I SA/Ol 259/14

I SA/Ol 259/14 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2014-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-03-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Tadeusz Piskozub
Wiesława Pierechod /sprawozdawca/
Wojciech Czajkowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6561
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Sygn. powiązane
II FSK 2897/14 - Wyrok NSA z 2016-10-07
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
art. 1a ust. 1 pkt 1, art. 2 ust.1 pkt 2, art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a)
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
art. 21
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
§ 3 pkt 8.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod (sprawozdawca),, sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2014r. sprawy ze skargi Nadleśnictwa A na interpretację indywidualną Burmistrza A z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Nadleśnictwo A. (dalej wnioskodawca, podatnik, skarżący) zwróciło się do Burmistrza A. wnioskiem z dnia 11 października 2013r. o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości i podatku leśnego w odniesieniu do nieruchomości oddanych do używania pracownikom i innym osobom.
Przedstawiono we wniosku stan faktyczny, z którego wynika, że odnośnie podatku od nieruchomości w zarządzie wnioskodawcy znajdują się nieruchomości zabudowane Skarbu Państwa, które Nadleśnictwo oddało leśniczym do bezpłatnego używania. Wymieniono i opisano trzy nieruchomości położone w Gminie:
1. obręb B., działka ewidencyjna nr 18/1, adres B. 3,
2. obręb C., działka ewidencyjna nr 26/10, adres: C. 29 oraz
3. obręb D., działka ewidencyjna nr 14/3, adres: D. 37A.
Wnioskodawca powołał się na umowy na podstawie których oddał nieruchomości leśniczym do bezpłatnego używania mieszkania oraz przynależnych budynków gospodarczych i nieruchomości gruntowej - podwórka, ale też wynajętej osobie obcej na podstawie umowy najmu (drugi lokal na nieruchomości wymienionej w pkt 2, na poddaszu z odrębnym wejściem, nie stanowi odrębnej nieruchomości). Z kolei budynek mieszkalny na nieruchomości wymienionej w pkt 1 ma wydzieloną z odrębnym wejściem kancelarię leśnictwa, składającą się z poczekalni, sanitariatu i pokoju biurowego.
Nadleśnictwo dysponuje ponadto budynkiem biurowym w A., w którym wydzielone jest mieszkanie wynajęte emerytowi – byłemu pracownikowi Lasów Państwowych.
W zakresie podatku leśnego Nadleśnictwo podało, że posiada nieruchomości gruntowe stanowiące podwórka opisane w umowach z leśniczymi i nadleśniczym, sklasyfikowane w ewidencji i umowach jako Ls lub jako Ls i Ps.
W związku z powyższym zadano następujące pytania:
1. Czy kancelaria usytuowana w budynku mieszkalnym (z oddzielnym wejściem / bez oddzielnego wejścia) podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w stawce jak od budynków mieszkalnych, czy jest zwolniona?
Pytający ocenił w tym zakresie, że prowadzenie działalności leśnej przez leśniczych nie jest w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010r. nr 95, poz. 613 ze zm.), dalej u.p.o.l., prowadzeniem działalności gospodarczej. Kancelarie w myśl art. 2 pkt 2 ww. ustawy jako część budynku mieszkalnego (tak budynki leśniczówek są sklasyfikowane w powszechnej ewidencji) winny być opodatkowane stawką w wysokości jak za budynki mieszkalne i nie podlegają zwolnieniu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l..
2. Kto jest płatnikiem podatku od nieruchomości w przypadkach wyżej opisanych: leśniczy / nadleśniczy / obcy najemca czy nadleśnictwo?
W ocenie Nadleśnictwa podatek od całej nieruchomości zabudowanej zgodnie z art. 3 ust.1 pkt 4a u.p.o.l. winno płacić nadleśnictwo, wskazało jednak jako niepewne przypadki, w których scedowano podatek.
3. Kto jest płatnikiem podatku leśnego, rolnego od nieruchomości gruntowej - podwórek opisanych w umowach: leśniczy / nadleśniczy czy nadleśnictwo?
Podano, że w ww. przypadkach podwórka sklasyfikowane są w powszechnej ewidencji i umowie jako Ls lub jako Ls i Ps.
4. Czy Nadleśnictwo postąpiło prawidłowo cedując podatek od nieruchomości na obcego najemcę lokalu w osadzie dwulokalowej? (przypadek opisany w pkt 2 - adres: C. 29) – wnioskodawca nie przedstawił tu swojego stanowiska;
5. Czy budynek biurowy nadleśnictwa winien być zwolniony z podatku od nieruchomości z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. jako budynek gospodarczy, w którym to prowadzona jest działalność leśna polegająca na sprzedaży drewna, sporządzaniu planów pozyskania drewna, planowaniu zabiegów pielęgnacyjnych i inne prace gospodarcze? Wnioskodawca podał, że ewidencji budynek zapisany jest jako budynek biurowy, nie przedstawił własnego stanowiska.
6. Czy nadleśnictwo postąpiło prawidłowo cedując podatek od nieruchomości od lokalu w biurze nadleśnictwa na najemcę? Jeżeli nie, to czy lokal winien być opodatkowany jak mieszkanie czy też jako część budynku biurowego tj. gospodarczego związanego z gospodarką leśną i winien być zwolniony z podatku (przypadek opisany powyżej pkt 3 - adres: D. 37A). Wnioskodawca również nie przedstawił stanowiska w tym zakresie.
Burmistrz (dalej organ interpretujący, organ) w dniu "[...]" nr "[...]", na podstawie art. 14j ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.), wydał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego.
Organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika w pkt 1 pytania. Podał, że prowadzenie działalności leśnej przez leśniczych nie jest w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych prowadzeniem działalności gospodarczej. Kancelarie w myśl art. 2 pkt 2 w u.p.o.l. jako część budynku mieszkalnego, bo tak budynki leśniczówek są sklasyfikowane w powszechnej ewidencji, winny być opodatkowane stawką w wysokości jak za budynki mieszkalne i nie podlegają zwolnieniu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l..
Odnośnie pytania 2 organ wyodrębnił pkt 1, 2 i 3 w ramach pkt II i wskazał w pkt 1 na art. 3 ust. 1 pkt 4, art. 3 ust. 2 u.p.o.l., art. 32 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (tekst jedn. Dz.U. z 2011r. nr 12, poz. 59 ze zm.), art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 80 poz. 903 ze zm.), i podał, że jeżeli Nadleśnictwo będzie zawierało umowy najmu (oddania do bezpłatnego korzystania) lokali mieszkalnych, przy czym najem nie będzie obejmował gruntu i całego budynku mieszkalnego, najemcy użytkujący te lokale na podstawie umowy nie będą podatnikami podatku od nieruchomości. W przedstawionym stanie faktycznym zaistnieje wyjątek, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. i nie nastąpi przeniesienie obowiązku podatkowego na posiadaczy (najemców, użytkowników). Jeżeli lokale mieszkalne niestanowiące odrębnych nieruchomości będące własnością Skarbu Państwa znajdują się w posiadaniu osób fizycznych - osoby te nie stają się podatnikami podatku od nieruchomości. Podsumował, że podatnikiem podatku od nieruchomości w zagadnieniu opisanym przez wnioskodawcę w punkcie 1 jest podmiot, który zarządza nieruchomością w imieniu Skarbu Państwa tj. Nadleśnictwo.
Następnie organ interpretujący w pkt 2 i 3 w ramach pkt II wiernie powtórzył argumentację z pkt 1 ponownie wskazując, że podatnikiem podatku od nieruchomości jest w tych przypadkach podmiot, który zarządza nieruchomością w imieniu Skarbu Państwa tj. Nadleśnictwo (str. 7-12 interpretacji, brak oznaczenia numeracji akt podatkowych). Natomiast w pkt 4 w ramach pkt II (str. 12 interpretacji) organ podał, że podatek od nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa w zarządzie Lasów Państwowych, udostępnionych pracownikom Służby Leśnej do nieodpłatnego korzystania nie obciąża Nadleśnictwa, gdyż przedmiotowe nieruchomości, stanowią budynek mieszkalny wraz z przynależnościami, a nie są lokalami mieszkalnymi, rozumianymi jako części budynków. Nie zmienia powyższego okoliczność, że na wszystkie budynki (mieszkalne oraz przynależne - gospodarcze) oraz podwórko została założona jedna księga wieczysta. W takiej sytuacji podatnikiem podatku od nieruchomości jest uprawniony pracownik Służby Leśnej, jako posiadacz zależny, któremu w drodze umowy, oddano do bezpłatnego korzystania nieruchomość Skarbu Państwa, będącą w zarządzie Lasów Państwowych. Organ podsumował, że podatnikiem podatku od nieruchomości jest w tym przypadku nadleśniczy, który zgodnie z umową zawartą z zarządcą Nadleśnictwem, działającym w imieniu Skarbu Państwa, włada całą nieruchomością.
Odnośnie pytania 3 organ uznał, że podatek od opisanych w pytaniu nieruchomości udostępnionych pracownikom Służby Leśnej do nieodpłatnego korzystania nie obciąża Nadleśnictwa, gdyż przedmiotowe nieruchomości, stanowią budynek mieszkalny wraz z przynależnościami, a nie są lokalami mieszkalnymi, rozumianymi jako części budynków. Nie zmienia powyższego okoliczność, iż na wszystkie budynki (mieszkalne oraz przynależne - gospodarcze) oraz podwórko została założona jedna księga wieczysta. W takiej sytuacji podatnikiem podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego jest uprawniony pracownik Służby Leśnej, jako posiadacz zależny, któremu w drodze umowy, oddano do bezpłatnego korzystania nieruchomości Skarbu Państwa, będące w zarządzie Lasów Państwowych.
Odpowiadając na pytanie 4 organ ponownie skopiował argumentację z ww. pkt 1 w ramach pkt II i podsumował, że obowiązek podatkowy spoczywa na Skarbie Państwa, w tym przypadku na zarządcy, tj. Nadleśnictwie. Tak samo postąpił w odpowiedzi na pytanie nr 6 (str. 17-19 interpretacji) z tym, że dodatkowo zajął się kwestią, czy lokal winien być opodatkowany jak mieszkanie czy też jako część budynku biurowego tj. gospodarczego związanego z gospodarką leśną winien być zwolniony z podatku od nieruchomości. W tym zakresie uznał, że lokal mieszkalny znajdujący się budynku biurowym nie może być objęty zwolnieniem z podatku od nieruchomości i ma zastosowanie stawka jak dla budynków pozostałych. Nie ma bowiem w przedstawionym stanie faktycznym mowy o budynku gospodarczym, a tylko do takiego ma zastosowanie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l..
W zakresie odpowiedzi na pytanie 5 organ przedstawił treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. nr 193, poz. 1287). Wskazał, że sytuacja dotycząca opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynku biurowca nadleśnictwa, była już przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego - wyrok z dnia 28 maja 2005r. sygn. akt II FSK 158/08). Organ podał, że uzasadnienie dla opodatkowania budynku biurowego Nadleśnictwa podatkiem od nieruchomości, stanowi kategorię odrębną od budynków gospodarczych według ewidencji. Zatem w niniejszym przypadku nie został spełniony warunek zwolnienia, bowiem budynek biurowy nadleśnictwa nie jest budynkiem gospodarczym.
Stąd w ocenie organu interpretującego budynek biurowy nawet służący działalności leśnej nie może być objęty zwolnieniem z podatku od nieruchomości. Podkreślił, że wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe stanowią wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania i dlatego należy interpretować je ściśle, nie dokonując wykładni rozszerzającej.
Pismem z dnia 30 grudnia 2013r. wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w części dotyczącej:
1. istnienia obowiązku po stronie Nadleśnictwa, reprezentującego Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia, do zapłaty podatku od nieruchomości stanowiącej budynek - siedzibę Nadleśnictwa, pomimo tego, że służy on prowadzeniu gospodarki leśnej,
2. ustalenia, że płatnikiem podatku od nieruchomości sklasyfikowanej jako las jest leśniczy (nie Nadleśnictwo) wówczas, gdy część tej nieruchomości została przyporządkowana jako podwórko przy osadzie leśnej będącej leśniczówką.
Po wymianie dalszej korespondencji, w piśmie z dnia 4 lutego 2014r. Burmistrz zmienił interpretację w następującym zakresie:
1. podatnikiem podatku leśnego jest w tym przypadku podmiot, który zarządza nieruchomością w imieniu Skarbu Państwa tj. Nadleśnictwo (co do zagadnienia opisanego przez wnioskodawcę w punktach 1 i 2);
2. podatnikiem podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego jest pracownik służby leśnej - nadleśniczy jako posiadacz zależny, któremu w drodze umowy, oddano do bezpłatnego korzystania nieruchomości Skarbu Państwa, będące w zarządzie Nadleśnictwa (co do zagadnienia opisanego przez wnioskodawcę w punkcie 4 oraz umowie).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Nadleśnictwo reprezentowane przez doradcę podatkowego, wniosło o uchylenie indywidualnej interpretacji w części dotyczącej odpowiedzi na pytanie nr 5. Zarzuciło organowi błędną wykładnię art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. przez przyjęcie, że budynek siedziby Nadleśnictwa, którego główną funkcją jest prowadzenie działalności leśnej, nie podlega zwolnieniu na podstawie powyższego przepisu.
W treści skargi podano, że budynek siedziby Nadleśnictwa w ewidencji budynków figuruje jako budynek biurowy, jednak jego główne przeznaczenie jest inne. Powołano się na rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków i wskazano, że budynki kwalifikowane są wg funkcji podstawowej budynku, a przynależność do odpowiedniego rodzaju ustala się zgodnie z zasadami Klasyfikacji Środków Trwałych. Zgodnie natomiast z wyjaśnieniem do tej klasyfikacji w przypadku budynków o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektów do właściwej grupy decyduje główne jego przeznaczenie. Do grupy 105 - Budynki biurowe kwalifikowane są budynki przeznaczone na administracyjną obsługę działalności biura, sekretariatu różnych podmiotów gospodarczych.
Skarżący podał, że budynek siedziby Nadleśnictwa służy przede wszystkim prowadzeniu działalności w zakresie leśnictwa polegającej na sprzedaży drewna, sporządzaniu planów pozyskiwania drewna, planowaniu zabiegów pielęgnacyjnych i innych prac gospodarczych. Prowadzona jest też administracyjna obsługa działalności biura i sekretariatu ale wykorzystywana jest do tego niewielka część powierzchni budynku.
Wobec tego, że budynek główny Nadleśnictwa, w którym przede wszystkim prowadzona jest działalność w zakresie leśnictwa a tylko częściowo działalność ściśle biurowa, nie powinien być kwalifikowany jako budynek biurowy lecz budynek gospodarczy służący działalności leśnej, a więc powinien być zwolniony od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku i opłatach lokalnych.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Podstawę formalnoprawną interpretacji przepisów prawa podatkowego stanowią przepisy art. 14b -14p Ordynacji podatkowej. Istotą tej instytucji jest możliwość uzyskania "pewności prawa" przez wnioskodawcę, celem prawidłowego wykonywania obowiązku podatkowego. W ramach tego postępowania wnioskodawca jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego. Natomiast właściwy organ podatkowy jest uprawniony i zobowiązany do zaakceptowania bądź zanegowania tego stanowiska. W tym drugim przypadku indywidualna interpretacja powinna zawierać wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.
Zdaniem Sądu dokonana przez Burmistrza wykładnia art.7 ust.1 pkt 4 lit. a) przedstawiona w zaskarżonym akcie, jest prawidłowa.
Na wstępie należy stwierdzić, że ustawa z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych, określając zakres przedmiotowy i podmiotowy obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości, preferuje działalność rolniczą i leśną, nie uznając tych rodzajów działalności za działalność gospodarczą. Powyższe nie oznacza, jak słusznie stwierdził organ interpretujący, że przepisy tej ustawy przewidujące zwolnienia określonych przedmiotów opodatkowania od podatku, mogą być interpretowane rozszerzająco.
Zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części.
Stosownie zaś do art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2010r. nr 193 poz. 1287 ze zm.) podstawę planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej i gospodarki nieruchomościami stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W stanie prawnym, istniejącym w dacie wydania indywidualnej interpretacji, § 65 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U nr 38 poz. 454 ze zm.) wymieniał 10 rodzajów budynków, podzielonych ze względu na ich podstawową funkcję użytkową, m.in. budynki biurowe (pkt 6) i odrębnie ( pkt 9) budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 27 kwietnia 2009r. sygn. akt II FPS 1/09 (ONSA i wsa 5(32)2009 poz. 88) stwierdził, że "biorąc pod uwagę art. 21 ustawy – Prawo geologiczne i kartograficzne, organ podatkowy nie powinien dokonywać samodzielnej klasyfikacji funkcji budynku, lecz powinien odwołać do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków". Jedynie "w przypadku nie wpisania budynku do ewidencji gruntów i budynków organy podatkowe są uprawnione, a zarazem zobowiązane, do ustalania charakteru budynku do celów podatkowych".
Skoro w sprawie bezspornym jest, że budynek główny Nadleśnictwa jest sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako budynek biurowy, to nie może być zwolniony od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.p.o.l. Zgodnie z tym przepisem: "zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części, służące działalności leśnej lub rybackiej".
Bez znaczenia zatem pozostaje argumentacja skargi, w której odwołano się do wyjaśnień do Klasyfikacji Środków Trwałych, wedle których, zdaniem skarżącego Nadleśnictwa, uzasadnieniem dla innej klasyfikacji jest okoliczność, że budynek ten służy przede wszystkim prowadzeniu działalności w zakresie leśnictwa polegającej na sprzedaży drewna, sporządzaniu planów pozyskiwania drewna, planowaniu zabiegów pielęgnacyjnych i innych prac gospodarczych, a do administracyjnej obsługi działalności biura i sekretariatu wykorzystywana jest niewielka część powierzchni budynku. W ocenie Sądu argumentacja powyższa nie jest trafna, albowiem wskazane czynności są czynnościami typowo "biurowymi". Czym innym jest "urządzanie lasu" czy "wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych" a czym innym sporządzanie planów, kalkulacji odnośnie do tych czynności oraz dokonywanie transakcji sprzedaży drewna (zawieranie umów, sporządzanie dokumentacji).
Nadmienić należy, że w okolicznościach sprawy nie było potrzeby odwoływania się do pojęcia budynku gospodarczego. Niemniej trzeba zauważyć, że powoływany przez skarżącego w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wyrok WSA w Białymstoku z dnia 27.10.2007r. sygn. akt. I SA/Bk 385/07, (w sprawie przedmiotem oceny był budynek niesklasyfikowany w ewidencji) został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.05. 2009 r. II FSK 160/08 (dostępnym w CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W wyroku tym NSA stwierdził jednoznacznie, że budynek biurowy nie może być uznany za budynek gospodarczy. Odnośnie do pojęcia budynku gospodarczego NSA wskazał na możliwość zastosowania w sprawie podatkowej, na podstawie odesłania zawartego w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. przepisów prawa budowlanego, definiujących pojęcie "budynku gospodarczego". NSA stwierdził, że "zgodnie z § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) – wydanego na podstawie art. 7 Prawa budowlanego - budynek gospodarczy to budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych".
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.