I SA/Ol 508/19

I SA/Ol 508/19 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2019-10-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Jolanta Strumiłło /przewodniczący/
Przemysław Krzykowski /sprawozdawca/
Ryszard Maliszewski
Symbol z opisem
6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 152/20 - Wyrok NSA z 2023-03-15
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2174
art. 41 ust. 1, art. 41 ust. 2, art. 41 ust. 12, art. 146a pkt 1, art. 146aa ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski sędzia WSA Przemysław Krzykowski ( sprawozdawca ) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 10 października 2019r. sprawy ze skargi R. O. – Zakład Produkcyjno – Handlowo – Usługowy A na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę
Uzasadnienie
Wnioskiem z "[...]" R. O. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą – "[...]" (dalej jako "strona", "podatnik", "wnioskodawca", "skarżący") zwrócił się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS", "organ interpretacyjny") o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi montażu pergoli.
We wniosku przedstawiono stan faktyczny, zgodnie z którym podatnik jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz świadczy usługi instalacyjnych robót budowlanych, polegających na montażu systemów osłonowych na taras, tj. pergoli. Prace montażowe wykonywane przez podatnika stanowią prace modernizacyjne i termomodernizacyjne w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 2174 ze zm., dalej jako ustawa VAT), i są zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Instalacyjno-budowlane usługi modernizacyjne i termomodernizacyjne świadczone przez skarżącego obejmują dwa etapy: 1) strona wykonuje czynności z zakresu doradztwa i wykonania pomiarów, w następstwie których klient składa zamówienie na produkt na wymiar z wybranych przez klienta materiałów; 2) montaż systemów osłonowych, sposób montażu uzależniony jest od stopnia zaawansowania prac budowlanych u klienta oraz od rodzaju montowanego produktu.
W przypadku montażu pergoli ich instalacja nie jest dokonywana pod elewacją budynku, ale montaż związany jest z ingerencją w strukturę nieruchomości. Konieczne jest przykręcenie do ściany budynku specjalnych uchwytów i konsol montażowych. Osłony są przykręcane do elewacji budynku za pomocą kołków montażowych, a więc są zintegrowane z budynkiem. Montaż pergol wymaga niekiedy uprzedniego wylania przez wnioskodawcę stopów fundamentowych, do których przykręcane są następnie nogi pergol. Konstrukcje pergoli są aluminiowe, natomiast tkaniny to folie PES, akryle i poliestry pokrywane PVC. Wnioskodawca dokonuje rozbudowy pergol szeregiem różnych dodatków, tj. rolet, ścian szklanych, drewnianych paneli przesuwnych i promienników ciepła. Montaż pergol zwiększa powierzchnię użytkową budynku. Powstaje dodatkowa powierzchnia funkcjonalna do wykorzystania.
Wyżej wymieniony system osłonowy wg. strony pełni przede wszystkim funkcję
przeciwsłoneczną poprzez wpływ na parametr GTOT (tj. wewnętrzny współczynnik
przepuszczalności energii promieniowania słonecznego). Spełnia również funkcję ochrony przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi, tj. przed wiatrem, deszczem, słońcem a nawet śniegiem. Pełna zabudowa pozwala utworzyć specyficzny mikroklimat pod pergolą.
Skutkiem usług podatnika jest uzyskanie przez obiekty, których dotyczą wykonywane usługi, nowych parametrów użytkowych oraz technicznych, unowocześnienie oraz usprawnienie obiektów a także podwyższenie wartości obiektu. Nowe parametry użytkowe oraz techniczne obiektów, uzyskane w następstwie realizacji usług podatnika, polegają w szczególności na ograniczeniu energii zużywanej na utrzymanie niskiej temperatury w obiekcie w okresie letnim. Ponadto w następstwie usług podatnika ww. budynki oraz ich części uzyskują ochronę przed niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi przedłużając funkcjonalność i sprawność danego obiektu.
Usługi świadczone przez stronę polegają na wykonywaniu czynności budowlanych.
Wnioskodawca we własnym zakresie zaopatruje się w materiały niezbędne do wykonania usług. Materiały są wybierane w porozumieniu z odbiorcą usług, uwzględniając cechy obiektu budowlanego w celu zmaksymalizowania korzyści użytkowych wynikających z wykonanych usług.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: czy usługi świadczone przez wnioskodawcę, o charakterystyce wskazanej w przedmiotowym wniosku, podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221)?
Zdaniem wnioskodawcy wykonywane usługi, dotyczące budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym podlegają opodatkowaniu stawką podatku 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy VAT. Następnie podatnik przytoczył treść art. 5 ust.1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1, ust. 2 i ust. 12, art. 146a ustawy VAT, art. 3 pkt 8, art. 3 pkt 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane.
W jego ocenie instalacyjno-budowlane usługi wykonywane przez niego mieszczą się we wskazanych powyżej pojęciach.
Jeśli obiekt budowlany był wyposażony w pergole to ich wymiana z zastosowaniem innych wyrobów niż użyte pierwotnie będzie stanowiła remont. Instalacyjno-budowlane usługi, w których skład wchodzi instalacja pergoli będzie modernizacją budynku poprzez jego unowocześnienie i dostosowanie do współczesnych standardów budownictwa.
Skutkiem usług wnioskodawcy, jest uzyskanie przez obiekty, których dotyczą wykonywane usługi, nowych parametrów użytkowych oraz technicznych, unowocześnienie oraz usprawnienie obiektów a także podwyższenie wartości obiektu. Nowe parametry użytkowe oraz techniczne obiektów, uzyskane w następstwie realizacji usług wnioskodawcy, polegają w szczególności na ograniczeniu energii zużywanej na utrzymanie niskiej temperatury w obiekcie w okresie letnim. Ponadto ww. budynki oraz ich części uzyskują ochronę przed niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi przedłużając funkcjonalność i sprawność danego obiektu.
Skutkiem usług nie jest wyłącznie wzbogacanie obiektów o dodatkowe elementy
wyposażenia. Skutkiem usług jest trwałe połączenie z budynkiem materiałów/elementów wybranych przez usługobiorcę podnosząc w sposób znaczący walory użytkowe budynku.
Wnioskodawca nie dostarcza wyłącznie towaru w postaci pergoli, ale zajmuje się ich prawidłowym montażem na budynku klienta świadcząc usługę budowlaną. Z tych względów dla celów podatkowych takie działania podatnika powinny być traktowane jako jednolita całościowo usługa objęta jedną stawką podatku VAT w wysokości 8%. Dla usługobiorcy istotna jest określona robota budowlana. W przypadku czynności o kompleksowym charakterze, ustalając właściwą stawkę podatku od towarów i usług należy przyjmować jednolitą stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter czynności podstawowej. Takie stanowisko wynika nie tylko z orzecznictwa polskich sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 25 stycznia 2007 r. l FSK 499/06, LEX nr 285053), ale także orzecznictwa ETS (por. wyrok z 27 października 2005 r. w sprawie C- 41/04 Levob Verzekeringen BV oraz OV Bank NV v. Staatssecretaris van Financien, ECR 2005/1 OB/I-09433).
Powyższe uzasadnia stosowanie do usług świadczonych przez wnioskodawcę stawki podatku od towarów i usług wskazanej w art. 41 ust. 2 ustawy VAT. Potwierdzeniem słuszności stanowiska wnioskodawcy jest stosowanie stawki, z art. 41 ust. 2 ustawy VAT, przy świadczeniu usług wymiany czy montażu stolarki budowlanej, wymiany i montażu pokrycia dachowego, wymiany i montażu okiennic. Ustawa o podatku od towarów i usług nie przewiduje rozróżnienia, co do zakresu montażu wyposażenia podnoszącego standard i użyteczność budynku.
W sytuacji, gdy wnioskodawca montuje pergole świadczy on usługę montażu elementów które wraz z elementami konstrukcyjnymi budynku tworzą trwałą zabudowę (l SA/Po 821/1 3, l FPS 2/13). Elementem dominującym jest montaż który prowadzi do ulepszenia lub unowocześnienia (modernizacji) obiektu budowlanego lub jego części a nie wydanie towaru, które stanowi jedynie element pomocniczy. Wydanie towaru ma jedynie charakter pomocniczy niezbędny do wykonania usługi montażu elementów wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu.
Powołując się na orzeczenie NSA (l FPS 2/13) wskazano, że obniżona stawka podatkowa znajduje zastosowanie, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych budynku. Nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych, ale takie, które poprzez połączenie elementów meblowych elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą
zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Poprzez trwałe połączenie komponentów meblowych z konstrukcją budynku następuje podniesienie jego standardu tj. modernizacja w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy VAT (I FSK 1358/12,1 FSK 733/1 2). Tak przeprowadzona modernizacja jest objęta hipotezą normy art. 41 ust. 12.
Pojęcie modernizacji które pozwala na zastosowanie preferencyjnej stawki podatkowej należy rozumieć jako podniesienie standardu obiektu budowlanego, które pozwala na lepsze zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych. Taki skutek występuje w przypadku usług świadczonych przez wnioskodawcę.
Na poparcie swoje twierdzenia podatnik podał orzecznictwo sądów administracyjnych oraz interpretacje indywidualne, w których wyjaśniono, kiedy usługa kompleksowa może zostać potraktowana jako modernizacja.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej z "[...]" nr "[...]" uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Powołał się w sentencji na art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 900 ze zm., dalej jako "O.p."). W uzasadnieniu natomiast przytoczył treść art. 2 pkt 12, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1, 2, 12, 12b, 12c, art. 146a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy VAT.
Na bazie art. 41 ust. 12 u.t.p.u. organ uznał pojęcie remontu i budowy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. Wskazał też na słownikową definicję pojęć: modernizacja, przebudowa, montaż. Powołał art. 2 pkt 2 ustawy z 21 listopada 2008r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 130, ze zm.) i uznał, że budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja i przebudowa powinny dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, aby mogły korzystać z preferencyjnej stawki 8% podatku na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy VAT. Warunkiem zastosowania 8% stawki, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy VAT, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy budynków lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.
Wskazano, że istotnym i podstawowym kryterium, jakie brane jest pod uwagę przy ustalaniu możliwości przyjęcia wyjątkowego rozwiązania polegającego na zastosowaniu obniżonej stawki podatku od towarów i usług w odniesieniu do szeroko pojętych usług montażowych i budowlano-montażowych, w tym w szczególności polegających na osadzaniu osłon okiennych budynków w postaci pergoli, jest powstała w wyniku montażu cecha konstrukcyjna taka jak trwałość połączenia z budynkiem elementów, które zostają zamontowane na skutek wykonania usługi, a zwłaszcza sposób ingerencji zastosowanego montażu w konstrukcję budynku.
Dyrektor KIS nie zgodził się z wnioskodawcą, że wykonane przez niego
usługi montażu (nawet jeżeli wymagają one ingerencji w dany obiekt budowlany) prowadzą do trwałego połączenia montowanych elementów z elementarni konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (jego części). Aby można mówić o takim trwałym połączeniu, uprawniającym do zastosowania preferencyjnej stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy VAT, wskutek dokonanego montażu pergola powinna tworzyć wraz z konstrukcją budynku jedną całość funkcjonalno-użytkową. Pergole połączone jedynie ze ścianą budynku nie stanowią takiej całości (a więc nie są one elementem konstrukcyjnym budynku, jego substancją) lecz są, jedynie elementem wyposażenia budynku, z którym są jedynie połączone, zapewniającym w szczególności ochronę przed promieniami słonecznymi. Czynności związane z montażem pergoli są w istocie zaopatrywaniem obiektu budownictwa mieszkaniowego w elementy wyposażenia i nie powodują one naruszenia elementów konstrukcyjnych danego budynku (za takie naruszenie nie można bowiem uznać wywiercenia otworów w elewacji budynku). Zamontowana pergola nie staje się integralną częścią budynku, gdyż jako wyposażenie budynku może być w każdym czasie zdemontowana lub wymieniona. Ponadto trwałe połączenie pergoli z konstrukcją budynku powinno oznaczać, że jej demontaż jest faktycznie niemożliwy bez znaczącego zniszczenia montowanej części i budynku. Natomiast wskutek demontażu pergoli nie może być mowy o znaczącym zniszczeniu budynku, do którego została zamontowana - jej odłączenie od budynku nie narusza bowiem substancji tegoż budynku. Demontaż pergoli wymaga jedynie przywrócenia stanu sprzed montażu w związku z zaistniałymi ubytkami tynku w elewacji budynku.
Nie można również pominąć faktu, że w wyniku montażu pergoli nie następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych danego budynku, co stanowiłoby o jego remoncie, modernizacji lub termomodernizacji, do których odnosi się art. 41 ust. 12 ustawy VAT. Nawet jeżeli zamontowana pergola spełnia przede wszystkim funkcję
przeciwsłoneczną (a więc zwiększa jego użyteczność i funkcjonalność), to nie można z tego wyciągać wniosku, że dochodzi do zmiany parametrów tego budynku.
W związku z powyższym biorąc pod uwagę charakter robót związanych z montażem pergoli niewskazujący na trwałe połączenie montowanych elementów z konstrukcją obiektu budowlanego, a także fakt, że wskutek ich montażu nie dochodzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych budynku, nie ma podstaw do zastosowania stawki podatku w wysokości 8% w oparciu o art. 41 ust. 12 ustawy VAT. Zatem świadczone przez wnioskodawcę usługi dostawy i montażu pergoli, podlegają opodatkowaniu stawką podstawową, w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.
Dodatkowo organ interpretacyjny stwierdził, że na rozstrzygnięcie nie mają wpływu powołane we wniosku wyroki oraz interpretacje, jako zapadłe w odmiennych stanach faktycznych.
Na powyższą interpretację indywidualną skargę wniosła strona , reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata, wnosząc o jej uchylenie w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie:
1) prawa materialnego - art. 41 ust. 1 - 2 oraz ust. 12 - 12c ustawy VAT poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że instalacja pergol nie stanowi modernizacji w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że instalacja pergol podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie preferencyjna stawka tego podatku,
2) prawa procesowego - art. 14c § 2 O.p. poprzez brak należytego uzasadnienia stanowiska organu w zakresie, w którym uznał on stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.
W treści skargi podniesiono, że zarówno instalacja rolet zewnętrznych screen, żaluzji fasadowych, jak i pergol ma charakter modernizacji. Służy podwyższeniu standardu obiektu i poprawia jakość korzystania z niego. Poza oczywistymi technicznymi różnicami pomiędzy roletą, żaluzją a pergolą, brak jest uzasadnienia w przepisach ustawy dla odmiennego traktowania usług ich instalacji. W obu przypadkach usługa polega na montażu określonego urządzenia.
Każde z tych urządzeń wpływa na użyteczność, a w konsekwencji wartość obiektu. Ponadto cechą wspólną obu usług jest jej wykonywanie w części znajdującej się już poza powierzchnią użytkową obiektu.
Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał orzecznictwo sądów administracyjnych oraz interpretacje indywidualne w tym m.in. uchwałę NSA sygn. akt I FPS 2/13 oraz wyrok NSA z 21 września 2017r. sygn. akt I FSK 6/16.
Ponadto zarzucono, że organ nie uzasadnił wyczerpująco swojego stanowiska, a ograniczył się do wskazania, że montaż pergol nie zmieni parametrów użytkowych i technicznych budynku.
W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U z 2018r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p..p.s.a.) - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie bowiem z przepisem art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność tej czynności, a art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Z kolei art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd nie stwierdzając powyższych naruszeń, uznał zaskarżoną interpretację za prawidłową.
W pierwszej kolejności podkreślić należy charakter indywidualnych interpretacji podatkowych. Z treści art. 14b § 1 O.p. wynika, iż postępowanie w sprawie udzielenia interpretacji indywidualnej wszczynane jest na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie. Granice tej sprawy zakreśla sama strona, która - w związku z treścią art. 14b § 3 O.p. - obowiązana jest m.in. do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Tym samym z powyższych regulacji wynika, że stan faktyczny wskazany we wniosku stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne (tak m.in. A. Kabat (w:) S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa, komentarz wydanie 5, Lexis Nexis, Warszawa 2009, s. 105). Oznacza to, że organ wydający interpretację jest związany podanym we wniosku stanem faktycznym, a zatem nie może przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (vide: wyroki NSA: z 12 września 2017r., sygn.. akt I FSK 18/16, z 15 lutego 2017r., sygn. akt I FSK 1860/15, z 10 sierpnia 2011r., sygn. akt I FSK 1211/10, z 9 czerwca 2017r., sygn. akt I FSK 1266/15 – wszystkie cytowane orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej organ nie jest więc uprawniony do ingerencji w stan faktyczny/zdarzenie przyszłe opisane we wniosku o interpretację. W postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji wyłącznie wnioskodawca wyczerpująco przedstawia stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe i w stosunku do tak opisanego stanu faktycznego wyraża własne stanowisko.
Skarżący we wniosku o wydanie interpretacji wskazał, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Świadczy usługi instalacyjnych robót budowlanych, polegających na montażu systemów osłonowych na taras, tj. pergoli. W przypadku montażu pergoli ich instalacja nie jest dokonywana pod elewacją budynku, ale montaż związany jest z ingerencją w strukturę nieruchomości. Konieczne jest przykręcenie do ściany budynku specjalnych uchwytów i konsol montażowych. Osłony są przykręcane do elewacji budynku za pomocą kołków montażowych. Montaż pergol wymaga niekiedy uprzedniego wylania przez wnioskodawcę stopów fundamentowych. Konstrukcje pergol są aluminiowe, natomiast tkaniny to folie PES, akryle i poliestry pokrywane PVC. Montaż pergol zwiększa powierzchnię użytkową budynku. Powstaje dodatkowa powierzchnia funkcjonalna do wykorzystania. Ww. system osłonowy pełni przede wszystkim funkcję przeciwsłoneczną poprzez wpływ na parametr GTOT (tj. wewnętrzny współczynnik przepuszczalności energii promieniowania słonecznego). Spełnia również funkcję ochrony przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi, tj. przed wiatrem, deszczem, słońcem, a nawet śniegiem.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie: czy usługi świadczone przez skarżącego, o charakterystyce wskazanej w przedmiotowym wniosku, podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług 8%, o której mowa w art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 ustawy VAT, jak twierdzi skarżący, czy też stawką podstawową, w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, jak wskazuje organ interpretacyjny.
Wskazać należy, że ustawodawca zastrzegł, że preferencyjną stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust 2 ustawy VAT stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (art.41 ust.12 ustawy VAT).
Tym samym, z powyższego wynika, że preferencyjną (obniżoną) stawkę podatku można zastosować do dostawy pod warunkiem, że dotyczy ona budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych bądź ich części pod warunkiem, że obiekty te zaliczyć można do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Z kolei w art. 41 ust. 12a ustawy VAT zdefiniowano pojęcie "budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym wskazując, że obejmuje ono obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Biorąc pod uwagę powyższe regulacje i przedstawiony we wniosku stan faktyczny, Sąd w pełni podziela stanowisko Dyrektora KIS, że wykonane przez skarżącego usługi montażu (nawet jeżeli wymagają one ingerencji w dany obiekt budowlany) nie prowadzą do trwałego połączenia montowanych elementów z elementarni konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (jego części). Aby można mówić o takim trwałym połączeniu, uprawniającym do zastosowania preferencyjnej stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy VAT, wskutek dokonanego montażu pergola powinna tworzyć wraz z konstrukcją budynku jedną całość funkcjonalno-użytkową. Pergole połączone jedynie ze ścianą budynku nie stanowią takiej całości (a więc nie są one elementem konstrukcyjnym budynku, jego substancją) lecz są jedynie elementem wyposażenia budynku, z którym są jedynie połączone, zapewniającym w szczególności ochronę przed promieniami słonecznymi. Jak prawidłowo wskazał organ montaż pergoli w swej istocie zmierza do poprawienia komfortu mieszkania i stanowi element wyposażenia danego mieszkania. Nie powodują one naruszenia elementów konstrukcyjnych danego budynku. Za takie naruszenie nie można bowiem uznać wywiercenia otworów w elewacji budynku. W konsekwencji zamontowana pergola nie staje się integralną częścią budynku, gdyż jako wyposażenie mieszkania może być w każdym czasie zdemontowana lub wymieniona. Trwałe połączenie pergoli z konstrukcją budynku oznaczałby, że jej demontaż jest faktycznie niemożliwy, bez znaczącego zniszczenia montowanej części i budynku. Demontaż pergoli wymaga jedynie przywrócenia stanu sprzed montażu w związku z zaistniałymi ubytkami tynku w elewacji budynku.
Za takim stanowiskiem, wbrew twierdzeniu skarżącego, przemawia mająca posiłkowe zastosowanie w niniejszej sprawie uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 24 czerwca 2013r., sygn. akt I FPS 2/13. W tezie tej uchwały wskazano, że świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy VAT. Z uchwały tej wynika bowiem, że zasadnicze znaczenie dla uznania, iż w przypadku danej usługi mamy do czynienia z modernizacją obiektu budowlanego lub jego części jest takie połączenie z elementami konstrukcyjnymi danego obiektu budowlanego (jego części) montowanych urządzeń lub wyrobów, które stworzy trwałą całość, nie dającą się zdemontować bez destrukcji urządzeń lub wyrobów lub obiektu budowlanego.
Tymczasem jak już wskazywano powyżej, a co należy jeszcze raz podkreślić, z opisu stanu faktycznego w rozpatrywanej sprawie wynika natomiast, że podane przez wnioskodawcę naruszenie elementów konstrukcyjnych obiektów budowlanych będzie polegało jedynie na powstaniu otworów w oknach lub w ścianie. W takim zaś przypadku nie można przyjąć, że po dokonaniu kompleksowej usługi, opisanej we wniosku, i zamontowaniu wymienionych tam urządzeń (pergoli), mamy do czynienia z powstaniem trwałej całości wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego. Tego typu uszkodzenia jak powstanie otworów w ścianach, czy oknach powstają również przy demontażu lub zmianie elementów zwykłego wyposażenia obiektu budowlanego (jego części). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 20 września 2018r., sygn. akt I FSK 994/18, czy z 1 października 2015r., sygn. akt I FSK 907/14.
Mając zatem na uwadze powyższe rozważania ocenić należy, że organ interpretacyjny zasadnie uznał, że w wyniku montażu pergoli nie następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych danego budynku, co stanowiłoby o jego remoncie, modernizacji lub termomodernizacji, do których odnosi się art. 41 ust. 12 ustawy VAT. Zamontowana pergola spełnia przede wszystkim funkcję przeciwsłoneczną (a więc zwiększa jego użyteczność i funkcjonalność). Nie dochodzi natomiast do zmiany parametrów tego budynku.
W rezultacie brak podstaw do zastosowania stawki podatku w wysokości 8% w oparciu o art. 41 ust. 12 ustawy VAT. Zatem świadczone przez wnioskodawcę usługi dostawy i montażu pergoli, podlegają opodatkowaniu stawką podstawową, w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 oraz art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.
W konsekwencji Sąd nie podzielił zarzutów skargi w przedmiocie naruszenia prawa materialnego - art. 41 ust. 1 - 2 oraz ust. 12 - 12c ustawy VAT, poprzez ich błędną wykładnię. Organ dokonał bowiem prawidłowej wykładni powołanych przepisów. Zasadnie uznając, że instalacja pergoli nie stanowi modernizacji w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji zasadnie uznał, że instalacja pergol podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług. Sąd nie uznał też zarzutu naruszenia prawa procesowego - art. 14c § 2 O,p. Stanowisko organu zostało należycie uzasadnione. Subsumpcja przepisów prawa materialnego dotyczyła stanu faktycznego, który został przedstawiony we wniosku o interpretację w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Biorąc pod uwagę powyższe, wobec braku uzasadnionych podstaw, na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.