I SA/Ol 405/24

I SA/Ol 405/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-12-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Anna Janowska
Katarzyna Górska /sprawozdawca/
Przemysław Krzykowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 138/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-14
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Stwierdzono wydanie oceny projektu  w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1079
art. 45 ust. 1, art. 56 ust. 7, art. 69 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Górska (sprawozdawca) sędzia WSA Anna Janowska Protokolant sekretarz sądowy Elżbieta Parda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi P. G. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Olsztynie z dnia 11 października 2024 r., nr OFE.7033.12.2024.AB w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w Olsztynie do ponownego rozpatrzenia podjętego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, 2) zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Olsztynie na rzecz P. G. kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Skarga P.G. (dalej: "wnioskodawca", "beneficjent" lub "skarżący") dotyczy odmowy uwzględnienia przez Wojewódzki Urząd Pracy w Olsztynie, będący Instytucją Organizującą Nabór (dalej: "ION" lub "organ"), protestu dotyczącego informacji organu z 22 sierpnia 2024 r. o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu, złożonego w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021-2027 (Program [...]), numer naboru: [...], zakres interwencji: "[...]", tytuł projektu: "[...]", okres trwania projektu: 1 października 2024 r. – 30 września 2025 r. (dalej: "wniosek", "wniosek o dofinansowanie").
W naborze obowiązywały m.in. następujące dokumenty: Regulamin wyboru Projektów dla działania 7.8 Integracja obywateli państw trzecich na rynku pracy (dalej: "Regulamin"), Instrukcja (merytoryczna) wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu współfinansowanego z EFS+ w ramach programu Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur (FEWiM) 2021-2027 (dalej: Instrukcja), Szczegółowy Opis Priorytetów Programu Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021-2027 (dalej: "SZOP FEWiM 2021-2027").
Jak wynika z treści wniosku, dofinansowaniem miał być objęty projekt obejmujący kompleksową aktywizację zawodową obywateli państw trzecich w celu wsparcia ich w procesie integracji na regionalnym rynku pracy. Projekt był skierowany do 100 osób, w tym 40 z Ukrainy i ukierunkowany na opracowanie/aktualizację indywidualnego planu działania dla każdego uczestnika, począwszy od wsparcia psychologicznego, prawnego, przez zaplecze translacyjne, konwersatoria, aż po asystę w wykonywaniu zawodu zgodnego z własnym wykształceniem lub zdobyciem nowych kwalifikacji, adekwatnych do potrzeb lokalnego rynku pracy wraz z asymilacją w środowisku lokalnej społeczności w okresie trwania projektu. We wniosku o dofinansowanie wydatki ogółem ustalono na kwotę 261.821,60 zł, w tym dofinansowanie w kwocie 183.275,12 zł.
Pismem z 22 sierpnia 2024 r. organ poinformował wnioskodawcę o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu z powodu braku uzyskania wymaganego minimum punktowego na poziomie co najmniej 60% punktów możliwych do otrzymania za dane kryterium. Z oceny tej wynika, że w poszczególnych kryteriach punktowych wniosek zdobył ogółem 54,5 pkt, tj.:
1/ Prawidłowość opisu grupy docelowej w kontekście sytuacji problemowej (średnia liczba punktów 7,5 pkt przy wymaganym min. 15 pkt)
2/ Zgodność celu projektu z celem szczegółowym wskazanym w SZOP FEWiM dla danego działania oraz adekwatność doboru i opisu wskaźników, źródeł oraz sposobu ich pomiaru (średnia liczba pkt 13 pkt przy wymaganym min. 9 pkt);
3/ Trafność doboru zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz racjonalność harmonogramu (średnia liczba pkt 14 pkt przy wymaganym min. 12 pkt);
4/ Prawidłowość budżetu projektu (średnia liczba pkt 9 pkt przy wymaganym min. 12 pkt);
5/ Doświadczenie wnioskodawcy i partnerów w zakresie realizacji projektu (średnia liczba pkt 6 przy wymaganym min. 6 pkt);
6/ Adekwatność potencjału wnioskodawcy i partnerów oraz sposobu zarządzania projektem (średnia liczba pkt 5 przy wymaganym min. 6 pkt);
W proteście beneficjent wniósł o uznanie jego zastrzeżeń do wszystkich ww. kryteriów punktowych i przekazanie do negocjacji kwestii, które wymagają uzupełnienia lub doprecyzowania we wniosku o dofinansowanie. Ocenił, że punktacja wniosku została obniżona na podstawie wątpliwych lub zbyt ogólnych informacji, które co do zasady nie powinny skutkować takim stanem rzeczy, lecz być przedmiotem negocjacji. Dodał, że część wskazań oceniających co do braków zapisów we wniosku została wyjaśniona wraz z ich umiejscowieniem w treści dokumentów aplikacyjnych.
Pismem z 11 października 2024 r. ION poinformowała beneficjenta o nieuwzględnieniu protestu i to pomimo podwyższenia średniej ocen do 58,5 pkt. Następnie odniósł się do poszczególnych kryteriów i podpunktów zakwestionowanych przez beneficjenta.
Kryterium 1. Prawidłowość opisu grupy docelowej w kontekście sytuacji problemowej, w tym:
a. uzasadnienie wyboru grupy docelowej w kontekście zdiagnozowanej sytuacji problemowej i barier uczestnictwa
Organ, odwołując się do Instrukcji, wskazał, że skarżący powinien opisać sytuację problemową dotyczącą grupy docelowej (osób lub podmiotów - o ile dotyczy) na obszarze realizacji projektu oraz podać cel projektu, określając go dokładnie, co umożliwi precyzyjne opisanie problemów, na które napotykają odbiorcy wsparcia. Podkreślił potrzebę unikania ogólnych sformułowań o sytuacji w województwie, niezwiązanych z grupą docelową przewidzianą do wsparcia ani obszarem realizacji projektu. Organ ocenił, że przedstawianie danych dotyczących całego kraju nie spełnia wymogów Instrukcji, gdyż sytuacja obywateli państw trzecich jest różna w poszczególnych regionach zamieszkiwania/przebywania. Zdaniem organu opis grupy docelowej przedstawiony we wniosku jest na tyle neutralny, że mógłby pasować do dowolnego obszaru realizacji projektu, co nie powinno mieć miejsca przy diagnozie szczegółowo i rzetelnie przeprowadzonej. Organ nie zgodził się przy tym z zaproponowanym przez wnioskodawcę rozwiązaniem, że brakujące informacje powinny być możliwe do uzupełnienia na etapie negocjacji, bowiem diagnoza sytuacji problemowej to kluczowa informacja w projekcie nie może być poddana korekcie.
Organ jako prawidłowe uznał ponadto stanowisko oceniających, że we wniosku brak jest informacji stanowiących podstawę określenia barier uczestnictwa i sposobu ich niwelowania. Wskazał przy tym na nieprzedstawienie przez wnioskodawcę wystarczających informacji dotyczących badań własnych w tym zakresie. Uznał, że odwoływanie się do badań prowadzonych w obszarze zatrudnienia obcokrajowców w Polsce, przeprowadzonych np. przez GUS, Eurostat, Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej, jest nieadekwatne dla grupy docelowej z danego obszaru.
b. opis istotnych cech uczestników (osób lub podmiotów), którzy zostaną objęci wsparciem, w tym potrzeb uczestników w kontekście planowanego wsparcia
ION podtrzymała zarzuty oceniających dotyczące nieuwzględnienia w opisie istotnych cech uczestników projektu takich jak ich status na rynku pracy. Brak tej informacji ma bezpośrednie powiązanie z przyjętą wartością wskaźnika rezultatu: Liczba osób pracujących, łącznie z prowadzącymi działalność na własny rachunek, po opuszczeniu programu. Zgodnie z Listą Wskaźników Kluczowych 2021-2027 - EFS+ do tego wskaźnika wlicza się osoby bezrobotne lub bierne zawodowo w momencie przystępowania do projektu, które po uzyskaniu wsparcia EFS+ podjęły zatrudnienie. Stąd też zawarcie we wniosku informacji odnośnie planowanej liczby uczestników o statusie bezrobotnych/biernych zawodowo jest niezbędne do oceny prawidłowości przyjętych założeń.
Jako prawidłowe organ ocenił także zarzuty oceniających dotyczące zbyt ogólnego opisu grupy docelowej, z pominięciem takich cech jak: wiek, staż pracy, wykształcenie. Zgodnie z Instrukcją w tej części wniosku należy umieścić informacje odnośnie do planowanej liczby osób oraz podmiotów objętych wsparciem, a także strukturę grupy docelowej, która powinna wynikać z analizy sytuacji na rynku pracy. Zawarcie we wniosku jedynie zapisu, że "wsparcie jest kierowane do obywateli państw trzecich, którzy przebywają w PL legalnie oraz deklarują podjęcie lub kontynuację zatrudnienia na terenie woj. warmińsko-mazurskiego" nie wyczerpuje wymogów Instrukcji. Za zasadne organ uznał natomiast zastrzeżenia wnioskodawcy co do zarzutu Oceniającego II w zakresie braku zgodności grupy docelowej z kryteriami przyjętymi w naborze. Stwierdził bowiem, że we wniosku zawarte zostały informacje dotyczące legalności pobytu i zatrudnienia na terenie PL. W tych okolicznościach zwiększono liczbę przyznanych punktów przez Oceniającego II z 3 do 4 w podpunkcie b.
Organ podtrzymał natomiast zarzut Oceniającego II dotyczący braku uzasadnienia, dlaczego większość uczestników projektu mają stanowić mężczyźni. Organ podał, że z opisu zawartego we wniosku nie wynika, że we wskazanych w nim branżach zatrudnienie zdominowane jest przez obcokrajowców płci męskiej. Praca w tych branżach ma szeroki zakres, stąd też bez przedstawienia odpowiednich danych obrazujących strukturę zatrudnienia w nich m.in. obywateli państw trzecich, nie można potwierdzić przyjęcia grupy docelowej o takim udziale mężczyzn.
c. opis sposobu rekrutacji uczestników projektu
Zdaniem ION zasadne są także zarzuty Oceniających dotyczące opisu sposobu rekrutacji uczestników projektu w zakresie:
- braku uwzględnienia specyficznych kanałów dotarcia do obywateli państw trzecich (organ stwierdził, że argumenty wnioskodawcy dotyczące zawiązania partnerstwa z podmiotem reprezentującym obcokrajowców w Polsce nie znajdują odzwierciedlenia w opisie przydzielonych partnerowi zadań na tym etapie);
- braku informacji o przygotowaniu dokumentów rekrutacyjnych w językach innych niż polski oraz języku zrozumiałym dla migranta;
- braku informacji o weryfikacji czy dany uczestnik projektu nie otrzymuje jednocześnie wsparcia w więcej niż jednym projekcie dofinansowanym ze środków EFS+ z zakresu aktywizacji społeczno-zawodowej oraz czy nie jest wpisany na liście sankcyjnej zamieszczonej na stronie internetowej MSWiA;
- zaplanowania rekrutacji na dwa miesiące przed rozpoczęciem realizacji projektu;
- rozbieżności w opisie grupy docelowej a kryteriami rekrutacyjnymi w zakresie deklaracji uczestników co do podjęcia lub kontynuowania zatrudnienia;
- braku właściwego opisu procesu rekrutacji uwzględniającego zgodnie z Instrukcją "planowane działania informacyjno-promocyjne, np. środki/metody przekazu umożliwiające dotarcie z informacją o projekcie do potencjalnych odbiorców wsparcia, w tym osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności";
- braku w formularzu rekrutacyjnym pytania o szczególne potrzeby osób z niepełnosprawnościami;
- przyjęcia kryterium kolejności zgłoszeń, które w ocenie organu nie gwarantuje pomocy osobom znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy;
- braku kryteriów pozyskania do projektu osób bezrobotnych/biernych zawodowo, których udział w określonej liczbie niezbędny jest dla osiągnięcia założonej wartości docelowej wskaźnika: Liczba osób pracujących, łącznie z prowadzącymi działalność na własny rachunek, po opuszczeniu programu;
- braku wymogu złożenia przez uczestników projektu zaświadczenia od pracodawcy potwierdzającego zatrudnienie;
- hasłowego ujęcia we wniosku opisu sposobu zapewnienia zasady równości kobiet i mężczyzn oraz zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami, co jest sprzeczne z pkt 8.6 Instrukcji oraz załącznikiem 1 do Wytycznych dotyczących realizacji zasad równościowych w ramach funduszy unijnych na lata 2021-2027.
Organ jako zasadne ocenił natomiast zastrzeżenia wnioskodawcy do uwagi Oceniającego I dotyczącej braku wskazania dokumentów źródłowych na podstawie których beneficjent zweryfikuje: pochodzenie, legalność pobytu, ochronę czasową po agresji Rosji na Ukrainę. W tym zakresie organ zwiększył liczbę przyznanych punktów przez Oceniającego I z 2 do 3 w podpunkcie c.
Kryterium 2. Zgodność celu projektu z celem szczegółowym wskazanym w SZOP FEWiM 2021-2027 dla danego działania oraz adekwatność doboru i opisu wskaźników, źródeł oraz sposobu ich pomiaru, w tym:
c. wskazanie sposobu pomiaru wskaźników, w tym źródeł danych (dokumentów) i momentu (częstotliwości) pomiaru
Organ potwierdził stanowisko oceniających co do obniżenia punktacji o 2 pkt z powodu braku wskazania sposobu monitorowania niektórych wskaźników, dotyczących, takich, jak liczba obiektów dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnościami; liczba projektów, w których sfinansowano koszty racjonalnych usprawnień dla osób z niepełnosprawnościami; liczba osób z niepełnosprawnościami objętych wsparciem w programie; liczba osób należących do mniejszości, w tym społeczności marginalizowanych takich jak Romowie, objętych wsparciem w programie; liczba osób w kryzysie bezdomności lub dotkniętych wykluczeniem z dostępu do mieszkań, objętych wsparciem w programie. Podniósł, że zgodnie z Instrukcją: "w tym polu należy określić źródło danych (dokumenty) do pomiaru danego wskaźnika (np. listy obecności, zaświadczenia, certyfikaty, dyplomy, protokoły odbioru, programy szkoleń, dzienniki zajęć, umowy stażowe, zakresy zadań, deklaracje uczestnictwa, formularze zgłoszeniowe, diagnozy, Indywidualne Plany Działania, ewidencja środków trwałych, spisy wyposażenia, sprawozdania, raporty, faktury, rachunki, itp.), moment (częstotliwość) pomiaru (...)". Stwierdził, że podlega to ocenie na etapie wyboru projektu, nawet jeśli wniosek na ten moment nie przewiduje działań służących realizacji wszystkich wskaźników.
Kryterium 3. Trafność doboru zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz racjonalność harmonogramu, w tym:
a. szczegółowy opis i uzasadnienie potrzeby realizacji zadań
Organ zaaprobował stanowisko oceniających co do braku we wniosku jednoznacznych zapisów potwierdzających monitorowanie przez wnioskodawcę zapotrzebowania wśród pracodawców na zatrudnienie obywateli państw trzecich. Podał, że wnioskodawca w proteście wskazuje na zapisy zawarte m.in. w zadaniu 12. Pośrednictwo pracy czy zadaniu 15. Coaching zawodowy, które w jego opinii świadczą o spełnieniu ww. wymogu. Organ zauważył jednak, że według Regulaminu (str. 12) monitorowanie powinno przebiegać pod kątem zaplanowania interwencji, mających ścisły związek z rzeczywistym zapotrzebowaniem na określone kwalifikacje i umiejętności na regionalnym lub lokalnym rynku pracy. Zatem monitorowanie to nie powinno skupiać się tylko na znalezieniu pracodawców wyrażających chęć zatrudnienia obywateli państw trzecich, ale na wcześniejszym ustaleniu jakich kwalifikacji i umiejętności oczekują, by zatrudnienie to było efektywne. Organ uznał, że zapisy we wskazanych przez wnioskodawcę zadaniach dotyczą znalezienia miejsc pracy zgodnych z kwalifikacjami i kompetencjami wspieranej osoby czy indywidualnej pomocy w znalezieniu właściwego stanowiska pracy. Nie wskazano jednak we wniosku, by prowadzony był ciągły monitoring potrzeb pracodawców, tak by wsparcie oferowane w projekcie umożliwiało w pierwszej kolejności nabycie kwalifikacji/kompetencji zgodnych z zapotrzebowaniem rynku, bądź eliminowało inne przeszkody w zatrudnieniu, na które w przypadku tej grupy zwracają uwagę pracodawcy.
Zdaniem ION, choć słuszne są zarzuty wnioskodawcy, że we wniosku można odnaleźć informacje dotyczące wymiaru wsparcia w ramach zadań 2 i 3 (w uzasadnieniu kosztów) oraz kto odpowiada za realizację tych zadań (m.in. budżet), to jednak we wniosku nie wyjaśniono z czego wynika zaplanowana liczebność grup skierowanych na to zadanie. Organ podtrzymał uwagę obu oceniających, że we wniosku brak jest informacji, z czego wynika przyjęta liczba uczestników poszczególnych form wsparcia oraz dotyczących organizacji poszczególnych form wsparcia. Zaznaczył, że elementy te powinny wynikać m.in. ze zdiagnozowanych potrzeb i barier określonych na etapie opisu sytuacji problemowej. Podał, że zgodnie z Instrukcją "opis zadań we wniosku powinien uwzględniać spójność i trafność doboru planowanych zadań w kontekście ich zgodności z SZOP FEWiM 2021-2027 i Regulaminem, a także w kontekście sytuacji problemowej w projekcie, barier, specyficznych potrzeb grupy docelowej, celu projektu, wskaźników produktu i rezultatu, obszaru na jakim realizowany jest projekt oraz innych istotnych uwarunkowań w projekcie". Dodał, że wyjaśnienia przedstawione w proteście należało zawrzeć we wniosku na potwierdzenie przyjętej strategii planowania wsparcia.
Organ jako prawidłowe uznał także uwagi Oceniającego I dotyczące: niespójności w opisie zadań, braku szczegółowych informacji odnośnie organizacji wsparcia, nieuwzględnienia w budżecie wszystkich kosztów, o których mowa w opisie zadań. W opinii organu wszystkie te uwagi wiążą się z oceną prawidłowości przyjętych założeń projektowych, a konieczność ich umieszczenia wynika z Instrukcji, co ostatecznie powinno umożliwić ocenę przyjętych założeń w całym projekcie, tak by nie budziły one żadnych wątpliwości.
Przychylił się także do stanowiska Oceniającego II o uznaniu za niekwalifikowalne zadania 17 Spotkanie z Okazji Dnia Migranta, które według wnioskodawcy może być właściwą odpowiedzią na zdiagnozowane bariery uczestników projektu pomimo, że nie stanowi formy aktywizacji zawodowej. Organ podkreślił, że nie jest to wsparcie ukierunkowane na aktywizację zawodową uczestników, co jest kluczowym warunkiem kwalifikującym je do realizacji w ramach naboru. Dodał, że w Regulaminie wyszczególniono szereg dopuszczalnych form wsparcia, które mają wpływ na efektywność zawodową uczestnika, a spotkanie z Okazji Dnia Migranta takiego celu nie realizuje. Organ uznał zatem, że pomimo słuszności niektórych zarzutów wnioskodawcy brak jest podstaw do podwyższenia punktacji w podpunkcie a.
b. racjonalność harmonogramu
c. uzasadnienie wyboru Partnerów do realizacji poszczególnych zadań
Organ podzielił zarzut Oceniającego I, że we wniosku brak jest uzasadnienia wyboru partnera do realizacji zadania 3, z czym nie zgadza się wnioskodawca argumentując ten fakt uzasadnieniem wyboru partnera do realizacji całego projektu. Podał, że zgodnie z Instrukcją "w przypadku realizacji danego zadania w całości lub częściowo przez Partnera/-ów projektu należy uzasadnić potrzebę jego/ich zaangażowania do realizacji konkretnego zadania oraz opisać jego/ich obowiązki w ramach zadania". Dodał, że w odniesieniu do zakresu obowiązków powierzonych partnerowi, wnioskodawca powinien przedstawić szczegółowe uzasadnienie jego zaangażowania w tym zakresie, wskazując na adekwatne do tego doświadczenie, co stanowi podstawę oceny przyjętego podziału obowiązków pomiędzy Partnerami, a tym samym ocenę zasadności zawiązanego partnerstwa.
Kryterium 4. Prawidłowość budżetu projektu, w tym:
a. racjonalność (zgodność ze stawkami rynkowymi i specyfiką projektu) oraz efektywność wydatków projektu (zasada uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów), kwalifikowalność wydatków (w tym w szczególności niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celu)
Organ uznał za zasadne zarzuty oceniających dotyczące niespójności kwot poszczególnych pozycji w budżecie projektu z wartościami wskazanymi w uzasadnieniu poszczególnych wydatków. Podał, że w proteście wskazano na brak konkretnych argumentów potwierdzających słuszność tych uwag. Organ podkreślił jednak, że oceniający jasno wskazują na brak spójności kwot poszczególnych pozycji z ich uzasadnieniem, co uzasadnia argument wskazujący na brak możliwości oceny przyjętego budżetu jako prawidłowo sporządzonego. W Instrukcji wskazano natomiast, że "tworząc budżet należy pamiętać o: poprawności uzasadnień wydatków, co oznacza, że uzasadnienie kosztów stanowi punkt odniesienia dla kwot wskazanych w budżecie projektu. Zatem wszelkie nieścisłości w tej kwestii, a we wniosku dotyczą one wszystkich wydatków, rzutują w opinii organu na ocenę racjonalności i efektywności budżetu. Ponadto za niekwalifikowalne organ uznał koszty związane z realizacją zadania 17. Spotkanie z Okazji Dnia Migranta, wskazując, że zadanie to nie wpisuje się w formy wsparcia możliwe do zaoferowania w projekcie, gdyż nie ma ono na celu aktywizacji zawodowej.
b. poprawność uzasadnień wydatków (o ile dotyczy)
Organ uznał zasadność uwagi zawartej w proteście o dopuszczalności ujęcia uzasadnienia wydatków dla poszczególnych zadań w jednej pozycji. Z tego powodu zwiększył liczbę przyznanych punktów przez Oceniającego I z 2 do 4 w podpunkcie b. Nie znalazł natomiast podstaw do podwyższenia punktacji Oceniającego II pomimo że ten nie wskazał konkretnych zarzutów w ostatniej uwadze (nr 4), co skutkowało przyjęciem przez organ argumentów i wyjaśnień przedstawionych w tej kwestii w proteście. Wziął przy tym pod uwagę, że w tej części odjęto 2 punkty, a łącznie trzy uwagi Oceniającego II są zasadne. Zaznaczył, że wnioskodawca nie podważył pierwszej z nich, natomiast pozostałe dwie mają usprawiedliwione podstaw, gdyż:
- wyliczenia stypendiów są nieadekwatne do specyfiki szkoleń (szkolenia kilkudniowe) oraz grupy docelowej (osoby zatrudnione i pozostające bez zatrudnienia) podczas gdy w Regulaminie w zakresie kosztów stypendiów szkoleniowych można zauważyć, że wysokość stypendium zależy od statusu uczestnika na rynku pracy, jak i wymiaru szkolenia (godziny/liczba dni);
- bez wskazania we wniosku wymiaru zatrudnienia pośrednika pracy nie można zweryfikować przyjętej wysokości jego wynagrodzenia.
c. techniczna poprawność wypełnienia budżetu projektu, w tym poziom kosztów pośrednich, poziom i prawidłowość wkładu własnego, poziom i prawidłowość cross-financingu (o ile dotyczy), pomoc publiczna/pomoc de minimis (o ile dotyczy)
ION nie znalazła podstaw do podważenia zarzutu Oceniającego I dotyczącego wysokości wkładu własnego wnoszonego do projektu, jak również zarzutu Oceniającego II w zakresie braku zapisów w budżecie projektu odnoszących się do kosztów, które powinny zawierać nazwę towaru/usługi, liczbę jednostek, jednostkę miary, co poparto odpowiednim cytatem z Instrukcji.
Kryterium 5. Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów w zakresie projektu, w tym:
a. adekwatność doświadczenia Wnioskodawcy i Partnerów do zakresu realizacji projektu w zakresie tematycznym, na rzecz grupy docelowej, na określonym terytorium, opis i adekwatność potencjału społecznego Wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy)
Organ przyznał rację wnioskodawcy co do braku podstaw do obniżenia punktacji za doświadczenie w zakresie realizacji projektu i zwiększył liczbę przyznanych punktów przez Oceniającego I z 6 do 10. W pozostałym zakresie nie podzielił jednak natomiast stanowiska wnioskodawcy o zbyt ogólnym sformułowaniu zarzutu w tym zakresie przez Oceniającego II. Wskazał, że wnioskodawca planujący realizację projektu o zasięgu całego województwa powinien wykazać, jakie przedsięwzięcia zrealizował dotychczas w skali całego województwa. Opis doświadczenia partnera powinien uwzględniać tylko elementy istotnie świadczące o doświadczeniu w podanych 3 aspektach. Zaś, zdaniem organu, przedstawione we wniosku działania partnera w ograniczonym stopniu wiązały się z aktywizacją zawodową, co wpłynęło na obniżenie punktacji.
Kryterium 6. Adekwatność potencjału Wnioskodawcy i Partnerów (o ile dotyczy) oraz sposobu zarządzania projektem, w tym:
a. opis potencjału kadrowego planowanego do wykorzystania w ramach projektu oraz sposób zarządzania projektem
Organ podzielił zarzut oceniających, że kwestia doświadczenia specjalisty ds. rozliczeń i sprawozdawczości w realizacji projektów ryczałtowych nie stanowi dodatkowego atutu przy ocenie projektu rozliczanego na podstawie rzeczywiście poniesionych wydatków. Podał, że w Regulaminie rekomendowano zaangażowanie do realizacji projektu osoby posiadającej odpowiednie kwalifikacje/kompetencje i doświadczenie w zakresie prawa pracy z obywatelami państw trzecich. Kadra powinna więc posiadać doświadczenie w pracy z konkretną, ściśle zawężoną grupą odbiorców, lecz takich zapisów brakuje we wniosku. Wprawdzie w proteście wnioskodawca powołuje się na zaangażowanie do projektu Fundacji [...], której Prezes jest osobą pochodzenia ukraińskiego, jednak we wniosku nie ma szczegółowych zapisów o doświadczeniu, kompetencjach czy pochodzeniu tej osoby.
ION nie znalazła ponadto podstaw do uwzględnienia zastrzeżeń wnioskodawcy dotyczących:
- braku wskazania szacunkowego wymiaru zatrudnienia kadry merytorycznej, co jest sprzeczne z zapisem Instrukcji w świetle którego "należy opisać tylko kadrę merytoryczną (np. trener, nauczyciel, doradca zawodowy, opiekun stażysty, pedagog, psycholog, instruktor, itp.), która zostanie zaangażowana do realizacji projektu uwzględniając: (...), szacunkowy wymiar czasu pracy (wymiar etatu/liczbę godzin przypadających do przepracowania w danym okresie rozliczeniowym np. w miesiącu), (...)";
- nieuwzględnienia w kompetencjach kadry zarządzającej znajomości języka obcego, która jest elementem rekomendacji zawartej w Regulaminie;
- niespójności w zakresie doświadczenia specjalisty informatyka;
- wymagania od doradcy zawodowego doświadczenia w pracy z obywatelami państw trzecich a nie wykluczonymi społecznie;
- niskiej oceny kompetencji/kwalifikacji wymaganych od kierownika projektu.
b. opis wkładu rzeczowego oraz własnych środków finansowych planowanych do wykorzystania w ramach projektu
Organ podzielił stanowisko Oceniającego II, że brak własnego zaplecza lokalowego może stanowić argument przemawiający za obniżeniem punktacji. Pomimo tego, że jak podaje wnioskodawca Regulamin nie narzuca, by partnerstwo musiało dysponować pełnym zapleczem technicznym i lokalowym, to jednak w opinii organu nie można w ten sam sposób ocenić wnioskodawcy wykorzystującego w projekcie własne sale oraz wnioskodawcy wynajmującego pomieszczenia do projektu.
Podsumowując rozpatrzenie protestu organ podkreślił, że oceniający mają do dyspozycji tylko treści zawarte we wniosku i na tej podstawie dokonują oceny. Wywiódł, że obowiązkiem wnioskodawcy jest zamieszczenie wszystkich informacji przedstawiających szczegółowy opis planowanego wsparcia. Wszelkie nieścisłości, braki, itp. formułowane są jako uwagi w karcie oceny merytorycznej (KOM) i tym samym mają wpływ na przyznaną punktację. Zdaniem organu nieuprawnione jest twierdzenie wnioskodawcy, że wszystkie niejasności można wyjaśnić na etapie negocjacji bez obniżania punktacji w KOM, gdyż nabór wniosków ma formułę rankingową, gdzie o wyniku świadczy liczba przyznanych punktów. Wnioskodawca winien zatem przygotować wniosek spełniający wszystkie wymagania konkursowe zawarte w dokumentach wskazanych w Regulaminie.
W skardze wniesiono o uznanie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a także o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi. Zdaniem skarżącego oceniający, opierając się na dokumentach aplikacyjnych, w tym Regulaminie i Instrukcjach, na które powołują się zarówno w ocenie merytorycznej wniosku, jak i późniejszej ocenie protestu, stosują wybiórczą interpretację tych dokumentów do z góry obranej tezy. Następnie skarżący odniósł się do poszczególnych kryteriów i podpunktów oceny.
Kryterium 1. Prawidłowość opisu grupy docelowej w kontekście sytuacji problemowej, w tym:
pkt a. uzasadnienie wyboru grupy docelowej w kontekście zdiagnozowanej sytuacji problemowej i barier uczestnictwa
Skarżący zakwestionował stanowisko oceniających, że opis grupy docelowej oparty na dotychczasowych badaniach wskazanych w treści wniosku jest zbyt ogólnikowy i nie przystaje do obszaru realizacji projektu, tj. województwa warmińsko-mazurskiego. Stwierdził, że żadne ze wskazanych w treści wniosku kryteriów oceny sytuacji problemowej osób, do których skarżący zamierzał skierować wsparcie, nie wskazuje, że są to problemy tylko osób z innego województwa lub niewspółmierne do założeń regulaminowych projektu. Podkreślił, że zjawisko masowego napływu migrantów do Polski jest zjawiskiem stosunkowo nowym, stąd dostępne oficjalne badania w tym zakresie nie są tak obszerne i szczegółowe, jak oczekiwaliby oceniający. Zdaniem skarżącego nie stoi to jednak w sprzeczności z tym, że zdiagnozowane i opisane przez skarżącego trudności, z którymi borykają się osoby, mogące skorzystać ze wsparcia projektu, są realne i znajdują potwierdzenie w doświadczeniu skarżącego oraz partnera w projekcie - Fundacji [...]. Partner uczestniczy w codziennym życiu swoich podopiecznych i odmawianie mu wiedzy w zakresie ich rzeczywistych potrzeb i własnych celów statutowych jest w opinii skarżącego nieuprawnione.
Odnośnie do uwagi oceniających, że "wsparcie ma odpowiadać na potrzeby pracodawców" skarżący uznał, że warunek ten znajduje odzwierciedlenie we wniosku, w którym podano: "wnioski, które zostały przedstawione w opisie grupy docelowej, propozycje szkoleń, które przewidują działalność w obszarach Inteligentnych Specjalizacji są zindywidualizowanym rozwiązaniem uwzględniającym potrzeby pracowników z państw trzecich i potrzeb pracodawców na Warmii i Mazurach". Ocenił, że prawidłowo zdiagnozowana sytuacja problemowa oraz ocena potrzeb pracodawców w regionie objętym wsparciem pozwoliła na zaproponowanie konkretnych rozwiązań w formie szkoleń, warsztatów, pomocy w rozwijaniu umiejętności potrzebnych i oczekiwanych.
Zdaniem skarżącego we wniosku wskazano także informacje stanowiące podstawę określenia barier i sposobu ich niwelowania, które wynikają bezpośrednio z trudności opisanych w części "opis sytuacji problemowej" i korespondują z wnioskami przedstawionymi przez partnera ze spotkań z potencjalnymi uczestnikami projektu. Skarżący zaznaczył, że konsekwentnie wskazuje sposoby niwelowania barier, proponując rozwiązania uwzględniające potrzeby i ograniczenia potencjalnych uczestników projektu, np. zapewniając opiekę osobom pozostającym pod opieką uczestników projektu, sugeruje organizację zadań w weekendy, kompleksowo odnosi się do wsparcia translacyjnego (także dokumentacji, dyplomów, lekcji językowych). Stwierdził, że skoro wniosek o dofinansowanie jest spójnym narzędziem aplikacyjnym to nie trzeba powielać w nim informacji.
b. opis istotnych cech uczestników (osób lub podmiotów), którzy zostaną objęci wsparciem, w tym potrzeb uczestników w kontekście planowanego wsparcia
Skarżący podał, że we wniosku (str. 8) wskazano sposób pomiaru, lecz oceniający dostrzegają problem w "możliwości ich weryfikacji w kontekście przyjętych w projekcie założeń". Nie wskazują jednak na czym miałaby one polegać, jakie inne dokumenty zostałyby uznane za wystarczające. Zdaniem skarżącego ewentualne doprecyzowania w tym zakresie są możliwe także na etapie negocjacji i nie skutkują negatywną oceną wniosku.
Ponadto skarżący podtrzymał zastrzeżenia co do zarzutu oceniających dotyczącego niewystarczającego opisania grupy docelowej. Podał, że we wniosku ("sytuacja problemowa", "bariery", "cel projektu") wskazał strukturę grupy charakteryzując: płeć, wykształcenie, metodę zatrudnienia, sytuację finansową, wiek a nawet status na rynku pracy, a także określił poziom wskaźników, które zamierza osiągnąć. Stwierdził, że taki sposób ujęcia jest zgodny z Instrukcją i Regulaminem. Wywiódł przy tym, że wniosek o dofinansowanie jako dokument należy interpretować całościowo i w oparciu o środowisko prawne konkursu.
Jako nieadekwatną skarżący postrzegł także ocenę o braku argumentacji proporcji mężczyzn do kobiet. Podał, że poza odesłaniami do specyficznych branż, w których pracują potencjalni uczestnicy projektu we wniosku stwierdzono, że: "Fundacja [...] wskazuje, że wśród grupy docelowej liczną część mogą stanowić kobiety samodzielnie wychowujące dzieci lub sprawujące opiekę nad osobą zależną (choćby ze względu na objęcie pomocą osób z Ukrainy)". Powyższe w opinii skarżącego znajduje odzwierciedlenie w szacunkowych liczbach, wskazujących, ile kobiet, ilu mężczyzn będzie objętych wsparciem, zaproponowanym harmonogramem spotkań (weekendy, opieka nad osobami zależnymi).
c. opis sposobu rekrutacji uczestników projektu
Skarżący zakwestionował zarzut oceniających dotyczący braku informacji wskazujących, że dokumenty rekrutacyjne tworzone będą w języku zrozumiałym dla migrantów oraz uwagę, że wsparcie translatoryjne nie wyczerpuje oczekiwań oceniających jako umożliwiające skuteczną komunikację z uczestnikami. Zauważył bowiem, że we wniosku wskazano zadania, w których będzie wykorzystywany tłumacz przysięgły, kursy języka polskiego. Wyjaśnił, że dysponuje rozwiązaniami technicznymi, które pozwalają na skanowanie dokumentu i tłumaczenie go w czasie rzeczywistym, gdyby zaszła potrzeba tłumaczenia formularza rekrutacyjnego na język rzadko spotykany. Podał, że wielu szkoleniowców oferuje prowadzenie zadań, terapii, doradztwa prawnego, szkoleń w języku obcym, jednak dobór kadry musi wynikać z prawidłowo zdiagnozowanych potrzeb. Zdaniem skarżącego rekrutacja nie jest zagrożona z powodu braku na tym etapie tłumacza przysięgłego, ponieważ formularze te muszą być skonstruowane w sposób prosty, pozwalający na skomunikowanie się z uczestnikiem i poznanie jego potrzeb.
Odnośnie do zarzutu braku we wniosku wyartykułowania potrzeby weryfikacji czy uczestnik nie otrzymuje jednocześnie wsparcia w więcej niż jednym projekcie EFS+ skarżący podał, że okoliczność ta jest częścią wykonawczą projektu. Wskazał, że na etapie realizacji beneficjent jest zobligowany do monitorowania uczestników projektu w systemie kontrolnym. Podkreślił, że zna ryzyko realizacyjne i ma pełną świadomość, że jeśli uczestnik bierze udział w innym projekcie, jest wpisany na listę sankcyjną bądź w inny sposób nie spełnia wymogów formalnych uczestnictwa, to na skarżącym jako beneficjencie ciąży odpowiedzialność za wykluczenie go z projektu i zrekrutowanie w to miejsce innego uczestnika, który spełnia założenia projektowe.
Ponadto skarżący zauważył, że oceniający z jednej strony odmawiają mu prawa do nieformalnych spotkań z potencjalnymi uczestnikami projektu, przekazywania informacji o planowanych formach wsparcia, a z drugiej stawiają zarzut o braku rozeznania wśród zaplanowanej grupy docelowej. Uznał także, że oceniający w nieuprawniony sposób wskazują na braki odnośnie do pytania o "szczególne potrzeby osób z niepełnosprawnościami". Wyjaśnił, że użyty we wniosku o dofinansowanie zwrot "w szczególności" nie jest spisem enumeratywnym, zaś w treści zadań wyraźnie podano, że zostaną wynajęte sale w województwie warmińsko-mazurskim, tak aby uczestnicy nie musieli dojeżdżać, zapewniające dostęp dla osób z niepełnosprawnościami (windy, platformy, odpowiednie oznakowanie, odpowiednia toaleta). Natomiast działania w ramach diagnozy będą uwzględniały potrzeby i ograniczenia osób niepełnosprawnych. Skarżący zauważył, że choć Regulamin w zakresie standardów dostępności dla osób niepełnosprawnych wymienia rekomendacje ("między innymi") oraz pogrubioną czcionką odnosi się do pytania o specjalne potrzeby, to jednak nie wymaga dołączenia do wniosku o dofinansowanie wzoru formularza rekrutacyjnego. Stwierdził zatem, że bez znajomości treści tego formularza oceniający nie może formułować zarzutu braku pytania o "szczególne potrzeby osób z niepełnosprawnościami".
Skarżący nie zgodził się również z oceną, że zaproponowany sposób rekrutacji nie jest skuteczny w dotarciu do osób najbardziej potrzebujących wsparcia. Podkreślił, że z jednej strony Regulamin nakłada na beneficjenta obowiązek wyróżnienia wspólnych cech potencjalnych uczestników danego projektu, z drugiej zaś nie wszyscy, którzy potrzebują pomocy, chcą z niej skorzystać. Wywiódł, że wysokość alokacji pozwala umieścić w projekcie różne pomysły beneficjentów na udzielanie wsparcia. Skarżący w zaproponowanym projekcie przedstawił rozwiązania w zakresie nostryfikacji dyplomów, tłumaczeń przysięgłych dokumentów, kursów językowych, warsztatów podnoszących zdolności adaptacyjne i zawodowe, szkolenia i doradztwo zawodowe, wparcie prawne, spotkania mentoringowe. W pierwszym zadaniu dokonuje diagnozy zindywidualizowanych potrzeb uczestnika, aby zgodnie z opracowanym Indywidualnym Planem Działania móc pokierować dalsze wsparcie, a zatem zakłada wnikliwe i pogłębione rozpoznanie potrzeb grupy docelowej. Zdaniem skarżącego przedstawione szerokie spojrzenie na potrzeby potencjalnych uczestników i zaproponowanie konkretnych rozwiązań świadczy o dobrym rozeznaniu określonej we wniosku grupy docelowej.
Kryterium 2. Zgodność celu projektu z celem szczegółowym wskazanym w SZOP FEWiM 2021-2027
Skarżący podtrzymał stanowisko wyrażone w proteście, że brak szczegółowych opisów wskaźników dotyczących grup, które nie są objęte wsparciem, nie powinien skutkować obniżeniem oceny, szczególnie gdy projekt odnosi się do innych, jasno określonych grup docelowych.
Kryterium 3. Trafność doboru zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz racjonalność harmonogramu, w tym: a. szczegółowy opis i uzasadnienie potrzeby realizacji zadań
Zdaniem skarżącego ocena, że oferty pracy nie mają odniesienia do ciągłego monitoringu jest nieadekwatne do rzeczywistości tak projektowej, jak i zatrudnieniowej. Podniósł, że jeśli w diagnozie (zadanie nr 1) uczestnik projektu wykazuje zainteresowanie i zdolności w zakresie umiejętności cyfrowych (kluczowe są oba elementy), to jedną z form wsparcia mogą być szkolenia cyfrowe. Natomiast monitorowanie rynku i ofert pracy (tj. wyartykułowanych potrzeb pracodawców) skutkuje rozeznaniem na zapotrzebowanie na pracowników ze skonkretyzowanymi kwalifikacjami lub umiejętnościami. Dopiero wyznaczenie stycznych obu obszarów pozwala w opinii skarżącego zaproponować konkretne oferty przeznaczone dla każdego uczestnika, który jest tym zainteresowany.
Kryterium 4. Prawidłowość budżetu projektu, w tym: c. techniczna poprawność wypełnienia budżetu
Skarżący podał, że system aplikacyjny SOWA posiada funkcję sprawdzania błędów, w tym błędów wyliczeń i w przypadku nieprawidłowo wyliczonego wkładu własnego informuje o poziomie procentowym. Stwierdził, że skoro zaprojektowany przez ION system po wyliczeniu wkładu własnego w podsumowaniu budżetu (vide: strona 46,47) wskazuje na poziom regulaminowy, to nie ma podstaw do obniżania punktacji w tym zakresie i obciążania skarżącego konsekwencjami dopuszczonych przez ION rozwiązań informatycznych.
Kryterium 5. Doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów w zakresie realizacji projektu
Skarżący wywiódł, że założenia dotyczące partnerstwa są oparte o uzupełnianie się potencjałów zarówno finansowego, jak i wynikającego z doświadczenia. Stwierdził zatem, że nie można partnerstwa oceniać bez wzglądu na tę prawidłowość, gdyż uchybia to celowości zawierania kooperacji projektowej.
Kryterium 6. Adekwatność potencjału, w tym:
a. opis potencjału kadrowego
Skarżący podtrzymał zastrzeżenia podniesione w proteście. Zauważył, że w tej sprawie potencjał partnera wnioskodawcy (Fundacji [...]) został zakwestionowany podczas gdy w tym samym konkursie fundacja ta, pełniąc także rolę partnera z innym wnioskodawcą otrzymała dofinansowanie.
b. opis wkładu rzeczowego
Skarżący zakwestionował ocenę o braku posiadania przez partnerstwo zaplecza technicznego, w tym lokalowego. Podał, że zarówno we wniosku (str. 61), jak i w proteście wskazano, że partnerstwo dysponuje własnym zapleczem lokalowym, co jednak zostało pominięte w rozważaniach oceniających.
Podsumowując skarżący stwierdził, że ocena wniosku i protestu została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy z naruszeniem procedury wyboru projektów. Wskazał, że punktacja wniosku została obniżona na podstawie wątpliwych lub zbyt ogólnych informacji, które co do zasady nie powinny skutkować obniżeniem punktacji lecz być przedmiotem negocjacji. Natomiast część wskazań oceniających co do braków zapisów we wniosku została wyjaśniona wraz z ich umiejscowieniem w treści dokumentów aplikacyjnych. Skarżący za konieczne uznał zatem podtrzymanie zastrzeżeń względem oceny wniosku o dofinansowanie sformułowanych uprzednio w proteście
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Złożony przez skarżącego wniosek o dofinansowanie rozpatrywany był w oparciu o przepisy ustawy wdrożeniowej tj. ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz.U. poz. 1079). Z art. 73 ust. 8 pkt 1 lit.a tej ustawy wynika, że w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. W postępowaniu sądowym badane jest, czy został zachowany tryb postępowania określony przepisami prawa i kryteriami wyboru projektów zawartymi w przepisach i stosownych regulaminach konkursowych. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, sąd bada, czy miały one wpływ na wynik oceny. Sąd nie ocenia ponownie wniosku o dofinansowanie.
Zasady wyboru projektów do dofinasowania określa art. 45 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Z przepisów tych wynika, że ocena wyboru projektów powinna zostać dokonana w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Rolą sądu jest zbadanie, czy wybór projektu został dokonany z poszanowaniem ww. zasad. Rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Z tym wszakże zastrzeżeniem, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu wyboru projektów. Zatem sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez komisję oceny projektów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 13 września 2017 r. I SA/Ol 380/17, CBOSA). Podkreślić przy tym należy, że sąd nie jest kolejną, trzecią instancją badającą poprawność wniosku, lecz dokonuje kontroli prawidłowości oceny działania organu. Może zatem sąd stwierdzić, czy ocena wniosku dokonana w ramach przeprowadzonego konkursu, dokonana została w sposób zgodny z obowiązującą organ procedurą.
W sprawach spornych w zakresie oceny wniosku o dofinansowanie istotny jest także art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, wskazujący zakres dokumentów tworzących normy służące ocenie projektu zgłoszonego do dofinansowania. W zakresie tym mieści się dokumentacja sporządzona na potrzeby konkursu, podlegająca udostępnieniu na zasadach zawartych w ustawie wdrożeniowej.
W art. 42 ustawy wdrożeniowej przyjęto, że wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów może zostać wybrany do dofinansowania. W celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zaś warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom (art. 50 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej).
Przepis art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej dopuszcza możliwość uzupełnienia lub poprawienia wniosku o dofinansowanie projektu na wezwanie właściwej instytucji i w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Obowiązuje przy tym zasada równego traktowania wnioskodawców w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie.
W procesie wyłaniania projektu do dofinansowania istotną rolę odgrywa regulamin wyboru projektów wraz z załącznikami. Regulamin ten, zgodnie z art. 51 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej określa m.in.: kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów, maksymalny, dopuszczalny poziom dofinansowania projektu, kryteria wyboru projektów, wskazanie sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz jego opis, właściwy system teleinformatyczny, w którym można złożyć wniosek o dofinansowanie projektu, oraz sposób dostępu do formularza wniosku o dofinansowanie projektu, termin składania wniosków o dofinansowanie projektu, załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu, o ile wymagane jest ich złożenie, oraz sposób, formę i termin ich przedłożenia, zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie wniosków o dofinansowanie projektu, sposób komunikacji między wnioskodawcą a właściwą instytucją, opis procedury oceny projektów, w tym wskazanie, czy ocena jest podzielona na etapy, informację o przysługujących wnioskodawcy środkach odwoławczych oraz instytucjach właściwych do ich rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie obowiązywał Regulamin wyboru projektów Działanie 7.8 Integracja obywateli państw trzecich na rynku pracy. Na str.50 tego regulaminu podano, że ION poinformuje pisemnie wnioskodawcę o negatywnej ocenie wniosku. Zaś na str.12 podano, że ION pisemnie poinformuje wnioskodawcę o wyniku rozpatrzenia protestu.
Na podstawie art. 53 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej instytucja w celu dokonania oceny projektów powołuje komisję oceny projektów (dalej: "KOP") oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów.
Zgodnie z art. 54 ust. 1 – 3 ustawy wdrożeniowej oceny projektów dokonuje KOP w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, zaś ocena ta może być podzielona na etapy, przy czym niezakwalifikowanie projektu do kolejnego etapu może wynikać wyłącznie z zatwierdzenia wyniku oceny stanowiącego negatywną ocenę projektu.
W art. 56 ust. 1 – 7 ustawy wdrożeniowej określono, w jaki sposób efekty pracy komisji KOP służą właściwej instytucji do oceny projektu przez właściwą instytucję, I tak, zgodnie z ust. 1 i 2 tego artykułu, KOP przedstawia właściwej instytucji wyniki oceny projektów, ta zaś zatwierdza wyniki oceny projektów. W przypadku oceny negatywnej, wykluczającej projekt z dalszej oceny, lub, w zależności od etapu procedowania, wykluczającej przyznanie dofinansowania, właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy informację o zatwierdzonym wyniku oceny projektu stanowiącym ocenę negatywną (ust. 4). W ust. 5 art. 56 ww. ustawy przyjęto, że oceną negatywną jest każda ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, wskutek której projekt nie może być zakwalifikowany do kolejnego etapu oceny lub wybrany do dofinansowania.
Ustawodawca zastrzegł w art. 56 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, że w przypadku takiej (negatywnej) oceny informacja właściwej instytucji zawiera uzasadnienie wyniku oceny, a w przypadku projektów wybieranych w sposób konkurencyjny także pouczenie o możliwości wniesienia protestu. Bowiem w przypadku negatywnej oceny projektu przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 63 ustawy wdrożeniowej).
Zgodnie z art. 64 ust. 2 ustawy wdrożeniowej protest zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem i wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem.
Rozpatrzenie protestu przez instytucję rozpatrującą protest polega na weryfikacji wyników oceny projektu w zakresach wynikających z protestu obejmujących wskazane w nim kryteria wyboru projektów, co do których wnioskodawca się nie zgadza oraz w zakresie wskazanych w proteście zarzutów proceduralnych w zakresie przeprowadzonej oceny (art. 67 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).
Na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 1 tej ustawy właściwa instytucja informuje wnioskodawcę o wyniku rozpatrzenia jego protestu, zaś w informacji tej podaje m.in. treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem. W wyroku NSA o sygn. II GSK 1420/17 z dnia 8 czerwca 2017 r. (LEX nr 2347672) stwierdzono, że podmiotem uprawnionym i zobowiązanym do rozpatrzenia protestu jest instytucja zarządzająca, a nie eksperci. Rozpatrzenie protestu nie może więc sprowadzać się do lakonicznego powołania się na opinie ekspertów, a uzasadnienie stanowiska organu nie może w rzeczywistości być dosłownym przytoczeniem ocen przedstawionych przez ekspertów.
Kończąc tę część rozważań wskazać też należy, że zgodnie z art. 59 ustawy wdrożeniowej do postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 i art. 57 § 1-4, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Wyżej przytoczone i powołane przepisy wyznaczały ramy kontroli sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w rozpoznawanej sprawie. Jej skutkiem jest uznanie przez Sąd zasadności skargi z uwagi na naruszenie przez ION art. 45 ust. 1 w zw. z art. 56 ust. 7 oraz 69 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej.
Z akt sprawy wynika, że pismo z 22 sierpnia 2024 r. informujące skarżącego o negatywnej ocenie wniosku nie zawiera uzasadnienia, a jedynie stwierdzenie, że przyczyną negatywnej oceny jest brak wymaganego minimum punktowego, zgodnie z zawartą w piśmie tabelą. Do pisma załączono karty oceny merytorycznej obu oceniających, które, jak podano, zawierają uzasadnienie stanowiska Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Olsztynie. Z kolei informacja z 11 października 2024 r. o nieuwzględnieniu protestu formalnie zawiera uzasadnienie, lecz sprowadza się ono w znacznej mierze do przytoczenia treści ocen zawartych w Kartach oceny merytorycznej.
W ocenie Sądu niezgodne z art. art. 45 ust. 1 w zw. z art. 56 ust. 7 ustawy wdrożeniowej jest zastąpienie uzasadnienia informacji o negatywnej ocenie wniosku kartami oceny merytorycznej. Karty te (ich treść, nieprzetworzona przez organ, obejmująca ocenę "techniczną" pracowników ION) zastąpiła, wbrew powołanemu przepisowi, stanowisko własne ION, które powinno zawierać także elementy oceny prawnej, zaś w przypadku zróżnicowanych stanowisk osób oceniających – powinno wskazywać, które stanowisko jest zdaniem ION właściwe, dlaczego i jak wpływa to na punktację w ramach kryterium. Niewątpliwie karty oceny merytorycznej są istotną, a często wręcz decydującą, lecz niejedyną podstawą służącą do uzasadnienia negatywnej oceny projektu, której autorem, jak określa to ustawa, powinna być ION, a nie KOP. Wprawdzie w art. 56 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest mowa o tym, że KOP przedstawia właściwej instytucji wyniki oceny projektów, zaś instytucja je zatwierdza, lecz jednak to nie KOP, a ION ostatecznie formułuje ocenę projektu. Od członka KOP wymaga się wiedzy w danym zakresie, lecz nie wymaga się, aby szeroko uzasadnił, także prawnie, dokonaną ocenę projektu, gdyż ten obowiązek spoczywa na organie. Zatem, jeśli ION zatwierdziła wyniki oceny merytorycznej, to uzasadniając negatywną ocenę projektu, powinna uzasadnić, także prawnie, przyczyny zajętego stanowiska, a w tym odnieść się do treści kart ocen. Ustawowy obowiązek uzasadnienia negatywnej oceny projektu wymagał od ION wyjaśnienia przyczyn, dla których ocena projektu jest negatywna, co wykracza poza dołączenie do informacji o negatywnej ocenie – kart oceny merytorycznej.
To, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kpa, oznacza m.in., że uzasadnienie negatywnej oceny projektu nie podlega wymogom przewidzianym dla decyzji administracyjnej. Nie oznacza to jednak całkowitej swobody organu co do treści i zakresu informacji o negatywnej ocenie projektu. Ocenę należy rzetelnie uzasadnić, co wynika wprost z art. 56 ust. 7 i z zasad określonych w art. 45 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w którym jest mowa o przejrzystym, rzetelnym i bezstronnym dokonywaniu wyboru projektów do dofinansowania, a także z art. 54 ust. 1 tej ustawy (projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów). Skoro przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują możliwość zaskarżenia negatywnej oceny poprzez złożenie protestu, to należy założyć, że uzasadnienie negatywnej oceny projektu ma wskazać wnioskodawcy, czym kierował się organ, oceniając wniosek negatywnie. Dopiero wówczas wnioskodawca będzie mógł sformułować zarzuty w odniesieniu do każdego z zakwestionowanych przez organ kryteriów wyboru. Zatem uzasadnienie negatywnej oceny projektu powinno być takie, aby wnioskodawca mógł podjąć z organem spór i uruchomić mechanizm kontroli oceny. W przeciwnym wypadku, tj. gdy ocena projektu nie zawiera uzasadnienia lub gdy jest ono lakoniczne i nie porusza istotnych motywów lub nie przedstawia argumentów, którymi kierował się organ, wnioskodawca nie ma możliwości odniesienia się w proteście do stanowiska organu. Ocena projektu jest dokonywana na podstawie kart ocen członków KOP, niemniej jednak przedmiotem zaskarżenia w drodze protestu nie jest treść kart oceny merytorycznej, lecz dokument o nazwie "informacja o negatywnej ocenie projektu", którą sporządza ION. Niewystarczające jest zatem, z punktu widzenia obowiązków określonych w ww. przepisach, zaniechanie przedstawienia przez ION w Informacji o negatywnej ocenie projektu własnego stanowiska i zastąpienie go kartami oceny merytorycznej. Karty te powinny stanowić punkt wyjścia dla organu do dokonania prawnej oceny wniosku, w odróżnieniu od oceny technicznej, dokonanej przez KOP.
Bez wpływu na powyższe stanowisko pozostaje powołany przez ION w odpowiedzi na skargę dowód w postaci Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów. Zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Po zapoznaniu się z treścią załączonego przez organ dowodu Sąd uznał, że z treści ww. Regulaminu wynika, że reguluje on zasady powoływania członków KOP oraz określa czynności przez nich wykonywane. Dowód ten, zdaniem Sądu, nie wpływa na zmianę oceny prawidłowości procedowania organu w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie, bowiem to nie do pracy komisji KOP lecz do ION odnoszą się zastrzeżenia Sądu.
Zdaniem Sądu obowiązek rzetelnego uzasadnienia negatywnej oceny projektu nie został przez ION spełniony. Bowiem znajdująca się w aktach sprawy Informacja o negatywnej ocenie projektu w zakresie każdego z sześciu kryteriów punktowych (ocena merytoryczna) nie zawiera żadnego, choćby krótkiego uzasadnienia. Nie jest nim wskazanie braku uzyskania wymaganego minimum punktowego. Brak punktów jest bowiem konsekwencją oceny, a nie jej uzasadnieniem. Ocena wniosku może być krótka, ale powinna być rzetelna, tj. powinno z niej wynikać w sposób poddający się weryfikacji, dlaczego w ramach danego kryterium ION za prawidłową uznała uwagę oceniającego.
Mając na względzie powyższe rozważania na temat zasad formułowania przez ION negatywnej oceny projektu, Sąd wskazuje na konkretne fragmenty kart oceny merytorycznej wymagające omówienia przez organ w uzasadnieniu informacji o negatywnej ocenie, kierowanym do wnioskodawcy w celu wskazania przyczyn obniżenia punktacji, zdaniem Sądu niespełniające wymogu rzetelności. Fragmenty ocen wybrane zostały jedynie przykładowo, bowiem całościowo to nie Sąd lecz ION powinien ocenić treść wszystkich uwag zawartych w kartach oceny.
I tak, w ramach kryterium nr 1 jeden z oceniających podał m.in., że we wniosku nie wskazano, na jakiej podstawie określono bariery uczestnictwa w projekcie i sposób ich niwelowania. Podał też, że wnioskodawca nie uwzględnił w procesie rekrutacji specyficznych kanałów dotarcia do obywateli państw trzecich.
Odnośnie do pierwszej z tych kwestii, została ona omówiona w Instrukcji wypełniania wniosku str.10-11 i nie zawarto tam wymogu wskazania we wniosku, na jakiej podstawie określono we wniosku bariery uczestnictwa w projekcie. Zaś w części Instrukcji dot. Opisu projektu i Celu projektu, na str.9 poruszono kwestię wskazania źródeł pozyskania danych dotyczących sytuacji problemowej w projekcie, nie uczyniono tego jednak w kontekście bariery udziału uczestników projekcie, na str.10 ww. Instrukcji. Kwestę tę pozostawiono więc uznaniu wnioskodawcy. W uzasadnieniu informacji o negatywnej ocenie wniosku organ, akceptując ocenę KOP, powinien wskazać ewentualne podstawy do nałożenia na wnioskodawcę obowiązku w zakresie wykazania podstaw określenia bariery w uczestnictwie w projekcie. Dodać trzeba, że także z informacji o nieuwzględnieniu protestu nie wynika podstawa do wskazania we wniosku źródeł określenia ww. barier.
W kwestii zaś nieuwzględnienia w procesie rekrutacji specyficznych kanałów dotarcia do obywateli państw trzecich ani oceniający, ani ION w negatywnej ocenie projektu oraz w informacji o nieuwzględnieniu protestu - nie wyjaśniły w sposób poddający się weryfikacji, jakie sposoby dotarcia do obywateli państw trzecich i na jakiej podstawie powinien uwzględnić skarżący we wniosku.
Z kolei w zakresie kryterium nr 4 jeden z oceniających zamieścił tylko jedną uwagę: "poziom wkładu własnego określony na niewłaściwym poziomie. Zgodnie z Regulaminem wyboru projektów minimalny wkład własny w projekcie wynosi 5%. W ocenianym wniosku planowany do wniesienia wkład własny wynosi 4,99%. Wnioskodawca zaplanował wniesienie wkładu własnego w wysokości 78.546,48 zł, podczas gdy wartość ta powinna wynosić min. 78.546,49 zł". Uwag co do wkładu własnego nie wniósł drugi oceniający. Z wniosku o dofinansowanie projektu str.47 ("źródła finansowania") wynika, że wydatki ogółem w projekcie to 1.570.929,62 zł, zaś dofinansowanie to łącznie 1.492.383,14 zł, czyli 95%. Zatem 5% wydatków ogółem to 78.546,48 zł, czyli tyle, ile skarżący podał we wniosku o dofinansowanie jako wkład własny. Oceniający nie wyjaśnił, dlaczego jego zdaniem wkład własny powinien być o 0,01 zł większy niż wkład podany we wniosku. Przy takiej treści oceny KOP rolą ION było wyjaśnienie w informacji o negatywnej ocenie wniosku - w jaki sposób wyliczona została przez oceniającego inna kwota wkładu własnego niż ta, która wynika z wniosku o dofinansowanie i rozważenie, czy w razie potwierdzenia błędu skarżącego co do kwoty wkładu własnego – możliwe byłoby dokonanie przez organ z urzędu na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy wdrożeniowej – poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej. Przy braku jakichkolwiek wyjaśnień tej kwestii w informacji o negatywnej ocenie wniosku, organ odniósł się do niej w piśmie rozstrzygającej protest, zdaniem Sądu, jedynie formalnie i w zdawkowy sposób. Stwierdził bowiem, że omawiana ocena "zawiera ona wyczerpujące wyjaśnienie niezgodności w ww. zakresie. Należy podkreślić, że to Wnioskodawca odpowiada za prawidłowe przygotowanie budżetu projektu, który powinien spełniać wymagania naboru, nie odnajduje się zatem podstaw do podważenia oceny w tym zakresie." Nadal więc nie wiadomo, dlaczego uznano, że zaniżona została o 0,01 zł kwota wkładu własnego. ION nie odniosła się przy tym do treści protestu (str.15), gdzie skarżący wyjaśnia, że różnica między kwotą wkładu własnego wskazaną we wniosku a kwotą podaną przez organ wynika z zasad zaokrąglania kwot, dodając, że system aplikacyjny konkursu nie wskazał błędu kontrolnego w tym obszarze.
Zaś w zakresie kryterium nr 6 we wniosku o dofinansowanie skarżący podał, że dysponuje własnym zapleczem biur o powierzchni 120 m2 oraz salą wykładową o powierzchni 20 m2. Jeden z oceniających uznał, że Partnerstwo nie posiada zaplecza technicznego, w tym lokalowego do realizacji wsparcia w oparciu o własne zasoby, zaś drugi wskazał, że "Wnioskodawca dysponuje potencjałem technicznym do realizacji projektu. Sale do realizacji zadań merytorycznych będą wynajmowane." Jak wyżej stwierdzono, w informacji o negatywnej ocenie wniosku ION nie wypowiedziała się także w tej kwestii. Zaś rozpatrując protest podniosła, że brak własnego zaplecza lokalowego może uzasadniać obniżenie punktacji, pomimo, że Regulamin nie narzuca, aby partnerstwo musiało dysponować pełnym zapleczem technicznym i lokalowym. Nie odniesiono się jednak do wskazanego we wniosku o dofinansowanie własnego zaplecza lokalowego. Kwestię tę podjęto dopiero w odpowiedzi na skargę, co Sąd uznaje za spóźnione.
We wskazanym wyżej zakresie ION, w ocenie Sądu, nie sprostała wymogom wynikającym z ustawy wdrożeniowej. Sąd przyznaje więc rację skarżącemu co do naruszenia procedury wyboru projektów, określonej w ustawie wdrożeniowej. Naruszenie to wynika z wadliwego sporządzenia uzasadnienia informacji o negatywnej ocenie wniosku i powtórzenia tego błędu w informacji o rozpatrzeniu protestu.
W tej sytuacji, w ocenie Sądu, skarżący nie mógł na równych zasadach podjąć w proteście polemiki ze stanowiskiem organu, co wskazuje, że ocena wniosku nie została dokonana rzetelnie. Skutkiem braku stanowiska własnego ION i zastąpienia go kartami oceny merytorycznej jest istotne utrudnienie skarżącemu dochodzenia jego praw w drodze protestu, gdyż zmuszony został do bardzo szczegółowego, drobiazgowego odniesienia się do każdej z uwag obu oceniających w ramach każdego z sześciu kryteriów, na które składały się dalsze "podkryteria". W ten sposób skarżący obarczony został, zamiast organu, obowiązkiem analizy wszystkich uwag wskazywanych przez oceniających, podczas gdy czynności tej powinien dokonać organ. Niewątpliwie wymagało to od skarżącego nakładu pracy nieproporcjonalnie większego niż gdyby musiał polemizować jedynie ze stanowiskiem organu, stanowiącym zbiorcze ujęcie oceny KOP.
W niewielkim zakresie omawiana wadliwość została skorygowana w informacji o nieuwzględnieniu protestu, jednak nie w takim stopniu, aby możliwe było uznanie, że ION wywiązała się z omawianych w wyroku obowiązków proceduralnych. Stwierdzona przez Sąd wadliwość dotyczy każdego z kryteriów ocenianych na podstawie załączonych do akt sprawy kart oceny merytorycznej, przy czym Sąd ograniczył się jedynie do przykładowego ich wskazania, pozostawiając organowi realizację obowiązku sporządzenia w rzetelny sposób oceny projektu. W ocenie Sądu naruszona została, podczas rozpatrywania wniosku o dofinansowanie, zasada rzetelności, zawarta w art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W prawomocnym wyroku z dnia 14 marca 2017 r. III SA/Łd 143/17 (LEX nr 2267494) stwierdzono, że rzetelność ta związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. W rozpoznawanej sprawie skazana wadliwość procedowania dotyczy nie tylko Informacji o negatywnej ocenie projektu, ale także pisma informującego o rozpatrzeniu protestu.
Uznając zasadność skargi Sąd na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 1 lit.a ustawy wdrożeniowej uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.
Sąd nie przesądza o prawidłowości lub nieprawidłowości oceny projektu. Rozpatrując sprawę ponownie organ dokona ponownej oceny wniosku, tj. samodzielnie przeanalizuje uwagi zawarte w kartach oceny merytorycznej, mając na względzie treść art. 45 ust. 1 w zw. z art. 56 ust. 7 i art. 69 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, uwzględniając w szczególności zawartą w art. 45 ust. 1 zasadę rzetelności rozumianą w sposób wskazany przez Sąd w wyroku oraz mając na względzie, że treść kart oceny merytorycznej nie zastępuje uzasadnienia negatywnej oceny projektu zawartej w informacji kierowanej przez ION do wnioskodawcy oraz w informacji o wyniku rozpatrzenia protestu.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art.200 p.p.s.a.
Przywoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.