I SA/OL 382/25

I SA/Ol 382/25 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-11-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Anna Janowska
Jolanta Strumiłło /przewodniczący sprawozdawca/
Przemysław Krzykowski
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 70
art. 3 ust. 1 ust. 4 lit. a
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.)
Dz.U. 2017 poz 827
art. 22, art.23.
Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Anna Janowska sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 26 czerwca 2025r., nr Rep.609/PO/25 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu (dalej jako organ, SKO) decyzją z 26 czerwca 2025 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z 28 stycznia 2025 r. określającą M. K. (dalej jako: podatnik, strona, skarżąca) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2025 r.
Utrzymując w mocy ww. decyzję wyjaśniono, że 26 stycznia 2011 r. w [...] została zawarta umowa najmu pomieszczenia gospodarczego pomiędzy M. K. (zwaną w treści umowy użytkownikiem pomieszczenia gospodarczego) a A. sp. z o.o. w [...] jako wynajmującym. W treści umowy wskazano, że wynajmujący oddał w najem pomieszczenie gospodarcze przy ul. [...] w [...] o powierzchni 5,60 m2. Z punktu 4 umowy wynika, że użytkownik pomieszczenia gospodarczego będzie płacić wynajmującemu czynsz w stawce brutto. Świadczenie to będzie wpłacane z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca do kasy wynajmującego lub na wskazany w umowie rachunek bankowy. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Z kolei w dniu 15 stycznia 2025 r. zawarta została umowa o zarządzanie komunalnym zasobem lokalowym w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. pomiędzy Gminą Miejską [...] zwaną zleceniodawcą, a A. sp. z o.o. w [...], zwaną zarządcą. Na mocy tej umowy Gmina Miejska [...] zleciła zarządzanie zasobami wchodzącymi w skład komunalnego zasobu lokalowego Gminy Miejskiej [...] stosownie do przepisów Działu V Rozdziału 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W § 2 zleceniodawca upoważnił zarządcę do występowania w jego imieniu i na jego rzecz wobec osób trzecich we wszystkich sprawach dotyczących zarządu zasobem, o którym mowa w umowie. W § 4 ust. 3 umowy wyszczególnione zostały obowiązki zarządcy w zakresie gospodarki lokalami użytkowymi, w tym zawierania i rozwiązywania umów najmu lokali użytkowych oraz umów dzierżawy na grunty przynależne do danego lokalu użytkowego. Ustęp 4 zaś przywołanego § 4 reguluje kwestie umów już zawartych, w których to umowach zarządca wstępuje w prawa i obowiązki wynajmującego na dotychczasowych warunkach. Dalsze zapisy umowy odnoszą się również do kwestii pobierania, ewidencjonowania czynszów z tytułu najmu lokali, w tym użytkowych. Zgodnie z uchwałą [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia 25 października 2010 r. w sprawie: likwidacji zakładu budżetowego o nazwie A. w [...], w celu przekształcenia i zawiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, doszło do likwidacji zakładu budżetowego pod nazwą A. z siedzibą w [...], w celu jego przekształcenia i zawiązania spółki prawa handlowego - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która ma kontynuować działalność likwidowanego Zakładu. Zgodnie z § 3 w/w uchwały mienie znajdujące się w użytkowaniu likwidowanego Zakładu oraz jego środki pieniężne, należności i zobowiązania - przejmie nowo utworzona spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Paragraf 4 zaś stanowi, że likwidacja Zakładu w celu jego przekształcenia w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością powinna nastąpić w terminie do 31 grudnia 2010 r.
Od 1 stycznia 2011 r. A. działa w formie w spółki prawa handlowego i jest zakładem budżetowym Gminy Miejskiej [...] i oprócz zadań własnych gminy administruje Wspólnotami Mieszkaniowymi.
• Skargę na powyższą decyzję złożyła do Sądu podatniczka zarzucając: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 2 ust. 1 pkt 2) w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 2) w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2) lit. e) oraz w zw. z art. 6 ust. 7 Ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U 2023.70.tj ze zm. dalej: u.p.o.l.), poprzez ich błędną wykładnię i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości na 2025 rok w wyniku błędnego uznania, że skarżąca jest posiadaczem nieruchomości, tj. budynku (pozostałego) o powierzchni 5,60 m2, będącego własnością jednostki samorządu terytorialnego, na podstawie umowy zawartej z właścicielem przedmiotowego budynku (z jednostką samorządu terytorialnego), podczas gdy skarżąca jest posiadaczem przedmiotowego budynku, ale na podstawie umowy najmu zawartej ze spółką pod firmą A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] i nie jest podmiotem obowiązanym do uiszczenia podatku od przedmiotowego budynku.
• naruszenie przepisów prawa procesowego art. 233 § 1 pkt 1) w zw. z art. 233 § 1 pkt 2 a) Ordynacji podatkowej, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, podczas gdy z dowodów przedstawionych w sprawie i okoliczności wynikało, iż decyzja organu I instancji powinna zostać uchylona w całości; art. 121 § 1 w zw. z art. 187 § 1 oraz w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych oraz brak wyczerpującego i właściwego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, w szczególności umowy najmu.
W oparciu o powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości a decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej budynku pozostałego i umorzenie postepowania w tej części. W uzasadnieniu skargi strona zarzuciła, że sam fakt posiadania przez nią nieruchomości nie jest podstawą do obciążenia podatkiem od nieruchomości. Powołała się na treść art. 3 ust.1 pkt 4 lit. a u.p.o.l. i podkreśliła, że dla powstania obowiązku podatkowego posiadanie musi wynikać z umowy zawartej z właścicielem lub innego aktu prawnego pochodzącego od właściciela, a nie z umowy zawartej z innym niż właściciel podmiotem, chyba że podmiot ten zawierając taką umowę działa w imieniu i na rzecz właściciela. Zdaniem skarżącej 26 stycznia 2011 roku, zawarła umowę najmu pomieszczenia gospodarczego z A. Z umowy jednoznacznie wynika, iż A. działa w imieniu własnym. W dniu zawierania umowy, A. była reprezentowana samodzielnie przez Prezesa Zarządu. Z treści przedmiotowej umowy nie wynika, jakoby A. działała w imieniu i na rzecz Gminy, która jest właścicielem spornej nieruchomości przy ul. [...]. Tym samym, nie można mówić o posiadaniu przez skarżącą przedmiotowej nieruchomości na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego będącego właścicielem nieruchomości ani o posiadaniu przez skarżącą nieruchomości na podstawie innego tytułu pochodzącego od właściciela nieruchomości będącego jednostką samorządu terytorialnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie była zasadna.
Skarżąca nie kwestionuje obowiązku zapłaty podatku od lokalu mieszkalnego. a jedynie od lokalu niemieszkalnego stanowiącego przedmiot umowy najmu z 26 listopada 2011r.
Zgodnie z brzmieniem art. 3 ust.1 pkt 4 lit. a u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości pranej, które są posiadaczami nieruchomości lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem (...). Podatnikiem jest więc najemca lokalu niemieszkalnego będącego własnością państwową lub komunalną.
Zdaniem skarżącej nie jest ona podatnikiem spornego podatku ponieważ umowa najmu lokalu niemieszkalnego została zawarta pomiędzy nią a A., a z treści umowy nie wynika by w dniu zawarcia umowy A. działała w imieniu i na rzecz właściciela nieruchomości.
Z treści tej umowy, jak wskazywał już organ, wynika, że użytkownik pomieszczenia gospodarczego będzie płacić wynajmującemu czynsz w stawce brutto. Świadczenie to będzie wpłacane z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca do kasy wynajmującego lub na wskazany w umowie rachunek bankowy. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. A. jest zakładem budżetowym Gminy Miejskiej [...] i oprócz zadań własnych gminy administruje Wspólnotami Mieszkaniowymi, ale działa w formie w spółki prawa handlowego. Po zmianie przepisów wykonywanie funkcji zarządcy Wspólnot Mieszkaniowych w formie zakładu budżetowego stało się niemożliwe, dlatego dotychczasowy zakład budżetowy aby mógł świadczyć odpłatnie różne zadania wykraczające poza zakres zadań własnych Gminy, winien ulec likwidacji a na jego bazie powinna powstać jednostka - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z uchwałą [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia 25 października 2010 r. w sprawie: likwidacji zakładu budżetowego o nazwie A. w [...], w celu przekształcenia i zawiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, doszło do likwidacji zakładu budżetowego pod nazwą A. z siedzibą w [...], w celu jego przekształcenia i zawiązania spółki prawa handlowego - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która ma kontynuować działalność likwidowanego Zakładu. Zgodnie z § 3 w/w uchwały mienie znajdujące się w użytkowaniu likwidowanego Zakładu oraz jego środki pieniężne, należności i zobowiązania - przejęła nowo utworzona spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Przepisy art. 22 i 23 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz.U.2017r.poz.827, dalej: "u.g.k.’’) regulują przekształcenie samorządowego zakładu budżetowego w spółkę akcyjną, spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, spółkę komandytową albo spółkę komandytowo-akcyjną. Zgodnie z art. 23 ust. 3 u.g.k., spółka powstała w wyniku przekształcenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością samorządowego zakładu budżetowego.
Podkreślić należy, że w aktach sprawy znajduje się umowa o zarządzanie komunalnym zasobem lokalowym w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. pomiędzy Gminą Miejską [...] zwaną zleceniodawcą, a A. sp. z o.o. w [...], zwaną zarządcą. Na mocy tej umowy Gmina Miejska [...] zleciła zarządzanie zasobami wchodzącymi w skład komunalnego zasobu lokalowego Gminy Miejskiej [...] stosownie do przepisów Działu V Rozdziału 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W § 2 zleceniodawca upoważnił zarządcę do występowania w jego imieniu i na jego rzecz wobec osób trzecich we wszystkich sprawach dotyczących zarządu zasobem, o którym mowa w umowie. W § 4 ust. 3 umowy wyszczególnione zostały obowiązki zarządcy w zakresie gospodarki lokalami użytkowymi, w tym zawierania i rozwiązywania umów najmu lokali użytkowych oraz umów dzierżawy na grunty przynależne do danego lokalu użytkowego. Ustęp 4 zaś przywołanego § 4 reguluje kwestie umów już zawartych, w których to umowach zarządca wstępuje w prawa i obowiązki wynajmującego na dotychczasowych warunkach. Dalsze zapisy umowy odnoszą się również do kwestii pobierania, ewidencjonowania czynszów z tytułu najmu lokali, w tym użytkowych.
Zdaniem Sądu podkreślić należy, że umowa najmu na którą powołują się obie strony została zawarta 26 stycznia 2011 r. i nie została przez żadną ze stron wypowiedziana, a najem z niej wynikający trwa do dnia orzekania i jest wykonywany. Tym samym zmiany po stronie podmiotowej wynajmującego mają znaczenie dla interpretacji faktów. Mimo tych zmian skarżąca nie wypowiedziała umowy najmu i wykonuje umowę najmu. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że sporna nieruchomość jest w trwałym zarządzie A. mimo zmian organizacyjnych po stronie zarządcy oraz że zarząd ten wykonywany jest w imieniu i na rzecz właściciela nieruchomości. Dlatego uznać należy, że wbrew zarzutom skargi, strona jest podatnikiem podatku od najmowanej spornej nieruchomości gdyż umowa najmu została zawarta zgodnie z wymogami art. 3 ust. 1 ust. 4 lit. a u.p.o.l.
Reasumując wskazać należy, że Sąd I instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu, zgodnie z którym podatnikiem podatku od nieruchomości jest dzierżawca (najemca) jako posiadacz zależny nieruchomości na podstawie umowy zawartej z właścicielem. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które w świetle art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), uzasadniałoby uwzględnienie skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Dlatego też na podstawie art. 151 tej ustawy skarga została oddalona.