I SA/Ol 342/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania prawa pomocy w części, uznając, że wnioskodawczyni nie wykazała niemożności poniesienia kosztów sądowych pomimo posiadania majątku i ponoszenia wydatków na utrzymanie samochodu i kredyty.
Wnioskodawczyni E. M. R. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zobowiązania podatkowego. Wskazała na niskie dochody z renty i stypendium, a także na konieczność spłaty kredytów i czesnego za studia. Sąd, analizując jej sytuację materialną, w tym posiadanie domu i samochodu, uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała obiektywnej niemożności poniesienia kosztów sądowych, a ponoszone wydatki na utrzymanie samochodu i spłatę kredytów nie mogą mieć pierwszeństwa przed zobowiązaniami publicznoprawnymi.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, Anna Ambroziak, rozpoznała wniosek E. M. R. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zobowiązania podatkowego. Wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, uzyskuje miesięczne dochody w wysokości 794,44 zł brutto z renty rodzinnej oraz 300 zł brutto ze stypendium sportowego. Posiada ½ udziału w domu o powierzchni 127 m2 oraz samochód osobowy o wartości 15 tys. zł, który zakupiła na kredyt i spłaciła. Posiada oszczędności w wysokości 2.800 zł przeznaczone na czesne za studia. Wskazała, że nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych z powodu studiów, renty rodzinnej, spłaty kredytu hipotecznego po zmarłym ojcu (450 zł miesięcznie) oraz innego kredytu (215,62 zł miesięcznie). Nie może podjąć pracy ze względu na stan zdrowia i planowany zabieg operacyjny. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 258 § 2 pkt 7), wyjaśnił, że prawo pomocy w zakresie całkowitym przyznaje się, gdy osoba nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów, a w zakresie częściowym, gdy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem instytucji jest zapewnienie prawa do sądu podmiotom w trudnej sytuacji finansowej. Sąd ocenił, że wnioskodawczyni nie wykazała, iż spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Posiadanie i utrzymywanie samochodu osobowego o wartości 15.000 zł oraz domu o powierzchni 127 m2, a także ponoszenie kosztów związanych z tymi dobrami, świadczy o tym, że strona godzi się na wydatki, które nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami sądowymi. Sąd uznał, że wydatki na utrzymanie samochodu nie są niezbędne i nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami sądowymi. Podkreślono, że wnioskodawczyni priorytetowo traktuje zobowiązania cywilnoprawne przed publicznoprawnymi, co naruszałoby zasadę powszechnego ponoszenia danin publicznych (art. 84 Konstytucji RP). Fakt opłacania czesnego i spłaty kredytów, w świetle posiadanego majątku, nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. Sąd zasugerował możliwość zaciągnięcia kredytu na opłacenie kosztów sądowych, zabezpieczając go posiadanym majątkiem. Dodatkowo wskazano, że wnioskodawczyni jest solidarnie zobowiązana do poniesienia kosztów z siostrą i powinna liczyć się z koniecznością ich opłacenia od ponad roku, od momentu poinformowania sądu o śmierci jednego ze skarżących.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, posiadanie majątku i ponoszenie wydatków na jego utrzymanie, które nie są niezbędne, a także priorytetowe traktowanie zobowiązań cywilnoprawnych nad publicznoprawnymi, może stanowić podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy w całości lub części.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała obiektywnej niemożności poniesienia kosztów sądowych, ponieważ posiada majątek (dom, samochód) i ponosi wydatki na ich utrzymanie, które nie są niezbędne. Priorytetowe traktowanie spłaty kredytów i wydatków na samochód nad kosztami sądowymi jest sprzeczne z zasadą powszechnego ponoszenia danin publicznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 243 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 246 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 246 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 258 § 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 84
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
p.p.s.a. art. 128 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Posiadanie i utrzymywanie samochodu osobowego o wartości 15.000 zł nie jest wydatkiem niezbędnym i nie może mieć pierwszeństwa przed kosztami sądowymi. Priorytetowe traktowanie zobowiązań cywilnoprawnych (spłata kredytów, czesne) przez wnioskodawczynię przed zobowiązaniami publicznoprawnymi narusza zasadę powszechnego ponoszenia danin publicznych (art. 84 Konstytucji RP). Wnioskodawczyni nie wykazała obiektywnej niemożności poniesienia kosztów sądowych, mając możliwość zaciągnięcia kredytu zabezpieczonego posiadanym majątkiem.
Odrzucone argumenty
Niskie dochody z renty rodzinnej i stypendium sportowego uniemożliwiają opłacenie kosztów sądowych. Konieczność spłaty kredytu hipotecznego po zmarłym ojcu oraz innego kredytu. Opłacanie czesnego za studia dzienne.
Godne uwagi sformułowania
Trudno bowiem uznać wydatki ponoszone na utrzymanie samochodu osobowego tj. koszty ubezpieczenia, zakupu paliwa za niezbędne. Zatem tego rodzaju wydatki nie mogą mieć pierwszeństwa przed należnymi budżetowi państwa dochodami w postaci kosztów sądowych. Przerzucenie ciężaru poniesienia kosztów sądowych w tej sytuacji na ogół obywateli, często znajdujących się w dużo gorszej sytuacji materialnej i życiowej a pomimo to opłacających należne koszty sądowe byłoby naruszeniem art. 84 Konstytucji RP zgodnie z którym, obowiązkiem każdego obywatela jest powszechne i równe ponoszenie danin publicznych. Powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Skład orzekający
Anna Ambroziak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyznawania prawa pomocy, zwłaszcza w kontekście posiadania majątku i ponoszenia wydatków na jego utrzymanie oraz zobowiązań cywilnoprawnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej wnioskodawcy; ocena sytuacji materialnej jest zawsze indywidualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o prawie pomocy i pokazuje, jak sąd ocenia sytuację materialną wnioskodawcy, balansując między jego potrzebami a interesem publicznym.
“Czy posiadanie samochodu i spłacanie kredytów oznacza brak prawa do pomocy sądowej?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Ol 342/09 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2009-05-28 Data wpływu 2009-04-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Anna Ambroziak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Odmówiono przyznania prawa pomocy w części Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 243 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7, Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. R. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych ze skargi Z. R. i następców prawnych E. W. R. i E. M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 6 maja 2009 r. E. M. R. złożonym na urzędowym formularzu wniosku PPF wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje miesięczne dochody w wysokości 794,44 zł brutto z tytułu renty rodzinnej oraz z tytułu stypendium sportowego 300 zł brutto. Wskazała, że posiada ½ udziału w domu o powierzchni 127 m2 oraz samochód osobowy o wartości 15 tyś. zł, zakupiony przez ojca na kredyt, który musiała spłacić w związku z czym wydatkowała wszystkie swoje oszczędności. Posiada oszczędności w wysokości 2.800 zł, przy czym przeznaczone są one na zapłatę czesnego za studia ( rata płatna do lipca ). W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, że nie jest w stanie opłacić należnych kosztów sądowych, gdyż studiuje na płatnych studiach dziennych, zaś jedynym źródłem utrzymania jest renta rodzinna, która z trudnością wystarcza na bieżące wydatki. Wyjaśniła, że zobowiązana jest spłacać kredyt hipoteczny w wysokości 450 zł miesięcznie, zaciągnięty przez zmarłego ojca. Dodatkowo oświadczyła, że spłaca kredyt w wysokości 215,62 zł miesięcznie. Nie może podjąć pracy ze względu na stan zdrowia i czekający ją zabieg operacyjny w czerwcu. Na mocy art. 243 §1 w związku z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 , poz. 1270, dalej p.p.s.a. ) Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem zaś instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (postanowienie NSA z 6 października 2004r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8). Z tego też względu do obowiązków Sądu należy ocena złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia w celu jego weryfikacji oraz wyważenia interesu ogółu (Skarbu Państwa) oraz słusznego interesu strony. Zasadność wniosku rozpatruje się w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, a z drugiej zaś z uwzględnieniem jej możliwości finansowych (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05). Oceniając sytuację finansową na podstawie złożonych przez wnioskodawczynię oświadczeń, należy stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Złożone oświadczenie nie wskazuje bowiem w sposób jednoznaczny, pozbawiony wątpliwości, iż nie jest w stanie wygospodarować środków pieniężnych umożliwiających poniesienie kosztów sądowych. Podkreślić należy, że skarżąca posiada i ponosi wraz z siostrą koszty utrzymania domu o powierzchni 127 m2 nadto posiada i utrzymuje samochód osobowy o wartości 15.000 zł. Zatem w sytuacji gdy strona godzi się ponosić koszty utrzymania związane z posiadaniem samochodu osobowego również winna w ocenie orzekającego ponieść należne koszty sądowe. Trudno bowiem uznać wydatki ponoszone na utrzymanie samochodu osobowego tj. koszty ubezpieczenia, zakupu paliwa za niezbędne. Zatem tego rodzaju wydatki nie mogą mieć pierwszeństwa przed należnymi budżetowi państwa dochodami w postaci kosztów sądowych. Nadto jak wynika z oświadczenia skarżącej swoje oszczędności przeznaczyła na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup samochodu, nadto spłaca kredyt hipoteczny zaciągnięty przez zmarłego ojca oraz opłaca ratę kredytu w wysokości 215,62 zł miesięcznie. Powyższe świadczy w ocenie orzekającego o priorytetowym traktowaniu zobowiązań cywilnoprawnych przez wnioskodawczynię przed zobowiązaniami publicznoprawnymi. Przerzucenie ciężaru poniesienia kosztów sądowych w tej sytuacji na ogół obywateli, często znajdujących się w dużo gorszej sytuacji materialnej i życiowej a pomimo to opłacających należne koszty sądowe byłoby naruszeniem art. 84 Konstytucji RP zgodnie z którym, obowiązkiem każdego obywatela jest powszechne i równe ponoszenie danin publicznych. Również fakt opłacania czesnego za studia jak i ciążący na stronie obowiązek spłaty kredytu zaciągniętego przez zmarłego ojca w świetle posiadanego majątku nie uzasadnia przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Należy stwierdzić, że w przypadku gdy jak twierdzi nie posiada środków pieniężnych na opłacenie należnych kosztów sądowych, gdyż uzyskuje jedynie dochód z tytułu renty rodzinnej i stypendium sportowego, ma możliwość np. zaciągnięcia kredytu (pożyczki) na opłacenie należnych kosztów sądowych, zabezpieczając go posiadanym majątkiem. Dodatkowo należy zauważyć, że skarżąca jest solidarnie zobowiązana do poniesienia należnych kosztów sądowych z siostrą. Nadto stwierdzić należy, że strona już od ponad roku winna liczyć się z koniecznością opłacenia należnych kosztów sądowych, jak wynika bowiem z akt, pismem z dnia 04.04.2008 r. zawiadomiła tut. Sąd, że skarżący Z.R. nie żyje. W związku z powyższą informacją tut. Sąd zawiesił postępowanie, które po uzyskaniu informacji na temat ustalenia spadkobierców po zmarłym Z. R. zostało na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podjęte. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI