I SA/Ol 336/25

I SA/Ol 336/25 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Brzuzy /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 12b §1, art. 46 §1 pkt 4, §2a, §2b, art. 58 §1 pkt 3, art. 215 §1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 29 maja 2025 r., nr Rep. 2361/PO/23 w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. B. (dalej jako: "strona", "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem ePUAP skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 29 maja 2025 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2022 r.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 7 sierpnia 2025 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez:
a) podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, ponieważ podpisane przez stronę zostało jedynie elektroniczne pismo ogólne (przewodnie),
b) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Korespondencja sądu w zakresie powinności usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi została doręczona skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zgodnie z dyspozycją art. 74a §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Pierwsze zawiadomienie o korespondencji utworzono 12 sierpnia 2025 r., zaś powtórne 20 sierpnia 2025 r. (UPD – k. 25 akt sądowych). Zatem korespondencję należało uznać za doręczoną w dniu 27 sierpnia 2025 r. (art. 74a §8 p.p.s.a.)
Jak wynika z akt sprawy, zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 57 §1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, szczegółowo opisanym w art. 46 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 46 §1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (tudzież skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Według 12b §1 p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 §2a. Zgodnie zaś z art. 46 §2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Zgodnie z art. 46 §2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w §2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, co wybrzmiało w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 (dostępna CBOSA). Stwierdzono w niej, że: "(...) zgodnie z art. 57 §1 w zw. z art. 46 §1 pkt 4 oraz art. 12b §1 i art. 46 §2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.". Formularz pisma ogólnego nie stanowi pisma strony w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., jest swego rodzaju "kopertą", do której zapakowane mogą być: pismo strony np. skarga i załączniki np. pełnomocnictwo, wniosek o przyznanie prawa pomocy itd.
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 215 §1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.).
W myśl art. 49 §1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 §3 p.p.s.a.).
Będąca przedmiotem rozstrzygnięcia skarga została wniesiona za pośrednictwem ePUAP i stanowiła załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "Skarga na decyzję SKO". Jednak podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim do skargi, natomiast załącznik w postaci skargi nie został opatrzony podpisem elektronicznym. Nadto w skardze nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia.
Z uwagi na stwierdzone braki formalne skargi, należało wezwać stronę do ich usunięcia w drodze stosownego zarządzenia, które w dniu 7 sierpnia 2025 r. zostało wydane w niniejszej sprawie przez Przewodniczącego Wydziału I (k. 1 akt sądowych).
Pismo sądu z 12 sierpnia 2025 r. (k. 19-21 akt sądowych) dotyczące wezwania do usunięcia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone stronie w trybie art. 74a §1 pkt 1, §3-4, §6-7 p.p.s.a. Przedmiotową korespondencję uznano za doręczoną z dniem 27 sierpnia 2025 r. stosownie do art. 74a §8 p.p.s.a. (k. 25 akt sądowych), zgodnie z którym w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że ustawowy (7- dniowy termin) do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku upłynął 3 września 2025 r. (środa), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy pomimo upływu wskazanego terminu skarżący nie usunął braków formalnych skargi, co obligowało sąd do jej odrzucenia.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia.