I SA/Ol 414/22

I SA/Ol 414/22 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2022-10-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-08-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Anna Janowska
Przemysław Krzykowski /przewodniczący/
Ryszard Maliszewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 97/23 - Wyrok NSA z 2025-12-09
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 608 art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii.
Rozporzadzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz  uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.)
Dz.U. 2021 poz 1491
art. 138 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca) asesor WSA Anna Janowska Protokolant referent Elżbieta Parda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2022r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia 27 czerwca 2022r., nr 156/OR14/2022 w przedmiocie zmiany decyzji o przyznaniu pomocy na zalesianie w części dotyczącej premii zalesieniowej i wypłaty premii zalesieniowej na rok 2016 oddala skargę.
Uzasadnienie
R. A. (dalej jako skarżący, odwołujący się, strona, beneficjent) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie (dalej Dyrektor ARiMR) z 27 czerwca 2022 r. nr 156/OR14/2022. Wskazaną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję z 10 września 2021 r. nr [...], którą Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] (dalej Kierownik BP) orzekł o zmianie decyzji o przyznaniu pomocy na zalesianie w części dotyczącej premii zalesieniowej i jej wypłacie w pomniejszonej wysokości na rok 2016.
Zaskarżoną decyzję Dyrektor ARiMR wydał po otrzymaniu prawomocnego wyroku WSA w Olsztynie z 28 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Ol 205/22 o uchyleniu decyzji tego organu z 17 lutego 2022 r. wydanej w trybie art. 138 § 2 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.).
Jak wynika z przekazanych Sądowi akt sprawy, Kierownik BP przyznał skarżącemu pomoc na zalesianie decyzją z 10 czerwca 2009 r. nr [...]. Obok wsparcia na zalesienie i premii pielęgnacyjnej, organ przyznał premię zalesieniową w kwocie 12.640 zł płatną corocznie przez okres 15 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia (k. 17 akt organu, całość akt oznaczono w sposób nietrwały).
Wnioskiem z 17 maja 2016 r., zmienionym wobec złożenia kolejnego wniosku z 6 października 2016 r. (daty wpływu do organu) strona zwróciła się do Kierownika BP o przyznanie pomocy na zalesianie na rok 2016 do gruntu zalesionego o łącznej powierzchni 8,00 ha, położonego w gminie [...], obręb K., nr działki ewidencyjnej [...]7 (1,31 ha) oraz [...]6 (6,69 ha). Wskazaną powierzchnię podano w planie zalesienia z 12 września 2008 r., sporządzonym przez Nadleśnictwo O. (k. 51/9-11).
W aktach nadesłano protokoły z kontroli administracyjnej przeprowadzonej w okresie od 30 września do 25 listopada 2015 r. w związku z wnioskiem strony o przyznanie płatności na rok 2015, m.in. pomocy na zalesienie PROW 2007-2013 (k. 37). W tym wniosku strona ubiegała się o przyznanie pomocy JPO_L (jednolita płatność obszarowa - lasy) do działek rolnych nr [...]7 (1,31 ha) oraz [...]6 (6,69 ha), oznaczonych literą J (k. 37/6). Z kontroli sporządzono dwa raporty nr: [...]27/15 (k. 40) i [...]30/15 (k. 41). Dołączono tabelę zatytułowaną: "Wyliczenie powierzchni dla działek, dla których zastosowano kod DR50" z 18 stycznia 2016 r. z systemu LIPS (k. 40/17). Podano następującą powierzchnię działek rolnych: nr [...]7 – 1,31 ha oraz nr [...]6 – 6,13 ha. Znaczenie kodu DR50: granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku (k. 40/12 i 41/6).
Wydruki raportów nie zawierają uwag co do ww. działek nr [...]7 i [...]6, na str. 11 raportu wymieniono powyższe działki pod literą J pozostawiając puste pola ustaleń kontroli (k. 40/6). Dołączono do akt wyłącznie nieparzyste strony raportu nr [...]27/15 (k. 40), i część jedynie parzystych stron raportu nr [...]30/15 (k. 41), np. str. 2-2 (k. 41/2), 3-2 (k. 41/3), 3-4 (k. 41/4).
Natomiast w decyzji z 8 lutego 2017 r. nr [...] wydanej w zakresie omawianej płatności za 2015 r. Kierownik BP podał, że na skutek ww. kontroli stwierdzono powierzchnię ww. działek rolnych 7,56 ha, wymieniono kody błędów: DR49, DR13+ i DR50, oraz podano powierzchnię "zredukowaną": 7,44 ha. Wykluczono części powierzchni działki J, które znajdują się "poza zadeklarowanymi w położeniach działkami ewidencyjnymi (referencyjnymi)". Ponadto stwierdzono, że działka J leży również poza działkami nr [...]7 i [...]6, wyłączono z niej obszary nieużytkowane rolniczo i zalesione przed 2008 r. (k. 43/2).
W odpowiedzi na pismo skarżącego z 13 stycznia 2016 r. (k. 40/19), ARiMR Biuro Kontroli na Miejscu w piśmie z 21 stycznia 2016 r. (k. 40/18) podało, że do płatności kwalifikuje się tylko zwarty obszar gruntu stanowiący obszar zalesiony po roku 2008 w ramach PROW 2007-2013, działania: Zalesianie gruntów rolnych Schemat I. W związku z tym zalesienie wykonane przed rokiem 2008 na działce rolnej J zostało wykluczone z pomiaru, co miało istotny wpływ na stwierdzoną powierzchnię. Ponadto rozbieżność pomiędzy pomiarami spraw zalesieniowych przeprowadzonymi w roku 2011, a kontrolą z roku 2015 w zakresie kwalifikowalności powierzchni wynika z faktu, że pomiary w sprawach zalesieniowych obejmowały kompleksy zalesione w latach 2006, 2007 i 2009. Jak wynika z zapisów raportów z kontroli poszczególnych spraw zalesieniowych, pomiary kompleksów zalesieniowych wykonano łącznie, gdyż ich granice były trudne do identyfikacji w terenie oraz wspólnie ogrodzono zalesienia z lat 2006 i 2009. Stwierdzono w tym zakresie błędne oszacowanie powierzchni działek rolnych deklarowanych jako JPO_L w granicach deklarowanych działek referencyjnych we wniosku. Z powierzchni działek rolnych I, J, K, M wyłączono obszary niekwalifikujące się do płatności, stanowiące tereny nieużytkowane rolniczo opisane kodem DR52 (działki rolne K, M) i zalesione przed rokiem 2008 (działka rolna J).
Decyzją z 31 października 2017 r. nr [...], Kierownik BP przyznał stronie premię zalesieniową w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne objętego PROW 2007-2013" w pomniejszonej wysokości 7.520,80 zł. Decyzja ta została jednak uchylona w całości na skutek odwołania strony, decyzją Dyrektora ARiMR z 18 lutego 2019 r. nr 52/OR14/2019, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia Kierownikowi BP. W uzasadnieniu decyzji kasatoryjnej organ odwoławczy ocenił, że rozstrzygnięcie sprawy z wniosku za 2016 r. uzależnione jest od wyniku postępowania administracyjnego za 2015 r.. Polecił także organowi I instancji wyjaśnienie, czy znajdujące się w aktach sprawy dokumenty są wystarczające do przyjęcia, że strona składając wniosek w roku 2015 dokonała przedeklarowania powierzchni zalesionej, a organ winien także ustosunkować się do treści odwołania, zwłaszcza do żądania ponownego przeprowadzenia kontroli na miejscu.
W związku z powyższym organ I instancji przeprowadził ponowną kontrolę spornej powierzchni w terenie. Do protokołu kontroli na miejscu wskazano, że powierzchnia faktycznie stwierdzona wynosi 8 ha (k. 63/2). W ramach omawianej płatności powierzchnia 7,66 ha znajduje się na gruntach JPO. Pozostała powierzchnia zalesienia wynosi: 0,34 ha. I jest położona na gruntach niekwalifikujących się do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Następnie decyzją z 9 marca 2020 r. nr [...] (k. 65) Kierownik BP zmienił wysokość premii zalesieniowej począwszy od 2015 r., przyznanej na podstawie ww. decyzji w sprawie przyznania pomocy na zalesianie z 10 czerwca 2009 r. nr [...], i ustalił kwotę tej premii w wysokości 9.520 zł, płatną corocznie przez okres 15 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia, oraz przyznał stronie pomoc na zalesienie z tytułu premii zalesieniowej w wysokości 9.520 zł. W uzasadnieniu organ podał, że przyjął dane z ww. raportu kontroli przeprowadzonej w 2019 r. (k. 65/2 verte).
Z kolei opisaną na wstępie decyzją z 10 września 2021 r. Kierownik BP zmienił wysokość premii zalesieniowej począwszy od 2016 r., przyznanej na podstawie decyzji z 9 marca 2020 r. nr [...], i ustalił kwotę tej premii w wysokości 9.652,60 zł, płatną corocznie przez okres 15 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia, oraz przyznał stronie pomoc na zalesienie z tytułu premii zalesieniowej w wysokości 9.652,60 zł za rok 2016 przyjmując, że powierzchnia objęta zobowiązaniem wynosi 8,00 ha. Natomiast w uzasadnieniu uwzględnił w ramach omawianej płatności powierzchnię 7,66 ha i wyliczył: 7,66 ha x 1.190 zł/ha = 9115,40 zł. Podał, że pozostała powierzchnia zalesienia niekwalifikująca się zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2018 r. poz. 1312 ze zm.) wynosi: 0,34 ha x 1.580 zł/ha = 537,20 zł. Razem premia zalesieniowa wynosi 9.115,40 zł + 537,20 zł = 9.652,60 zł.
W sentencji powołano art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1371 ze zm.), dalej ustawa o wspieraniu rozwoju, § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 10 marca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2015 r. poz. 346), dalej rozporządzenie zmieniające, w związku z częścią I pkt 1 tabeli Lp. 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r. poz. 1565 ze zm.).
Na skutek odwołania beneficjenta Dyrektor ARiMR wydał 17 lutego 2022 r. decyzję kasatoryjną, która została następnie zaskarżona w drodze sprzeciwu do tut. sądu. WSA w Olsztynie wyrokiem z 28 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Ol 205/22 uchylił ww. decyzję.
Następnie Dyrektor ARiMR wydał zaskarżoną obecnie decyzję z 27 czerwca 2022 r.. Powołał w sentencji m.in. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a..
Organ odwoławczy uznał w uzasadnieniu prawidłowość ustaleń i oceny prawnej dokonanej przez Kierownika BP. Ocenił, że argumenty podniesione przez stronę w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie.
Podał, że Kierownik BP decyzją z 10 września 2021 r. poprawnie zmienił wysokość premii zalesieniowej począwszy od 2016 r. na kwotę 9.652,60 zł. Podkreślił, że wydaną decyzją pomoc na zalesienie została przyznana do powierzchni 8,00 ha i taka też powierzchnia objęta jest zobowiązaniem.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że Kierownik BP zasadnie zastosował § 2 ww. rozporządzenia zmieniającego. Zgodnie z załącznikiem nr 4 do rozporządzenia zmieniającego, premia zalesieniowa w przypadku gruntów kwalifikujących się do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U.UE.L.2013.347.608 z dnia 2013.12.20), dalej rozporządzenie 1307/2013, wyniosła 1.190,00 zł.
Organ następnie wskazał, że powierzchnia zadeklarowana we wniosku wynosiła 8,00 ha, natomiast powierzchnia kwalifikująca się zgodnie z ww. rozporządzeniem wyniosła 7,66 ha. Do takiej też powierzchni zostały przyznane płatności JPO_L. Przedstawił wyliczenie premii zalesieniowej: 7,66 ha x i 190 zł = 9.115,40 zł (gdzie 190 zł to stawka płatności określona w załączniku nr 4 do rozporządzenia zmieniającego).
"Natomiast do powierzchni 0,34 ha niekwalifikującej się zgodnie z art. 7 ust. pkt. 2 lub ust. 2 ustawy z dnia 5.02.2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 2114 ze zm.) przyznano kwotę w wysokości 537,20 zł" (pisownia oryginalna) – wg wyliczenia: 0,34 ha x 1.580 zł = 537,20 zł (gdzie 1.580 zł to stawka płatności określona w załączniku nr 4 do rozporządzenia zmieniającego).
Podkreślił, że strona otrzymała płatności do powierzchni 8,00 ha: 7,66 ha – kwotę w wysokości 9.115,40 zł i 0,34 ha – kwotę w wysokości 537,20 zł.
Odnosząc się do złożonego odwołania powołano art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia 1307/2013 i art. 27 ust. 2 ww. ustawy o wspieraniu rozwoju. Wskazano, że to na stronie spoczywał obowiązek dochowania należytej staranności w trakcie wyznaczania powierzchni uprawnionej do płatności w 2016 r.. Jednakże strona nie podjęła niezbędnych czynności w celu ustalenia powierzchni uprawnionej do płatności. Nie wykazała, że deklarowana przez nią powierzchnia jest zgodna z rzeczywistością. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania k.p.a.: art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1.
Organ uczynił ponadto zadość wskazaniom art. 107 § 3 k.p.a. oraz 11 k.p.a.. Kierownik BP z powołaniem wyroku WSA w Olsztynie z 28 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Ol 206/22 wskazał, że pomoc została przyznana do powierzchni 8,00 ha, wskazując do tego odpowiednie przepisy prawne.
Odnosząc się do zarzutu, że "wynik ze sprawy 2015 powinien, mieć wpływ na decyzję w roku 2016" (pisownia oryginalna) Dyrektor ARiMR wskazał, że w 2019 r. została przeprowadzona kontrola na miejscu, z której powstał raport nr [...]1/19 dla sprawy z roku 2015 - zgodnie z zaleceniami sądu zawartymi w wyroku o sygn. akt I SA/OI 561/17. Organ podał, że na podstawie powyższej kontroli i kontroli administracyjnej ustalono, że powierzchnia kwalifikująca się zgodnie z "art. 7 ust. pkt. 2 lub ust. 2" ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2114 ze zm.), dalej u.p.r.s., wyniosła 7,66 ha, natomiast powierzchnia niekwalifikująca się zgodnie z "art. 7 ust. pkt. 2 lub ust. 2" u.p.r.s. wyniosła 0,34 ha. W tym miejscu organ wskazał, że na podstawie załącznika graficznego dla działki rolnej J oraz szkicu z kontroli stwierdzono, że rolnik zadeklarował również do płatności JPO_L powierzchnię niekwalifikującą się zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich, która przylega do działki rolnej E (na szkicu z kontroli został oznaczony jako plantacja świerku) i obszar ten został zakwalifikowany do przyznania płatności wg stawki 1.580 zł.
Ponadto "dla sprawy z roku 2015 i 2016 przeprowadzono oddzielne kontrole administracyjne i w oparciu o posiadaną dokumentację". Powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności w roku 2016 została ustalona w sposób prawidłowy i w oparciu o obowiązujące przepisy prawne. Organ w tym postępowaniu nie ocenia poprawności wydania decyzji za rok 2015 (czy powierzchnia ustalona decyzją z 9 marca 2020 r. nr [...] została wyznaczona w sposób prawidłowy), a jedynie za rok 2016, który jest przedmiotem postępowania odwoławczego.
Dyrektor ARiMR podsumowując stwierdził, że Kierownik BP zasadnie zmienił kwotę wysokości premii zalesieniowej stronie, gdyż producent spełnił warunki określone w art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia 1307/2013.
W skardze do tut. Sądu strona, reprezentowana przez adwokata, wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora ARiMR oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw według norm przepisanych, a w przypadku przedłożenia kosztów – zgodnie z jego wyliczeniem. Zarzucono naruszenie art. 7, 77 § 1 i 78 § 1 k.p.a. poprzez:
1. niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w szczególności wyjaśnienia, w jaki sposób ustalona została powierzchnia niekwalifikująca się zgodnie z ustawą o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego,
2. nieustalenie rzeczywistej powierzchni działki objętej wnioskiem, jak też rzeczywistej powierzchni zalesienia,
3. brak wyjaśnienia, z powołaniem przepisów i ich zacytowaniem, dlaczego mają one zastosowanie w przedmiotowej sprawie,
4. oparcie się na kontroli przeprowadzonej w roku 2019, która miała miejsce w związku z innym postępowaniem,
5. brak ustalenia jaki wpływ na przyznanie płatności za rok 2016 miała przeprowadzona w kwietniu 2019 r. kontrola dla spornych działek nr [...]7 oraz [...]6, i tym samym brak ustalenia prawidłowej powierzchni kwalifikowanej do przyznania wnioskodawcy pomocy.
W treści skargi podniesiono, że rozstrzygnięcie w sentencji zaskarżonej decyzji jest bezpodstawne. Organ I instancji winien w przedmiotowej sprawie ponownie zweryfikować poprawność rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia powierzchni zatwierdzonej do płatności dla działek zadeklarowanych we wniosku w oparciu o najnowsze dane referencyjne. Przy czym odwołujący się kwestionował również decyzje jak i zawarty w nich sposób wyliczenia z poprzednich lat. Należałoby również rozważyć ponowne przeprowadzenie wizytacji terenowej w gospodarstwie strony. Zaznaczono, że rzetelne i pełne przeprowadzenie czynności dowodowych w terenie, szczególnie dokonanie pomiarów, jest w niniejszej sprawie niezwykle istotne.
Ponadto w ramach zarzutu nr 5 petitum skargi podniesiono, że organy oparły się na kontroli przeprowadzonej w roku 2019 w związku z innym postępowaniem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym. Podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, powołując wyroki NSA z 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II GSK 344/11 i z 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II GSK 810/11, oraz wyrok WSA w Poznaniu z 17 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Po 804/17.
Uiszczono wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (k. 2, 12 i 18 akt sądowych), oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego w kwocie 17 zł (k. 7). Strony oświadczyły, że posiadają możliwości techniczne uczestniczenia w rozprawie zdalnej (pisma z 5 i 6 września 2022 r.- k. 19 i 21).
Zarządzeniem z 13 września 2022 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Olsztynie skierował sprawę do rozpoznania na rozprawie przy użyciu urządzeń technicznych, umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku (k. 25 i 26).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Decyzją z 10 września 2021 r. Kierownik BP zmienił wysokość premii zalesieniowej począwszy od 2016 r., przyznanej na podstawie decyzji z 9 marca 2020 r. nr [...], i ustalił kwotę tej premii w wysokości 9.652,60 zł, płatną corocznie przez okres 15 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia, oraz przyznał stronie pomoc na zalesienie z tytułu premii zalesieniowej w wysokości 9.652,60 zł za rok 2016 przyjmując, że powierzchnia objęta zobowiązaniem wynosi 8,00 ha.
Natomiast w uzasadnieniu uwzględnił w ramach omawianej płatności powierzchnię 7,66 ha i wyliczył: 7,66 ha x 1.190 zł/ha = 9115,40 zł. Podał, że pozostała powierzchnia zalesienia niekwalifikująca się zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 lub ust. 2 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2018 r. poz. 1312 ze zm.) wynosi: 0,34 ha x 1.580 zł/ha = 537,20 zł. Razem premia zalesieniowa wynosi 9.115,40 zł + 537,20 zł = 9.652,60 zł.
Na skutek odwołania beneficjenta Dyrektor ARiMR wydał 17 lutego 2022 r. decyzję kasatoryjną, która została następnie zaskarżona w drodze sprzeciwu do tut. sądu. WSA w Olsztynie wyrokiem z 28 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Ol 205/22 uchylił ww. decyzję.
Następnie Dyrektor ARiMR wydał zaskarżoną obecnie decyzję z 27 czerwca 2022 r.. Powołał w sentencji m.in. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a..
Organ odwoławczy uznał w uzasadnieniu prawidłowość ustaleń i oceny prawnej dokonanej przez Kierownika BP. Ocenił, że argumenty podniesione przez stronę w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny został ustalony prawidłowo. Nie został on podważony w skardze. Przeciwnie, to skarżący sprzeciwiał się dalszemu prowadzeniu postępowania dowodowego. Jego sprzeciw od decyzji kasacyjnej organu odwoławczego został uwzględniony przez sąd. Tym rozstrzygnięciem jest również związany Sąd rozpoznający tę sprawę. A zatem brak jest podstaw do kontestowania wyników kontroli administracyjnej. Jej rezultaty zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, pomoc na zalesienie została przyznana do powierzchni 8 ha. A zatem nie została ona zmniejszona w stosunku do złożonego wniosku. Natomiast zróżnicowana jest stawka premii zalesieniowej. To zróżnicowanie wynika ze statusu gruntów, na których zostało dokonane zalesianie.
Wysokość stawek pomocy na zalesienie w przypadku gruntów niekwalifikujących się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynosi 1 580 zł, natomiast w przypadku gruntów kwalifikujących się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynosi 1 190 zł/ha.
W konsekwencji należy uznać, że kwestią sporną nie była powierzchnia gruntów przeznaczonych na zalesianie. Natomiast kwestią sporną była kwalifikacja tych gruntów, mając na względzie powołane przepisy prawa materialnego.
W związku z powyższym organ I instancji przeprowadził ponowną kontrolę spornej powierzchni. W raporcie z 19 kwietnia 2019 r. powierzchnię zalesienia ustalono na poziomie 8,00 ha. Przy czym została ustalona powierzchnia zalesienia 7,76 ha na gruntach kwalifikujących się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Natomiast na powierzchni 0,34 ha zostało wykonane zalesienie, ale są to grunty niekwalifikujące się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Wysokość stawek pomocy na zalesienie w przypadku gruntów niekwalifikujących się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynosi1 580 zł, natomiast w przypadku gruntów kwalifikujących się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wynosi 1 190 zł/ha.
W rozpoznanej sprawie Kierownik BP zmienił wysokość premii zalesieniowej począwszy od 2016 r., przyznanej na podstawie decyzji z 9 marca 2020 r. nr [...], i ustalił kwotę tej premii w wysokości 9.652,60 zł, płatną corocznie przez okres 15 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia, oraz przyznał stronie pomoc na zalesienie z tytułu premii zalesieniowej w wysokości 9.652,60 zł za rok 2016 przyjmując, że powierzchnia objęta zobowiązaniem wynosi 8,00 ha. Natomiast w uzasadnieniu uwzględnił w ramach omawianej płatności powierzchnię 7,66 ha i wyliczył: 7,66 ha x 1.190 zł/ha = 9115,40 zł. A zatem uwzględnił grunty kwalifikujące się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W tym przypadku stawka wynosi 1 190 zł/ha .
Natomiast wyliczenie odnośnie 0,34 ha x 1.580 zł = 537,20 zł (gdzie 1.580 zł to stawka płatności określona w załączniku nr 4 do rozporządzenia zmieniającego).
A zatem odnośnie gruntów niekwalifikujących się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego stawka wynosi 1.580 zł/ha.
W sprawie ustalono, że powierzchnia zadeklarowana we wniosku wynosiła 8,00 ha. Natomiast przy ustaleniu stawki premii na zalesienie uwzględniono pomiary, z których wynikało, że do jednolitej płatności obszarowej, w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, powierzchnia wyniosła 7,66 ha. Do takiej też powierzchni zostały przyznane płatności JPO_L.
Natomiast stawka wyższa 1.580 zł/ha, odnośnie gruntów niekwalifikujących się na podstawie art. 32 ust. 2 lit. b ppkt ii rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 do jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, odnosi się do działki 0,34 ha.
W konsekwencji Organ poprawnie ustalił stan faktyczny. I w rezultacie prawidłowo wyliczył i ustalił wysokość premii za zalesienie.
W efekcie sąd nie podzielił zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Stan faktyczny został ustalony prawidłowo. Ma on oparcie w materiale dowodowym. Natomiast subsumpcja powołanych przepisów prawa materialnego odnosi się do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy. Natomiast powołane przepisy prawa materialnego były interpretowane i stosowane prawidłowo.
Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. .