I SA/Ol 310/22

Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez S. w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą spółce opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w łącznej kwocie 493.890,52 zł. Opłata została naliczona w potrójnej wysokości z powodu stwierdzenia nieprawidłowości w segregacji odpadów w punktach gromadzenia przy ul. [...] i ul. [...] w okresie od października 2021 r. do października 2021 r. Spółka zarzuciła organom naruszenie przepisów postępowania, w tym dowolną ocenę materiału dowodowego, oraz przepisów prawa materialnego, kwestionując błędną wykładnię przepisów dotyczących selektywnej zbiórki odpadów i stosowanie sankcyjnej stawki w sytuacji, gdy wymogi są niemożliwe do spełnienia w budynkach wielolokalowych. Skarżąca argumentowała, że narusza to zasady konstytucyjne, w tym zasadę zaufania obywateli do państwa i równości wobec prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę. Sąd uznał, że przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (art. 6ka) jednoznacznie wskazują, że w przypadku niedopełnienia obowiązku selektywnego zbierania odpadów, nawet jednorazowego, organ ma podstawę do wszczęcia postępowania i nałożenia opłaty podwyższonej. Sąd podkreślił, że opłata ta ma charakter rekompensaty za wyższe koszty zagospodarowania zmieszanych odpadów, a ustawodawca nie przewidział wymogu „uporczywości” czy „notoryczności” naruszenia. Sąd podzielił stanowisko organów, że stwierdzone nieprawidłowości w segregacji odpadów, udokumentowane protokołami i zdjęciami, stanowiły wystarczającą podstawę do naliczenia opłaty w potrójnej wysokości. Sąd odrzucił zarzuty naruszenia przepisów konstytucyjnych, wskazując, że kryteria nakładania opłaty podwyższonej są określone i możliwe do spełnienia, a segregacja odpadów jest kwestią stosowania prawa, wspieraną przez system zachęt i sankcji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający