I SA/Ol 183/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Olsztynie odrzucił skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczące uznania korekty deklaracji VAT za bezskuteczną, uznając skargę za niedopuszczalną.
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, które uznało korektę deklaracji VAT za bezskuteczną z mocy prawa, powołując się na przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące zawieszenia prawa do korekty w trakcie postępowania lub kontroli. Sąd uznał jednak skargę za niedopuszczalną, ponieważ zaskarżone postanowienie nie mieściło się w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z Prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę B. G. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, które uznało korektę deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za kwiecień 1999 r. za bezskuteczną z mocy prawa. Naczelnik Urzędu Skarbowego oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 81b § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 216 Ordynacji podatkowej, wskazując, że prawo do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli, a korekta złożona w takich okolicznościach nie wywołuje skutków prawnych. Sąd administracyjny, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, uznał wniesioną skargę za niedopuszczalną. W uzasadnieniu wskazano, że zakres przedmiotowy sądowej kontroli działalności administracji publicznej, określony w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), nie obejmuje zaskarżonego postanowienia. Postanowienie to nie było ani kończące postępowanie, ani nie rozstrzygało sprawy co do istoty, a także nie przysługiwało na nie zażalenie w postępowaniu administracyjnym. Sąd podkreślił, że kwestie merytoryczne dotyczące zobowiązań podatkowych rozstrzygane są w decyzjach, które podlegają kontroli instancyjnej i sądowej. Ponadto, nawet gdyby hipotetycznie uznać postanowienie za zaskarżalne, nie został spełniony wymóg wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, przewidziany w art. 52 § 4 p.p.s.a. W konsekwencji, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie nie jest decyzją kończącą postępowanie ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie przysługuje na nie zażalenie. Nie mieści się również w innych kategoriach aktów podlegających skardze na podstawie art. 3 p.p.s.a. Dodatkowo, nie spełniono wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
O.p. art. 81b § § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
Uprawnienie do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej oraz w okresie między zakończeniem kontroli a wszczęciem postępowania, w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy postępowanie lub kontrola. Korekta złożona w tym przypadku nie wywołuje skutków prawnych.
O.p. art. 81b § § 2
Ordynacja podatkowa
Korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres przedmiotowy sądowej kontroli działalności administracji publicznej, wskazując rodzaje aktów i czynności podlegających zaskarżeniu.
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stanowi podstawę do odrzucenia skargi w przypadku jej niedopuszczalności.
Pomocnicze
O.p. art. 216
Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 52 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymaga wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
O.p. art. 236
Ordynacja podatkowa
Reguluje kwestię przysługiwania zażalenia na postanowienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 p.p.s.a. Na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie w postępowaniu administracyjnym. Nie został spełniony wymóg wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 p.p.s.a.).
Godne uwagi sformułowania
Zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w tym przepisie. Przedmiotowe postanowienie nie jest kończącym postępowanie ani nie rozstrzyga sprawy dotyczącej zobowiązań w podatku od towarów i usług co do istoty. Na zaskarżone postanowienie nie służy także zażalenie w postępowaniu administracyjnym.
Skład orzekający
Renata Kantecka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na postanowienia organów podatkowych, które nie są decyzjami merytorycznymi ani nie kończą postępowania, a także nie przysługuje na nie zażalenie."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego, w szczególności interpretacji przepisów PPSA dotyczących zaskarżania postanowień.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Ol 183/04 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2004-06-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-06-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Renata Kantecka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6119 Inne o symbolu podstawowym 611 Skarżony organ Naczelnik Urzędu Skarbowego Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie uznania za bezskuteczną z mocy prawa korekty deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc kwiecień 1999r. p o s t a n a w i a Odrzucić skargę Uzasadnienie B. G., reprezentowana przez pełnomocnika M. L., wniosła skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 26 kwietnia 2004r. w przedmiocie uznania za bezskuteczną korekty deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT -7 za miesiąc kwiecień 1999r., Zaskarżone postanowienie Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał na podstawie art.81b § l pkt 1 i §2 oraz art. 216 Ordynacji podatkowej, uznając, że uprawnienie do skorygowania uprzednio złożonego zeznania (deklaracji) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej oraz w okresie między zakończeniem kontroli, a wszczęciem postępowania - w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy postępowanie lub kontrola. W §2 cytowanego art. 81 b Ordynacji podatkowej jednoznacznie określono bowiem, że korekta złożona w przypadku o którym mowa w § 1 pkt 1 , nie wywołuje skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona przez pełnomocnika skarżącej skarga jest niedopuszczalna. Zakres przedmiotowy sądowej kontroli działalności administracji publicznej określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270, cyt. dalej jako p.p.s.a.). Z §2 tego artykułu wynika, na jakiego rodzaju akty i czynności dopuszczalne są skargi do sądu administracyjnego. Zaskarżone postanowienie nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w tym przepisie. Do postanowień odnosi się bezpośrednio art.3§2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Punkt 3 jako dotyczący postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, oczywiście nie· ma zastosowania w niniejszej sprawie. Natomiast punkt 2. mówi o postanowieniach wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także o postanowieniach rozstrzygających sprawę co do istoty. Przedmiotowe postanowienie nie jest kończącym postępowanie ani nie rozstrzyga sprawy dotyczącej zobowiązań w podatku od towarów i usług co do istoty. Kwestie te rozstrzygane są bowiem w decyzji merytorycznej, która podlega kontroli instancyjnej i kontroli sądowej w przewidzianym prawem trybie. Na zaskarżone postanowienie nie służy także zażalenie w postępowaniu administracyjnym, o czym pouczono stronę. Zażalenie takie przysługuje bowiem, gdy ustawa tak stanowi (art.236 Ordynacji podatkowej). W przypadku postanowienia zaskarżonego w rozpoznanej sprawie zażalenie nie jest przewidziane. Zastosowania nie znajduje także art.3§2 pkt 4 p.p.s.a. Przewidziana w nim możliwość zaskarżania aktów lub czynności dotyczy bowiem innych aktów niż decyzje lub postanowienia (vide: J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wyd. Prawnicze LexisNexis, W-wa 2004, str. 21-23). Zauważyć nadto należy, że gdyby hipotetycznie przyjąć (do czego nie ma jednak podstaw), iż zaskarżone postanowienie należy do kategorii aktów, na które można wnosić skargę, to nie został spełniony wymóg przewidziany w art.52§4 p.p.s.a. Przepis ten wymaga wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w przypadku, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. I w tym aspekcie rozpoznana skarga byłaby więc niedopuszczalna. Wynikająca z powyższego niedopuszczalność wniesienia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI