swoja aktualność również w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania niniejszego wyroku, Sąd wskazał, że cyt. "opłata za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przewidziana w art. 11¹ ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi jest opłatą o charakterze publicznoprawnym, o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej".
Jeśli zatem niesporne jest, że skarżąca poniosła opłatę publicznoprawną za wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu w oparciu o przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi to korzystała ze zwolnienia od opłaty skarbowej wynikającego z art. 3 tej ustawy .
Takiemu samemu zwolnieniu podlega zatem opłata skarbowa od zaświadczenia potwierdzającego dokonanie opłaty za korzystanie z zezwolenia.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2011 r. o sygn. akt II SA/Rz 773/11, który wskazał, że cyt. "wydanie zaświadczenia o uiszczeniu w ustawowo określonych terminach opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych nie podlega opłacie skarbowej".
Mając na względzie powyższe Sąd postanowił jak w sentencji wyroku.