I SA/Ol 323/05

I SA/Ol 323/05 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2005-11-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Błesiński /przewodniczący/
Ryszard Maliszewski /sprawozdawca/
Wojciech Czajkowski
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Sygn. powiązane
II FSK 117/06 - Wyrok NSA z 2007-01-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski (spr.) Asesor WSA Wojciech Czajkowski Protokolant Anna Fic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 XI 2005 r. sprawy ze skargi E. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie odnośnie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu wyegzekwowania należności wymienionych w tytułach wykonawczych o nr: "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" II. w pozostałym zakresie skargę oddala, III. określa, że zaskarżone postanowienie w części określonej w pkt I wyroku nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, IV. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
I SA/OI 323/05
Uzasadnienie
Urząd Skarbowy prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku E. R. na podstawie tytułów wykonawczych o numerach:
- "[...]" z dnia 30.12.1998r., obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za 09.1997r.,
- "[...]" z dnia 28.06.2001 r., obejmującego zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995r.,
- "[...]" z dnia 28.06.2001 r., obejmującego zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996r. ,
- "[...]" z dnia 28.06.2001 r., obejmującego zaległość z tytułu odsetek od nie wpłaconych zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996r.,
- "[...]" z dnia 24.06.2004r., obejmującego zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. W toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 14 września 2004r. nr "[...]" dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę zobowiązanego. Przedmiotowe zajęcie zostało dokonane na podstawie wyżej wymienionych tytułów wykonawczych oraz w oparciu o tytuł o numerze "[...]".
Pismem z dnia 21 września 2004r. zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]". W treści swojego żądania zobowiązany podniósł, iż zaległości objęte przedmiotowymi tytułami uległy przedawnieniu. E. R. uznał jedynie należność objętą tytułem o numerze "[...]" w kwocie 491,90 zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok.
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2004r. znak: "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego o numerze "[...]". W związku z powyższym zawiadomieniem z dnia 22 listopada 2004r. znak: "[...]" organ egzekucyjny dokonał aktualizacji wysokości kwoty zajęcia wynagrodzenia za pracę zobowiązanego, odmawiając jednocześnie postanowieniem z dnia 22 listopada 2004r. znak: "[...]" umorzenia postępowania prowadzonego na podstawie pozostałych tytułów wykonawczych. Przywołując przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, dotyczące przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz zdarzeń powodujących przerwanie jego biegu, organ egzekucyjny stwierdził brak podstaw do umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Pismem z dnia 30 listopada 2004r. zobowiązany zaskarżył przedmiotowe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości, skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji oraz umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie podtrzymał swoje zarzuty zawarte w treści wniosku z dnia 21 września 2004r.
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2005r. znak: "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, działający jako organ odwoławczy, po rozpatrzeniu zażalenia zobowiązanego, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z dnia 16 lutego 2005r. znak: "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego ponownie odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów o numerach: "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]". Przedmiotowe postanowienie zostało zaskarżone przez zobowiązanego. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2005r. znak: "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej uwzględnił zażalenie zobowiązanego, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z dnia 4 maja 2005r. znak: "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego o numerze: "[...]", zaś postanowieniem z dnia 4 maja 2005r. znak: "[...]", organ egzekucyjny odmówił umorzenia postępowania prowadzonego na podstawie tytułów o numerach: "[...]", "[...]", "[...]", "[...]".
W dniu 17 maja 2005r. zobowiązany zaskarżył przedmiotowe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie.
Po przeprowadzeniu analizy wniesionego przez zobowiązanego zażalenia z dnia 17 maja 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia kwestii przedawnienia zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług,
W pierwszej kolejności wskazał, iż do przedawnienia należności podatkowych określonych w tytułach wykonawczych wystawionych przeciwko zobowiązanemu mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926ze zm.), Następnie rozważając, który z przepisów powołanej wyżej ustawy ma zastosowanie, podkreślił, że w odniesieniu do zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług, jako obowiązku ciążącego na podatniku z mocy prawa, termin przedawnienia wyznacza przepis art. 70 § 1 ustawy.
Ustawa z dnia 12 września 2002r.o zmianie ustawy- Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U, Nr 169, poz.1387) wprowadziła zmiany w zakresie sposobu liczenia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Stosownie do treści art. 20 ustawy zmieniającej, do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy (tzn. przed 1 stycznia 2003r,), stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej w brzmieniu nadanym znowelizowaną ustawą, z zastrzeżeniem, że jeżeli dotychczasowe przepisy określały korzystniejsze dla podatnika zasady i terminy przedawnienia, stosuje się przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie nowelizacji.
Analizując treść przepisów regulujących przedawnienie zobowiązania podatkowego Dyrektor doszedł do przekonania, że w rozpoznawanej sprawie mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej przed zmianą, jako przepisy korzystniejsze dla podatnika. Ponadto materialno-prawny charakter norm regulujących kwestie przedawnienia zobowiązań podatkowych, zadecydował o zastosowaniu przepisów obowiązujących w dniu wystąpienia zdarzeń, z którymi związane było wystąpienie skutku w postaci przerwania i wznowienia biegu terminu przedawnienia, a więc przepisów obowiązujących przed 01.01.2003 r.
Reasumując wskazał że, zgodnie z treścią art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym upłynął termin płatności podatku, przy czym bieg terminu przedawnienia przerywa pierwsza czynność, o której podatnik został powiadomiony (art. 70 § 3 Ordynacji podatkowej). Zgodnie z przepisem art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej, po przerwaniu biegu terminu przedawnienia, termin biegł na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne. Ustosunkowując się do podniesionego przez zobowiązanego zarzutu doręczenia tytułów wykonawczych po upływie terminu przedawnienia, Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił. Istotą przedawnienia zobowiązania podatkowego jest to, że upływ określonego czasu, w którym organy podatkowe nie podjęty czynności w celu jego wyegzekwowania, skutkuje wygaśnięciem tego zobowiązania, W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie doszło do wygaśnięcia obowiązków określonych w tytułach wykonawczych, zasadnym jest w pierwszej kolejności ustalenie dnia rozpoczynającego bieg terminu przedawnienia zobowiązań. Terminem płatności podatku, jego wymagalności, jest termin, w którym podatnik winien spełnić swe świadczenie, a organ podatkowy może żądać zachowania się podatnika zgodnego z treścią zobowiązania.
Termin płatności podatku dochodowego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176 ze zm,). Stosownie do treści przepisu art. 45 ust. 4 ustawy, terminem tym jest 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Dla określenia terminu płatności podatku od towarów i usług właściwe są przepisy ustawy obowiązującej w okresie powstania zobowiązania podatkowego, tj. ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, póz. 50 ze zm.). Mając na uwadze treść art. 70 § 1 ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, początek biegu terminu przedawnienia wyznacza dzień 31 grudnia roku, w którym podatek winien zostać zapłacony a zatem termin ten będzie przypadał odpowiednio na:
-31.12.1996r.w przypadku należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995r., określonej w tytule wykonawczym "[...]",
-31,12,1997r.w przypadku należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996r., określonej w tytule o numerze "[...]" oraz należności z tytułu odsetek od nie wpłaconych zaliczek w podatku dochodowym za 1996r,określonej w tytule "[...]",
-31.12.1997r, w przypadku należności z tytułu podatku od towarów i usług za 09-1997r.,okreśłonej w tytule "[...]",
W sytuacji nie zaistnienia zdarzeń, z którymi ustawa wiązała skutek w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia, pięcioletni termin przedawnienia licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, nie mógł upłynąć wcześniej, niż z końcem:
-31.12.2001r. wobec należności za 1995r., objętej tytułem wykonawczym o numerze "[...]",
-31.12.2022r. wobec należności za 1996r., objętych tytułami wykonawczymi o numerach: "[...]"oraz "[...]".
-31.12.2002r.wobec należności za 09.1997r, objętej tytułem wykonawczym o numerze "[...]".
Zgodnie z art. 70 § 3 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2003r., bieg terminu przedawnienia przerywa pierwsza czynność egzekucyjna, o której podatnik został powiadomiony.
Do uznania określonego zdarzenia za czynność egzekucyjną która przerywa bieg przedawnienia, musi być spełniona nie tylko przesłanka dokonania samej czynności i zawiadomienia o niej podatnika, względnie dokonanie tej czynności w jego obecności, ale musi również nastąpić spełnienie warunku określonego w art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, czyli doręczenie zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego ,o ile nie został wcześniej doręczony. W zaskarżonym postanowieniu z dnia 4 maja 2005r. organ egzekucyjny wykazał zarówno fakt doręczenia poszczególnych tytułów wykonawczych, jak i dokonania czynności egzekucyjnych powodujących przerwanie biegu terminu przedawnienia. Zgodnie z przepisem art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej przerwanie biegu terminu przedawnienia skutkowało tym, iż biegł on na nowo od dnia następnego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne. Uwzględniając treść powołanego wyżej przepisu oraz datę umorzenia egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu "[...]", Naczelnik Urzędu Skarbowego jako dzień, w którym nastąpi przedawnienie zobowiązania określonego w tym tytule, wskazał datę 27,06.2006r, W ocenie organu egzekucyjnego zobowiązania objęte tytułami: "[...]", "[...]", "[...]" przedawnią się z upływem 5 lat od dnia następującego po dniu, w którym egzekucja zostanie zakończona.
Organ egzekucyjny prawidłowo wskazał czynności powodujące przerwanie biegu terminu przedawnienia. Określając terminy, w których nastąpi przedawnienie poszczególnych zobowiązań, nie uwzględnił jednak zdarzeń, którym ustawodawca na mocy przepisów szczególnych przypisał skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Zgodnie z art.14 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r, o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.), bieg terminu przedawnienia należności objętych restrukturyzacją ulega zawieszeniu od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego, do dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji. Z uwagi na fakt, iż w okresie prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego wierzyciel pozbawiony był prawa dochodzenia swoich roszczeń, obliczając termin przedawnienia należności należało doliczyć okres, w którym istniał stan rzeczy powodujący zawieszenie biegu terminu przedawnienia, tj. okres od 18.11.2002r. do 05.04.2004r.
Odnosząc się do podniesionego przez zobowiązanego zarzutu, iż organ egzekucyjny nie uwzględnił w swoim rozstrzygnięciu kwestii restrukturyzacji, Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnia, iż wypowiedzi co do sposobu rozliczenia należności za okres restrukturyzacji zobowiązany może żądać od Naczelnika Urzędu Skarbowego, działającego w charakterze wierzyciela.
W świetle przedstawionych wyżej argumentów, Dyrektor Izby Skarbowej postanowił jak w sentencji.
E. R. wniósł skargę do Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 czerwca 2005r. Nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W przedmiotowej skardze zawarł wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do chwili ostatecznego zakończenia sprawy. Powyższy wniosek należy traktować jako odrębną skargę w przedmiocie odmowy zawieszenie postępowania egzekucyjnego. W związku z tym została ona wyłączona do odrębnego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje. Skarga jest uzasadniona odnośnie zarzutu przedawnienia należności wynikających z tytułów wykonawczych : "[...]" , "[...]", "[...]", "[...]". Nie jest natomiast zasadna w przedmiocie należności objętej tytułem wykonawczym "[...]".
Sąd podziela pogląd Dyrektora Izby Skarbowej, iż w sytuacji nie zaistnienia zdarzeń, z którymi ustawa wiązała skutek w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia, pięcioletni termin przedawnienia licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, nie mógł upłynąć wcześniej, niż z końcem:
31.12.2001r. wobec należności za 1995r., objętej tytułem wykonawczym o numerze "[...]", 31.12.2002r. wobec należności za 1996r., objętych tytułami wykonawczymi o numerach: "[...]" oraz "[...]", 3l.12.2002r.wobec należności za 09.1997r, objętej tytułem wykonawczym o numerze "[...]". Zgodnie z treścią art. 70. O. p. w brzmieniu obowiązującym od 1 IX 2005 r. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Według § 4 tegoż artykułu bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Zgodnie z art. 21 przepisów wprowadzających i przejściowych do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 70 § 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. (Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz. U. z dnia 2 sierpnia 2005 r., Nr 143, poz..1199 ).
Z godnie z treścią art. 70. O. p. w brzmieniu obowiązującym od 1 I 2003 r. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Na podstawie § 4. cytowanego przepisu terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Według art. 21 przepisów wprowadzających i przejściowych do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem § 2. Według § 2 cytowanego przepisu, jeżeli dotychczasowe przepisy określają korzystniejsze dla podatnika, płatnika lub inkasenta zasady i terminy przedawnienia zobowiązań podatkowych, stosuje się przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.(Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz. U. z dnia 11 października 2002 r., Nr 169, poz.1387).
Definicję legalną pojęcia środka egzekucyjnego określa art. 1a pkt 12ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.( Dz.U.02.110.968, ze zm. ).
Przez środek egzekucyjny - rozumie się przez to m. in.: w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych, egzekucję: z wynagrodzenia za pracę. Zgodnie z art. 72 cytowanej ustawy organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę przez przesłanie do pracodawcy zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu tej części jego wynagrodzenia, która nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa pracodawcę, aby nie wypłacał zajętej części wynagrodzenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych. Zajęcie wynagrodzenia za pracę jest dokonane z chwilą doręczenia pracodawcy zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany stosunku pracy lub zlecenia, nawiązania nowego stosunku pracy lub zlecenia z tym samym pracodawcą, a także w przypadku przejęcia pracodawcy przez innego pracodawcę. Istotą zmian dokonanych w zakresie przerwania biegu przedawnienia jest to, że bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. To oznacza, że wcześniejsze dokonanie czynności egzekucyjnych nie doprowadziło do przerwania biegu przedawnienia. W szczególności nie przerywa biegu przedawnienia doręczenie tytułu wykonawczego czy też sporządzenie protokołu dotyczącego stanu majątkowego dłużnika. Są to tzw. czynności egzekucyjne, które mają charakter przygotowawczy i mogą one doprowadzić do zastosowania środka egzekucyjnego. W rezultacie uzasadniony jest zarzut skarżącego w przedmiocie przedawnienia, za wyjątkiem tytułu "[...]". Pięcioletni termin przedawnienia licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, upłynął z końcem: 31.12.2001r. wobec należności za 1995r., objętej tytułem wykonawczym o numerze "[...]", a miał upłynąć z dniem 31.12.2002r. wobec należności za 1996r., objętych tytułami wykonawczymi o numerach: "[...]" oraz "[...]" i również 31.12.2002r.wobec należności za 09.1997r, objętej tytułem wykonawczym o numerze "[...]". Z uwagi na fakt, iż w okresie prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego wierzyciel pozbawiony był prawa dochodzenia swoich roszczeń, obliczając termin przedawnienia należności należało doliczyć okres, w którym istniał stan rzeczy powodujący zawieszenie biegu terminu przedawnienia, tj. okres od 18.11.2002r. do 05.04.2004r. Przy czym zastosowanie środka egzekucyjnego i tym samym przerwanie biegu przedawnienia mogło nastąpić odnośnie należności objętych tytułem wykonawczym o numerze "[...]", "[...]" oraz "[...]", o numerze "[...]" przed zakończeniem terminu przedawnienia. Odnośnie tytułu wykonawczego o numerze "[...]" termin przedawnienia upłynął z końcem: 31 XII 2001r. W przypadku pozostałych tytułów, po zakończeniu zawieszenia biegu terminu przedawnienia, termin ten biegł dalej aż do upływu pięcioletniego terminu przedawnienia licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. A zatem po zakończeniu okresu zawieszenia biegu przedawnienia termin przedawnienia biegł dalej i zakończył się z upływem terminu przedawnienia. Wcześniej, przed zawieszeniem biegu przedawnienia, termin ten zakończyłby się z dniem 31 XII 2002 r. Po 05.04.2004r należy doliczyć czas brakujący do zakończenia biegu przedawnienia tj. odpowiadający okresowi od 18 XI 2002 r. do 31 XII 2002 r. Z powyższych ustaleń i rozważań wynika, że ostatecznie bieg terminu przedawnienia zakończył się z dniem 19 V 2004 r. Nie został on skutecznie przerwany. Zastosowanie środka egzekucyjnego miało bowiem miejsce 14 IX 2004 r., czyli po upływie terminu przedawnienia. A zatem zobowiązanie objęte tymi tytułami wykonawczymi wygasło na skutek przedawnienia (art. 70 § 1 O.p. i art. 59 pkt 9 O. p.). A zatem postępowanie egzekucyjne w tym zakresie podlega umorzeniu (art.59 § 1 pkt. 2 ustawy postępowanie powyższego na podstawie art.145§1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) należało orzec jak w pkt I w sentencji wyroku odnośnie należności wyszczególnionych w tytułach wykonawczych o nr: "[...]", "[...]", "[...]", "[...]". Nie jest uzasadniona skarga w przedmiocie umorzenia należności obejmującej podatek dochodowy za 2003 r. wyszczególnionej w tytule wykonawczym nr "[...]". Ten tytuł wykonawczy obejmuje zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Zastosowany w dniu 4 IX 2004 r. środek egzekucyjny doprowadził do przerwania biegu przedawnienia należności wynikającej z tego tytułu. A zatem te należności przedawnią się dopiero w 2008 roku. Z tych przyczyn, w tym zakresie, po myśli art. 151 P.p.s.a. skarga podlega oddaleniu. (pkt II wyroku).
O treści określonej w pkt III wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 P. p. s .a.
O zwrocie kosztów postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i 209 P. p.s.a. (pkt IV wyroku).