I SA/Ol 238/09

I SA/Ol 238/09 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2009-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-03-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Błesiński /przewodniczący/
Renata Kantecka
Włodzimierz Kędzierski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art.14b par.2 i par.3, art.14h, art.169 par 1 i par.2, art.120;
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.145 par.1 pkt 1 lit c.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Błesiński, Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.), sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2009r. sprawy ze skargi Gminy Miasta na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej kwotę 200 (dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu "[...]" został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w tytułu nabycia rzeźby.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Gmina Miasto M. jako czynny zarejestrowany podatnik VAT EU, nabyła rzeźbę w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, która została zamontowana na terenie Miasta M., poprawiając w ten sposób wizerunek Miasta. Faktura VAT wystawiona przez dostawcę będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej zarejestrowanego w Belgii, za ten przedmiot, obejmowała wartość nabycia wykazaną w euro, w związku z czym Gmina Miasto M., zgodnie z § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów dokonała przeliczenia wartości nabycia, według bieżącego kursu średniego waluty obcej, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień wystawienia faktury. Ponieważ, było to wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, została wystawiona wewnętrzna faktura VAT, w której została wykazana wartość netto plus podatek należny VAT w wysokości 22 %, który został wykazany w deklaracji VAT-7 i odprowadzony do urzędu skarbowego. W ramach odrębnej umowy cywilnoprawnej, rzeźby ta została sfinansowany przez sponsora, któremu Gmina Miasto M. wystawiła fakturę VAT, naliczyła podatek należny i odprowadziła na konto Urzędu Skarbowego. W związku z tym, iż wystąpiły w tym momencie czynności opodatkowane związane z nabyciem towaru, Gmina Miasta M. odliczyła podatek naliczony z tytułu nabycia rzeźby, pomniejszając w ten sposób podatek należny.
Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z dnia "[...]"w którym wskazano, że Gmina Miasta M. zakupił rzeźbę w celu dokonania czynności opodatkowanych, polegających na świadczeniu usług w postaci reklamy znajdującej się na tej rzeźbie. Przedmiotem zawartej umowy jest wzajemne świadczenie usług, poprzez prowadzenie działań reklamowych i promocyjnych, polegających na umieszczeniu stałego logotypu firmy-sponsora na tablicy stanowiącej integralną część fontanny, prezentacji logotypu tej firmy w formie graficznej i fonicznej w działaniach promocyjno-informacyjnych, związanych odsłonięciem pomnika i jego wizerunkiem oraz bieżącej konserwacji logotypu, w sposób zapewniający jego czytelność i odnawiania w przypadku zniszczenia lub kradzieży. Za długookresowe czynności reklamowe, została wystawiona faktura VAT, na podstawie której naliczono i odprowadzono podatek należny do właściwego urzędu skarbowego.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, Gmina Miasto M.miała prawo do obniżenia kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przez czynności opodatkowane należy rozumieć, w tym przypadku czynności, które faktycznie zostały (bądź zostaną) objęte opodatkowaniem, a nie czynności, które co do zasady podlegają opodatkowaniu, lecz w danej konkretnej sytuacji nie zostały opodatkowane. Wynika stąd, że jeśli towary i usługi, przy nabyciu, których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku. Ponieważ, nabyta rzeźba została sfinansowana przez sponsora, któremu Wnioskodawca wystawił fakturę VAT i naliczył podatek należny, odprowadzając go na konto Urzędu Skarbowego, już w tym momencie wystąpiły czynności opodatkowane podatkiem VAT. Również wystawiona faktura VAT wewnętrzna, która została ujęta w deklaracji VAT-7 w ocenie Wnioskodawcy spowodowała, że wystąpiły czynności opodatkowane, które dały mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jak wskazuje Wnioskodawca, biorąc pod uwagę fakt, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia, towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej). Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stanowisko takie potwierdza również fakt, że przy nabyciu powstaje obowiązek podatkowy po stronie podatku należnego i traktowany jest na równi z czynnościami opodatkowanymi.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia "[...]" , znak "[...]", uznał za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu wskazano, iż podstawowe uprawnienia podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostały zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), który stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Kwotę podatku naliczonego w myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 powołanej ustawy, stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, zieleni gminnej i zadrzewień, (art. 7 ust. 1 pkt 1, 10 i 12 powołanej ustawy o samorządzie gminnym).
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego w odniesieniu do powołanych wcześniej przepisów należy stwierdzić, iż dokonując zakupu i montażu rzeźby, która stanowi część fontanny usytuowanej na terenie Miasta, a tym samym, jak wskazuje Wnioskodawca, poprawiających wizerunek Miasta, Gmina wykonała czynności z zakresu zadań publicznych, nałożonych odrębnymi przepisami.
Zgodnie z powołanymi wcześniej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca warunku tego nie spełnia, ponieważ realizując opisane przedsięwzięcie wykonał czynności z zakresu zadań publicznych, nałożonych odrębnymi przepisami, zaś wydatki poniesione przez Gminę w związku z realizacją inwestycji nie były związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Trudno zdaniem organu, jest się zgodzić z twierdzeniem zawartym w uzupełnieniu do wniosku, że głównym celem, przyświecającym poniesieniu nakładów finansowych w związku z nabyciem przedmiotowej rzeźby, było zawarcie umowy oświadczenie usług reklamowych, bowiem z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku wynika, że Gmina dokonała zakupu i zamontowania tej rzeźby poprawiając w ten sposób wizerunek Miasta. Przekazane przez sponsora środki finansowe nie były bowiem związane bezpośrednio z nabyciem rzeźby, lecz z zawarciem umowy sponsorskiej, na mocy której Gmina świadczy określone usługi na rzecz sponsora.
Zatem, w myśl powołanych przepisów nabywane towary i usługi, związane z realizacją ww. projektu nie będą służyły czynnościom opodatkowanym, ponieważ Gmina, realizując zadania własne, jako jednostka samorządu terytorialnego, korzysta ze zwolnienia w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej nabycie przedmiotowej rzeźby.
Wskazano również, iż odrębną kwestią jest prawo Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego, w związku z wydatkami poniesionymi na realizację postanowień umowy dotyczącej wzajemnego świadczenia usług z zakresu działań reklamowych. Przedmiotem niniejszej interpretacji nie była prawidłowość zastosowania przez Wnioskodawcę stawki podatku od towarów i usług w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towaru, stąd nie podlegała ona ocenie tutejszego organu.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).
Pismem z dnia "[...]" Gmina Miasta M. złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na powyższe w dniu "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził brak podstaw do zmiany w/w interpretacji indywidualnej.
Na powyższą interpretację indywidualną Gmina Miasta M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę, wnosząc o jej uchylenie.
Wydanej interpretacji zarzucono naruszenie przepisu art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) przez błędną wykładnię oraz naruszenie przepisu § 8 ust. 1 pkt. 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97. poz. 970 ze zm.), przez błędne zastosowanie tego przepisu.
Przedstawiając ponownie stan faktyczny Skarżąca wskazuje, iż podstawowe uprawnienia podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikają z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, pod warunkiem że wykorzystywane towary służyły czynnościom opodatkowanym.
Jako czynny podatnik, odliczono podatek naliczony z uwagi na fakt, że zakup rzeźby związany był, jak wskazuje Skarżąca, z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Skarżąca, w myśl ustawy o samorządzie gminnym, wykonuje wiele zadań publicznych, ale, jak zaznacza, wcale to nie oznacza, że jeśli są one związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zgodnie z art. 86 ust. 1, nie może odliczyć podatku naliczonego.
W ocenie Skarżącej, nie można uznać, że zakup rzeźby był związany przede wszystkim
z wykonywaniem zadań publicznych, ponieważ celem Gminy było głównie osiągnięcie korzyści finansowych w zamian za wykonywanie czynności reklamowych, za które zapłacił reklamowany. Dzięki temu nabyciu, Skarżąca zamierza wydzierżawiać w przyszłości teren ( wokół rzeźby, podczas imprez okolicznościowych. Fakt ten, zdaniem Skarżącej, przemawia za tym, że znowu wystąpią czynności opodatkowane związane z tym nabyciem.
Skarżąca podnosi, że w wydanej interpretacji z dnia "[...]"wskazano, iż odrębną kwestią jest prawo do odliczenia podatku naliczonego, w związku z wydatkami poniesionymi na realizację postanowień umowy dotyczącej wzajemnego świadczenia usług z zakresu działań reklamowych. Zaznacza, iż zakup rzeźby był pierwszym etapem świadczenia usług reklamowych. Na tej rzeźbie jest zamontowana na stałe tablica reklamy Firmy, z którą Gmina Miasto M. podpisała umowę. Zdaniem Gminy, brak jest różnicy w odliczeniu podatku naliczonego, pomiędzy poniesionymi wydatkami w postaci wydruku ulotek, na których reklamuje się firmę, od wydatków związanych z zakupem rzeźby, na której również reklamuje się daną firmę.
Powołując się na treść przepisu § 8 ust. 1 pkt. 13, rozporządzenia Ministra Finansów, z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), Skarżąca zauważa, że przepisu tego nie można zastosować w niniejszym przypadku, z uwagi na fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej dotyczącej świadczenia usług reklamowych.
Ponadto Skarżąca podnosi, iż z przepisu art. 86, ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, kwota podatku należnego stanowi jednocześnie kwotę podatku naliczonego. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają odrębnych zasad dotyczących prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub importu usług. Tym samym, jak zauważa Skarżąca, w przypadku nabycia takich towarów, czy usług, należy stosować takie same zasady jak w przypadku transakcji krajowych.
Przywołując treść art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i odnosząc się do przepisu art. 16 oraz art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Skarżąca podkreśla, iż wydatki związane z realizacją zakupu nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym.
Skarżąca podkreśla, że dokonując zakupu rzeźby realizowała równolegle zadanie publiczne, nałożone odrębnymi przepisami i reklamuje firmę, której rzeźbę otrzymała w zamian za długookresowe czynności reklamowe. Skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w B., działającym w imieniu Ministra Finansów, że nabycie rzeźby było działaniem z zakresu spraw dotyczących ładu przestrzennego, a także promocji Gminy, co również należy do zadań własnych gminy wymienionych w art. 7 ust. 1 pkt 18 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ jest to dowolność interpretacji przedstawionego stanowiska.
Konkludując Skarżąca zauważa, że kierowała się zupełnie innymi przesłankami dokonując zakupu rzeźby, niż przedstawia to Dyrektor Izby Skarbowej w B.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z treści przepisu art. 14b, § 2 i §3 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) wynika, że wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, a składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
W sprawie niniejszej mamy do czynienia z sytuacją, iż Gmina Miasto M. "[...]". złożyła wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego przedstawiając stan faktyczny i prezentując własną jego ocenę prawną.
Na gruncie przedstawionego w tym wniosku stanu faktycznego sformułowała pytanie.
Należy zauważyć, że we wniosku złożonym "[...]" nie ma wzmianki o odpłatności z tytułu reklamy firmy sponsora.
Wskazuje się tylko na umowę sponsoringu związanego z zakupioną rzeźbą.
Dopiero w uzupełnieniu wniosku o interpretację, z "[...]" roku, przedstawiono , iż na podstawie umowy cywilnoprawnej sponsor pokrył koszt zakupu rzeźby w zamian za reklamę jego firmy.
Sformułowane pytanie we wniosku z "[...]" "Czy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru Gmina Miasto M. miała prawo do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?" pozostało nadal aktualne.
Na gruncie przedstawionego przez Gminę Miasto M. stanu faktycznego we wniosku z "[...]"., uzupełnionego pismem z "[...]" wynikałyby dwie sytuacje:
Jedna, że Gmina Miasto M. nabyła rzeźbę dla poprawy wizerunku Miasta, a następnie zakup ten sfinansowany został przez sponsora.
I druga, że zakup rzeźby został sfinansowany przez sponsora w zamian za reklamę firmy sponsora, a jednocześnie zakupiona rzeźba miała być wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
W takim stanie rzeczy za przedwczesne uznać należy stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w B. - działającego z upoważnienia Ministra Finansów - iż, trudno się zgodzić z twierdzeniem zawartym w uzupełnieniu do wniosku, że głównym celem, przyświecającym poniesieniu nakładów finansowych w związku z nabyciem rzeźby, było zawarcie umowy o świadczenie usług reklamowych, bowiem z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku wynika, że Gmina dokonała zakupu i zamontowania rzeźby poprawiając w ten sposób wizerunek Miasta.
Przekazane przez sponsora środki finansowe nie były bowiem związane bezpośrednio z nabyciem rzeźby, lecz z zawarciem umowy sponsorskiej, na mocy której Gmina świadczy określone usługi na rzecz sponsora.
Takie stanowisko organu jest wyjściem ponad stan faktyczny przedstawiony przez występującego o interpretację indywidualną prawa podatkowego.
Należy w tym miejscu zauważyć, że uzupełnienie wniosku o dokonanie interpretacji wpłynęło do organu "[...]"., a interpretacji dokonano "[...]".
Jeżeli organ dokonujący interpretacji miał wątpliwości co do precyzyjności w przedstawieniu stanu faktycznego przez zgłaszającego wniosek, to winien skorzystać z uprawnienia wynikającego z treści przepisu art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, który to odsyła do odpowiedniego stosowania przepisu art. (m.in.) 169 § 1-2 tejże ustawy.
Z treści przepisu art.169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
Skorzystaniu z przepisu art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nie stoi na przeszkodzie przepis art. 14g tejże ustawy.
Wniosek o interpretację zawierał bowiem elementy wymienione w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, a zachodziła potrzeba tylko doprecyzowania stanu faktycznego, czego można było dokonać przez skorzystanie z uprawnień wynikających z art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
Istotnym bowiem dla dokonania interpretacji prawa w sprawie niniejszej jest przedstawienie w stanie faktycznym kolejności i dat dokonanych przez Gminę Miasto M. czynności zakupu rzeźby oraz zawarcia umowy cywilnoprawnej ze sponsorem na sfinansowanie zakupu rzeźby i o reklamę firmy sponsora. Reasumując, Sąd stwierdził, że interpretacji dokonano z przekroczeniem stanu faktycznego przedstawionego przez Gminę Miasto M.
Gmina w uzupełnieniu wniosku przedstawiła bowiem, iż rzeźbę zakupiono w celu dokonywania czynności opodatkowanych.
Zatem stanowisko organu winno odnosić się do takiego stanu faktycznego.
Jeżeli organ miał wątpliwości co do poprawności przedstawionego stanu faktycznego to winien skorzystać z możliwości wynikających z przepisu art.14h w zw. z art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
Wreszcie zauważyć należy, że interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalanego przez organ dokonujący interpretacji.
Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, iż zaskarżona interpretacja dokonana została z naruszeniem przepisów art. 14b § 2 , art. 14h w zw. z art. 169 § 1 i art.120 ustawy z 29.08.1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku Nr 8 poz. 60 ze zm.) i dlatego na podstawie art.145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z 30.08.2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w punkcie 1 wyroku.
Wobec uchylenia interpretacji z przyczyn uchybienia przepisom postępowania zbędnym było dokonywanie kontroli poprawności interpretacji prawa materialnego.
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 200 ustawy Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.