I SA/OP 1033/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę na przetarg dotyczący sprzedaży nieruchomości komunalnej, uznając sprawę za należącą do właściwości sądów cywilnych, a nie administracyjnych.
Skarżący J. P. zakwestionował przetarg na sprzedaż nieruchomości komunalnej, zarzucając naruszenie jego prawa do nabycia nieruchomości bezprzetargowo. Sąd administracyjny uznał jednak, że sprzedaż nieruchomości przez gminę w trybie przetargu ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z brakiem właściwości sądu administracyjnego, skarga została odrzucona.
Skarżący J. P. złożył skargę na przetarg z dnia 20 listopada 2023 r. dotyczący sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność Gminy Lasowice Wielkie. Zarzucił organom gminy naruszenie jego praw, gdyż zbycie miało nastąpić bezprzetargowo na jego rzecz jako dzierżawcy. Sąd administracyjny, po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, przystąpił do oceny dopuszczalności skargi. Kluczową kwestią stała się właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy. Sąd, analizując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami i ustawy o samorządzie gminnym, stwierdził, że procedura przetargowego zbywania nieruchomości komunalnych mieści się w sferze prawa cywilnego. Zarówno organizator przetargu, jak i uczestnicy, występują w charakterze równorzędnych podmiotów, a stosunki między nimi podlegają rozstrzygnięciu w postępowaniu cywilnym. W związku z tym, że sprawa nie dotyczy aktu lub czynności o charakterze publicznoprawnym, sądy administracyjne nie są właściwe do jej rozpoznania. Skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. z powodu braku właściwości sądu administracyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sprzedaż nieruchomości komunalnej w drodze przetargu ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Uzasadnienie
Procedura przetargowego zbywania nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego mieści się w sferze prawa cywilnego, gdzie organizator i uczestnicy występują jako równorzędne podmiot. Stosunki między nimi podlegają rozstrzygnięciu w postępowaniu cywilnym, a nie administracyjnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 3 § 1-3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kognicji sądów administracyjnych, obejmujący kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie decyzji, postanowień i innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej.
u.s.g. art. 30 § ust. 2 pkt 3
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Wskazuje, że organem uprawnionym do reprezentowania gminy w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest organ wykonawczy gminy.
u.g.n. art. 38 § ust. 2
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Reguluje zasady organizowania i przeprowadzania przetargu na sprzedaż nieruchomości.
u.g.n. art. 28 § ust. 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Określa, że zbywanie nieruchomości należących do gminy następuje w drodze przetargu lub bezprzetargowo.
u.g.n. art. 37 § ust. 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Stanowi, że nieruchomości stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego są sprzedawane w drodze przetargu.
k.p.c. art. 2 § par. 1
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego
Określa, że sprawy cywilne rozpoznawane są przez sądy powszechne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprzedaż nieruchomości komunalnej w trybie przetargu jest czynnością cywilnoprawną, a nie administracyjnoprawną.
Godne uwagi sformułowania
Procedura przetargowego zbywania nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego mieści się zatem w sferze prawa cywilnego. W przedmiotowej procedurze zarówno organizator przetargu, jak i uczestnicy występują bowiem w charakterze równorzędnych podmiotów.
Skład orzekający
Beata Kozicka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach dotyczących przetargów na sprzedaż nieruchomości komunalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarga dotyczy samego przetargu, a nie decyzji administracyjnej związanej z nieruchomością.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i zajmujących się prawem nieruchomości, ponieważ precyzuje granicę między kognicją sądów administracyjnych a cywilnych w kontekście przetargów komunalnych.
“Przetarg komunalny – czy zawsze sprawa dla sądu administracyjnego?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Op 1033/24 - Postanowienie WSA w Opolu Data orzeczenia 2024-12-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-11-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu Sędziowie Beata Kozicka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane I OSK 568/25 - Postanowienie NSA z 2025-06-06 Skarżony organ Burmistrz Miasta i Gminy Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 1, art. 3 par. 1-3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2024 poz 1465 art. 30 ust. 2 pkt 3 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.) Dz.U. 2024 poz 1145 art. 38 ust. 2, art. 28 ust. 1, art. 37 ust. 1 Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.) Dz.U. 2018 poz 155 art. 2 par. 1 Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - tekst jedn. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na przetarg z dnia 20 listopada 2023 r. na sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność Gminy Lasowice Wielkie w przedmiocie sprzedaży nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z 6 sierpnia 2024 r. nazwanym "skarga na czynności organów Gminy Lasowice Wielkie z zakresu administracji publicznej", a skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, J. P. (zwany dalej skarżącym), zakwestionował czynności Wójta Gminy Lasowice Wielkie i Rady Gminy Lasowice Wielkie, Komisji Komunalno-Rolnej i Bezpieczeństwa Publicznego Rady Gminy - związane z przeprowadzonym 20 listopada 2023 r. przetargiem, a także sposób przeniesienia prawa własności nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem niemieszkalnym, stanowiącej działkę ewidencyjną numer a k.m. [...] obszaru 0,0425 ha zlokalizowaną w L. (numer księgi wieczystej [...]). Skarżący zarzucił ww. podmiotom wyrażenie zgody na sprzedaż tej nieruchomości i ogłoszenie przetargu, w sytuacji gdy zbycie miało nastąpić bezprzetargowo na jego rzecz, jako jej dzierżawcy. W odpowiedzi na skargę zawartą w piśmie z 13 września 2024 r., Gmina Lasowice Wielkie reprezentowana przez radcę prawnego K. G., wniosła o nieuwzględnienie skargi. Na skutek zarządzenia z 16 września 2024 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez: - osobiste podpisanie wniesionej skargi lub przedłożenie egzemplarza skargi osobiście podpisanego; - jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie oznaczenie daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), czy też skarżonej czynności oraz jego/jej numeru - jeśli takowy posiada. Pouczono przy tym skarżącego, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, będzie skutkował odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej zwanej P.p.s.a. W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący udzielił odpowiedzi na powyższe pismem z 21 października 2024 r. nazwanym: "Uzupełnienie skargi", przy którym przesłał podpisany egzemplarz skargi. W piśmie tym skarżący stwierdził, że skarży m.in. przetarg z 20 listopada 2023 r., dotyczący sprzedaży nieruchomości działki nr a, która to działka przylega do działki skarżącego i poprawia jej warunki zagospodarowania. Na skutek zarządzenia z 27 listopada 2024 r. wydanego na podstawie art. 57 § 3 P.p.s.a., dokonano rozdzielenia opisanej na wstępie skargi, m.in. na skargę J. P. na przetarg z 20 listopada 2023 r., nadając jej sygn. akt I 1033/24. Skarga ta stanowi przedmiot niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - zwanej dalej jako P.p.s.a. Wśród tych przesłanek podstawową kwestię stanowi brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Dokonując zatem oceny dopuszczalności wniesionej w niniejszej sprawie skargi, należy przede wszystkim uwzględnić przepisy określające właściwość sądów administracyjnych. W świetle treści art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Dla prawidłowej oceny dopuszczalności wniesionej w sprawie skargi, w pierwszej kolejności Sąd przeanalizował jej przedmiot, którym J. P. uczynił przetarg ustny nieograniczony na sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność Gminy Lasowice Wielkie, położonej w miejscowości L. o numerze a ark. m. [...] o powierzchni 0,0425 ha za cenę wywoławczą 25.185,00 zł. Przetarg ten został ogłoszony 20 października 2023 r. przez Wójta Gminy Lasowice Wielkie na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 poz. 1145, z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą o gospodarce nieruchomościami (por. ogłoszenie o przetargu umieszczone na stronie internetowej [...]). Dla oceny czy niniejsza sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych istotne znaczenie ma wskazanie procedury, w jakiej następuje sprzedaż nieruchomości stanowiącej mienie komunalne. A mianowicie, sprzedaż nieruchomości należących do gminy, jako jednostki samorządu terytorialnego, jest jedną z form prawnych zarządzania nieruchomościami, stanowiącymi mienie komunalne. Stosownie do art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, z późn. zm.), organem uprawnionym do reprezentowania gminy w sprawach gospodarowania nieruchomościami jednostek samorządu terytorialnego jest organ wykonawczy gminy, tj. wójt, burmistrz, prezydent. Sprzedaż nieruchomości komunalnych, co do zasady odbywa się w trybie przetargowym. Podstawowe zasady organizowania i przeprowadzania przetargu regulują przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. z 2021 r. poz. 2213). Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tryb zbywania nieruchomości należących do gminy, następuje w drodze przetargu lub w drodze bezprzetargowej. Z kolei, stosownie do art. 37 ust. 1 przywołanej ustawy zasadą jest, że nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu. Decyzja w sprawie przeznaczenia nieruchomości do zbycia, podejmowana jest przez gminę jako właściciela nieruchomości. Celem przetargu jest natomiast umożliwienie podmiotowi zainteresowanemu w zawarciu określonej umowy, wyboru najkorzystniejszej dla niego oferty spośród ofert zgłaszanych przez uczestników przetargu i na zawarcie z wybranym oferentem umowy. Sąd podziela stanowisko, że ogłoszenie przetargu jako oświadczenie woli ma doprowadzić do zawarcia umowy sprzedaży(kupna) nieruchomości, która w świetle art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oznacza to, że gdy wszczęta zostanie procedura przetargowa pomiędzy jednostką samorządu terytorialnego a zainteresowanymi podmiotami, nawiązuje się stosunek cywilnoprawny. W ramach tego stosunku zarówno jednostka samorządu terytorialnego, jak i osoby w tym przetargu uczestniczące, występują w charakterze równorzędnych podmiotów (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 5 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 173/12, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo). Z przepisów, które określają kompetencje organu do przeprowadzenia przetargu, nie wynika zatem, aby kształtowały one uprawnienie lub obowiązek strony skarżącej o charakterze administracyjnoprawnym. Procedura przetargowego zbywania nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego mieści się zatem w sferze prawa cywilnego. W przedmiotowej procedurze zarówno organizator przetargu, jak i uczestnicy występują bowiem w charakterze równorzędnych podmiotów. Tym samym w niniejszym przypadku mamy do czynienia ze sprawą, do której nie mają zastosowania przepisy K.p.a., albowiem rozporządzanie nieruchomością przez jej właściciela nie zawiera elementu administracyjnego, czyli władczego. Konsekwencje w zakresie stosunków pomiędzy stronami umowy cywilnoprawnej, podlegają rozstrzygnięciu w postępowaniu cywilnym. W przedmiocie kształtowania tych stosunków nie toczy się zatem żadna sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 K.p.a. Sprawy dotyczące sprzedaży nieruchomości w drodze przetargu nie są sprawami, w których wydawana jest decyzja administracyjna. Nie można też mówić w takim wypadku o aktach sprawy administracyjnej, czyli zbiorze dokumentów mających znaczenie dla sprawy oraz dla toku postępowania administracyjnego. Sprawy cywilne, a taki charakter posiada przedstawiona przez skarżącego kwestia, są natomiast rozpoznawane - stosownie do art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 155, z późn. zm.), przez sądy powszechne. Natomiast, skarga do sądu administracyjnego, o czym była mowa na wstępie, może dotyczyć wyłącznie takich aktów i czynności, które mają charakter publicznoprawny. Nie mogą to być więc takie akty lub czynności, które stanowią działania organów administracji publicznej w sferze cywilnoprawnej i stanowią czynności cywilnoprawne, tj. czynności prawne w rozumieniu przepisów prawa cywilnego (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 60.). Podkreślenia także wymaga, że tut. Sądowi znana jest z urzędu okoliczność, że kwestia dotycząca sprzedaży opisanej nieruchomości została objęta szeregiem skarg J. P. toczących się przed tut. Sądem, które zostały zarejestrowane pod sygn. akt I SA/Op 793/24, I SA/Op 1029/24, I SA/Op 1030/24, I SA/Op 1031/24, I SA/Op 1032/24, I SA/Op 1033/24 (niniejsza sprawa). Przedmiotem tych skarg zostały objęte kwestie m.in. zarządzenia Wójta o ogłoszeniu wykazu nieruchomości przeznaczonej do zbycia, czy uchwała Rady Gminy w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż tej nieruchomości. Te i inne zagadnienia związane z przedmiotową sprzedażą będą podlegały, bądź były już poddane ocenie przez tut. Sąd w ramach poszczególnych spraw sądowych. W niniejszej sprawie - co wywiedziono wyżej - Sąd ocenił, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych i uznał, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z uwagi na to, Sąd nie odniósł się do wniosku o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego w sprawie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI