I SA/Ol 3/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o zwrocie środków unijnych, uznając, że skarżąca Fundacja prawidłowo realizowała projekt i nie naruszyła procedur.
Fundacja A ubiegała się o dofinansowanie projektu z funduszy UE. Po audycie stwierdzono naruszenia w zakresie kwalifikowalności uczestników, dokumentacji wydatków oraz zamówień publicznych, co skutkowało decyzją o zwrocie środków. Fundacja odwołała się do WSA, zarzucając organom błędną interpretację przepisów i procedur. Sąd uznał, że zarzuty Fundacji są zasadne, a organ nie wykazał istnienia nieprawidłowości ani szkody w budżecie UE, uchylając zaskarżoną decyzję.
Fundacja A otrzymała dofinansowanie na projekt z funduszy UE, jednak po audycie Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej (ROPS) stwierdził szereg naruszeń, w tym dotyczące kwalifikowalności uczestników (adresy zamieszkania, wiek), dokumentacji wydatków (rachunek dla konsumenta) oraz procedur zamówień publicznych (konsultant rodziny, opieka nad dziećmi, wyjazd rodzinny). W konsekwencji wydano decyzję zobowiązującą Fundację do zwrotu kwoty 170.758,42 zł wraz z odsetkami. Fundacja złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc, że organy błędnie zinterpretowały przepisy, nie uwzględniły wyjaśnień strony, a także nie wykazały rzeczywistej szkody w budżecie UE. Sąd administracyjny przychylił się do argumentacji Fundacji. Wskazał, że organ nie wykazał wadliwej kwalifikowalności uczestników, ponieważ projekt zakładał wsparcie dla 90 osób, a Fundacja objęła pomocą 105 osób, nie otrzymując na dodatkowe osoby dofinansowania. Sąd uznał również, że nie było podstaw do kwestionowania zamówień publicznych, gdyż Fundacja działała zgodnie z wytycznymi, a w jednym przypadku nie wpłynęła żadna oferta, co uzasadniało zlecenie z wolnej ręki. Ponadto, sąd podzielił stanowisko Fundacji co do prawidłowości dokumentacji wydatków i braku sztucznego podziału zamówień. W rezultacie, WSA uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że nie wykazano naruszenia procedur ani szkody w funduszach UE, i zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz Fundacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (6)
Odpowiedź sądu
Tak, naruszenie procedur może stanowić podstawę do żądania zwrotu środków, jeśli mogło spowodować szkodę w budżecie UE, nawet potencjalną. Jednakże, w tym konkretnym przypadku, sąd uznał, że nie wykazano istnienia takich naruszeń lub szkody.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że naruszenie procedur, zgodnie z definicją w art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013, może obejmować jakiekolwiek naruszenia prawa wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które mogłyby spowodować szkodę. Jednakże, w analizowanej sprawie, sąd nie dopatrzył się takich naruszeń po stronie skarżącej Fundacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (20)
Główne
u.f.p. art. 207 § 1
Ustawa o finansach publicznych
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.f.p. art. 184 § 1
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 207 § 8
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 207 § 9
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 8
Ustawa o finansach publicznych
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa wdrożeniowa art. 9 § 1
Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020
ustawa wdrożeniowa art. 9 § 2
Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020
u.s.w. art. 46 § 2a
Ustawa o samorządzie województwa
u.w.s.r.i.s.p.z. art. 9 § 6
Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 209
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1 § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Rozporządzenie Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWIU)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ nie wykazał istnienia nieprawidłowości w kwalifikowalności uczestników projektu, gdyż projekt objął większą liczbę osób niż zakładano, a dofinansowanie nie uległo zmianie. Nie wykazano naruszenia zasady konkurencyjności przy wyborze konsultanta rodziny, gdyż opis wymagań był zgodny z wnioskiem, a opis usługi szczegółowy. Udzielenie zamówienia z wolnej ręki na usługi opiekuńczo-wychowawcze było uzasadnione brakiem ofert w postępowaniu konkurencyjnym i pilną potrzebą realizacji. Zarzut sztucznego podziału zamówienia na usługi noclegu, wyżywienia i akcesoriów rekreacyjnych jest bezpodstawny, gdyż usługi te są odrębne i wyceniane indywidualnie. Poprawnie wystawiony rachunek dla konsumenta, nawet po korekcie, stanowi podstawę do rozliczenia wydatku, jeśli został faktycznie poniesiony. Organ nie dokonał samodzielnej oceny materiału dowodowego, bezrefleksyjnie powielając ustalenia kontrolne. Organ pominął wyjaśnienia strony skarżącej i nie uwzględnił stanowiska Instytucji Zarządzającej (ROPS). Nie wykazano, że doszło do sfinansowania nieuzasadnionego wydatku lub szkody w budżecie UE.
Odrzucone argumenty
Organ I instancji i Zarząd Województwa uznały, że doszło do naruszeń w zakresie kwalifikowalności uczestników, dokumentacji wydatków i zamówień publicznych. Organ I instancji i Zarząd Województwa stwierdziły naruszenie procedur, które mogło spowodować szkodę w budżecie UE.
Godne uwagi sformułowania
nie można oczekiwać, jak chciał tego Organ, aby skarżąca prowadziła dochodzenie w sprawie wiarygodności takich oświadczeń. nie można zgodzić się z argumentami IA i Organu, który bezrefleksyjnie powielił jej stanowisko, że podział zamówienia miał charakter sztuczny. nie wykazano, że w sprawie doszło do sfinansowania nieuzasadnionego wydatku.
Skład orzekający
Andrzej Brzuzy
przewodniczący
Ryszard Maliszewski
sprawozdawca
Anna Janowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kwalifikowalności wydatków, procedur zamówień publicznych w projektach UE, oraz zasad zwrotu środków w przypadku naruszeń. Podkreśla znaczenie samodzielnej oceny materiału dowodowego przez organ administracji i konieczność wykazania szkody."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dotyczących funduszy UE na lata 2014-2020 oraz wytycznych kwalifikowalności z tego okresu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy rozliczenia środków unijnych, co jest kluczowe dla wielu beneficjentów. Pokazuje, jak sądowa kontrola może uchylić decyzje administracyjne w przypadku błędów proceduralnych i braku wykazania szkody.
“Fundacja wygrała z urzędem: zwrot środków unijnych uchylony!”
Dane finansowe
WPS: 170 758,42 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Ol 3/22 - Wyrok WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2022-02-24 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2022-01-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Andrzej Brzuzy /przewodniczący/ Anna Janowska Ryszard Maliszewski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6559 Hasła tematyczne Środki unijne Sygn. powiązane I GSK 1197/22 - Wyrok NSA z 2025-10-09 Skarżony organ Zarząd Województwa Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2019 poz 869 art. 184 ust. 1, art. 207 ust. 1, 8 i 9 Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn. Dz.U. 2018 poz 2096 art. 8 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 320 art. 2 pkt 36, art. 143 ust. 1 i 2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Brzuzy Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca) asesor WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwrotu środków na realizację projektu 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Organu I instancji, 2) zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej Fundacji A 7 417 (siedem tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Fundacja A (dalej strona, Beneficjent, skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...]. Jako cele projektu, w części 2.17 wniosku wymieniono wzrost wiedzy w zakresie zdrowego funkcjonowania rodziny przyczyniający się do aktywnego udziału w życiu społecznym i powrocie na rynek pracy oraz ułatwiający odejście od opieki instytucjonalne zamieszkujących obszary rewitalizacji miasta B. ujęte w Lokalnym Planie Rewitalizacji poprzez ułatwienie dostępu do przystępnych cenowo, trwałych oraz wysokiej jakości usług, w tym opieki zdrowotnej i usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym w okresie od 1.01.2019 r. do 31.08.2019 r.. W projekcie zaplanowano realizację zadań w ramach: a) usług aktywizacyjno-integracyjnych: 1 - indywidualne poradnictwo specjalistyczne, 2 - zajęcia w ramach Akademii Rodziny, 3 - wsparcie Konsultanta Rodziny, 4 - warsztaty integracji społecznej, oraz b) usług wspierających integrację rodzin: aktywność na rzecz społeczności lokalnej. Wskazano grupę docelową: 60 osób zagrożonych ubóstwem / wykluczeniem społecznym, podzielonych na 4 grupy po 15 osób. W ramach projektu wsparciem w świetlicach środowiskowych objętych będzie również 30 dzieci uczestników projektu. W części dotyczącej rekrutacji (3.1 wniosku o dofinansowanie) - Beneficjent określił, że grupa docelowa to 90 osób, w tym: 60 osób dorosłych w wieku od 15 do 64 lat oraz 30 dzieci do 15-go roku życia. Również w tej części 3.1 wniosku wskazano, że wsparciem w ramach projektu objętych będzie 90 uczestników zamieszkujących obszary rewitalizacji w mieście B., powiat [...], ujęte w Lokalnym Programie Rewitalizacji gminy B.. Weryfikacja dokumentów zgłoszeniowych miała nastąpić pod kątem dwóch kryteriów dostępu, tj.: miejsca zamieszkania na obszarze rewitalizacji i zagrożenia wykluczeniem społecznym oraz pod kątem kryteriów preferencji (k. 105). Projekt znalazł się na liście projektów wybranych do dofinansowania (k. 133, seg. 4/4). Następnie skarżąca zawarła 1.04.2019 r. umowę z nr [...] o dofinansowanie ww. projektu, zmienioną aneksem z 17.09.2019 r. (dalej umowa o dofinansowanie) (k. 218-242, seg. 4/4). Strona zawarła umowę z Województwem [...] reprezentowanym przez Zarząd Województwa, zwanym w umowie Instytucją Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020 (dalej Zarząd Województwa, IZ). Aneks do umowy z 17.09.2019 r. – k. 259-260). Przyznano dofinansowanie zgodnie z wnioskiem, w łącznej kwocie nieprzekraczającej [...] zł przy łącznej kwocie wydatków [...] zł i wkładzie własnym [...] zł (§ 2 ust. 2 i 3 umowy, k. 221, seg. 4/4). W § 1 pkt 29 umowy zawarto definicję uczestnika projektu: osoba fizyczna bez względu na wiek lub podmiot korzystający z interwencji EFS, zgodnie z "Wytycznymi w zakresie monitorowania postępu rzeczowego realizacji programów operacyjnych na lata 2014-2020" (str. 5 umowy, k. 220, seg. 4/4). W załączniku nr 4 do umowy pn.: rodzaje powierzonych do przetwarzania danych osobowych oraz kategorii osób, których dane dotyczą (str. 52-59) zawarto w pkt 4 i 7 załącznika nr 4 (str. 54 i 55, k. 244 verte i 245). Pkt 4 zawiera odesłanie do Wytycznych w zakresie warunków gromadzenia i przekazywania danych w postaci elektronicznej na lata 2014-2020. Beneficjent opublikował 7.02.2019 r. w Bazie konkurencyjności następujące zapytania ofertowe: 1. nr [...]: Konsultant Rodziny [...] - B., ogłoszenie nr [...] (dalej: zapytanie nr [...]), którego przedmiotem była usługa polegająca na pełnieniu roli konsultanta rodziny. Beneficjent określił w zapytaniu ofertowym, że do udziału w postępowaniu nr [...] "(...) dopuszczeni są Zleceniobiorcy posiadający potencjał kadrowy spełniający łącznie następujące kryteria: 1. Wymagania niezbędne zgodnie z Ustawą z dnia 09.06.2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej ..." (k. 66-75, seg. 4/4); 2. nr [...]: Zapewnienie opieki nad dziećmi w trakcie trwania projektu [...] B., przeprowadzone przez skarżącą w trybie zasady konkurencyjności, ogłoszenie nr [...] (dalej: zapytanie nr [...]), którego przedmiotem było zlecenie usługi opieki nad dziećmi uczestników projektu (k. 96-102, seg. 1/4). W protokole z wyboru najkorzystniejszej oferty z 15.02.2019 r. strona wskazała, że w odpowiedzi na przedmiotowe zapytanie ofertowe nie wpłynęły żadne oferty. Uznając konieczność pilnego rozpoczęcia realizacji usługi zgodnie z harmonogramem projektu, Beneficjent zdecydował o nieprzeprowadzaniu ponownego postępowania poprzez portal Baza konkurencyjności i zleceniu realizacji usługi z wolnej ręki. Następnie 18.02.2019 r. zawarł umowę nr [...] z C w B. na wykonanie usługi opiekuńczo-wychowawczej w formie świetlicy środowiskowej dla dzieci uczestników projektu. Umowa została zawarta na okres od 18.02.2019 r. do 31.08.2019 r.. W ramach audytu operacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, Izba Administracji Skarbowej Dział Audytu Środków Pochodzących z Budżetu UE oraz Niepodlegających Zwrotowi Środków z Pomocy Udzielanej przez Państwa Członkowskie EFTA - w okresie od 5.06.2020 r. do 15.10.2020 r. - przeprowadziła audyt u Beneficjenta w zakresie projektu [...], w tym na wniosku o płatność nr [...]3 (dalej: audyt operacji). W trakcie audytu Beneficjent przekazał pocztą elektroniczną przy pismach z 22.07.2020 r. wypełnione Kwestionariusze rekrutacyjne, Deklaracje uczestnictwa w projekcie, Regulamin rekrutacji i uczestnictwa w projekcie (m.in. k. 171-173 wśród k. 165-270, seg. 1/4 oraz k. 294-300, wśród k. 271-304, seg. 2/4). Wynikiem audytu operacji było stwierdzenie naruszeń w projekcie w zakresie: 1. kwalifikowalności uczestników projektu (w tym osoby dorosłe oraz dzieci); 2. udokumentowania wydatku rozliczonego w badanym wniosku o płatność niezgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz.U. nr 165, poz. 1373 ze zm.), a tym samym Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 (dot. "rachunku dla konsumenta" z 30.08.2019 r. nr [...] (k. 127, seg. 4/4) zakwestionowano 7 uczestników projektu: Warsztaty w ramach zajęć hortiterapii i sportu w sierpniu 2019 jako niekwalifikowalnych); 3. prawidłowości przeprowadzenia zamówień publicznych w przypadku: a) postępowania nr [...] pn. Konsultant Rodziny [...] B., przeprowadzonego przez skarżącą w trybie zasady konkurencyjności; b) postępowania nr [...] pn. Zapewnienie opieki nad dziećmi w trakcie trwania projektu [...] B., przeprowadzonego przez skarżącą w trybie zasady konkurencyjności; c) zamówienia na usługi noclegu, wyżywienia i wynajmu akcesoriów do rekreacji dla uczestników projektu podczas wyjazdu rodzinnego. Stwierdzone nieprawidłowości zostały opisane i przedstawione IZ w formie Rocznego sprawozdania z kontroli zgodnie z art. 127 ust. 5 lit b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013, art. 7 ust. 3 oraz załącznikiem IX Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/207 za okres od 1 lipca 2019 r. do 30 czerwca 2020 r. dla Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 - nr [...] z lutego 2021 r., dalej: roczne sprawozdanie z audytu operacji z lutego 2021 r.. W korespondencji mailowej w zakresie audytu pomiędzy IZ i IA pracownik Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] (dalej ROPS) podał, że nie występuje zgłoszona przez audytora w omawianym w tym piśmie zakresie (wydatki na usługi dla dzieci) oraz IZ przyjęła wyjaśnienia skarżącej i wyraziła zgodę na dokonanie zmian co do części 4.8.1 projektu. Zaznaczono, że treść maila została uzgodniona w Dyrekcją ROPS (k. 77, seg. 4/4). W piśmie z 3.11.2020 r. nr [...] (k. 108-121) wraz z załącznikami (k. 122-143, seg. 4/4) Zastępca Dyrektora ROPS przedstawił wyjaśnienia Beneficjenta oraz swoje stanowisko co do ustaleń IA. Przekazano ponadto Kwestionariusze rekrutacyjne części uczestników, których miejsca zamieszkania zakwestionowano (k. 271-304, seg. 2/4). Skarżąca przekazała ponadto 23.07.2020 r. listy obecności uczestnictwa na zajęciach (k. 349-406) i inne potwierdzenia (k. 407-463). Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazał do IZ ustalenia pismem z 15.02.2021 r. nr [...]. Mając na uwadze § 16 ust. 2 pkt 1 umowy o dofinansowanie IZ wezwała Beneficjenta pismem z 12.02.2021 r. nr [...] (k. 191-192, seg. 4/4) do zwrotu wartości niekwalifikowalnego dofinansowania w kwocie 170.859,90 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków do dnia zwrotu - w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, co nastąpiło 18.02.2021 r.. Zawiadomieniem z 11.03.2021 r. IZ wszczęła z urzędu postępowanie w niniejszej sprawie w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu (k. 21-22, seg. 1/4). Strona w piśmie z 21.05.2021 r. odniosła się do zgromadzonego materiału dowodowego. Podała m.in., że faktycznie w projekcie brało udział łącznie 105 osób (k. 473-485, seg. 2/4). Wnioskiem z 26.07.2021 r. ROPS zwrócił się do Zarządu Województwa [...] o wydanie decyzji zobowiązującej Beneficjenta do zwrotu kwoty 170.758,42 zł wraz z należnymi odsetkami (k. 495-535, seg. 2/4). Zarząd decyzją z [.1.] r. nr [...] zobowiązał skarżącą do zwrotu kwoty 170.758,42 zł wraz z należnymi odsetkami, przeznaczonej na ww. projekt. W sentencji powołano art. 61 ust. 1 pkt 2 lit. a) w związku z art. 60 pkt 6, art. 67 ust. 1 oraz art. 207 ust. 1 pkt 2, ust. 9 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, ze zm.) - dalej: u.f.p., art. 9 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 2 pkt 9 lit. a) ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. 2020 r. poz. 818 ze zm.), dalej: ustawa wdrożeniowa, art. 104 i art. 107 § 1 i 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, ze zm.) - dalej: k.p.a., art. 46 ust. 2a ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1668 ze zm.). Zarząd w uzasadnieniu przedstawił argumentację decyzji i wyliczył kwoty zwrotu powtórzone następnie w zaskarżonej do tut. Sądu decyzji, opisane w dalszej części niniejszego uzasadnienia. Powołał się m.in. na Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 - wersja MIiR/2014-2020/12(4) (dalej: wytyczne kwalifikowalności - wersja MIiR/2014-2020/12(4)). Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzuciła ww. decyzji: 1) naruszenie art. 7a k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści normy prawnej na niekorzyść strony, 2) naruszenie art. 10 § 1 poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału na każdym stadium postępowania, 3) naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę materiału zebranego w sprawie, 4) naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 (MR/H 2014-2020/23(3)07/2017). Podniesiono m.in., że organ całkowicie pominął oświadczenia uczestników projektu, którzy podali swoje miejsca zamieszkania na moment rekrutacji, w tym Z. F., która przyznała się do pomyłki i wyjaśniła chwilowe przebywanie poza miejscem zamieszkania. Przedstawiono sytuację pozostałych uczestników projektu, których udział zakwestionowano ze względu na niespełnienie wymogu miejsc zamieszkania. Podkreślono, że Beneficjent nie ma prawa ani obowiązku żądać od uczestników projektu dokumentów potwierdzających ich prawo do dysponowania lokalami ich deklarowanego zamieszkania w momencie przystąpienia do projektu. Zarząd decyzją z [...] r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję z [.1.] r.. Organ wyjaśnił na str. 62 uzasadnienia, że decyzja oraz decyzja I instancji są konsekwencją niedokonania przez stronę zwrotu środków w odpowiedzi na wezwanie IZ z 12.02.2021 r. do zwrotu dofinansowania w kwocie 170.859,90 zł. Przy czym kwota do zwrotu wynosi jednak 170.758,42 zł wobec błędu matematycznego popełnionego w momencie wyliczania korekty (k. 651, seg. 2/4). Uznał w pierwszej kolejności, że zapewnił zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, stąd wskazany we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym. Dalej problematykę sprawy podzielił na punkty: 1. W zakresie kwalifikowalności uczestników wskazał, że badany projekt realizowano jako "projekt rewitalizacyjny" (część 1.25 wniosku o dofinansowanie). Zgodnie z Regulaminem konkursu nr [...], w przypadku tego typu projektów uczestnikami projektu mogły być: "osoby zagrożone ryzykiem ubóstwa lub wykluczenia społecznego, mieszkające wyłącznie na obszarze wyznaczonym do rewitalizacji wskazanym w "Programie Rewitalizacji" oraz na terytorium MOF [...]" (MOF [...] - tj. Miejski Obszar Funkcjonalny [...]). We wniosku o dofinansowanie (część 3.1) strona opisała, że weryfikacja dokumentów zgłoszeniowych miała nastąpić pod kątem dwóch kryteriów dostępu, tj.: miejsca zamieszkania na obszarze rewitalizacji i zagrożenia wykluczeniem społecznym oraz pod kątem kryteriów preferencji. Beneficjent sporządził Regulamin rekrutacji i uczestnictwa w projekcie, jednak w jego treści brak jest wskazania warunku zamieszkania na obszarze rewitalizacji B. - jako warunku koniecznego do zakwalifikowania danej osoby do projektu. Dodatkowo "karty oceny kandydata", które stanowią załącznik do Raportu rekrutacyjnego (przekazanego przez Beneficjenta za pośrednictwem centralnego systemu teleinformatycznego SL2014 pismem z 23.07.2020 r.) nie zawierają oceny kandydata pod kątem spełnienia podstawowego kryterium dostępu, jakim było miejsce zamieszkania uczestnika projektu na obszarze przeznaczonym do rewitalizacji. Organ zauważył, że w wyjaśnieniach nr [...] z 3.11.2020 r. (k. 108-121, seg. 4/4), Beneficjent przedstawił, że pomimo braku ujęcia w Regulaminie rekrutacji i uczestnictwa w projekcie - miejsce zamieszkania na obszarze rewitalizacyjnym było przedmiotem oceny w trakcie rekrutacji do projektu. Gdyby Beneficjent zawarł w regulaminie warunek dostępu i ujął go w karcie oceny kandydata, to już na etapie wstępnym istniałaby możliwość dostrzeżenia niezgodności i weryfikacji spełnienia przedmiotowego warunku. Zarząd podał, że wydając decyzję w I instancji słusznie stwierdzono niespełnienie przewidzianych w projekcie warunków wyłonienia uczestników projektu. Beneficjent dopuścił do udziału w projekcie uczestników, którzy nie spełnili warunków określonych w zasadach konkursu oraz we wniosku o dofinansowanie projektu załączonym do umowy o dofinansowanie. Naruszenia w zakresie kwalifikowalności uczestników projektu dotyczyły: - osób dorosłych, które: • podały adres zamieszkania spoza obszaru wsparcia - 4 osoby (F. Z., O. M., R. P., U. M.); • nie podały wiarygodnego adresu zamieszkania - 3 osoby (G. I., K. A., S. A.); • nie miały ważnych dokumentów zgłoszeniowych do projektu - 1 osoba (O. K.); - osób niepełnoletnich: • których rodzice / opiekunowie prawni byli niekwalifikowalni ze względu na wskazany adres zamieszkania - 3 osoby (U. K., S. B., S. M.); • które zostały bezzasadnie objęte opieką świetlicy środowiskowej ze względu na wcześniejsze ukończenie udziału w projekcie ich opiekuna - 2 osoby (S. G., S. N.); • przekroczyły wiek, dla którego przewidziano określoną we wniosku o dofinansowanie grupę docelową (dzieci do 15 r.ż.) - 3 osoby (B. T., S. M., C. D.). Zarząd obszernie opisał na str. 12-22 uzasadnienia na czym polegały nieprawidłowości w odniesieniu do poszczególnych osób (k. 626 verte - 631v, seg. 2/4). Organ podsumował to zagadnienie wskazując, że Beneficjent naruszył przywołane zasady określone w wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017. Dopuszczając udział wszystkich wymienionych powyżej osób (dorosłych oraz dzieci) nie realizował założeń projektu, gdyż osoby te nie spełniały przyjętych w nim kryteriów udziału. Wsparcie w projekcie zostało udzielone osobom, które nie spełniły warunków kwalifikowalności, gdyż nie zostały one potwierdzone właściwymi dokumentami (str. 22 decyzji). Organ ustosunkowując się do stanowiska skarżącej co do adresów uczestników projektu podał, że potwierdził dane na podstawie adresów zgłoszonych do celów podatkowych oraz na podstawie adresów wskazanych na cele innych projektów. Zastosował natomiast metodykę tożsamą z metodyką przyjętą w audycie przez IA. Organ przyjął za słuszną metodykę określenia kosztów niekwalifikowalnych opracowaną przez IA, i zgodnie z jej założeniami ustalił udział niekwalifikowanych uczestników we wsparciu opłacanym na podstawie części dokumentów rozliczonych we wniosku nr [...]3. Szczegółowe informacje ujęto w tabeli nr 1 na str. 24-29 decyzji (k. 632v-635, seg. 2/4). Podał, że § 6 ust. 1 umowy o dofinansowanie zgodnie, z którym Beneficjentowi przysługują koszty pośrednie rozliczane stawką ryczałtową "w wysokości 25% poniesionych, udokumentowanych i zatwierdzonych w ramach projektu wydatków bezpośrednich". W pkt 5 lit. c podrozdziału 6.6.2 wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017 wskazano, że w przypadku niezrealizowania założeń wynikających z umowy o dofinansowanie, płatności powinny ulec odpowiedniemu obniżeniu, przy czym w przypadku stawek ryczałtowych - rozliczenie następuje w oparciu o przedstawione do rozliczenia wydatki będące podstawą wyliczenia stawek, zgodnie z zatwierdzonym budżetem projektu. Zaznaczono również, iż na wysokość wydatków rozliczanych stawką ryczałtową mają wpływ nie tylko koszty wykazane we wnioskach o płatność, lecz również wszelkiego rodzaju pomniejszenia, które są dokonywane w ramach projektu (np. w związku z szacunkowym budżetem lub korektami finansowymi). Wyliczył wydatki niekwalifikowalne w związku z naruszeniami w zakresie kwalifikowalności uczestników projektu na kwotę 27.206,69 zł, w tym 21.765,35 zł kosztów bezpośrednich oraz 5.441,34 zł kosztów pośrednich (str. 31 decyzji, k. 636). Ponadto w trakcie postępowania administracyjnego organ zauważył, że Beneficjent tego typu wydatki rozliczył również we wniosku nr [...]2. Na podstawie danych otrzymanych od Beneficjenta ustalono "udział" niekwalifikowalnych uczestników we wsparciu opłacanym na podstawie części dokumentów rozliczonych we wniosku nr [...]2. Szczegółowe informacje organ ujął w tabeli nr 2 na str. 33-37 (k. 637-639). Wskazał, że niekwalifikowalne koszty pośrednie wynoszą 8.564,52 zł (tj. 25% z 34.258,06 zł). Wskazał, że od wydatków bezpośrednich rozliczane były jako kwalifikowalne koszty pośrednie (ryczałt 25% kosztów bezpośrednich), więc koszty pośrednie - zgodnie z § 6 ust. 1 umowy o dofinansowanie oraz pkt 5 lit. c podrozdziału 6.6.2 wytycznych kwalifikowalności – wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017 - podlegają pomniejszeniu w związku z uznaniem części wydatków bezpośrednich za niekwalifikowalne. Podsumował, że we wniosku wydatki niekwalifikowalne w związku z naruszeniami w zakresie kwalifikowalności uczestników projektu wynoszą 42.822,58 zł, w tym 34.258,06 zł kosztów bezpośrednich oraz 8.564,52 zł kosztów pośrednich. 2. Odrębnie IZ podała, że wymieniony w poz. 58 ww. tabeli nr 1 na str. 29 decyzji (k. 635) "rachunek dla konsumenta" nr [...] na kwotę 1.440 zł opisany jako: Warsztaty w ramach zajęć hortiterapii i sportu (VIII 2019) - nie zawierał nazwy i adresu kupującego / odbiorcy usługi. Mając na uwadze ustalenia oraz zapisy wytycznych kwalifikowalności - wersja MIiR/2014-2020/12(4)), IZ stwierdziła, że dla potwierdzenia kwalifikowalności wydatku oprócz faktycznego jego poniesienia, wymagane jest, aby wydatek był właściwie udokumentowany fakturą lub innym dokumentem księgowym o równoważnej wartości dowodowej. W przedmiotowym przypadku tego nie uczyniono, gdyż przedstawiony dokument nie spełniał wymogów rozporządzenia o rachunkach, co tym samym spowodowało, że strona naruszyła ww. wytyczne kwalifikowalności - wersja MIiR/2014-2020/12(4). W ocenie organu wskazywanie przez skarżącą, że naruszenie dotyczyło jednego dokumentu nie powoduje, że ten błąd się nie pojawił i tym samym nie może stanowić uzasadnienia dla odejścia od nałożenia stosownej korekty. Ze względu na ustalenia finansowe w obszarze kwalifikowalności uczestników projektu - gdzie z poz. 58 tabeli nr 1 (str. 29 decyzji) wynika, że 60 uczestników projektu korzystało ze wsparcia opłaconego na podstawie "rachunku dla konsumenta" nr [...], a w tym 7 uczestników, których udział uznano za niekwalifikowalny - obliczenia wydatków niekwalifikowanych dotyczących przedmiotowego dokumentu dokonano w następujący sposób: 1.440 zł - 168 zł = 1.272 zł (koszty bezpośrednie), co wyspecyfikowano na str. 41 decyzji (k. 641). Podsumował, że wydatki niekwalifikowalne we wniosku w związku z naruszeniami w zakresie udokumentowania wydatku (dotyczącego warsztatów w ramach zajęć hortiterapii i sportu) wynoszą 1.590 zł, w tym: 1.272 zł kosztów bezpośrednich oraz 318 zł kosztów pośrednich. 3. Omawiając kwestię zamówień publicznych organ podał, że Beneficjent nie jest zobligowany do stosowania przepisów ustawy z 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2004 r. nr 19 poz. 177 ze zm.). Nie jest zamawiającym w rozumieniu tej ustawy. Dalsze ustalenia w tym zakresie podał w podpunktach. a) W przypadku realizacji zamówienia związanego z postępowaniem nr [...]R stwierdzono nieprawidłowość polegającą na udzieleniu zamówienia z naruszeniem procedur określonych w wytycznych kwalifikowalności. Beneficjent opublikował 7.02.2019 r. w Bazie konkurencyjności ww. zapytanie ofertowe nr [...]. Beneficjent określił w zapytaniu ofertowym w zakresie konsultanta rodziny, że do udziału w postępowaniu nr [...] "(...) dopuszczeni są Zleceniobiorcy posiadający potencjał kadrowy spełniający łącznie następujące kryteria: 1. Wymagania niezbędne zgodnie z Ustawą z dnia 09.06.2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej ...". Zarząd zauważył, że strona postawiła wyłącznie jeden warunek, jaki musiał spełnić oferent by wziąć udział w postępowaniu. Zarzucił, że Beneficjent określił warunki udziału w postępowaniu nr [...] w sposób nieprecyzyjny, ponieważ nie wskazał konkretnie jakie kwalifikacje zawodowe powinien spełniać oferent (konsultant rodziny). Tym samym mógł wprowadzić niepewność u oferentów co do wymagań, które należało spełnić. W konsekwencji Beneficjent określił warunki udziału bez zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania. Wyliczył wydatki niekwalifikowalne w tym zakresie na 2.171,88 zł, w tym 1.737,50 zł kosztów bezpośrednich oraz 434,38 zł kosztów pośrednich. Szczegółowy opis naruszeń z pkt a) znajduje się na str. 42-47 zaskarżonej decyzji (k. 641v-644). b) Zapewnienie opieki nad dziećmi - w trakcie trwania projektu w trybie zasady konkurencyjności. Stwierdzono nieprawidłowość polegającą na udzieleniu zamówienia z pominięciem procedur określonych w wytycznych kwalifikowalności. W szczególności Beneficjent opublikował 7.02.2019 r. w Bazie konkurencyjności zapytanie ofertowe nr [...]: Zapewnienie opieki nad dziećmi w trakcie trwania projektu [...] B., przeprowadzone przez Fundację A w trybie zasady konkurencyjności, ogłoszenie nr [...] (dalej: zapytanie ofertowe/postępowanie/zamówienie nr [...]), którego przedmiotem było zlecenie usługi opieki nad dziećmi uczestników projektu. Strona była zobowiązana do stosowania wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017. Zgodnie z ustaleniem IZ szacunkowa wartość zamówienia wynosiła 56.000 zł. Taką szacunkową wartość podał również sam Beneficjent w protokole z wyboru najkorzystniejszej oferty z 15.02.2019 r.. W związku z powyższym Beneficjent był zobligowany do przeprowadzenia zamówienia w trybie zasady konkurencyjności. W protokole z wyboru najkorzystniejszej oferty z 15.02.2019 r. strona wskazała, że w odpowiedzi na przedmiotowe zapytanie ofertowe nie wpłynęły żadne oferty. Uznając konieczność pilnego rozpoczęcia realizacji usługi zgodnie z harmonogramem projektu, Beneficjent zdecydował o nieprzeprowadzaniu ponownego postępowania poprzez portal Baza konkurencyjności i zleceniu realizacji usługi z wolnej ręki. Następnie 18.02.2019 r. zawarł umowę nr [...] z C w B. na wykonanie usługi opiekuńczo-wychowawczej w formie świetlicy środowiskowej dla dzieci uczestników projektu. Umowa została zawarta na okres od 18.02.2019 r. do 31.08.2019 r.. Organ stwierdził, że Beneficjent udzielił bezpośredniego zamówienia wykonawcy usługi bez zachowania warunków umożliwiających niestosowanie procedury określonej w sekcji 6.5.2 wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017, tj. zasady konkurencyjności. Powołał sekcję 6.5 pkt 8 lit. a), 6.5.2 wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017, wyroki Trybunału Sprawiedliwości z 4 czerwca 2009 r., C-250/07 (Komisja Wspólnot Europejskich v. Republika Grecka, ZOTSiS 2009, nr 6A, poz. 1-4369) i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) Warszawie z 23 stycznia 2020 r., V SA/Wa 1295/19). Za istotną zmianę warunków zamówienia organ uznał również obniżenie wymagań stawianych wykonawcom w stosunku do postępowania uprzednio przeprowadzonego. Zatem Beneficjent udzielił zamówienia z pominięciem procedur określonych w wytycznych kwalifikowalności, ponieważ nie spełnił wszystkich warunków koniecznych do wyboru wykonawcy przedmiotu zamówienia. Dokonał tego z pominięciem procedur określonych w sekcji 6.5.1.oraz 6.5.2. Powinien uwzględnić czas procedury postępowania. Jej przeprowadzenie tuż przed rozpoczęciem usługi jest obarczone ryzykiem niepowodzenia i przejawem niedbałości. Beneficjent zaplanował w treści ogłoszenia nr [...], że realizacja usługi zacznie się 1.02.2019 r., natomiast termin składania ofert wyznaczył na 15.02.2019 r.. To również dowodzi tego, że strona nie zaplanowała właściwie procedury przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Organ w tym zakresie uznał, że przyczyny niezastosowania zasady konkurencyjności leżą bezsprzecznie po stronie Beneficjenta. Organ wskazał, że opisana nieprawidłowość znajduje odzwierciedlenie wśród kategorii naruszeń, o których mowa w Załączniku do rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (Dz.U. z 2018 r. poz. 971), dalej: taryfikator z 22.05.2018 r., który stosuje się w przypadku obniżania wartości korekt finansowych i pomniejszeń dla poszczególnych kategorii nieprawidłowości indywidualnych. W związku z tym, że Beneficjent udzielił zamówienia w trybie pozakonkurencyjnym, nie dopełniając tym samym obowiązku ogłoszenia zamówienia - Organ nałożył korektę w wysokości 100% wydatków związanych z zamówieniem nr [...]. Organ nie dopuszcza możliwości obniżenia stawki korekty, ponieważ strona bezsprzecznie nie dochowała żadnych zasad określonych w wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017. Organ wyliczył, że wydatki niekwalifikowalne w związku z naruszeniami w postępowaniu nr [...]R wynoszą 50.0000 zł (w tym 40.000 zł kosztów bezpośrednich oraz 10.000 zł kosztów pośrednich). Szczegółowy opis naruszeń z pkt b) znajduje się na str. 47-55 zaskarżonej decyzji (k. 644-648). c) W przypadku realizacji zamówienia na usługi noclegu, wyżywienia i wynajmu akcesoriów do rekreacji dla uczestników projektu podczas wyjazdu rodzinnego nieprawidłowość polegającą na udzieleniu zamówienia z pominięciem procedur określonych w wytycznych kwalifikowalności. Beneficjent nie dochował należytej staranności przy szacowaniu wartości zamówienia i tym samym dokonał sztucznego podziału zamówienia, a w konsekwencji nie zastosował procedury rozeznania rynku. Organ nałożył korektę w wysokości 100% wydatków związanych z zamówieniem nr [...]. Organ nie dopuścił możliwości obniżenia stawki korekty gdyż uznał, że strona bezsprzecznie nie dochowała żadnych zasad określonych w wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017. Podsumowując - wydatki niekwalifikowalne we wniosku nr [...] w związku z naruszeniami związanymi z zamówieniami na usługi noclegu, wyżywienia i wynajmu akcesoriów do rekreacji dla uczestników projektu podczas wyjazdu rodzinnego wynoszą 38.795,70 zł (w tym: 31.036,56 zł kosztów bezpośrednich oraz 7 .759,14 zł kosztów pośrednich). Szczegółowy opis naruszeń z pkt c) znajduje się na str. 57-62 zaskarżonej decyzji (k. 649-651). Mając na uwadze powyższe oraz podsumowując wszystkie opisane w niniejszej decyzji naruszenia ustalono, że w ramach: - wniosku nr [...]2 wydatki niekwalifikowalne wynoszą 94.994,46 zł (w tym 75.995,56 zł kosztów bezpośrednich oraz 18.998,90 zł kosztów pośrednich) - przy czym dofinansowanie podlegające zwrotowi stanowi łącznie 90 242,95 zł (w tym 75.995,56 zł kosztów bezpośrednich oraz 14.247,39 zł kosztów pośrednich); - wniosku nr [...]3 wydatki niekwalifikowalne wynoszą 84.754,80 zł (w tym 67.803,83 zł kosztów bezpośrednich oraz 16.950,97 zł kosztów pośrednich), przy czym dofinansowanie podlegające zwrotowi stanowi łącznie 80.515,47 zł (w tym 67.803,83 zł kosztów bezpośrednich oraz 12.711,64 zł kosztów pośrednich). Organ podał, że ww. różnica pomiędzy wydatkami niekwalifikowalnymi a dofinansowaniem podlegającym zwrotowi wynika z tego, że w pierwotnych wersjach ww. wniosków Benenficjent wnosił wkład własny w kosztach pośrednich. W związku z powyższym zachowano przyjęte tam proporcje wniesionego dofinansowania względem wydatków kwalifikowalnych w kosztach pośrednich. W skardze do WSA w Olsztynie strona, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie decyzji wydanych w obu instancjach, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucono naruszenie 1. przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 143 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. nr 347, str. 320 ze zm.), dalej: rozporządzenie 1303/2013, poprzez nieuwzględnienie przy zastosowaniu korekty faktu braku strat finansowych poniesionych przez fundusze UE, - art. 2 pkt 36 rozporządzenia 1303/2013 poprzez błędną wykładnię i zastosowanie w związku z przyjęciem, że w niniejszej sprawie uchybienia stanowią nieprawidłowości w rozumieniu tego przepisu, - podrozdziału 6.2 pkt 3 lit. f) Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 - "wersja MR/H2014-2020/23(3)07/2017" (jak podano w skardze) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie pojęcia wydatku kwalifikowalnego, który "jest niezbędny do realizacji celów projektu i został poniesiony w związku z realizacją projektu"; - naruszenie Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020, jak podano w skardze: wersja "MliR /2014-2020/12(4)" - poprzez błędne przyjęcie, że przedłożony podczas postępowania kontrolnego prawidłowo wystawiony rachunek nie stanowi podstawy do stwierdzenia poprawnie udokumentowanego wydatku, - naruszenie podrozdziału 6.5.2 pkt 8 wytycznych kwalifikowalności - "wersja MR/H2014-2020/23(3)07/2017" poprzez błędne przyjęcie, że przy udzieleniu zamówienia na usługi konsultanta rodziny naruszono zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania, - naruszenie przepisów sekcji 6.5.2 pkt 8 wytycznych kwalifikowalności – "wersja MR/H2014-2020/23(3)07/2017" poprzez bezpodstawne przyjęcie, że Beneficjent nie dotrzymał warunków konkurencyjności przy zawarciu umowy Nr [...] z C w B., 2. przepisów postępowania, tj.: - naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania w szczególności pominięcie udziału strony w poszczególnych czynnościach kontrolnych; - naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę materiału zebranego w sprawie. Autor skargi powiązał art. 143 ust. 2 z art. 2 pkt 36 rozporządzenia 1303/2013 i podał, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy wszystkie okoliczności faktyczne objęte zaskarżoną decyzją zarówno nie powodują strat finansowych funduszy UE, jak też nie stanowią nieuzasadnionych wydatków finansowanych tymi funduszami, gdyż: - w zakresie kwalifikowalności uczestników beneficjent otrzymał w ramach dofinansowania kwotę przeznaczoną na realizację projektu dla 90 osób (60 dorosłych i 30 dzieci). W ramach przeprowadzonej rekrutacji wykazał natomiast 105 osób (62 osoby dorosłe i 43 dzieci). Zatem niewłaściwe jest przyjęcie do wyliczeń kwot w taki sposób, jakby beneficjent otrzymał środki w ramach dofinansowania na wszystkie zrekrutowane osoby czyli 105 osób, ponieważ na 15 osób beneficjent nie otrzymał dofinansowania i realizował dla nich projekt poza kwotą dofinansowania. Oznacza to, że beneficjent w pełni wywiązał się z umowy dotyczącej zakładanego udziału 90 osób w pełni spełniających kryteria naboru, dodatkowo obejmując pomocą i swoimi działaniami 15 osób. Nie można więc zarzucać beneficjentowi nieuzasadnionych wydatków powodujących straty finansowe w funduszach unijnych. Powołano się tu na stanowisko Instytucji Zarządzającej - pismo ROPS z 3.11.2020 r. nr [...] (k. 108-121, seg. 4/4); - w zakresie kwestii udokumentowania wydatku rozliczonego we wniosku o płatność nr [...]3 (dot. "Rachunku dla Konsumenta" nr [...]) podniesiono, że już podczas postępowania kontrolnego Beneficjent był w posiadaniu prawidłowego rachunku na wydatek, który faktycznie poniósł. Wobec tego stosowanie korekty narusza zarówno art. 2 pkt 36 i art. 143 ust. 2 rozporządzenia 1303/2013 jak też wytyczne kwalifikowalności - wersja MliR/2014-2020/12(4). Powołano się tu podobnie jak w poprzednim punkcie skargi, na pismo ROPS z 3.11.2020 r.; - w zakresie zamówień publicznych: a) w zakresie postępowania nr [...] (dot. konsultanta rodziny) autor skargi uznał za niezrozumiałe zarzuty naruszenia zasady konkurencyjności przy prowadzonym postępowaniu. Beneficjent zawarł bowiem opis wymagań kwalifikacji dotyczących konsultantów rodziny zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie. Ponadto w opisie usługi jaką zawiera dokumentacja ofertowa zostały szczegółowo opisane jakie obowiązki konsultant rodziny ma obowiązek wypełniać świadcząc usługi. Analizując dane postępowanie należy rozpatrywać całość zapytania ofertowego a nie jak to uczynił Zarząd Województwa tylko jeden element. Gdyby zakres obowiązków konsultanta rodzinnego był niejasny lub sformułowany w sposób niewłaściwy to kontrahenci zadaliby stosowne pytania, których nie było. Natomiast w przypadku gdyby sformułowano warunki przewyższające wymagania wystarczające do należytego wykonania zamówienia, to Beneficjent nie uzyskałby ofert pełnej ilości wykonawców i nie rozstrzygnąłby postępowania. Tym samym, Beneficjentowi nie można zarzucić naruszenia przepisów sekcji 6.5.2 pkt 8 wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H2014-2020/23(3)07/2017; b) w zakresie zapewnienia opieki nad dziećmi podniesiono w skardze, że gołosłowne są stwierdzenia jakoby w zakresie przedmiotowego postępowania Beneficjent nie przedstawił uzasadnienia wskazującego na pilną potrzebę udzielenia zamówienia niewynikającą z przyczyn leżących po jego stronie. Beneficjent szczegółowo opisał w wyjaśnieniach składanych w trakcie postępowania dlaczego udzielił zamówienia w trybie "z wolnej ręki". Zauważyła to również i potwierdza Instytucja Zarządzająca w ww. piśmie z 3.11.2020 r., którego fragmenty zacytowano w skardze; c) odnośnie zamówień usług noclegu, wyżywienia i wynajmu akcesoriów do rekreacji dla uczestników projektu podczas wyjazdu rodzinnego podniesiono, że w projekcie owszem pojawia się nazwa "wyjazd rodzinny" lub "wzmocnienie więzi rodzinnych" natomiast nie jest to jednolita usługa, która wyceniona jest jedną kwotą w budżecie projektu i przeznaczona do wykonania przez jednego wykonawcę. Beneficjent wycenia i negocjuje ceny każdej usługi oddzielnie zgodnie z zapisami projektu a także z zasadą przejrzystego, racjonalnego i efektywnego wydatkowania środków finansowych przy zachowaniu jak najlepszych efektów z danych nakładów. Podniesiono, że w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWIU) wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. (Dz. U. z 2015, poz. 1676) można zidentyfikować usługi noclegu, wyżywienia czy też usługi wynajmu akcesoriów rekreacyjnych jako odrębnie funkcjonujące usługi. Trudno zaś doszukać się usługi "wyjazd rodzinny" jako usługi obejmujące komponenty określone zaskarżonej decyzji. To organizator wyjazdu rodzinnego, w tym przypadku Beneficjent, jest zobowiązany w ramach projektu wybrać takie rozwiązania organizacyjne, które pozwolą w pełni zrealizować cele projektu. Dlatego zarzut organu co do podziału zamówienia w tym przypadku Beneficjent uznał za bezpodstawny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznał ponadto zawarty w skardze wniosek i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji – postanowienie IZ z 27.12.2021 r. nr [...] (k. 50, seg. 2/4). Strona skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 2.000 zł (k. 24 akt sądowych). Pismem procesowym z 31 stycznia 2022 r. pełnomocnik skarżącej podzielił stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, że ustalenia wynikające z postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez IA nie wiążą organu orzekającego o zwrocie. Tym samym Zarząd Województwa prowadząc postępowanie administracyjne dotyczące ewentualnych korekt finansowych winien w pełni stosować przepisy k.p.a.. Organ nie dokonywał jednak samodzielnej oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu kontrolnym, podzielając w przeważającej części ustalenia kontrolne, jak też w sprawach wątpliwych nie dokonał samodzielnych ustaleń dowodowych. W szczególności: 1. W zakresie kwalifikowalności uczestników Zarząd Województwa całkowicie pominął, że zarówno w regulaminie konkursu, jak też w wniosku o dofinansowanie projektu w załączonym do umowy o dofinansowanie brak jest określenia jakim konkretnie dokumentem należy weryfikować miejsce zamieszkania uczestnika projektu. Stąd też skarżący mógł ocenić i przyjąć za wiarygodne miejsce zamieszkania wskazane przez uczestnika projektu. Tym bardziej, że skarżący nie posiadał dostępu do metod weryfikacji zastosowanych przez instytucje kontrolną (miejsce zamieszkania dla celów podatkowych). Nieobiektywne może być również zastosowanie kryterium miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, bowiem co do zasady jest to miejsce zameldowania chyba, że podatnik wskaże inny adres jako miejsce zamieszkania. Okoliczność ta nie została wyjaśniona w trakcie prowadzonego postępowania objętego zaskarżoną decyzją. W przypadku kwestionowanych oświadczeń Zarząd Województwa pominął najprostszy dowód w postaci przesłuchania tych osób w charakterze świadków czym naruszył normę art.77 § 1 k.p.a.. Przy czym naruszono art. 8 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie stanowiska ROPS bowiem jest to Instytucja Zarządzająca dla Osi Priorytetowej 11 oraz Działania 10.07 RPO [...] na lata 2014-2020. ROPS jako Instytucja Zarządzająca jest niewątpliwie merytorycznie najlepiej przygotowanym podmiotem wdrażającym programy, prowadziła też bezpośredni nadzór nad beneficjentami. Nie doszło w niniejszej sprawie do sfinansowania nieuzasadnionego wydatku. W odniesieniu do grupy kwalifikowalnej 90 osób postępowanie kontrolne nie wykazało jakichkolwiek zarzutów związanych z merytorycznym wykonaniem zadań objętych projektem a więc celami projektu. Nie wystąpiły zatem wszystkie przesłanki nieprawidłowości uzasadniających nałożenie jakiejkolwiek korekty finansowej (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16.07.2016r. w sprawie C-406/14). 2. Odnosząc się do kwestii "Rachunku Dla Konsumenta" nr [...] dodatkowo podkreślono, że rozporządzenie Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. nr 165, poz. 1373 ze zm.) nie przewiduje jakichkolwiek zasad wystawiania skorygowanego rachunku, w szczególności korekty poprzez notę korygującą. Stąd też wystawienie poprawnego rachunku, a tym samym anulowanie poprzedniego, stanowi poprawne działanie. Tak wystawiony dokument spełnia definicje "innego dokumentu księgowego" o którym mowa w podrozdziale 6.4 pkt 1 oraz pkt 5 wytycznych kwalifikowalności - wersja MliR/2014-2020/12(4). 3. w zakresie zamówień publicznych dodatkowo podniesiono, odnosząc się do zamówień na usługi noclegu, wyżywienia i wynajmu akcesoriów do rekreacji dla uczestników projektu podczas wyjazdu rodzinnego, że w przedmiotowej sprawie nie można zasadnie twierdzić, że nastąpiło celowe dzielenie zamówienia. Usługi noclegu, wyżywienia oraz wynajmu akcesoriów zostały przez skarżącą ujęte w zapisach projektu jako odrębne pozycje budżetowe /niekwestionowane/, co wynikało z charakteru projektu i grupy docelowej, do której adresowany był projekt. Zacytowano w tym zakresie wyrok NSA z 5 kwietnia 2019 r. sygn. akt I GSK 1202/18. Wywodzenie zaś dzielenia zamówienia z faktu zawarcia umów z jednym wykonawcą jest niedopuszczalne, w sytuacji w której na wszystkie usługi zgłosiła się wyłącznie jedna firma. Zarządzeniem z 8 lutego 2022 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Olsztynie skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do brzmienia przepisu art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a." (k. 42). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstawy do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 p.p.s.a., tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Aby orzec o zwrocie środków, niezbędne jest wykazanie dwóch przesłanek, a mianowicie: musi zaistnieć naruszenie procedur, a także to, że naruszenie tych procedur spowodowało lub mogło spowodować szkodę w budżecie ogólnym UE ( por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 547/21). Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy skarżąca naruszyła postanowienia umowy o dofinansowanie i czy wobec tego była zobowiązana do zwrotu środków przekazanych jej na realizację projektu jako wykorzystanych z naruszeniem procedur o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p.. A także do tego, czy naruszenie tych procedur spowodowało lub mogło spowodować szkodę w budżecie ogólnym UE. Zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p., w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 tej ustawy, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10 powołanego artykułu. Jednocześnie w art. 207 ust. 8 u.f.p. postanowiono, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1 tej ustawy, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o których mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast zgodnie z art. 207 ust. 9 u.f.p., po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w przytoczonym wyżej ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków. Zapisy regulujące tę kwestię zawiera również § 13 umowy o dofinansowanie, który określa procedurę odzyskiwania środków, w przypadku ich nieprawidłowego wykorzystania. Stosownie do treści art. 184 ust. 1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy (tj. m.in. pochodzących z budżetu UE) są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Naruszenie procedur, o których mowa w ww. przepisie należy rozumieć szeroko, poprzez naruszenie zarówno przepisów prawa powszechnie obowiązującego oraz obowiązujących bezpośrednio przepisów prawa Unii Europejskiej (w tym ww. rozporządzenia nr 1303/2013), postanowień regulaminu konkursu, postanowień umowy o dofinansowanie i wytycznych będących dokumentami regulującymi procedury wydatkowania środków europejskich (por. wyroki w sprawach sygn. akt: II GSK 489/16, I GSK 1820/19, I GSK 1607/18, I SA/Sz 436/20 i powołane tam orzecznictwo - orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). W kontekście przedstawionych powyżej uregulowań prawnych oceniając konieczność zwrotu środków należy przede wszystkim zbadać, czy doszło do naruszenia procedur w powyższym rozumieniu oraz skutki tego naruszenia (zgodnie z wymogiem art. 143 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013), aby ustalić, że mamy do czynienia z nieprawidłowością, o jakiej mowa w art. 2 pkt 36 ww. rozporządzenia, skutkującą koniecznością zwrotu środków. Na wstępie należy wskazać, że strona skarżąca nie zakwestionowała okoliczności faktycznych, które zostały przedstawione w audycie i powielone w treści zaskarżonej decyzji. Natomiast te okoliczności przedstawione w zaskarżonej decyzji nie dają podstawy do żądania zwrotu środków. Organ wydając decyzje nie odniósł się bowiem do wyjaśnień strony skarżącej, która podważyła stanowisko IA. W pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii kwalifikowalności wydatków. W prowadzonym postępowaniu administracyjnym przeanalizowano kwestię kwalifikowalności wyłącznie tych uczestników projektu, których udział został zakwestionowany podczas audytu operacji. Zgodnie z zatwierdzonym do realizacji wnioskiem o dofinansowanie, projekt był skierowany do 90 osób. Wydatki kwalifikowane obejmowały taką liczbę uczestników. Natomiast ostatecznie skarżąca dowodziła, że w ramach przeprowadzonej rekrutacji wykazała 105 uczestników projektu (62 osoby dorosłe i 43 dzieci). W konsekwencji do realizacji projektu miało zostać zrekrutowanych 15 osób więcej niż pierwotnie zakładał projekt. Miał on zostać zrealizowany w stosunku do 105 uczestników projektu. Natomiast kwota dofinansowania się nie zmieniła. W rezultacie należy uznać, że nie uwzględnienie tej okoliczności stanowi naruszenie przez IZ zasady prawdy materialnej. Należy wskazać, że we wniosku o dofinansowanie i umowie nie wskazano konkretnych osób, które były objęte realizowanym projektem. Natomiast we wniosku i umowie zostały wskazane tylko okoliczności przedmiotowe dotyczące osób, które mogły być zakwalifikowane do projektu. A zatem ocena kwalifikowalności wydatków winna odnosić się do zrealizowanego projektu, a nie do wybranych przez IZ osób. Natomiast Organ podsumował, że Beneficjent naruszył przywołane zasady określone w wytycznych kwalifikowalności - wersja MR/H 2014-2020/23(3)07/2017. Organ przyjął, że dopuszczając udział tych osób (dorosłych oraz dzieci) Fundacja nie realizowała założeń projektu, gdyż zdaniem Organu osoby te nie spełniały kryteriów udziału. Według IZ wsparcie w projekcie zostało udzielone osobom, które nie spełniły warunków kwalifikowalności, gdyż nie zostały one potwierdzone właściwymi dokumentami (str. 22 decyzji). We wniosku o dofinansowanie (część 3.1) strona skarżąca opisała, że weryfikacja dokumentów zgłoszeniowych miała nastąpić pod kątem dwóch kryteriów dostępu, tj.: miejsca zamieszkania na obszarze rewitalizacji i zagrożenia wykluczeniem społecznym oraz pod kątem kryteriów preferencji. IZ zarzuciła, że Beneficjent sporządził Regulamin rekrutacji i uczestnictwa w projekcie, jednak w jego treści brak jest wskazania warunku zamieszkania na obszarze rewitalizacji B. - jako warunku koniecznego do zakwalifikowania danej osoby do projektu. Przedmiotem oceny nie jest regulamin rekrutacji. Natomiast istota rzeczy sprowadza się do tego, czy skarżąca dokonała rekrutacji uczestników, czy wypełnili oni dokument rekrutacyjny i czy podali oni adres zamieszkania. I czy uczestniczyli oni w tym projekcie. Natomiast Fundacja nie była uprawniona do weryfikacji , czy dane zawarte w oświadczeniach uczestników projektu są prawdziwe. Nie można oczekiwać, jak chciał tego Organ, aby skarżąca prowadziła dochodzenie w sprawie wiarygodności takich oświadczeń. Strona skarżąca zakwestionowała również stanowisko Organu w zakresie naruszenia procedur, których miała się dopuścić skarżąca w trakcie wyłaniania wykonawców poszczególnych zadań. Strona skarżąca wywodzi w skardze, że przy ocenie nieprawidłowości należy mieć na względzie definicję nieprawidłowości zawartą w art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013, Dz.U.UE.L.2013.347.320 z dnia 2013.12.20. Szkodą w interesach finansowych UE jest także finansowanie z funduszy unijnych nieuzasadnionego wydatku. Przepis art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 za nieprawidłowość uznaje jakiekolwiek naruszenia prawa wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego. Nie uzależnia zatem uznania konkretnego naruszenia prawa za nieprawidłowość od rodzaju naruszonego przepisu lub przepisów, wagi naruszenia, liczby naruszonych przepisów, ani też charakteru działania podmiotu, które spowodowało naruszenie przepisów. Wystarczy wykazanie, że określone naruszenie prawa mogłoby spowodować szkodę. Przepis ten ma na celu zapobieżenie nieprawidłowemu wydatkowaniu środków finansowych przeznaczonych na projekty finansowane z funduszy unijnych. Dlatego obejmuje także szkodę potencjalną. Przepis art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 za nieprawidłowość uznaje jakiekolwiek naruszenia prawa wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego. Nie uzależnia zatem uznania konkretnego naruszenia prawa za nieprawidłowość od rodzaju naruszonego przepisu lub przepisów, wagi naruszenia, liczby naruszonych przepisów, ani też charakteru działania podmiotu, które spowodowało naruszenie przepisów. Wystarczy wykazanie, że określone naruszenie prawa mogłoby spowodować szkodę. Przepis ten ma na celu zapobieżenie nieprawidłowemu wydatkowaniu środków finansowych przeznaczonych na projekty finansowane z funduszy unijnych. Dlatego obejmuje także szkodę potencjalną (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 września 2020 r., sygn. akt I SA/Bk 117/20). Sąd podzielił zarzuty skargi w kwestii udokumentowania wydatku rozliczonego we wniosku o płatność nr [...] (dot. "Rachunku dla Konsumenta" o numerze [...]). W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że już podczas postępowania kontrolnego Beneficjent był już w posiadaniu prawidłowego rachunku na wydatek, który faktycznie poniósł. W tym stanie sprawy stosowanie korekty narusza zarówno art. 2 pkt 36 i art. 143 ust. 2 rozporządzenia ogólnego jak też wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020- wersja MliR /2014- 2020/12(4). IZ potwierdziła, że ten wydatek został faktycznie poniesiony. A zatem nie ma mowy o tym, że mogło dojść do powstania szkody rzeczywistej, czy nawet potencjalnej. Sąd podzielił zarzuty skargi dotyczące wyłonienia Konsultanta rodziny [...] B.. IZ bezpodstawnie zarzuciła skarżącej naruszenie zasady konkurencyjności przy prowadzonym postępowaniu. Ma rację strona skarżąca, że Beneficjent zawarł opis wymagań kwalifikacji dotyczących konsultantów rodziny zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie. Ponadto należy podkreślić, że w opisie usługi jaką zawiera dokumentacja ofertowa zostały szczegółowo opisane jakie obowiązki konsultant rodziny ma obowiązek wypełniać świadcząc usługi. Należy podkreślić ,że analizując dane postępowanie należy rozpatrywać całość zapytania ofertowego a nie jak to uczynił Zarząd Województwa tylko jeden element. Gdyby zakres obowiązków konsultanta rodzinnego nie był jasny lub sformułowany w sposób niewłaściwy to kontrahenci zadaliby stosowane pytania, których nie było. Natomiast w przypadku gdyby sformułowano warunki przewyższające wymagania wystarczające do należytego wykonania zamówienia, to Beneficjent nie uzyskałby ofert pełnej ilości wykonawców i nie rozstrzygnąłby postępowania. Sąd podzielił również stanowisko skarżącej w przedmiocie postępowania dotyczącego zamówienia w przedmiocie opieki nad dziećmi. Beneficjent szczegółowo opisał w wyjaśnieniach składanych w trakcie postępowania dlaczego udzielił zamówienia w trybie "z wolnej ręki". Zgodnie z wyjaśnieniami Beneficjenta, zajęcia opiekuńczo-wychowawcze były zajęciami wspierającymi inne działania w projekcie. Zgodnie z Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014- 2020 możliwe jest niestosowanie procedur określonych w sekcjach 6.5.1 i 6.5.2, jeśli w wyniku prawidłowego zastosowania zasady konkurencyjności nie wpłynęła żadna oferta. W związku z tym, że na ogłoszone przez Beneficjenta zamówienie nie wpłynęła żadna oferta, a także ze względu na pilną konieczność rozpoczęcia zajęć w projekcie, Beneficjent podjął decyzję o zleceniu realizacji usługi w trybie z wolnej ręki. Sąd podzielił także zarzuty skargi dotyczące zamówienia na usługi noclegu, wyżywienia i wynajmu akcesoriów do rekreacji dla uczestników projektu podczas wyjazdu rodzinnego. W projekcie owszem pojawia się nazwa "wyjazd rodzinny" lub "wzmocnienie więzi rodzinnych" natomiast nie jest to jednolita usługa, która wyceniona jest jedną kwotą w budżecie projektu i przeznaczona do wykonania przez jednego wykonawcę. Beneficjent wycenia i negocjuje ceny każdej usługi oddzielnie zgodnie z zapisami projektu a także z zasadą przejrzystego, racjonalnego i efektywnego wydatkowania środków finansowych przy zachowaniu jak najlepszych efektów z danych nakładów. Nie ulega wątpliwości, że w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWIU) wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. ( Dz. U. z 2015, poz. 1676) można zidentyfikować usługi noclegu, wyżywienia czy też usługi wynajmu akcesoriów rekreacyjnych jako odrębnie funkcjonujące usługi. Trudno zaś doszukać się usługi "wyjazd rodzinny" jako usługi obejmującej komponenty określone zaskarżonej decyzji. To organizator wyjazdu rodzinnego, w tym przypadku Beneficjent jest zobowiązany w ramach projektu wybrać takie rozwiązania organizacyjne, które pozwolą w pełni zrealizować cele projektu. Zarzut podziału zamówienia w tym przypadku należy uznać za bezpodstawny. Sąd podzielił ponadto argumenty pełnomocnika strony skarżącej, które zostały przedstawione w piśmie procesowym z 31 stycznia 2022 r.. W toku postępowania administracyjnego IZ nie jest związana ustaleniami wynikającymi z postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez IA. Tym samym Zarząd Województwa prowadząc postępowanie administracyjne winien w sposób prawidłowy ustalić stan faktyczny. Natomiast postępowanie dowodowe winno uwzględniać reguły kpa. W tym postępowaniu IZ nie dokonała ustaleń faktycznych, które są istotne z punku widzenia norm prawa materialnego. Natomiast IZ bezrefleksyjnie powieliła argumenty IA, które dotyczyły okoliczności tylko pośrednio związanych z realizacją projektu. Nie dotykają one istoty problemu. Celem projektu był wzrost wiedzy w zakresie zdrowego funkcjonowania rodziny przyczyniający się do aktywnego udziału w życiu społecznym i powrocie na rynek pracy oraz ułatwiający odejście od opieki instytucjonalnej zamieszkujących obszary rewitalizacji miasta B. ujęte w Lokalnym Planie Rewitalizacji. W projekcie zaplanowano realizację zadań w ramach: a) usług aktywizacyjno-integracyjnych: 1 - indywidualne poradnictwo specjalistyczne, 2 - zajęcia w ramach Akademii Rodziny, 3 - wsparcie Konsultanta Rodziny, 4 - warsztaty integracji społecznej. W zakresie kwalifikowalności uczestników Zarząd Województwa całkowicie pominął, że zarówno w regulaminie konkursu, jak też we wniosku o dofinansowanie projektu załączonym do umowy o dofinansowanie brak jest określenia jakim konkretnie dokumentem należy weryfikować miejsce zamieszkania uczestnika projektu. Stąd też skarżący mógł ocenić i przyjąć za wiarygodne miejsce zamieszkania wskazane przez uczestnika projektu. Tym bardziej, że skarżący nie posiadał dostępu do metod weryfikacji zastosowanych przez instytucję kontrolną (miejsce zamieszkania dla celów podatkowych). W przypadku kwestionowanych oświadczeń uczestników projektu Zarząd Województwa powinien dopuścić dowód w postaci przesłuchania tych osób w charakterze świadków. Bez ich przesłuchania w charakterze świadka nie może zakwestionować treści złożonego oświadczenia. Ponadto IZ przy ustaleniu stanu faktycznego z naruszeniem art. 8 k.p.a. pominęła stanowiska ROPS. Jest to Instytucja Zarządzająca dla Osi Priorytetowej 11 oraz Działania 10.07 RPO [...] na lata 2014-2020. ROPS jako Instytucja Zarządzająca jest niewątpliwie merytorycznie najlepiej przygotowanym podmiotem wdrażającym programy, prowadziła też bezpośredni nadzór nad beneficjentami. Nie wykazano, że w sprawie doszło do sfinansowania nieuzasadnionego wydatku. W odniesieniu do grupy kwalifikowalnej 90 osób postępowanie kontrolne nie wykazało jakichkolwiek zarzutów związanych z merytorycznym wykonaniem zadań objętych projektem a więc celami projektu. Odnosząc się do kwestii "Rachunku Dla Konsumenta" nr [...] należy dodatkowo podkreślić, że rozporządzenie Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. nr 165, poz. 1373 ze zm.) nie przewiduje jakichkolwiek zasad wystawiania skorygowanego rachunku, w szczególności korekty poprzez notę korygującą. Stąd też wystawienie poprawnego rachunku, a tym samym anulowanie poprzedniego, stanowi poprawne działanie. Tak wystawiony dokument spełnia definicje "innego dokumentu księgowego" o którym mowa w podrozdziale 6.4 pkt 1 oraz pkt 5 wytycznych kwalifikowalności - wersja MliR/2014-2020/12(4). W zakresie zamówień publicznych dodatkowo należy wskazać, że IZ nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu, że nastąpiło celowe dzielenie zamówienia na usługi noclegu, wyżywienia i wynajmu akcesoriów do rekreacji dla uczestników projektu podczas wyjazdu rodzinnego. Usługi noclegu, wyżywienia oraz wynajmu akcesoriów zostały przez skarżącą ujęte w zapisach projektu jako odrębne pozycje budżetowe, co wynikało z charakteru projektu i grupy docelowej, do której adresowany był projekt. Wywodzenie zaś dzielenia zamówienia z faktu zawarcia umów z jednym wykonawcą jest zatem nieuzasadnione. W konsekwencji brak było podstaw do wydania decyzji o zwrocie środków na podstawie art. 207 ust. 1 u.f.p.. W sprawie nie wykazano bowiem, że środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich były wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 tej ustawy, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości. W rozpoznawanej sprawie Organ nie wykazał, że skarżąca w sposób wadliwy zakwalifikowała uczestników projektu. Nie można też się zgodzić z Organem, że skarżąca naruszyła warunki umowy w odnośnie wyłonienia wykonawcy w przedmiocie opieki nad dziećmi. Postępowanie skarżącej było transparentne i udzielenie zamówienia w trybie "z wolnej ręki", w przedstawionych okolicznościach, było uprawnione. Sąd nie uznał , z przyczyn szczegółowo wskazanych wcześniej, stanowiska Organu odnośnie pozostałych kwestii. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję. W związku z uwzględnieniem skargi, Sąd na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a., zgodnie ze złożonym wnioskiem, zasądził na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania w wysokości 7417 zł, w tym kwotę 2000 zł tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego, kwotę 17 zł tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwotę 5400 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, którego wysokość ustalono na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ze zm. ). W rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do stosowania art. 145 § 3. W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie. Sąd, wstępując w rolę organu administracji publicznej, wykonuje przypisany organowi obowiązek. Wydane orzeczenie sądu zastępuje więc rozstrzygnięcie organu administracji publicznej i pełni funkcję decyzji umarzającej postępowanie administracyjne w całości lub w części, kończąc postępowanie bez rozstrzygania sprawy co do jej istoty. W rozpoznawanej sprawie nie można uznać, że postępowanie jest bezprzedmiotowe. Organ dokonując oceny materiału dowodowego nie uwzględnił wyjaśnień skarżącej, choćby odnośnie ilości uczestników projektu. Ponadto przy ustaleniu stanu faktycznego nie uwzględnił materiału procesowego, który wynika z postępowania konkursowego. Brak jest podstaw do dokonywania ustaleń faktycznych, na podstawie dokumentacji podatkowej. Organ w tym postępowaniu nie mógł dokonywać ustaleń faktycznych, odnośnie miejsca zamieszkania uczestników projektu, na podstawie ich oświadczeń złożonych w postępowaniu podatkowym. W trakcie realizacji projektu jego uczestnicy wypełniali kwestionariusz rekrutacyjny. I tylko na ich podstawie możliwa jest ocena kwalifikowalności uczestników projektu. Sąd podzielił stanowisko skarżące odnośnie wystawienia poprawnego rachunku. Dokument ponownie wystawiony spełniał definicje "innego dokumentu księgowego" o którym mowa w podrozdziale 6.4 pkt 1 oraz pkt 5 wytycznych kwalifikowalności - wersja MliR/2014-2020/12(4). Sąd uznał, że też stanowisko strony skarżącej, że wyłonienie C w B. na wykonanie usługi opiekuńczo-wychowawczej w formie świetlicy środowiskowej dla dzieci uczestników projektu, nie stanowiło naruszenia prawa. W wyniku prawidłowego zastosowania zasady konkurencyjności nie wpłynęła żadna oferta. W konsekwencji skarżąca miała prawo zlecić realizację usługi w trybie z wolnej ręki. Sąd podzielił też stanowisko strony skarżącej, że zawarła ona opis wymagań kwalifikacji dotyczących konsultantów rodziny zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie. Sąd podzielił również stanowisko strony skarżącej, że usługi noclegu, wyżywienia oraz wynajmu akcesoriów zostały przez skarżącą ujęte w zapisach projektu jako odrębne pozycje budżetowe. Sąd zatem nie podzielił stanowiska Organu, że usługi są tożsame rodzajowo. Nie są tożsame rodzajowo usługi noclegu, wyżywienia oraz wynajmu akcesoriów. Pierwszą usługę realizują hotele, drugą restauracje, trzecią firmy świadczące usługi turystyczno – rekreacyjne. A zatem nie można zgodzić się z argumentami IA i Organu, który bezrefleksyjnie powielił jej stanowisko, że podział zamówienia miał charakter sztuczny. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organ winien uwzględnić ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI