I SA/OP 1020/24

I SA/Op 1020/24 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2025-02-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Anna Komorowska-Kaczkowska /sprawozdawca/
Grzegorz Gocki /przewodniczący/
Marzena Łozowska
Symbol z opisem
6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1590
art. 73 ust. 1
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t. j.)
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 33
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Dz.U.UE.L 1987 nr 256 poz 1 art. 1 ust. 2
Rozporządzenie Rady  (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie Sędzia WSA Marzena Łozowska Asesor sądowy WSA Anna Komorowska-Kaczkowska (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2025 r. sprawy ze skargi W. Spółki z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 września 2024 r., nr 0110-KSI1-3.461.31.2024.2.ST w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. ( zwana dalej w skrócie: Skarżąca, Strona, Spółka) jest decyzja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ) nr 0110-KSI1-3.461.31.2024.2.ST z 23 września 2024 r., wydana na podstawie art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, ze zm.- zwanej dalej "O.p."), w zw. z art. 69 ust. 1 pkt 2a oraz art. 73 ust. 1 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2023 r., poz. 1590, z późn. zm.- zwanej dalej "pr.c."), art. 14, art. 33 ust. 1 oraz art. 44 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, ze zm.- zwanego dalej "UKW") oraz art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2023/2364 z 26 września 2023 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 2023/2364 z 31.10.2023) - którą utrzymano w mocy Wiążącą Informację Taryfową (WIT) nr PL BTIWIT-2024-000785 z 27 czerwca 2024 r. określająca dla towaru o nazwie handlowej [...] kod TARIC 3926 90 9790.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
W dniu 11 marca 2024 r. Spółka złożyła wniosek o wydanie wiążącej informacji taryfowej dla towaru o nazwie handlowej "[...]", wnioskując o zaklasyfikowanie towaru do kodu TARIC. Strona w złożonym wniosku nie wskazała proponowanej klasyfikacji.
W treści wniosku przedstawiono następujący opis towaru: "Produkt to stojak przeznaczony do grilli gazowych, modeli [...] oraz [...]. Może być również używany do modeli [...] i [...] grilli elektrycznych. Służy jako podstawa do grilla. Elementy składowe stojaka: nogi mocowane do blatu; wykonane ze stali walcowanej na zimno; blat, na którym umieszcza się misę grilla wykonany z polipropylenu; haczyki na przybory przymocowane do blatu, wykonane z polipropylenu; osłona montowana do nóg stolika wykonana z polietylenu.
Do wniosku zostały dołączone fotografie oraz rysunek techniczny - schemat przedmiotowego towaru.
Po przeprowadzenia postępowania, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wiążącej informacji taryfowej (WIT) nr PL BTI WIT-2024-000785 z 27 czerwca 2024 r. zaklasyfikował ww. towar do kodu TARIC 3926 90 97 90. W uzasadnieniu klasyfikacji towaru organ pierwszej instancji wskazał, że klasyfikacja taryfowa towaru została ustalona na podstawie reguł 1., 2(a), 3(b), 5{b) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej; uwagi 1. do działu 39 Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) i jest zgodna z brzmieniem pozycji 3926 WTC i podpozycji 3926 90 97 90 WTC, obejmującej pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914.
Strona, nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem, przy zachowaniu ustawowego terminu, pismem z 11 lipca 2024 r, wniosła odwołanie.
Strona wniosła o uchylenie wiążącej informacji taryfowej w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy, na podstawie art. 233 § 1 pkt 2) lit. a) O.p., jak również przedstawiła swoje stanowisko odnośnie klasyfikacji przedmiotowego towaru o nazwie handlowej "[...]", wskazując jako właściwą (zdaniem Strony) klasyfikację towaru do podpozycji 9403 70 00 00 obejmującej pozostałe meble z tworzyw sztucznych.
Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego i analizie akt sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej decyzją nr 0110-KSI1-3.461.31.2024.2.ST z 23 września 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji wydaną w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej (WIT) dla towaru "[...]" określającej klasyfikację ww. towaru do kodu TARIC 3926 90 97 90.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż wydawana przez organy celne na podstawie art. 33 ust. 1 unijnego kodeksu celnego, wiążąca informacja taryfowa (WIT), jest decyzją w sprawie klasyfikacji taryfowej towaru. W myśl art. 56 ust. 2 Kodeksu Wspólna Taryfa Celna obejmuje:
a) Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87;
b) każdą inną nomenklaturę, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej lub która dodaje do niej dalsze podpodziały i która została ustanowiona w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny do celów stosowania środków taryfowych związanych z wymianą towarową; (...)
Zgodnie natomiast z art. 57 ust. 1 Kodeksu "klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane.
Z kolei "Klasyfikacja taryfowa" towarów do celów stosowania środków pozataryfowych polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej lub innej nomenklaturze ustanowionej przepisami unijnymi, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej, lub która dodaje do niej dalsze podpodziały, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 2 Kodeksu).
Organ wyjaśnił, że Nomenklatura scalona (CN), zgodnie z którą dokonano klasyfikacji zawarta jest w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - art. 1 ust. 3 rozporządzenia. Nomenklatura scalona (CN) stanowi systematykę towarów w obrocie międzynarodowym i bazuje na Systemie Zharmonizowanym (HS), wprowadzonym w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r., której Wspólnota Europejska jest stroną (decyzja Rady 87/369/EWG z 7 kwietnia 1987 r., Dz. Urz. WE L 198 z 20.07.1987 r., str. 1).
W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii L z 31 października 2023 r. opublikowane zostało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/2364 z dnia 26 września 2023 r. zmieniające załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2024 r.
W dalszej części uzasadnienia organ podkreślał, że Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący, co oznacza, że do każdego towaru przypisany jest odpowiedni, jeden kod Nomenklatury scalonej z przyporządkowaną do niego stawką celną. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany wyłącznie do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod Wspólnej Taryfy Celnej.
W tym względzie zauważono, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (por. w szczególności wyroki TSUE: z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06, Olicom, pkt 16; z 11 grudnia 2008 r. w sprawach połączonych C-362/07 i C-363/07, Kip Europę i in., pkt 26; z 7 maja 2009 r. w sprawie C-150/08, Siebrand BV, pkt 24; z 20 maja 2010 r., C-370/08, Data l/O, pkt 29).
Przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towaru do danej pozycji Nomenklatury scalonej w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS), zawartymi w załączniku I do wyżej wskazanego rozporządzenia Rady.
Zgodnie z regułą 1. tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami od 2 do 6, których brzmienie szczegółowo omówiono.
Do ustalenia prawidłowej klasyfikacji towarów stosuje się również:
(A) Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów ("Explanatory Notes"), Opinie klasyfikacyjne i Decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego, które są wydawane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli [World Customs Organization (WCO) - ustanowioną w 1952 r. jako Rada Współpracy Celnej], Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne redagowane są przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej i przyjmowane zgodnie z artykułem 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. Polska wersja językowa Not do HS znajduje się w Systemie ISZTAR tj. przeglądarce Taryfowej utrzymywanej w ramach Informacyjnego Systemu Zintegrowanej Taryfy Celnej - ISZTAR4 .
(B) Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej (CN), będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane są przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1a rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 po uzyskaniu opinii Komitetu Kodeksu Celnego. Skonsolidowana wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej, opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 119 z dnia 29 marca 2019 r. Przyjmowane po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego Noty wyjaśniające są publikowane w kolejnych Dziennikach Urzędowych Unii Europejskiej serii C.
W celu jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej w zakresie klasyfikacji towarów, środkami służącymi do zachowania jednolitej klasyfikacji towarów są także:
- rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów (poprzednio rozporządzenia Komisji WE), w których określa się podpozycje taryfowe, jakie powinny być stosowane w odniesieniu do opisanych towarów, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1a rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 po uzyskaniu opinii Komitetu Kodeksu Celnego,
- wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
- wiążące informacje taryfowe (WIT), wydane w krajach członkowskich Unii Europejskiej.
Jak dalej zauważono prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego jest uzależnione od właściwie ustalonego stanu faktycznego. Jest to bowiem pierwszy etap procesu stosowania prawa, warunkujący prawidłowość przebiegu kolejnych jego etapów.
W niniejszej sprawie spór dotyczy ustalenia, czy przedmiotowy towar należy klasyfikować:
- do kodu TARIC 9403 70 00 00 obejmującego pozostałe meble z tworzyw sztucznych jak twierdzi Strona, czy
- do kodu TARIC 3926 90 97 90 obejmującego pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914., jak wskazano w wiążącej informacji taryfowej.
Analizując powyższe, organ podał, że zgodnie z tytułem działu 39 Nomenklatury scalonej dział ten obejmuje "Tworzywa sztuczne i artykuły z nich".
Z kolei, zgodnie z uwagą 1 do działu 39: "W całej nomenklaturze wyrażenie "tworzywa sztuczne" oznacza materiały objęte pozycjami od 3901 do 3914, które są lub były podatne, zarówno w momencie polimeryzacji, jak i na kolejnym etapie, do formowania pod wpływem czynników zewnętrznych (zwykle ciepła lub ciśnienia i, jeżeli jest to konieczne, w obecności rozpuszczalnika lub plastyfikatora) przez prasowanie, odlewanie, wytłaczanie, walcowanie lub inne procesy, w kształty, które są zachowane po odjęciu wpływów zewnętrznych. W całej nomenklaturze wyrażenie "tworzywa sztuczne" obejmuje także fibrę. Jednakże wyrażenie to nie dotyczy materiałów uznanych za materiały włókiennicze objęte sekcją XI".
Mając powyższe na uwadze, organ podkreślał, że w przedmiotowej sprawie przedstawiony został towar będący stojakiem przeznaczonym do grilli. Elementy składowe stojaka to: nogi mocowane do blatu, wykonane ze stali walcowanej na zimno; blat, na którym umieszcza się misę grilla wykonany z polipropylenu; haczyki na przybory przymocowane do blatu, wykonane z polipropylenu; osłona montowana do nóg stolika wykonana z polietylenu. Elementy składowe stojaka wykonane z tworzywa sztucznego - polipropylenu i polietylenu, a biorąc pod uwagę jego ilość, jak i fakt, że zasadniczy element - blat stojaka jest z niego wykonany, to należało przyjąć że to tworzywo sztuczne jest elementem nadającym zasadniczy charakter całemu wyrobowi i wyrób winieni być klasyfikowany po materiale składowym.
Organ wskazywał, że polipropylen klasyfikowany jest do pozycji 3902 CN obejmującej: Polimery propylenu lub innych alkenów, w formach podstawowych. Z kolei polietylen klasyfikowany jest do pozycji 3901 CN obejmującej: Polimery etylenu, w formach podstawowych.
Zgodnie natomiast z Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego, do działu 39: "Generalnie, dział ten obejmuje substancje nazywane polimerami oraz półprodukty i wyroby z nich, pod warunkiem że nie są one wyłączone przez uwagę 2. do niniejszego działu".
Natomiast uwaga 2 do działu 39 wskazuje, że: "Niniejszy dział nie obejmuje: (...)
(x) artykułów objętych działem 94 (na przykład mebli, opraw i osprzętu oświetleniowego, podświetlanych znaków, prefabrykowanych budynków); (...)"
Z uwagi na powyższe wykluczenie, w ocenie organu odwoławczego, w pierwszej kolejności należało rozważyć klasyfikację przedmiotowego towaru do znajdującej się w dziale CN 94, wskazanej przez Stronę, pozycji 9403 CN.
Organ wskazał, że podana przez Spółkę pozycja 9403 CN, zgodnie ze swoim brzmieniem obejmuje: "Pozostałe meble i ich części". Wnioskowany przez Stronę kod TARIC 9403 70 00 00 obejmuje pozostałe meble z tworzyw sztucznych.
Zgodnie natomiast z Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego do działu CN 94:
" W niniejszym dziale słowo "meble" oznacza:
(A) Jakiekolwiek artykuły "przemieszczane" (nieobjęte bardziej szczegółową pozycją nomenklatury), które charakteryzują się tym, że są przystosowane do umieszczania na podłodze lub podłożu i są głównie przeznaczone do wyposażenia prywatnych mieszkań, hoteli, teatrów, kin, biur, kościołów, szkół, kawiarni, restauracji, laboratoriów, szpitali, gabinetów dentystycznych itp. lub statków, samolotów, wagonów kolejowych, pojazdów silnikowych, turystycznych przyczep mieszkalnych lub podobnych środków transportowych. (Należy zauważyć, że dla celów niniejszego działu za artykuły "przemieszczalne" uważane są meble, nawet gdy są przeznaczone do przymocowania do podłogi np. krzesła na statkach). Podobne artykuły (meble do siedzenia, krzesła itp.) do użytku w ogrodach, na placach, promenadach itp. są również objęte tą kategorią przedmiotów.
(B) Następujące przedmioty:
(i) Kredensy, biblioteczki, pozostałe meble półkowe (włącznie z pojedynczymi półkami przedstawianymi ze wspornikami do mocowania ich do ściany) i zestawy meblowe przystosowane do zawieszenia lub przymocowania do muru, lub do postawienia jedno na drugim lub jedno obok drugiego, wykorzystywane do przechowywania różnych przedmiotów lub artykułów (książek, porcelany, naczyń kuchennych, wyrobów szklanych, bielizny, lekarstw, artykułów toaletowych, odbiorników radiowych i telewizyjnych, ozdób itp.) oraz oddzielnie występujące elementy zestawów meblowych.
(ii) Meble do siedzenia lub spania przystosowane do powieszenia lub przymocowania na ścianie.
Z kolei, jak wskazują Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 9403 CN, pozycja ta obejmuje: "meble i ich części nieobjęte poprzednimi pozycjami. Obejmuje ona meble ogólnego użytku (np. kredensy, gabloty, stoły, stojaki na telefony, biurka, sekretarzyki, biblioteczki i inne meble z półkami (włącznie z pojedynczymi półkami przedstawianymi ze wspornikami do mocowania ich do ściany), a także meble specjalnego zastosowania".
Niniejsza pozycja obejmuje meble do:
(1) Prywatnych mieszkań, hoteli itp., takie jak: szafki, skrzynie na bieliznę; skrzynki na pieczywo, kufry; komody z szufladami, komody wysokie; postumenty, kwietniki; toaletki; stoły na jednej nodze; szafy, bieliźniarki; wieszaki, stojaki na parasole; bufety, serwantki, kredensy; szafki na żywność; szafki nocne; łóżka (włącznie z łóżkami-szafami, łóżkami polowymi, łóżkami składanymi, łóżeczkami dziecięcymi itp.); stoły do robótek ręcznych; stołki i podnóżki (nawet bujane) przeznaczone do wypoczynku stóp, ekrany kominkowe; parawany; popielniczki stojące; szafy muzyczne, stojaki lub pulpity na nuty; kojce (dla dzieci), wózki kelnerskie (nawet z wmontowaną płytą grzejną).
(2) Biur, takie jak: szafy na ubrania, szafy na segregatory, wózki do transportu dokumentów, szafki na kartoteki itp.
(3) Szkół, takie jak: ławki, katedry, sztalugi stojaki (do tablic do pisania itp.).
(4) Kościołów, takie jak: ołtarze, konfesjonały, ambony, klęczniki, pulpity itp.
(5) Sklepów, magazynów, warsztatów itp., takie jak: lady; wieszaki do ubrań; etażerki; szafy z przegródkami lub szufladami; szafki narzędziowe itp.; specjalny sprzęt używany w drukarniach (z kasetami lub szufladami).
(6) Laboratoriów i biur technicznych, takie jak: stoły pod mikroskopy; stanowiska laboratoryjne (nawet oszklone, wyposażone w kurki gazowe, armaturę itp.); szafy wyciągowe; stoły do rysowania bez wyposażenia.
Organ wywodził, że zgodnie z ww. Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego do działu CN 94 i pozycji 9403 CN, meble są ruchomymi artykułami, które są zazwyczaj umieszczane na podłodze i które służą głównie jako artykuły codziennego użytku do wyposażenia wnętrz. Towary tego samego rodzaju przeznaczone do użytku w ogrodach itp. są również klasyfikowane do pozycji 9403 CN.
Organ podkreślał, że stojak, będący przedmiotem wniosku, służy jako podwyższenie (podstawa) dla grilli stołowych, dzięki czemu mogą być one używane jako wolnostojące. Stojak nie oferuje żadnej dodatkowej przestrzeni do przechowywania. Nie jest to zatem artykuł codziennego użytku, np. do wyposażenia ogrodu, czy tarasu, a jedynie akcesorium do grilla, które rozszerza zakres zastosowania konkretnie wskazanych modeli gazowych i elektrycznych grilli. Zdaniem organu towar ten nie posiada charakterystycznych cech mebla, co prawda jest przeznaczony do umieszczenia na podłożu, ale nie posiada on dodatkowej przestrzeni do przechowywania (np. półek czy blatów), co wyklucza jego klasyfikację do pozycji 9403 CN. Ze względu na brak wystarczających przestanek do uznania przedmiotowego towaru za mebel, w ocenie organu odwoławczego, w następnej kolejności należało rozważyć klasyfikację przedmiotowego towaru do pozycji 3926 CN.
Organ odwoławczy wskazywał, że zgodnie z brzmieniem pozycji 3926 CN, są nią objęte następujące towary: "Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914". Jak wskazują Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego, pozycja ta dzieli się na następujące podpozycje:
392610 - Artykuły biurowe lub szkolne
3926 20 - Artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe (włącznie z rękawiczkami, mitenkami i rękawicami z jednym palcem)
3926 30 - Wyposażenie mebli, nadwozi lub tym podobne 3926 40 - Statuetki i pozostałe artykuły dekoracyjne 3926 90-Pozostałe (...)
3926 90 97-- Pozostałe (...)
3926 90 97 90--- Pozostałe
Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego, pozycja 3926 obejmuje: "artykuły, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, z tworzyw sztucznych (zdefiniowanych w uwadze 1. do niniejszego działu) lub z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914".
Zdaniem organu odwoławczego, treści przytoczonych powyżej Not wyjaśniających do HS zarówno do działu CN 94 i pozycji 9403 CN, jak działu 39 i pozycji 3926 CN dowodzą, że przedmiotowy towar o nazwie handlowej "[...]" w sposób prawidłowy został zaklasyfikowany przez organ pierwszej instancji do kodu TARIC 3926 90 97 90.
W związku z powyższym, w ocenie organu, klasyfikacji towaru "[...]" do kodu TARIC 3926 90 97 90 jest prawidłowa i została dokonana w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa oraz konkretny stan faktyczny, tym samym została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a zarzuty Strony w tym zakresie są bezzasadne i nie mogą wpłynąć na uchylenie zaskarżonej decyzji.
Organ podkreślał, że klasyfikacji wyrobów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw handlowych lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych ustaw, a klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Zwrócono także uwagę, że również administracje celne krajów członkowskich Unii Europejskiej dla podobnych towarów, wydawały wcześniej wiążące informacje taryfowe z klasyfikacją tego rodzaju produktów według materiału, który nadaje im zasadniczy charakter, a nie jako meble. Organ przywołał WIT nr DEBTI7905/23-1 z 5 lipca 2023 r., której przedmiotem były stojaki składające się z czterech stalowych nóg, stalowej półki, plastikowej ramy na górze i czterech cylindrycznych plastikowych "nóżek" na dole nóg. Produkty te są używane jako podstawy do niektórych elektrycznych grilli stołowych (nieobjętych niniejszą WIT), dzięki czemu mogą być używane jako wolnostojące. (...) Stal określa charakter towarów składających się z różnych materiałów na podstawie ich rozmiaru i wartości. Produkt klasyfikowany jest do kodu TARIC 7326 90 98 90 jako pozostałe artykuły ze stali, (tłumaczenie maszynowe) Organ podał, że ww. decyzja obowiązuje we wszystkich państwach UE, a zatem została zachowana jednolitość stosowania Nomenklatury scalonej w zakresie klasyfikacji tego typu towarów. Wszystkie ważne decyzje WIT są dostępne do publicznej wiadomości na stronie internetowej Komisji Europejskiej .
Odnosząc się natomiast do powołanych przez Stronę w odwołaniu decyzji WIT DEBTI8351/23-1, FRBTIFR-BTI-2023-02305 oraz SEBTITV-2021-11762, które w ocenie Strony, potwierdzają wyrażone przez nią stanowisko klasyfikacyjne, organ podkreślał, że towary zaklasyfikowane tymi decyzjami jako meble do pozycji CN 9403 spełniają kryteria wymagane dla towarów klasyfikowanych do tego kodu, dotyczą bowiem wózków do grilla, które posiadają półki/dodatkowe miejsce do przechowywania. Decyzja DEBTI8351/23-1 z 1 sierpnia 2023 r. dotyczy bowiem "wózka do grilla [...]" - to konstrukcja nośna o wymiarach ok. 125 x 58 x 97 cm (szer. x gł. x wys.) do różnych grilli elektrycznych, składająca się zasadniczo z plastikowej ramy z elementami ze stali nierdzewnej, wnęki na grill, metalowego schowka pod spodem, czterech nóżek z dwoma przymocowanymi kółkami i półek (ok. 46 x 25 cm) przymocowanych do wąskich boków. Produkt został zaprojektowany z myślą o elektrycznych grillach stołowych i zapewnieniu dodatkowej przestrzeni do przechowywania. (...) (tłumaczenie maszynowe) Decyzja FRBTIFR-BTI-2023-02305 z 5 kwietnia 2023 r. dotyczy wózka do grilla i/lub planchy na kółkach. Posiada dwie półki do przechowywania naczyń i akcesoriów. Posiada również miejsce na butlę gazową. Wykonany ze stali, (tłumaczenie maszynowe)
Z kolei decyzja SEBTITV-2021-11762 z 16 marca 2022 r. dotyczy niekompletnego mebla w formie zewnętrznego modułu kuchennego o wymiarach 140 x 114 x 74 cm (szer. x wys. x gł.). Moduł jest na kółkach i jest przeznaczony do montażu grilla. Posiada schowek z przesuwanymi drzwiami oraz schowek (z drzwiami na zawiasach) na butlę LPG. Moduł ma zostać uzupełniony o grill gazowy i blat roboczy, ale w obecnym stanie nie jest w nie wyposażony. Mebel jest przeznaczony do użytku w kuchni na świeżym powietrzu. Drzwi modułu są wykonane z drewna, a pozostałe części z metalu nieszlachetnego (aluminium). (...) Części nośne konstrukcji są wykonane z aluminium (materiał nadający charakter), (tłumaczenie maszynowe)
Zatem w ww. decyzjach, przedmiotem klasyfikacji były towary, które poza funkcją akcesoryjną jako stojak/podwyższenie do grilla, pełnią także funkcje mebla do przechowywania (np. przedmiotów do grillowania, naczyń i żywności) w ogrodach, na tarasach lub balkonach. Świadczą o tym dodatkowe powierzchnie do przechowywania w postaci półek i schowków.
Po przeanalizowaniu wskazanych przez Stronę decyzji WIT wydanych przez inne państwa członkowskie, organ stwierdził, że towary w nich ujęte dotyczą zupełnie innych produktów niż wyrób objęty przedmiotową decyzją nr PI BTI WIT-2024-000785 i nie są tożsame z towarem będącym przedmiotem niniejszego odwołania.
Organ podkreślał, że stojak objęty niniejszym postępowaniem służy wyłącznie jako podwyższenie (podstawa) dla grilli, dzięki czemu mogą być one używane jako wolnostojące. W przeciwieństwie do wózków do grillowania będących przedmiotem wskazanych przez Stronę w odwołaniu decyzji WIT, przedmiotowy stojak nie oferuje żadnej dodatkowej przestrzeni do przechowywania. Nie jest to zatem artykuł codziennego użytku, np. do wyposażenia ogrodu, czy tarasu, a jedynie akcesorium do grilla.
Zdaniem organu, klasyfikacja przedmiotowego towaru do pozycji 9403 CN, jest zatem wykluczona ze względu na brak wartości użytkowej przedmiotowego wyrobu jako mebel do przechowywania (brak dodatkowej przestrzeni do przechowywania). Zdaniem organu odwoławczego produkt został prawidłowo zaklasyfikowany do pozycji 3926 CN zgodnie z jego materiałem składowym, nadającym mu zasadniczy charakter (tworzywo sztuczne).
W skardze Skarżący, analogicznie jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji, zarzucił organom obu instancji naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:
• art. 56 ust. 2 oraz art. 57 UKC w zw. z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji nr 2023/2364, poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru, tj. "stojak/stolik przeznaczony do grilli gazowych i elektrycznych, modeli [...] oraz [...]" do pozycji HS 3926 (kod TARIC 3926.90.97.90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tego towaru to pozycja HS 9403 (kod TARIC 9403.70.00.00), będące skutkiem naruszenia zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej: ORINS) zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87, a w szczególności naruszenie Reguł 1 oraz 6 ORINS poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że brzmienie pozycji HS 3926 oraz podpozycji CN 3926 90 97 90 odpowiada opisowi wyrobu, o którego klasyfikację wystąpiła Skarżąca;
• niewłaściwe zastosowanie Uwagi 1 do Działu 39 Wspólnej Taryfy
Celnej [dalej WTC] poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że uwaga, która definiuje pojęcie "tworzyw sztucznych" może mieć znaczenie dla klasyfikacji wyrobu, który odpowiada zarówno opisowi z pozycji HS 9403, podczas gdy w rzeczywistości na jego klasyfikację do tej pozycji mają wpływ Noty Wyjaśniające i Uwagi do Działu 94 oraz Uwaga 2 do Działu 39 WTC, o naruszenie Reguł 2a, 3b oraz 5b ORINS, a także Not Wyjaśniających i Uwag do Działu 94 WTC oraz Uwag do Działu 39 WTC, a także Uwag do pozycji HS 9403 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie lub niezastosowanie; czego skutkiem była nieprawidłowa klasyfikacja wyrobu spełniającego definicję pojęcia "meble", do którego odnoszą się wskazane Noty oraz Uwagi;
oraz przepisów prawa procesowego tj.:
• naruszenie art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. w związku z art. 73 ustawy Prawo celne, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości i zastosowania importowanego towaru, co miało istotny wpływ na jego nieprawidłową klasyfikację;
• naruszenie art. 180 § 1 oraz art. 181 O.p. poprzez nieuwzględnienie powołanych przez Skarżącą Wiążących Informacji Taryfowych [dalej WIT] wydanych przez organy innych krajów członkowskich UE jako środków dowodowych mających znaczenie w sprawie.
Stawiając te zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca, podtrzymała w całości dotychczasowe stanowisko o klasyfikacji objętego wnioskiem towaru do pod pozycji 9403 70 00 00 obejmującej: "Pozostałe meble i ich części; Meble z tworzyw sztucznych " Podniosła, że zgodnie z uwagami do tej pozycji: "Niniejsza pozycja obejmuje meble i ich części, nieobjęte poprzednimi pozycjami. Obejmuje ona meble ogólnego użytku (np. kredensy, gabloty, stoły, stojaki na telefony, biurka, sekretarzyki, biblioteczki i inne meble z pólkami (włącznie z pojedynczymi półkami przedstawianymi ze wspornikami do mocowania ich do ściany), a także meble specjalnego zastosowania."
Skarżąca wskazywała, że klasyfikowany towar jest meblem specjalnego zastosowania, o czym świadczy jego konstrukcja, która umożliwia stabilne zamocowanie grilla gazowego lub elektrycznego i jednocześnie, nie istnieje inna szczegółowa pozycja, do której taki towar mógłby zostać przypisany. Spółka podnosiła również, że uwagi do pozycji HS 9403, wymieniają również listę produktów, które nie mogą być klasyfikowane do niej. Jednakże, spośród kilkudziesięciu wymienionych towarów, wskazano tam jedynie nieliczne meble specjalnego przeznaczenia, dla których przewidziano inne pozycje taryfowe. Dotyczy to następujących towarów:
• Mebli specjalnie zaprojektowanych do zabudowy w nich lub służących jako stanowisko maszyny do szycia, nawet mających pomocnicze zastosowanie jako mebel, gdy maszyna nie jest w użyciu; pokryw ochronnych, szuflad, przedłużeń i innych części składowych takich mebli (pozycja 8452).
• Mebli specjalnie zaprojektowanych jako części aparatury objętej pozycją 8518 (pozycja 8518), pozycją 8519 lub 8521 (pozycja 8522) lub pozycjami od 8525 do 8528 (pozycja 8529) - dotyczy to sprzętu audio-video.
• Stołów do kreślenia wyposażonych w przyrządy, takie jak pantografy kreślarskie (pozycja 9017).
• Stołów bilardowych lub innych mebli specjalnie zaprojektowanych do gier objętych pozycją 9504 i stołów do sztuk magicznych, objętych pozycją 9505.
Podsumowując Spółka argumentowała, że:
a) Brzmienie pozycji HS 9403 obejmuje pozostałe meble (inne niż klasyfikowane do pozycji 9401 oraz 9402), wykonane z różnych materiałów.
b) Brzmienie pod pozycji CN 9403 70 00 00 obejmuje meble z tworzyw sztucznych, co odpowiada opisowi stolikowi (stojakowi) do grilla gazowego lub elektrycznego.
c) Z Not Wyjaśniających do Działu 94 wynika że Dział ten obejmuje wszelkie meble, nieobjęte bardziej szczegółową pozycją CN, którymi są jakiekolwiek artykuły "przemieszczalne" dostosowane do umieszczania na podłodze lub podłożu, w tym również w ogrodzie.
d) Z Uwag do pozycji HS 9403 wynika, że meble mogą być ogólnego lub specjalnego przeznaczenia.
e) Z Not Wyjaśniających i Uwag do Działu 94 wynika, że pośród wyspecyfikowanych tam towarów, które nie mieszczą się w Dziale 94, nie zostały wskazane meble ogrodowe specjalnego przeznaczenia.
f) W konsekwencji, stolik (stojak) do grilla gazowego lub elektrycznego, któremu zasadnicze przeznaczenie nadaje materiał z tworzywa sztucznego, powinien być klasyfikowany w pozycji HS 9403, podpozycji CN 9403 70 00 00.
Tym samym, w ocenie Spółki, klasyfikacja wskazana w WIT nr PLBTIWIT-2024-000785 jest nieprawidłowa. Na poparcie swojego stanowiska Spółka przedstawiła, wiążące informacje, dla towarów – w jej ocenie podobnych do towaru będącego przedmiotem niniejszego postępowania- klasyfikujące towary do działu 94.
W odniesieniu do zarzuty naruszenia przepisów postępowania Spółka wskazywała na naruszenie art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i art. 191 O.p, bowiem w jej ocenie, organ nie wyjaśnił dokładnie charakteru klasyfikowanego wyrobu, przez co nie dostrzegł, iż de facto opisany towar jest meblem ogrodowym. Wprawdzie w samym opisie towaru pojawia się informacja, że jest to stojak przeznaczony do grilli gazowych i elektrycznych i że pełni on rolę podstawy do grilla, jednakże mając te informacje, organ nie był w stanie skojarzyć czym w istocie jest klasyfikowany produkt, co w konsekwencji oprowadziło to do błędnego rozumienia stanu faktycznego i błędnego rozstrzygnięcia w sprawie. Zdaniem Spółki, organ niewystarczająco wyjaśnił cechy klasyfikowanego towaru, przez co uznał, że jest to pozostały wyrób z tworzyw sztucznych, pomimo tego, iż pozycja HS 3926 jest jedną z tych pozycji, do których klasyfikuje się towary, które nie mają cech właściwych dla pozycji dedykowanych dla szczegółowo określonych, specyficznych wyrobów. Innymi słowy pozycja taka jak HS 3926 może mieć zastosowanie jedynie wówczas gdy w innych pozycjach WTC nie ma specyficznej pozycji dla danego rodzaju towaru. Jak wykazano w odwołaniu, nie jest tak w przypadku stolika (stojaka) do grilli, ponieważ taki towar wypełnia definicję mebli, a meble mają własne dedykowane pozycje HS. I jedna z tych pozycji, tj. HS 9403 jest właściwa dla przedmiotowego towaru.
Spółka wskazała również na naruszenie art. 180 § 1 oraz art. 181 O.p. poprzez nieuwzględnienie powołanych przez Skarżącą decyzji WIT wydanych przez organy innych krajów członkowskich UE jako środków dowodowych mających znaczenie w sprawie. Podnosiła również, że decyzje WIT mogą być środkiem dowodowym w postępowaniu wobec podmiotu, któremu nie udzielono tych decyzji, o czym przesądza wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 7 kwietnia 2011 r. w sprawie C-153/10 [Sony Supply Chain Solutions (Europę) BV]. Wprawdzie, TSUE potwierdził w tym wyroku, że decyzja WIT nie wiąże organów wobec podmiotu, któremu jej nie udzielono, jednocześnie jednak [w pkt. 41] wskazał:
"Niemniej jednak na wiążącą informację taryfową może powoływać się tytułem środka dowodowego także ten, komu jej nie udzielono. W braku bowiem przepisów prawa Unii dotyczących pojęcia dowodu wszelkie środki dowodowe dopuszczone na mocy przepisów postępowania państw członkowskich w procedurach analogicznych do tej, o której mowa w art. 243 kodeksu celnego, są, co do zasady, dopuszczalne (zob. po dobnie wyrok z dnia 23 marca 2000 r. w sprawach połączonych C-310/98 i C-406/98 Met-Trans i Sagpol, Rec. s. I- 1797, pkt 29)." Spółka wskazywała również, że na przeszkodzie takiej interpretacji znaczenia decyzji WIT nie stoją również polskie przepisy określające zasady prowadzenia postępowań podatkowych/celnych, które jako dowód dopuszczają wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasową argumentacje faktyczną oraz prawną oraz szczegółowo odniósł się do zarzutów skargi.
Na rozprawie Skarżąca dodatkowo wskazała, że już wprawdzie po wydaniu zaskarżonej decyzji Dyrektora KIS, W.1 - amerykańska spółka z Grupy W.2 otrzymała decyzję klasyfikującą kilka modeli stojaków/wózków, służących jako podstawy do grilli, wydaną przez amerykańskie służby celne, a decyzja ta, klasyfikuje pięć modeli tego rodzaju produktów odpowiednio do podpozycji HS 9403 20 lub 9403 70 (w zależności od tego czy zasadniczy charakter nadaje tym produktom materiał stalowy, czy też materiał z tworzywa sztucznego). Podniosła, że amerykańska służba celna [U.S. Customs and Border Protection], która wydała wskazaną decyzję klasyfikacyjną, opierała się na tych samych regułach interpretacyjnych oraz tych samych notach wyjaśniających, które zostały powołane w treści niniejszej skargi.
Z kolei pełnomocnik organu potrzymał dotychczasowe stanowisko oraz przedłożył wydruki wiążących informacji dotyczące produktów przywołanych przez Skarżącą celem wykazania, że dotyczą one zupełnie innych towarów niż będące przedmiotem niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Na wstępie należy przypomnieć, że stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania (art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 145 p.p.s.a.). Kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem legalności, tj. oceny działań administracji podatkowej pod kątem przestrzegania przepisów postępowania i prawidłowości stosowanej wykładni przepisów prawa.
W niniejszej sprawie spór dotyczy ustalenia, czy towar będący przedmiotem niniejszego postępowania należy klasyfikować:
- do kodu TARIC 9403 70 00 00 obejmującego pozostałe meble z tworzyw sztucznych jak twierdzi Strona, czy
- do kodu TARIC 3926 90 97 90 obejmującego pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914., jak twierdzi organ.
Towar będący przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie został opisany w polu 7. zaskarżonej decyzji w sposób następujący: "Stojak przeznaczony do grilli gazowych, jak i elektrycznych. Pełni funkcję podstawy do grilla. Elementy składowe stojaka: nogi mocowane do blatu, wykonane ze stali walcowanej na zimno; blat, na którym umieszcza się misę grilla wykonany z polipropylenu; haczyki na przybory przymocowane do blatu, wykonane z polipropylenu; osłona montowano do nóg stolika wykonana z polietylenu. Elementy składowe stojaka wykonane z tworzywa sztucznego nadają zasadniczy charakter całemu wyrobowi. Wyrób jest w stanie niezmontowanym, pakowany w pudełko kartonowe".
Przedmiotowy towar został zaklasyfikowany przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do kodu TARIC 3926 90 97 90, a w uzasadnieniu decyzji wskazano, że klasyfikacja została ustalona na podstawie reguł 1., 2(a), 3(b), 5(b) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej; uwagi 1. do działu 39 Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) i jest zgodna z brzmieniem pozycji 3926 WTC i podpozycji 3926 90 97 90 WTC, obejmującej pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914.
Przystępując do oceny prawidłowości klasyfikacji opisanego towaru przyjętej przez organ w zaskarżonej decyzji, także w kontekście przedstawionych przez Skarżącą zarzutów, Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Na wstępie przypomnieć należy, że wiążące informacje taryfowe (WIT) wydawane są przez organy celne na podstawie art. 33 Unijnego Kodeksu Celnego (UKC). Są to decyzje rozstrzygające o klasyfikacji taryfowej towarów, tj. ustalające właściwy kod Taryfy celnej dla określonego wyrobu. Podstawowym celem wydawania więżących informacji taryfowych jest zapewnienie jednolitego stosowania przepisów prawa celnego.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, Nomenklatura Scalona obejmuje:
a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przepisy odnoszące się do podpozycji CN.
Nomenklatura Scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS), a powołane wyżej Ogólne reguły interpretacji i uwagi do sekcji i działów pochodzą z Systemu Zharmonizowanego.
Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury Scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.
Noty wyjaśniające do HS są wydawane w językach angielskim i francuskim przez Światową Organizację Celną (WCO), Radę Współpracy Celnej (CCC). Pozostałe wersje językowe Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego są tłumaczone i publikowane przez administracje stron Konwencji HS, w tym przez większość krajów członkowskich UE. Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne redagowane są przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej i przyjmowane zgodnie z artykułem 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. Co prawda, wyjaśnienia do nomenklatury HS nie są objęte umową międzynarodową o Systemie Zharmonizowanym, w związku z czym nie są one wiążące zarówno dla podmiotów jak i organów celnych (organów podatkowych), nie stanowią normy prawnej, niemniej w praktyce stanowią one istotną wskazówkę, co do prawidłowej klasyfikacji towarów.
W efekcie, w procesie klasyfikacji danego towaru bardzo istotna jest weryfikacja przyporządkowania danego towaru do podpozycji HS z wyjaśnieniami do Nomenklatury HS. Na istotną wagę i rangę tych wyjaśnień, pomimo braku mocy wiążącej, zwracają uwagę zarówno polskie sądy administracyjne, jak i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (por. wyrok TSUE z 6 grudnia 2007 r., w sprawie C- 486/06).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w treści pozycji CN oraz odpowiednich uwag do sekcji lub działów. Jednakże z orzecznictwa tego wynika także, że przeznaczenie danego produktu może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe dla tego produktu, co należy oceniać na podstawie obiektywnych cech i właściwości wspomnianego produktu (por. wyrok TSUE z 20 października 2022 r., w sprawie C-542/21).
Należy również podkreślić, że celu ustalenia prawidłowego kodu dla określonego towaru należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej, zwanymi dalej "ORINS".
Najważniejsza z nich jest reguła 1, która informuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Regule tej należy przypisać pierwszeństwo w stosunku do pozostałych reguł, ponieważ dalsze reguły, ułożone chronologicznie (od 2 do 6), opisują w sposób szczegółowy pozostałe przypadki klasyfikacyjne. Kolejność posługiwania się poszczególnymi regułami nie może być dowolna, co oznacza, że dopiero w przypadku niemożliwości przeprowadzenia klasyfikacji towaru z zastosowaniem reguły 1 ORINS, należy korzystać z następnych reguł, od 2 do 6. Także w orzecznictwie sądowym, nie budzi wątpliwości, że stosownie do postanowień rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 klasyfikacji dokonuje się w oparciu o ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) według kolejności ich występowania (wyrok NSA z 15 lipca 2014 r., sygn. akt I GSK 1459/13).
Aby jednakże doszło do prawidłowej klasyfikacji danego towaru z zastosowaniem właściwych reguł ORINS, w pierwszej kolejności niezbędne jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy, gdyż dopiero ustalenie istotnych cech objętego klasyfikacją taryfową towaru umożliwia następnie prawidłowe sklasyfikowanie go do właściwego kodu CN, korzystając z reguł ORINS.
Należy podkreślić, że przy klasyfikacji towarów decydujące znaczenie ma brzmienie poszczególnych pozycji determinujące ich zakres towarowy. Wynika to bezpośrednio z reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS), stanowiącej, że "do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów (...)".
Zgodnie z tytułem działu 39 Nomenklatury scalonej dział ten obejmuje "Tworzywa sztuczne i artykuły z nich".
Z kolei, zgodnie z uwagą 1 do działu 39: "W całej nomenklaturze wyrażenie "tworzywa sztuczne" oznacza materiały objęte pozycjami od 3901 do 3914, które są lub były podatne, zarówno w momencie polimeryzacji, jak i na kolejnym etapie, do formowania pod wpływem czynników zewnętrznych (zwykle ciepła lub ciśnienia i, jeżeli jest to konieczne, w obecności rozpuszczalnika lub plastyfikatora) przez prasowanie, odlewanie, wytłaczanie, walcowanie lub inne procesy, w kształty, które są zachowane po odjęciu wpływów zewnętrznych. W całej nomenklaturze wyrażenie " tworzywa sztuczne" obejmuje także fibrę. Jednakże wyrażenie to nie dotyczy materiałów uznanych za materiały włókiennicze objęte sekcją XI".
W skardze Strona zarzuciła organom naruszenie art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości i zastosowania importowanego towaru, co miało istotny wpływ na jego nieprawidłową klasyfikację. Należy jednak zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie, jak wynika z opisu przedstawionego przez Spółkę, we wniosku przedstawiony został towar będący stojakiem przeznaczonym do grilli. Elementy składowe stojaka to: nogi mocowane do blatu, wykonane ze stali walcowanej na zimno; blat, na którym umieszcza się misę grilla wykonany z polipropylenu; haczyki na przybory przymocowane do blatu, wykonane z polipropylenu; osłona montowana do nóg stolika wykonana z polietylenu. Elementy składowe stojaka wykonane z tworzywa sztucznego (polipropylenu i polietylenu). Polipropylen klasyfikowany jest do pozycji 3902 CN obejmującej: Polimery propylenu lub innych alkenów, w formach podstawowych. Z kolei polietylen klasyfikowany jest do pozycji 3901 CN obejmującej: Polimery etylenu, w formach podstawowych. Są to okoliczności faktyczne w istocie nie kwestionowane przez Spółkę.
W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę jego ilość, jak i fakt, że zasadnicze elementy omawianego wyrobu, w tym "blat" stojaka jest wykonany z tworzywa sztucznego, to słuszne jest stanowisko organu, że to tworzywo sztuczne nadaje zasadniczy charakter całemu wyrobowi. A zatem przedmiotowy towar, zasadniczo składa się więc z tworzywa sztucznego zdefiniowanego w uwadze 1 do działu 39. Z kolei uwaga 1 do działu 39 definiuje pojęcie "tworzyw sztucznych" w całej nomenklaturze. To tworzywo sztuczne nadaje zasadniczy charakter przedmiotowemu wyrobowi.
Mając powyższe na uwadze, konieczne stało się rozważenie, czy towar ten, któremu zasadniczy charakter nadaje tworzywo sztuczne (jest wykonany z tworzywa sztucznego) powinien być klasyfikowany do pozycji 9403 CN obejmująca m in. pozostałe meble z tworzyw sztucznych (jak twierdzi Strona), czy też do pozycja 3926 CN obejmująca m.in. pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych, jak twierdzi organ.
W ocenie Sądu, prawidłowa jest argumentacja organu, iż uwaga 1 do działu 39 zawiera wyjaśnienia, które są istotne zarówno przy klasyfikacji pozostałych mebli z tworzyw sztucznych z podpozycji CN 9403 70 00 00 (wskazanej przez Stronę), jak i pozostałych artykułów z tworzyw sztucznych z podpozycji CN 3926 90 97 90 (wskazanej przez organ). Pozwala bowiem na uchwycenie różnić i wyłączeń klasyfikacyjnych pomiędzy poszczególnymi pozycjami.
I tak zgodnie z Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego, do działu 39: "Generalnie, dział ten obejmuje substancje nazywane polimerami oraz półprodukty i wyroby z nich, pod warunkiem że nie są one wyłączone przez uwagę 2. do niniejszego działu".
W związku z uwagą 2 do działu 39, organ rozważyły możliwość klasyfikacji przedmiotowego towaru do znajdującej się w dziale CN 94, wskazanej przez Stronę, pozycji 9403 CN. Uwaga 2 do działu 39 wskazuje bowiem, że: "Niniejszy dział nie obejmuje; (...)
(x) artykułów objętych działem 94 (na przykład mebli, opraw i osprzętu oświetleniowego, podświetlanych znaków, prefabrykowanych budynków); (...)"
Inaczej mówiąc, wyroby wytworzone z tworzyw sztucznych (którym zasadniczy charakter nadaje tworzywo sztuczne), są co do zasady klasyfikowane do działu 39, chyba że są one wyłączone przez uwagę nr 2 do tego działu.
W świetle brzmienia uwagi nr 2 z działu 39 wyłączone są artykuły objęte działem 94 (na przykład meble, oprawy i osprzęt oświetleniowy, podświetlane znaki, prefabrykowane budynki); (...)"
Wskazana przez Skarżącą pozycja 9403 CN, zgodnie ze swoim brzmieniem obejmuje: "Pozostałe meble i ich części". Wnioskowany przez Spółkę kod TARIC 9403 70 00 00 obejmuje pozostałe meble z tworzyw sztucznych.
Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego do działu CN 94:
" W niniejszym dziale słowo "meble" oznacza:
(A) Jakiekolwiek artykuły "przemieszczalne" (nieobjęte bardziej szczegółową pozycją nomenklatury), które charakteryzują się tym, że są przystosowane do umieszczania na podłodze lub podłożu i są głównie przeznaczone do wyposażenia prywatnych mieszkań, hoteli, teatrów; kin, biur, kościołów, szkół, kawiarni, restauracji, laboratoriów, szpitali, gabinetów dentystycznych itp. lub statków, samolotów, wagonów kolejowych, pojazdów silnikowych, turystycznych przyczep mieszkalnych lub podobnych środków transportowych. (Należy zauważyć, że dla celów niniejszego działu za artykuły "przemieszczalne" uważane są meble, nawet gdy są przeznaczone do przymocowania do podłogi, np. krzesła na statkach). Podobne artykuły (meble do siedzenia, krzesła itp.) do użytku w ogrodach, na placach, promenadach itp. są również objęte tq kategorią przedmiotów.
(B) Następujące przedmioty:
(i) Kredensy, biblioteczki, pozostałe meble półkowe (włącznie z pojedynczymi przystosowane do zawieszenia lub przymocowania do muru, lub do postawienia jedno na drugim lub jedno obok drugiego, wykorzystywane do przechowywania różnych przedmiotów lub artykułów (książek, porcelany, naczyń kuchennych, wyrobów szklanych, bielizny, lekarstw, artykułów toaletowych, odbiorników radiowych i telewizyjnych, ozdób itp.) oraz oddzielnie występujące elementy zestawów meblowych.
(ii) Meble do siedzenia lub spania przystosowane do powieszenia lub przymocowania na ścianie.
Z kolei, jak wskazują Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 9403 CN, pozycja ta obejmuje: "meble i ich części, nieobjęte poprzednimi pozycjami. Obejmuje ona meble ogólnego użytku (np. kredensy, gabloty, stoły, stojaki na telefony, biurka, sekretarzy ki, biblioteczki i inne meble z półkami (włącznie z pojedynczymi półkami przedstawianymi ze wspornikami do mocowania ich do ściany), a także meble specjalnego zastosowania".
Niniejsza pozycja obejmuje meble do:
(1) Prywatnych mieszkań, hoteli itp., takie jak: szafki, skrzynie na bieliznę; skrzynki na pieczywo, kufry; komody z szufladami, komody wysokie; postumenty, kwietniki; toaletki; stoły na jednej nodze; szafy, bieliźniarki; wieszaki, stojaki na parasole; bufety, serwantki, kredensy; szafki na żywność; szafki nocne; łóżka (włącznie z łóżkami-szafami, łóżkami polowymi, łóżkami składanymi, łóżeczkami dziecięcymi itp.); stoły do robótek ręcznych; stołki i podnóżki (nawet bujane) przeznaczone do wypoczynku stóp, ekrany kominkowe; parawany; popielniczki stojące; szafy muzyczne, stojaki lub pulpity na nuty; kojce (dla dzieci), wózki kelnerskie (nawet z wmontowaną płytą grzejną).
(2) Biur, takie jak: szafy na ubrania, szafy na segregatory, wózki do transportu dokumentów, szafki na kartoteki itp.
(3) Szkół, takie jak: ławki, katedry, sztalugi, stojaki (do tablic do pisania itp.).
(4) Kościołów, takie jak: ołtarze, konfesjonały, ambony, klęczniki, pulpity itp.
(5) Sklepów, magazynów, warsztatów itp., takie jak: lady; wieszaki do ubrań; etażerki; szafy z przegródkami lub szufladami; szafki narzędziowe itp.; specjalny sprzęt używany w drukarniach (z kasetami lub szufladami).
(6) Laboratoriów i biur technicznych, takie jak: stoły pod mikroskopy; stanowiska laboratoryjne (nawet oszklone, wyposażone w kurki gazowe, armaturę itp.); szafy wyciągowe; stoły do rysowania bez wyposażenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał za prawidłowe stwierdzenie organu że, zgodnie z ww. Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego do działu CN 94 i pozycji 9403 CN, meble są ruchomymi artykułami, które są zazwyczaj umieszczane na podłodze i które służą głównie jako artykuły codziennego użytku do wyposażenia wnętrz. Wyłącznie towary tego samego rodzaju (np. meble do siedzenia, krzesła itp.) przeznaczone do użytku w ogrodach są również klasyfikowane do pozycji 9403 CN.
W ocenie Sądu, opis towaru przedstawiony przez Spółkę, jak i przedłożony materiał dowodowy, w tym zdjęcia poglądowe towary, wskazują jednoznacznie, że przedmiotowy stojak służy jako podwyższenie (podstawa) dla konkretnych modeli grilli stołowych, dzięki czemu mogą być one używane jako wolnostojące. Stojak nie oferuje żadnej dodatkowej przestrzeni do przechowywania, nie posiada blatu, który mógłby być wykorzystywany samodzielnie (istniejący blat jest skonstruowany tak, aby umożliwiać na nim montaż konkretnej misy grilla i nie posiada funkcji roboczej, nie może być wykorzystywany jako stół, stolik, czy półka). W konsekwencji obiektywne cechy i właściwości omawianego wyroby nie pozwalają przyjąć, iż pełni on jakąkolwiek samodzielną funkcję użytkową. Jest to bowiem rodzaj podpórki, stelaża dedykowanego konkretnym modelom grilla elektrycznego wykorzystywany, aby nadać tym konkretnym modelom grilla funkcje wolnostojące. Oceny tej nie zamienia fakt, że wyrób ten posiada haczyki na przybory przymocowane do blatu. Haczyki te nie nadają bowiem temu wyrobowi żadnych istotnych cech, które w sposób obiektywny determinowałby funkcje użytkowe tego wyrobu. Stąd też, zdaniem Sądu, prawidłowa była ocena organu, że nie jest to artykuł codziennego użytku, np. do wyposażenia ogrodu, czy tarasu, a jedynie akcesorium do grilla, które rozszerza zakres zastosowania konkretnie wskazanych modeli gazowych i elektrycznych grilli. Jak słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji, przedmiotowy towar nie posiada charakterystycznych cech mebla - co prawda jest przeznaczony do umieszczenia na podłożu, ale nie posiada on jakichkolwiek samodzielnych funkcji użytkowych typowych dla mebli i artykułów wyposażenia wnętrz, co wyklucza jego klasyfikację do pozycji 9403 CN. Dodatkowe haczyki zamontowane do przedmiotowego stojaka nie wpływają na jego klasyfikację. W ocenie Sądu, przedmiotowy towar nie posiada samodzielnej wartości użytkowej jako mebel lub przedmiot wyposażenia wnętrz. Omawiany wyrób nie jest przeznaczony w żaden sposób do samodzielnego wykorzystania. Nie jest samodzielnym meblem, ani częścią mebla. Słusznie zatem wywiódł organ, że przedmiotowy wyrób nie może zostać uznany za mebel, gdyż nie spełnia definicji "mebla" zawartej w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego do działu CN 94. W konsekwencji prawidłowe jest także stanowisko organu, że przedmiotowy stojak nie może zostać, wbrew oczekiwaniu Strony, potraktowany jako mebel specjalnego zastosowania, gdyż pod tym pojęciem mieszą się towary takie jak wykazane w ww. Notach wyjaśniających do HS do pozycji 9403 CN np. meble do laboratoriów i biur technicznych, takie jak: stoły pod mikroskopy; stanowiska laboratoryjne (nawet oszklone, wyposażone w kurki gazowe, armaturę itp.); szafy wyciągowe; stoły do rysowania bez wyposażenia. Natomiast w przypadku omawianego towaru nie mamy do czynienia z meblem, ani z meblem przeznaczony do ogólnego użytku, ani z meblem specjalnego przeznaczenia. Wyrób nie pełni bowiem żadnych samodzielnych funkcji użytkowych charakterystycznych dla mebli. Prawidłowo też dostrzegł organ, że cała lista mebli objętych pozycją 9403 CN, zarówno tych ogólnego użytku, mebli półkowych i mebli specjalnego zastosowania, wymieniona w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 9403 CN jest otwartym katalogiem, jednak przedmiotowy towar nie jest podobny do jakiegokolwiek mebla tam wymienionego jako objętego tą pozycją, przede wszystkim ze względu na brak wystarczających przesłanek do uznania przedmiotowego wyrobu za mebel.
Odnosząc się z kolei do zarzutów podniesionych na etapie postępowania sądowego, iż gdyby nawet prawidłowo byłoby stwierdzenie, że przedmiotowy towar nie jest meblem, to nie oznacza, że w następnej kolejności należy rozważyć jego klasyfikację do pozycji 3926, a w takiej sytuacji należałoby rozważyć jego klasyfikację do pozycji HS 8516 lub HS 7321, bowiem to tych pozycjach klasyfikowane są grille (odpowiednio - elektryczne lub na inne paliwa), a także części do nich, które są odpowiednio przystosowane, a to pozwala zdaniem Spółki, na uznanie, że przedmiotowy wyrób jako przeznaczone do użycia przy korzystaniu z grilli winien być klasyfikowany w właśnie w tych pozycjach, Sąd wskauje, że taka argumentacja nie była podnoszona na etapie postępowania administracyjnego, stąd też organ nie mógł się do niej odnieść w zaskarżonej decyzji, a powyższe nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, uzasadniających wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Mając jednak na uwadze podniesione w skardze zarzuty, w tym miejscu należy wskazać, że pozycja 7321 CN, zgodnie ze swoim brzmieniem obejmuje: "Piece, kuchnie, ruszty, kuchenki (włącznie z tymi, które wyposażone sq w kotły centralnego ogrzewania), rożna, piecyki koksowe, palniki gazowe, podgrzewacze płytowe i podobne nieelektryczne urządzenia stosowane w gospodarstwie domowym oraz ich części, z żeliwa lub stali".
Z kolei pozycja 8516 obejmuje: "Podgrzewacze do wody, natychmiastowe lub zbiornikowe oraz grzałki nurnikowe, elektryczne; aparatura do ogrzewania gleby i pomieszczeń, elektryczna; przyrządy fryzjerskie (na przykład suszarki do włosów, termoloki, lokówki) oraz suszarki do rąk, elektrotermiczne; żelazka do prasowania, elektryczne; urządzenia elektrotermiczne, w rodzaju stosowanych do użytku domowego; elektryczne rezystory grzejne, inne niż te objęte pozycją 8545". W ramach tej pozycji klasyfikowane są także części (podpozycja 8516 90).
Mając powyższe na uwadze, istotnego znaczenia nabiera zdefiniowanie pojęcia część i pojęcia akcesorium. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że TSUE w wyroku z 19 lipca 2012 r. sygn. akt C-336/11, w pkt 34 wskazał, że z orzecznictwa Trybunału wynika, że pojęcie "części" zakłada obecność całości, dla której funkcjonowania części te są niezbędne, a pojęcie "akcesoria" oznacza wymienne części lub urządzenia przeznaczone do przystosowania maszyny do poszczególnych operacji, do zwiększenia zakresu jej czynności lub do wykonywania specjalnej funkcji podrzędnej względem głównej funkcji maszyny (zob. podobnie wyroki: z dnia 19 października 2000 r. w sprawie C-339/98 Peacock, Rec. s. 1-8947, pkt 21; z dnia 7 lutego 2002 r. w sprawie C-276/00 Turbon International, Rec. s. 1-1389, pkt 30, 32; a także ww. wyrok w sprawie Unomedical, pkt 29)". W utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE niejednokrotnie wskazuje się, że część to element maszyny niezbędny dla jej funkcjonowania. Przenoszą powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, dostrzec przyjdzie, że w przedstawionym stanie faktycznym, działanie grilla, czy to elektrycznego, czy gazowego jest zupełnie niezależne od umieszczenia go na przedmiotowym stojaku. Przedmiotowy towar nie jest zatem częścią grilla, a jedynie akcesorium do grilla, które rozszerza zakres zastosowania konkretnie wskazanych modeli gazowych i elektrycznych grilli przez to, że pozwala na używanie ich jako wolnostojących. Wyrób ten jest sprzedawany oddzielnie, nie jest niezbędny do funkcjonowania grilla i nie wykazuje bezpośredniego związku z zasadniczą funkcją grilla, jaką jest przygotowywanie potraw poprzez poddawanie produktów określonemu rodzajowi obróbki termicznej. Na tę funkcję omawiany wyrób w ogóle nie oddziałuje. Jest to dodatkowy produkt, który uzupełnia produkt główny dając możliwość jego użytkowania jako wyrobu wolnostojącego, nie zmieniając jednak w żaden sposób zasadniczych parametrów technicznych produktu głównego, jakim jest urządzenie grillowe. Produkt ten oferowany jest w celu poprawienia doświadczenia użytkownika produktu głównego. Jest to produkt przydatny w przypadku korzystania z konkretnych modeli urządzeń grillowych, wpływający na komfort użytkowania, ale bez istotnego wpływu na działanie samego urządzenia grillowego, bowiem jego parametry techniczne jak np. moc urządzenia, szybkość obróbki termicznej, temperatura pozostają bez zmian. Stąd też zarzuty skargi w tym zakresie Sąd uznał za nieuzasadnione.
Podsumowując tę część rozważań, zgodnie z brzmieniem pozycji 3926 CN, są nią objęte następujące towary: "Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914". Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do Systemu Zharmonizowanego, pozycja 3926 obejmuje: "artykuły, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, z tworzyw sztucznych (zdefiniowanych w uwadze 1. do niniejszego działu) lub z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914". Zdaniem Sądu, treści przytoczonych powyżej Not wyjaśniających do HS zarówno do działu CN 94 i pozycji 9403 CN, jak działu 39 i pozycji 3926 CN dowodzą, że przedmiotowy towar o nazwie handlowej "[...]" w sposób prawidłowy został zaklasyfikowany przez organ do kodu TARIC 3926 90 97 90.
W związku z powyższym, Sąd za nieuzasadniony uznał zarzut dokonania niewłaściwej klasyfikacji towaru [...]. Klasyfikacja tego towaru do kodu TARIC 3926 90 97 90 jest bowiem prawidłowa i została dokonana w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa oraz konkretny stan faktyczny, tym samym została wydana zgodnie zobowiązującymi przepisami prawa, a zarzuty Spółki w tym zakresie są, w ocenie Sądu, nieuzasadnione i nie mogą skutkować jej uchyleniem.
W ocenie Sadu, również wskazane przez Stronę w odwołaniu i skardze poszczególne decyzje WIT mające potwierdzać według Skarżącej jej stanowisko w kwestii wskazywanej klasyfikacji towaru do pozycji 9403 CN, w realiach niniejszej sprawy nie mają wpływu na ocenę prawidłowości stanowiska organów. Należy bowiem zauważyć, iż w odniesieniu do każdego z przywoływanych przez Stronę WIT-ów, istotne znaczenia miał indywidualny charakter konkretnych towarów poddawanych ocenie klasyfikacyjnej. Zasadnicza różnica polega na tym, iż przedstawione decyzje dotyczą produktów, które oprócz funkcji umożliwiającej użytkowania urządzenia - grilla jako wolnostojącego, posiadają także elementy, które nadają tym produktom dodatkowe samodzielne funkcje, jakie jak np. przechowywanie, a przez to funkcjonalnie - poprzez owe dodatkowe funkcje - uzyskują zasadnicze cechy pozwalające na klasyfikację ich jako mebli w rozumieniu Not Wyjaśniających do działu 94 – w odróżnieniu do towarów będących prostymi stojakami dedykowanymi mocowaniu konkretnych mis grillowych, bez istotnych dodatkowych funkcji nadających danemu konkretnemu wyrobowi, cech charakterystycznych dla samodzielnych mebli lub ich części. I tak stojaki pod grilla zawierające nawet dolną półkę - z reguły kratkę (która oprócz możliwości przechowywania drobnych przedmiotów pełni głównie rolę stabilizującą stojak lub miejsce do umieszczenia butli z gazem, do której podłączony jest grill) są klasyfikowane po materiale składowym - np. te wykonane zasadniczo z tworzywa sztucznego do pozycji 3926 CN, a te wykonane zasadniczo ze stali do pozycji 7326 CN. Tego typu stojak pod grilla był przedmiotem przytoczonej przez organ decyzji WIT nr DEBTI7905/23-1 oraz taki stojak jest przedmiotem zaskarżonej decyzji. Z kolei stojaki lub wózki pod grilla klasyfikowane jako meble do pozycji CN 9403 zawierają dodatkowe głównie boczne półki na różne artykuły, co upodabnia je bardziej do stolika niż do stojaka. Tego typu stojaki i wózki były przedmiotem przytoczonych przez Stronę decyzji WIT. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że nie doszło do naruszenia że zasady jednolitość stosowania Nomenklatury Scalonej w zakresie klasyfikacji tego typu towarów, a argumenty podnoszone przez organ w tym zakresie są logiczne i spójne.
Jak wskazano powyżej wiążące informacje taryfowe są to decyzje rozstrzygające o klasyfikacji taryfowej towarów, tj. ustalające właściwy kod Taryfy celnej dla określonego wyrobu. Podstawowym celem ich wydawania jest zapewnienie jednolitego stosowania przepisów prawa celnego. Klasyfikując przedmiotowy towar do kodu 3926 90 97 90 zachowana została jednolitość stosowania Nomenklatury scalonej w zakresie klasyfikacji tego typu towarów. W ocenie Sądu, organ prawidłowo zaklasyfikował przedmiotowy towar do kodu TARIC 3926 90 97 90, w myśl reguł 1., 2(a), 3(b), 5(b) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej; uwagi 1. do działu 39 Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) i klasyfikacja jest zgodna z brzmieniem pozycji 3926 WTC i podpozycji 3926 90 97 90 WTC, obejmującej pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914.
Również dodatkowo przywoływane przez Skarżącą przykłady klasyfikacji różnego rodzaju towarów jako meble, nie są miarodajne, dla końcowej oceny klasyfikacji konkretnego w niniejszej sprawie towaru o określonych zindywidualizowanych do określonego modelu grilla cechach fizycznych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że nie doszło do naruszenia że zasady jednolitość stosowania Nomenklatury Scalonej w zakresie klasyfikacji tego typu towarów, a argumenty podnoszone przez organ w tym zakresie są logiczne i spójne.
Jak wskazano powyżej wiążące informacje taryfowe są to decyzje rozstrzygające o klasyfikacji taryfowej towarów, tj. ustalające właściwy kod Taryfy celnej dla określonego wyrobu. Podstawowym celem ich wydawania jest zapewnienie jednolitego stosowania przepisów prawa celnego. Klasyfikując przedmiotowy towar do kodu 3926 90 97 90 zachowana została jednolitość stosowania Nomenklatury scalonej w zakresie klasyfikacji tego typu towarów. W ocenie Sądu, organ prawidłowo zaklasyfikował przedmiotowy towar do kodu TARIC 3926 90 97 90, w myśl reguł 1., 2(a), 3(b), 5(b) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej; uwagi 1. do działu 39 Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) i klasyfikacja jest zgodna z brzmieniem pozycji 3926 WTC i podpozycji 3926 90 97 90 WTC, obejmującej pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914.
Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 191 O.p., organ podatkowy (celny) ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Zatem organ ten dokonuje oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy, a ocena ta powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego. Wydanie rozstrzygnięcia przez organ wymaga zgromadzenia i zbadania materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, a organ formułuje swą ocenę na podstawie rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, rozpatruje zatem wszystkie dowody w ich wzajemnej łączności, nie zaś każdy dowód z osobna.
Organ pierwszej instancji uwzględnił w postępowaniu wszystkie dowody przedstawione przez Stronę oraz podjął niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Natomiast organ odwoławczy wydał decyzję na podstawie całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Wszystkie zgromadzone dowody zostały uwzględnione, wnikliwie przeanalizowane i ocenione w celu ustalenia rodzaju towaru i jego cech, umożliwiających w sposób jednoznaczny określenie właściwego kodu Nomenklatury scalonej oraz wykluczenie innych kodów, które mogłyby być brane pod uwagę.
W ocenie Sądu wszystkie istotne aspekty sprawy dotyczące obiektywnych cech i właściwości produktu, zostały należycie ustalone przez organ. Nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego w zakresie wskazanym w skardze. Prawidłowo decyzji sklasyfikowana wyrób do pozycji 3926 CN i podpozycji 3926 90 97 90. Jednocześnie, w postępowaniu nie stwierdzono rzeczywistych i obiektywnych cech świadczących o możliwości zaklasyfikowania towaru jako "mebel", co - w myśl uwagi 2 do działu 39 CN - skutkowałoby wykluczeniem pozycji 3926 CN i klasyfikacją do pozycji 9403 CN.
Organ zapewnił Stronie udział we wszystkich etapach postępowania, szczegółowo uzasadnił klasyfikację towaru, która została ustalona na podstawie reguły 1, 2(a), 3(b), 5(b) i 6 ORINS. W konsekwencji w decyzji wskazano klasyfikację na podstawie przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu opisu towaru.
W ocenie Sądu nie jest zasadny także zarzut naruszenia art. 180 § 1 oraz art. 181 O.p. poprzez nieuwzględnienie powołanych przez Skarżącą wiążących informacji taryfowych wydanych przez organy innych krajów członkowskich UE jako środków dowodowych mających znaczenie w sprawie. Organ odwoławczy dopuścił materiał dowodowy w postaci wyżej przywołanych wiążących informacji taryfowych, przeanalizował ich treść, jednak nie znalazł podstaw do wykorzystania na potrzeby niniejszej sprawy, ponieważ w przedmiotowym przypadku o klasyfikacji towaru zadecydowały przeznaczenie i właściwości towaru, określone przez Stronę we wniosku o wydanie WIT.
Zgromadzony materiał dowodowy dostarczył podstaw do dokonania klasyfikacji towaru w sposób niebudzący wątpliwości zgodnie z opisanymi powyżej zasadami. Ponadto w zaskarżonej decyzji organ odniósł się szczegółowo do wszystkich wskazanych przez Stronę decyzji WIT.
Jeszcze raz należy podkreślić, że dokonana przez organ klasyfikacja, jest zgodna z postanowieniami reguł 1., 2(a), 3(b), 5{b) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej; uwagi 1. do działu 39 Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) i jest zgodna z brzmieniem pozycji 3926 WTC i podpozycji 3926 90 97 90 WTC, obejmującej pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914.
Zebrany materiał dowodowy wykluczył jakiekolwiek wątpliwości w zakresie klasyfikacji towaru. Tym samym zarzut naruszenia przepisów postępowania należy uznać za nieuzasadniony.
Nadto Sąd nie dostrzegł także innych, niż wskazane w skardze, naruszeń prawa materialnego czy też procesowego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, na podstawie art. 151 p.p.s.a.