I SA/Ol 277/26

I SA/Ol 277/26 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-09-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-07-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Przemysław Krzykowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 57 par.1, art. 46 par.2a i par.2b, art. 58 par.1 pkt 3 i par.3, art. 232 par.1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 4 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 czerwca 2026 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.377.2026.1.AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
J. K. (dalej jako: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 czerwca 2026 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący przesłał w postaci elektronicznej pismo ogólne (przewodnie) opatrzone datą 11 czerwca 2026 r. oraz dołączył załącznik nr 1 "Skarga na interpretację.pdf.pdf" w postaci skanu odręcznie podpisanego pisma w formie pdf., przez platformę ePUAP, na adres do doręczeń elektronicznych organu administracji.
Skarżący podpisał podpisem elektronicznym wyłącznie pismo ogólne (przewodnie) o treści: "W załączeniu przesyłam skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na interpretację indywidualną znak: 0112-KDIL2-1.4011.377.2026.1.AK, dowód uiszczenia wpisu sądowego, stanowisko Dyrektora Krajowej Inspekcji Skarbowej w sprawie interpretacji indywidualnej" (k. 6 akt postępowania sądowego).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 lipca 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: podpisanie skargi - kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, lub podpisem osobistym, ponieważ podpisane zostało przez skarżącego jedynie elektroniczne pismo ogólne (przewodnie) bądź też własnoręczne podpisanie skargi i przesłanie jej do Sądu w formie papierowej.
Odpis zarządzenia z dnia 13 lipca 2026 r. przesłano skarżącemu na jego adres do korespondencji i doręczono w dniu 28 lipca 2026 r. (UPD – k. 30 akt sądowych).
Należny w sprawie wpis sądowy skarżący uiścił na rachunek bankowy Sądu w dniu 11 czerwca 2026 r. (k. 27 akt sądowych).
Jak wynika z akt sprawy i notatki służbowej sporządzonej w dniu 3 sierpnia 2026 r. (k. 31 akt sądowych) - brak formalny skargi nie zostały usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Wymogi formalne pism w postępowaniu sądowych określono w art. 46 p.p.s.a., stanowiącym w § 1 pkt 4, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Przepis art. 46 § 2a p.p.s.a. stanowi natomiast, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Kwestia nieopatrzenia załączników do formularza pisma ogólnego przesyłanego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej jednym z rodzajów podpisu elektronicznego była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21. Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanej uchwale jednoznacznie stwierdził, że zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP (Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej), należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W przywołanej uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że istotnym argumentem przemawiającym za przyjęciem tego, że wniesienie skargi za pomocą środków komunikacji elektronicznej wymaga odrębnego podpisania jest to, że w sytuacji rozłączenia jej od formularza pisma ogólnego traci ona walor dokumentu elektronicznego podpisanego. Byłoby to niezgodne z obowiązującym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz. U. UE. L. z 2014 r. Nr 257, str. 73). Z punktu 61 preambuły do tego rozporządzenia wynika, że musi zostać zapewniona długoterminowa konserwacja informacji w celu zapewnienia prawnej ważności podpisów elektronicznych i pieczęci elektronicznych przez wydłużone okresy oraz zagwarantowana możliwość ich walidacji bez względu na przyszłe zmiany technologiczne.
Zgodnie z powyższym, niedopuszczalna jest sytuacja, by po rozłączeniu załącznika od pisma ogólnego nie zachował on żadnej ważności. Tak by się stało, gdyby załącznik do pisma ogólnego nie posiadał odrębnego podpisu.
Pismo ogólne zawierające wyłącznie informację o załączonej do tego pisma niepodpisanej skardze nie jest odrębnym zbiorem danych zawierającym całość znaczeniową komunikatu kierowanego do sądu administracyjnego. Komunikat o merytorycznej treści zawiera natomiast, stanowiąca załącznik do tego pisma, skarga. W omawianym przypadku zasadnicza część znaczeniowa tego komunikatu zawarta jest bowiem poza dokumentem elektronicznym – pismem przewodnim – podpisanym podpisem elektronicznym i w ten sposób usankcjonowanym przez stronę (podobnie NSA w postanowieniach: z 16 marca 2021 r., sygn. akt III OZ 124/21 i z 7 lipca 2021 r., sygn. akt III OZ 473/21).
Ogólna moc wiążąca uchwał konkretnych i abstrakcyjnych nie pozwala na samodzielne rozstrzygnięcie przez jakikolwiek skład sądu administracyjnego sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjęcie wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie jest związany treścią ww. uchwały NSA z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 na mocy art. 269 § 1 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 12 września 2024 r., I OSK 2610/20; wyrok NSA z dnia 14 maja 2024 r. I OSK 784/21; 17 kwietnia 2024 r. I OSK 1706/21).
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. Nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący wniósł skargę za pośrednictwem platformy ePUAP w formie załącznika do pisma ogólnego (przewodniego) z 11 czerwca 2026 r. Załącznik stanowiący skargę nie został jednak podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, lecz stanowił skan odręcznie podpisanego pisma w formie pdf.
Wobec tego zarządzeniem z 13 lipca 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego, podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Wezwanie do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi doręczono skarżącemu 28 lipca 2026 r. (k. 30 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłynął zatem 4 sierpnia 2026 r. W powyższym terminie skarżący nie nadesłał podpisanego elektronicznie egzemplarza skargi. Nie został zatem usunięty, pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie brak formalny skargi.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł o odrzuceniu skargi (punkt 1 postanowienia).
Z uwagi na to, że skarga została odrzucona, wystąpiła określona w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podstawa do zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt 2 postanowienia).