I SA/OL 153/24

I SA/Ol 153/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-06-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Brzuzy
Katarzyna Górska /przewodniczący/
Przemysław Krzykowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Odpady
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1469
art.6h
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j.)
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 55 par. 2, art.  62 par. 1, 1a i 2, art. 62 par.4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Górska Sędziowie sędzia WSA Andrzej Brzuzy sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 2 lutego 2024r., nr Rep. 2575/CP/23 w przedmiocie zaliczenia wpłat na należności z tytułu opłaty za zagospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę.
Uzasadnienie
Zarząd Związku Gmin Regionu O. z siedzibą w O. (dalej jako Zarząd, organ I instancji) 8 września 2023 r. wydał postanowienie w przedmiocie zarachowania wpłat dokonywanych przez H. M. (dalej jako strona, podatnik, skarżąca) z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi nieruchomości położonej w M. przy ul.[...]. W postanowieniu organ I instancji orzekł o zaliczeniu poszczególnych (63) wpłat dokonanych od 8 stycznia 2018 r. do 10 lipca 2023 r. na konkretne należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obejmujące okres od miesiąca grudnia 2017 r. do miesiąca styczeń/luty 2023 r.
Postanowieniem z 2 lutego 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako Kolegium, organ odwoławczy) na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit a, art. 62 § 1 i 1a oraz 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021r, poz. 1540, dalej jako O.p.) w związku z art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2023 r., poz. 1469 ze zm.), uchylił w całości postanowienie organu I instancji i orzekło co do istoty sprawy poprzez zaliczenie wpłat dokonanych przez stronę w okresie od stycznia 2019r. na należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od stycznia 2019r., w pozostałym zakresie umarzyło postępowanie.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że uchylając rozstrzygnięcie organu I instancji i zaliczając wpłaty wniesione przez stronę od stycznia 2019 r. na poszczególne zaległości należne za okres od stycznia 2019 r. uwzględniono upływ terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Mając na uwadze art. 70 § 1 O.p., uwzględniając datę wydania niniejszego rozstrzygnięcia (22 stycznia 2024 r.), organ odwoławczy orzekł o zaliczeniu wpłat wnoszonych od roku 2019 na należności za okres od stycznia 2019 r. Zobowiązania dotyczące roku 2018, przyjmując obowiązujący termin płatności (z góry), zobowiązanie za miesiąc grudzień 2018 r. winno zostać uregulowane do 15 grudnia 2018 r., stąd termin płatności upływał 15 grudnia 2018 r., a zatem termin przedawnienia upłynął z dniem 31 grudnia 2023 r. (5 lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności).
Organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, że jednocześnie w postępowaniu odwoławczym przed Kolegium rozstrzygane były sprawy pani podatnika związane z opłatami za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a mianowicie; sprawa dotycząca sprostowania oczywistej omyłki w uzasadnieniu postanowienia o zarachowaniu wpłat, która zakończyła się postanowieniem z dnia 2 lutego 2024 r., o uchyleniu zaskarżonego postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki i umorzeniem postępowania w sprawie, oraz sprawa dotycząca nadpłaty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, która zakończyła się decyzją z dnia 2 lutego 2024 r., uchylającą w całości decyzję organu I instancji i odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w kwocie 44 zł wraz z oprocentowaniem.
Kolegium wskazało, że strona jest właścicielką nieruchomości z tytułu posiadania i zamieszkiwania na nieruchomości jest zobowiązana do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązujących na terenie gminy. Zgodnie ze złożoną w dniu 12 kwietnia 2013 r. przez stronę deklaracją o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nieruchomość jest zamieszkana przez 5 osób, stawka za odpady wynosi 9 zł od osoby, stąd wyliczono miesięczną opłatę w wysokości 45 zł (5x9zł). Następnie strona złożyła kolejną deklarację w dniu 3 lipca 2015r., w której wskazała, że od lipca 2015 r. na terenie nieruchomości zamieszkują 4 osoby, stawka opłaty wynosi 11 zł, stąd wyliczona miesięczna opłata wyniosła 44 zł (4x11 zł). Następnie podatniczka złożyła korektę deklaracji w dniu 12 marca 2021 r., w której została wykazana liczba osób zamieszkujących - 2 osoby, stawka 22 zł, stąd miesięczna opłata wyniosła 44 zł (2x22 zł). Termin płatności opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w okresie od lipca 2013 r. do maja 2020 r., zgodnie z uchwałami Zgromadzenia Związku Gmin Regionu O. nr [...] oraz nr [...] określony został - z góry do 15 dnia każdego miesiąca, którego obowiązek ponoszenia opłaty dotyczy, a od czerwca 2020r., zgodnie z uchwałą Zgromadzenia nr [...] - z dołu do 15 dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, którego opłata dotyczy.
W okresie od lipca 2013 r. do października 2016 r. zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nieruchomości były regulowane terminowo, W dalszym okresie występowały sytuacje, w których opłata miesięczna nie została uregulowana. Brak wpłaty za listopad 2016 r., maj 2017 n, marzec 2018 r., marzec 2019 r., sierpień 2019 r., listopad 2019 r., maj 2020 r., sierpień 2020 r., grudzień 2020 r., czerwiec 2021 r., sierpień 2021 r., grudzień 2021 r., maj 2022 r., spowodował, że organ zaliczał kolejno dokonywane wpłaty na wcześniejsze (zaległe) należności.
Wobec zaistniałej sytuacji organ I instancji wystawił upomnienie nr [...] z dnia [...] dotyczące nieuregulowanych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wrzesień 2022 r. (24 zł), październik 2022 r. - luty 2023 r. (po 44 zł miesięcznie), koszty upomnienia 16 zł, łącznie 260 zł.
W odpowiedzi strona przedstawiła dowody wpłat dotyczące miesięcy sierpień 2022 r. - marzec 2023 r. i zażądała wyjaśnień. Zarząd Związku wyjaśnił, że wpłaty dokonywane przez stronę, zgodnie z art. 62 § 1, art. 55 § 1 i 2 O. p., zostały zaliczone na poczet zobowiązań począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności. Do pisma załączono tabelę - szczegółowe rozliczenie konta, w której wskazano kwoty zobowiązania za poszczególne lata 2013-2023, kwoty wpłat dokonanych w poszczególnych latach i wskazano różnice wynikające z porównania należności z wpłatami za poszczególne lata jako nadpłata/niedopłata. W wyniku porównania niedopłata dotyczyła 2016 r. -44 zł, 2018 r. -44 zł, 2019 r. - 56 zł, 2020 r. - 144 zł, natomiast w 2021 r. kwota należna to 616 zł, dokonana faktyczna wpłata 660 zł, stąd różnicę dodatnią w wysokości 44 zł nazwano nadpłatą. Ostatecznie w zestawieniu podsumowano, że na dzień 11 kwietnia 2023 r. widnieje zaległość w kwocie 244 zł + 16 zł koszty upomnienia = 260 zł.
Jak wynika z akt sprawy od 2013 r. strona regulowała należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości wynikającej z określonej stawki miesięcznej i zadeklarowanej liczbie osób zamieszkałych na nieruchomości. Do października 2016 r. należności były regulowane systematycznie na bieżąco, natomiast w późniejszym okresie w poszczególnych miesiącach brakowało wpłat. Wobec powyższego, organ I instancji, zgodnie z dyspozycją art. 62 § 1 O.p., zaliczał wpłaty na najwcześniej powstałe zaległości.
Zdaniem organu odwoławczego kategoryczne brzmienie art. 62 § 1 O. p. nie pozostawia wątpliwości, że w przypadku, gdy na podatniku ciążą bieżące zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, zasadą jest, że dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika. Jeśli jednak na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dyspozycja podatnika w zakresie zaliczenia dokonanej wpłaty nie ma znaczenia, a dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości we wskazanym podatku. (wyrok WSA w Gdańsku z 23 listopada 2022r. I SA/Gd 608/22). Z tych względów w ocenie organu odwoławczego Zarząd słusznie dokonywał zaliczenia poszczególnych wpłat na poczet wcześniejszych zaległości, stąd z całą pewnością nie doszło do powstania nadpłaty w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Kolegium wskazało, że w załączonej do pisma z dnia 11 kwietnia 2023 tabeli zatytułowanej szczegółowe rozliczenie konta niefortunnie organ I instancji użył terminu "nadpłata". Z analizy zapisów tabeli wyraźnie wynika, że jest to saldo kontowe, powstałe w wyniku porównania zobowiązań i dokonanych wpłat w okresach rocznych. Ostateczne podsumowanie również wskazuje na istniejące nadal zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z całą stanowczością nie można utożsamiać kwoty nadwyżki wpłat nad zobowiązaniem podatkowym w 2021 r. w wysokości 44 zł z nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 O.p.
Wbrew twierdzeniom skarżącej, organ I instancji nie stwierdził nadpłaty, a jedynie zobrazował wysokość należności rocznych z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i dokonanych w danym roku wpłat.
Organ podatkowy dokonując zaliczeń poszczególnych wpłat, wbrew obowiązującym przepisom, nie dokumentował operacji postanowieniem o zaliczeniu wpłaty (art. 62 § 4 O. p.). Niewątpliwie takie działanie nie było prawidłowe. Niemniej jednak zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej dokonuje się z mocy samego prawa i następuje z dniem jej dokonania.
Mając na uwadze powyżej przedstawione okoliczności faktyczne i prawne, organ odwoławczy uchylił postanowienie w przedmiocie zarachowania wpłat i postanowił o zaliczeniu na podstawie art. 62 § 1 O.p. 52 wpłat strony dokonanych w okresie od stycznia 2019 r. do lipca 2023 r. na należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia 2019 r. do maja 2023 r. (częściowo, 4 zł). W pozostałym zakresie Kolegium, w związku z uwzględnieniem upływu terminu przedawnienia, umorzyło postępowanie w sprawie.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej Kolegium wskazało, że w znakomitej przewadze nie zasługują one na uwzględnienie. Pomimo uchylenia postanowienia organu I instancji, organ odwoławczy wskazał, że prawidłowo zaliczano dokonywane wpłaty na istniejące w chwili wpłaty zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Organ odwoławczy nie podzielił opinii strony, że nieprawidłowo określono wysokość należności z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi z powodu braku zawarcia pouczenia w zawiadomieniu o podwyższeniu stawki opłat i możliwości prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Opłata z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi wynika wprost z przepisów ustawy. Konieczność ponoszenia opłat wiąże się z posiadaniem i zamieszkiwaniem na nieruchomości. Organ podatkowy w niniejszej sprawie oparł się o dane wykazane przez stronę w deklaracji, stosownie do obowiązujących przepisów. W sytuacji wykazania danych niekwestionowanych przez organ, stanowią one podstawę wyliczenia opłaty. Zatem organ podatkowy nie wydaje w takiej sytuacji decyzji podatkowej. Natomiast w sytuacji braku ponoszenia regularnych opłat organ podatkowy jest uprawniony, a nawet zobowiązany do zaliczania ich na zaległości, a nawet wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Przy czym, co istotne w rozpatrywanej sprawie nie doszło do egzekucji administracyjnej, ponieważ w chwili otrzymania upomnienia, strona zakwestionowała zasadność ponoszenia opłat za konkretny okres.
Kolegium nie zgodziło się z zarzutem, że Zarząd winien uwzględniać wskazania podatnika co do wnoszonych wpłat. Po pierwsze w znacznej większości wpłacający oznaczał jedynie rodzaj regulowanych należności bez wskazywania konkretnego okresu. Nie polega na prawdzie stanowisko strony co do systematycznego regulowania wszelkich opłat i braku zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jednoznacznie z zapisów na karcie kontowej podatniczki i z załączonych do akt sprawy dowodów wpłat wynika, że nie w każdym okresie były regulowane należności.
Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut przedwczesnego wydania decyzji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w sytuacji braku uzyskania przez postanowienie w przedmiocie zarachowania wpłat przymiotu ostateczności. Postanowienie wydane na podstawie art. 62 § 4 O.p. ma charakter deklaratoryjny. Ponadto, postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej jest aktem formalnym, nieprzesądzającym o istnieniu zaległości podatkowej, czy nadpłaty, lecz informującym o sposobie zaliczenia dokonanej wpłaty. Zaliczenie następuje z mocy prawa.
Odmowa stwierdzenia nadpłaty nie wynika, jak twierdzi strona, z postanowienia z 8 września 2023 r. o zarachowaniu wpłaty, stąd nie ma znaczenia czy postanowienie o zarachowaniu wpłaty jest ostateczne i wykonalne.
Organ odwoławczy nie zgodził się także z zarzutami naruszenia art. 120, 121, 123, 125 i 129 O.p. oraz braku czynnego udziału strony w postępowaniu. Organ I instancji wyjaśnił stronie motywy rozstrzygnięcia i reagował na wszelkie pisma. Odnośnie natomiast braku zawiadomienia o możliwości zapoznania i wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału, organ odwoławczy zauważył, że w myśl art. 200 § 2 pkt 1 O.p. przepisu § 1 nie stosuje się w przypadkach przewidzianych w art. 165 § 5 (art. 165 § 5 pkt 5 O.p. dotyczy zaliczenia wpłaty). Zgodzono się co prawda, że organ I instancji nie wydawał systematycznie postanowień o zaliczeniu wpłaty, do czego obligował go art. 62 § 4 O.p. Powyższe uchybienie nie miało jednak wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.
Kolegium nie podzieliło stanowiska strony, że decyzja w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty, jak również postanowienie w przedmiocie zaliczenia wpłat, były niewykonalne i niewykonalność ma charakter trwały, a także że zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek regulowania opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi wynika wprost z przepisów prawa materialnego (art. 6h ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach), a nie z deklaracji (art. 6m ust. 1 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach). Okolicznościami, które mają na to istotny i decydujący wpływ, są tytuł własności oraz fakt zamieszkiwania nieruchomości. W razie natomiast niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji organ określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody.
W niniejszej sprawie podatniczka składała deklaracje, organ podatkowy uwzględniając te informacje przyjmował wpłaty i księgował je w oparciu o obowiązujące przepisy Ordynacji podatkowej na wcześniejsze zaległości. Faktem jest, że nieprawidłowo organ I instancji nie wydawał postanowień o zaliczeniu poszczególnych wpłat. Jakkolwiek brak systematycznego orzekania w przedmiocie zaliczenia wpłat, a także bezczynność w kwestii wniosku strony o stwierdzenie nadpłaty, stanowi naruszenie przepisów prawa, to jednak nie można przyjąć, że rozstrzygnięcia te są niewykonalne, ani że naruszają prawo w sposób rażący. Ponadto norma prawna wynikająca z art. 247 O.p. znajduje zastosowanie do ostatecznych rozstrzygnięć, a zatem nie może mieć zastosowania w toku postępowania instancyjnego.
Powyższe postanowienie zaskarżyła podatniczka, reprezentowana przez pełnomocnika adwokata, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Zarządu, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucając naruszenie:
1. art. 122 w zw. z art. 191 O.p. poprzez zaniechanie zebrania kompletnego materiału dowodowego w sprawie, co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy oraz dokonaniem nieprawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie;
2. art. 123 § 1 w zw. z art. 127 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 192 w zw. z art. 217 § 1 pkt. 4 i 5 i § 2 O.p. poprzez ustalenie stanu faktycznego sprawy sprzecznego z osnową postanowienia, nierozstrzygającego wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim nie rozstrzyga kwestii ewentualnie pozostałych do uregulowania należności, w tym sporządzenie uzasadnienia postanowienia nie zawierającego wszystkich ustawowych elementów.
3. art. 236 O.p. poprzez zaniechanie rozpoznania wszystkich zarzutów wniesionego zażalenia;
4. art. 20 ust. 1 i art. 24 ustawy z 24 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023, poz. 120, dalej ustawa o rachunkowości) w zw. z § 3 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 października 2010 r. w sprawie zasad rachunkowości oraz planów skont dla organów podatkowych jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010, poz. 208.1375, dalej rozporządzenie w sprawie zasad rachunkowości) poprzez prowadzenie ksiąg rachunkowych, w tym przede wszystkim ewidencji wpłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w sposób sprzeczny z postanowienia ww. aktów prawnych;
5. art. 188 O.p. poprzez bezpodstawną odmowę przeprowadzenia dowodu w sprawie;
6. art. 200 a § 1, 2 i 3 O.p. poprzez bezpodstawną odmowę przeprowadzenia rozprawy w niniejszej sprawie, w tym zaniechanie wezwania strony do uzupełnienia ewentualnych braków formalnych uzasadnienia wniosku;
7. Art. 200 § 1 O.p. poprzez zaniechanie ustosunkowania się przez organ odwoławczy do wszystkich okoliczności wskazanych w stanowisku strony;
8. § 3 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki regionalnej z dnia 18 listopada 2020 r. w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych (Dz.U. 2020, poz. 2083) poprzez podjęcie czynności w sprawie w sposób rażąco naruszający postanowienia ww. rozporządzenia,
9. art. 6m ust. 2 b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w brzmieniu obowiązującym do 5 września 2019 r. (Dz. U. z 2024, poz. 399) w zw. z art.19 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw z dnia 19 lipca 2019 r. (Dz. U. z 2019, poz. 1579) poprzez zaniechanie wydania decyzji określającej opłatę oraz zaniechanie niezwłocznego zawiadomienia strony o wysokości nowej stawki wraz z pouczeniem, że zawiadomienie stanowi tytuł wykonawczy zgodnie z brzmieniem ustawy nowelizującej, co czyniło zaliczone wpłaty od stycznia 2019 r. do kwietnia 2020 r. obarczone wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 247 § 1 pkt 3 i 6 O.p.;
10. art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r, poz. 7B.483) poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę demokratycznego państwa prawnego oraz brak działania w niniejszej sprawie na podstawie i w granicach obowiązującego prawa.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ odwoławczy zaniechał podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, czym naruszył zasadę dwuinstancyjności. Zdaniem skarżącej, organ w zaskarżonym postanowieniu nie dokonał ustaleń co do wysokości stawki wiążącej, nie zawarł podsumowania dokonanych zaliczeń z uwzględnieniem kwoty całkowitej wpłaconej i wymaganej. Ponadto nie uwzględnił, że strona w niektórych miesiącach dokonywała podwójnych wpłat. Kolegium ograniczyło się jedynie do okresu 2019-2023 i to wybiórczo.
Nie uwzględniono faktu, że zawiadomienia o zmianie wysokości stawki z 15 maja 2015 r. i 7 grudnia 2018 r. nie zawierały pouczenia określonego w treści art. 6m ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. A zatem, w opinii skarżącej, nie mogły stanowić podstawy wystawienia tytułu wykonawczego i egzekucji administracyjnej. Ponadto nie zostały wydane decyzje określające wysokość opłaty do uiszczenia. Stąd też zaliczenia w kwocie 56 zł od stycznia 2019 r. do 20 kwietnia 2020r. należy uznać za nieprawidłowe, a postanowienie było niewykonalne w dniu wydania i jego niewykonalność ma charakter trwały.
Skarżąca nie zgodziła się z uzasadnieniem zawartym w skarżonym rozstrzygnięciu, zarzuca niesłuszne zakwestionowanie podniesionego naruszenia normy wynikającej z art. 247 O.p., przemilczenie w kwestii braku pouczenia w zawiadomieniach o podwyższeniu stawki opłaty, braku podjęcia działań uzdrawiających postępowanie i sugestie, że strona winna oczekiwać na uprawomocnienie rozstrzygnięcia i dopiero wówczas wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nieważności.
Organ odwoławczy nie odniósł się także do zarzutu naruszenia ustawy o rachunkowości i rozporządzenia w sprawie zasad rachunkowości. W ocenie skarżącej ewidencja wpłat jest nieprawidłowo prowadzona przez Zarząd. Na poparcie swojego stanowiska w skardze odwołano się do raportu Najwyższej Izby Kontroli – [...], nr ewid. [...].
Skarżąca nie akceptuje także uzasadnienia Kolegium dotyczącego "nadpłaty" i uważa, że organ zbagatelizował tę okoliczność.
Niezasadnie także nierozpoznany pozostał literalny wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości na okoliczność stosowanych zasad przez organ I instancji. Strona nie zgodziła się także z negatywnym rozpoznaniem wniosku o przeprowadzenie rozprawy. Bezpodstawna odmowa przeprowadzenia rozprawy mogła mieć wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia.
Naruszone zostały także postanowienia rozporządzenia w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych, bowiem upomnienie wystosowane zostało dopiero przy piśmie z 24 marca 2023 r. Organ odwoławczy nie odniósł się do tej kwestii.
Wobec stwierdzonych uchybień, skarżąca stwierdziła, że naruszone zostały konstytucyjne zasady sprawiedliwości społecznej, demokratycznego państwa prawa, działania na podstawie i w granicach prawa. Podstawą nałożenia na podatnika obowiązków nie może być niejasne prawo lub jego niewłaściwa interpretacja. Również wszelkie niejasności czy też wątpliwości dotyczące stanu faktycznego nie mogą być rozstrzygane na niekorzyść podatnika. Podatnik nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji wadliwych działań i zaniedbań organów władzy. W demokratycznym państwie prawa nie do przyjęcia jest sytuacja, w której błędy ustawodawcy są źródłem korzyści ekonomicznych państwa.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.) - zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Na tej podstawie Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w ww. trybie.
Rozstrzygnięcie sporu wymaga dokonania kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem tym utrzymano w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie zarachowania. W ocenie Kolegium sporna wpłata nie mogła zostać zaliczona zgodnie z żądaniem skarżącego z uwagi na posiadanie przez niego zaległości podatkowych w łącznym zobowiązaniu pieniężnym z wcześniejszymi terminami płatności. Skarżący kwestionując zaskarżone postanowienie podnosi, że organ pierwszej instancji nie zaksięgował wpłaty zgodnie z jego wolą.
Mając na uwadze szczegółowo przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa w ocenie Sądu podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji zobligowany był do zaliczania wpłat wnoszonych przez podatnika na zaległe opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nieruchomości położonej w M. przy ul. [...]., stanowiącej własność skarżącej.
Jak wynika z akt sprawy od 2013 r. skarżąca regulowała należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości wynikającej z określonej stawki miesięcznej i zadeklarowanej liczbie osób zamieszkałych na nieruchomości przy ul. [...] w M. Do października 2016 r. należności były regulowane systematycznie na bieżąco, natomiast w późniejszym okresie w poszczególnych miesiącach brakowało wpłat. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że [...] H. M. w przypadku niedokonania wpłaty w danym okresie, po upływie terminu płatności, który początkowo był określony do 15 dnia miesiąca, którego dotyczyła opłata, a od 2021 r. do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczyła opłata, posiadała już zaległość podatkową, a nie zobowiązanie. Nieuiszczony w terminie płatności podatek, w myśl art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi zaległość podatkową. Wobec powyższego, organ pierwszej instancji, zgodnie z dyspozycją art. 62 § 1 O.p., trafnie zaliczał wpłaty na najwcześniej powstałe zaległości.
Zgodnie z przepisem art. 62 § 2 O.p., jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku, gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika. Ponadto stosownie do art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz kosztów upomnienia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie z zastrzeżeniem § 4a. Wcześniej, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2019 r., art. 62 § 1 o.p. stanowił, że jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę, z zastrzeżeniem § 2, zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty.
W wyniku wspomnianej zmiany w sposób istotny doszło do rozszerzenia uprawnień organów w zakresie, w jakim mają one prawo do zaliczania wpłaty niezależnie od tytułu, który został wskazany przez podatnika. Ustawodawca rozróżnił bowiem zobowiązania niewymagalne (takie, których termin płatności nie upłynął) od zobowiązań wymagalnych (a zatem takich, których termin płatności upłynął). Zobowiązania niewymagalne, a zatem bieżące, objęte są zdaniem pierwszym przepisu. Natomiast w odniesieniu do zobowiązań wymagalnych, w przypadku dokonanej wpłaty, obowiązkiem organu jest zaliczenie wpłaty na poczet najstarszej zaległości podatkowej w danym podatku (w przypadku jego wskazania) albo na najstarszą zaległość podatkową we wszystkich podatkach, jeżeli podatnik nie ma zaległości wymagalnych w danym podatku, bądź też nie wskaże jakiego podatku dotyczy wpłata. Ustawodawca odszedł zatem od generalnej zasady, że to podatnik mający zaległości podatkowe decyduje, na jaką zaległość dokonuje wpłaty.
Postanowienie wydane na podstawie art. 62 § 1 O.p. ma charakter deklaratoryjny. Dokonana wpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej z dniem jej dokonania, a wydane postanowienie jedynie odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych według zasad określonych w o.p. W judykaturze podkreśla się, że postanowienie to jest aktem formalnym, informującym o fakcie dokonania wpłaty i sposobie jej rozliczenia, natomiast nie przesądza o istnieniu zobowiązania podatkowego (np. wyrok WSA w Gliwicach z 25 lipca 2023 r., I SA/Gl 701/21; i powołane tam orzecznictwo; wyrok ten oraz orzeczenia powołane w dalszej części uzasadnienia dostępne są na stronie internetowej).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że z uwagi na brzmienie art. 62 § 1 zd. 2 O.p. obowiązkiem organu jest zaliczenie wpłaty na poczet najstarszej zaległości podatkowej w danym podatku (w przypadku jego wskazania) albo na najstarszą zaległość podatkową we wszystkich podatkach, jeżeli podatnik nie ma zaległości wymagalnych w danym podatku, bądź też nie wskaże jakiego podatku dotyczy przelew (por. wyrok NSA z 24.08.2023 r., sygn. akt III FSK 1395/22).
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 55 § 2 O.p., jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.
Podkreślić w tym miejscu należy, że przedmiotem w sprawie o zarachowanie wpłat nie jest określenie wysokości obowiązującej stawki opłaty, czy też ostateczne rozliczenie, czego oczekuje strona. Zaskarżone postanowienie zapadło w postępowaniu, w którym nie dokonuje się weryfikacji wysokości zobowiązania podatkowego lub zaległości. Kwoty te powinny być ustalone lub określone w trybie właściwym dla każdej z wymienionych kategorii. Stanowisko to ugruntowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (tak wyroki NSA: z dnia 16 grudnia 2004 r. sygn. akt FSK 847/04, z dnia 4 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK 2227/19). Aprobatę znajduje również w doktrynie. Przykładem jest wywód J. Rudowskiego: "Postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty (zwrotu podatku) na poczet zobowiązań podatkowych (zaległych, bieżących, przyszłych) odzwierciedla i potwierdza wykonanie czynności rachunkowo-technicznej, o której mowa w art. 76a § 1 O.p. Ma ono charakter formalny i samo w sobie nie przesądza ani o istnieniu zwrotu podatku, ani o istnieniu zaległości podatkowej, jednakże – skoro jego istotą jest zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej, to – w momencie jego wydania te dwa elementy (nadpłata i zaległość) muszą istnieć. Postanowienie to ma doprowadzić do kompensaty wzajemnych wierzytelności" (J. Rudowski [w:] S. Babiarz, B. Dauter, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, J. Rudowski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. XI, Warszawa 2019, art. 76a). W postanowieniu przyjmuje się wysokość nadpłaty wynikającą albo z zeznania (deklaracji), albo też z decyzji organu podatkowego. Nie ma podstaw do określania w nim wysokości nadpłaty (zob. L. Etel [w:] R. Dowgier, G. Liszewski, B. Pahl, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, K. Teszner, L. Etel, Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 76a). Ponownie należy zauważyć, że postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty, czy zwrotu podatku na poczet zaległości podatkowych jest czynnością materialnotechniczną.
Postanowienie wydane na podstawie art. 62 § 1 O.p. ma charakter deklaratoryjny. Dokonana wpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej z dniem jej dokonania, a wydane postanowienie jedynie odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych według zasad określonych w O.p.
W niniejszej sprawie zdaniem Sądu na uwagę zasługuje również fakt, że obowiązek regulowania opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi wynika wprost z przepisów prawa materialnego (art. 6h ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach), a nie z deklaracji (art. 6m ust. 1 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach). Okolicznościami, które mają na to istotny i decydujący wpływ, są tytuł własności oraz fakt zamieszkiwania nieruchomości. W razie natomiast niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji organ określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody. W niniejszej sprawie [...] H. M. składała deklaracje, organ podatkowy uwzględniając te informacje przyjmował wpłaty i księgował je w oparciu o obowiązujące przepisy Ordynacji podatkowej na wcześniejsze zaległości.
Wbrew zarzutom strony skarżącej, w kontrolowanym postanowieniu wskazano, na jakich podstawach przyjęto wysokość stawek i poszczególnych wpłat. W materiale dowodowym znajduje się karta kontowa podatnika dokumentująca wysokość należnych opłat, a także zestawienie dokonanych wpłat.
Organ odwoławczy w sentencji kontrolowanego postanowienia w sposób przejrzysty wskazał, że dokonane przez skarżącą wpłaty zostały zaliczone w następujący sposób: wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 03.01.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 01.2019 - należność główna 56,00 zł; 2) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 28.01.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 02.2019 - należność główna 56,00 zł; 3) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 28.02.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 03.2019 - należność główna 56,00 zł; 4) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 05.04.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 04.2019 - należność główna 56,00 zł; 5) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 07.05.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 05.2019 - należność główna 56,00 zł; 6) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 03.06.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 06.2019 - należność główna 56,00 zł; 7) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 10.07.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 07.2019 - należność główna 56,00 zł; 8) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 03.09.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc; 08.2019 - należność główna 56,00 zł; 9) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 27.09.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 09.2019 - należność główna 56,00 zł; 10) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 28.10.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 10.2019 - należność główna 56,00 zł; 11) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 02.12.2019 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 11.2019 - należność główna 56,00 zł; 12) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 28.01.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 12.2019 - należność główna 56,00 zł; 13) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 26.02.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 01.2020 - należność główna 56,00 zł; 14) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 27.03.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 02.2020 - należność główna 56,00 zł; 15) wpłatę w wysokości 56,00 zł dokonaną dnia: 28.04.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 03.2020 - należność główna 56,00 zł; 16) wpłatę w wysokości 88,00 zł dokonaną dnia: 08.06.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 04.2020 - należność główna 56,00 zł; 05.2020 - należność główna 32,00 zł; 17) wpłatę w wysokości 88,00 zł dokonaną dnia: 04.07.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 05.2020 - należność główna 24,00 zł 06.2020 - należność główna 64,00 zł; 18) wpłatę w wysokości 88,00 zł dokonaną dnia: 04.09.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 06.2020 - należność główna 24,00 zł 07.2020 - należność główna 64,00 zł; 19) wpłatę w wysokości 88,00 zł dokonaną dnia: 05.10.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 07.2020 - należność główna 24,00 zł 08.2020 - należność główna 64,00 zł; 20) wpłatę w wysokości 88,00 zł dokonaną dnia: 27.10.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 08.2020 - należność główna 24,00 zł 09.2020 - należność główna 64,00 zł; 21) wpłatę w wysokości 88,00 zł dokonaną dnia: 27.11.2020 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 09.2020 - należność główna 24,00 zł 10.2020 - należność główna 64,00 zł; 22) wpłatę w wysokości 88,00 zł dokonaną dnia: 04.01.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 10.2020 - należność główna 24,00 zł 11.2020 - należność główna 64,00 zł; 23) wpłatę w wysokości 88,00 zl dokonaną dnia: 03.02.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 11.2020 - należność główna 24,00 zł 12.2020 - należność główna 64,00 zł; 24) wpłatę w wysokości 88,00 zł dokonaną dnia: 26.02.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 12.2020 - należność główna 24,00 zł 01.2021 - należność główna 64,00 zł; 25) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 31.03.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 01.2021 - należność główna 24,00 zł 02.2021 - należność główna 20,00 zł; 26) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 27.04.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 02.2021 - należność główna 24,00 zł 03.2021 - należność główna 20,00 zł; 27) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 28.05.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 03.2021 - należność główna 24,00 zł 04.2021 - należność główna 20,00 zł; 28) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 09.07.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 04.2021 - należność główna 24,00 zł 05.2021 - należność główna 20,00 zł; 29) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 28.07.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 05.2021 - należność główna 24,00 zł 06.2021 - należność główna 20,00 zł; 30) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 08.09.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 06.2021 - należność główna 24,00 zł 07.2021 - należność główna 20,00 zł; 31) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 01.10.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 07.2021 - należność główna 24,00 zł 08.2021 - należność główna 20,00 zł; 32) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 02.11.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 08.2021 - należność główna 24,00 zł 09.2021 - należność główna 20,00 zł; 33) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 29.11.2021 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 09.2021 - należność główna 24,00 zł 10.2021 - należność główna 20,00 zł; 34) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 03.01.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 10.2021 - należność główna 24,00 zł 11.2021 - należność główna 20,00 zł; 35) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 31.01.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 11.2021 - należność główna 24,00 zł 12.2021 - należność główna 20,00 zł; 36) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 28.02.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 12.2021 - należność główna 24,00 zł 01.2022 - należność główna 20,00 zł; 37) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 28.03.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 01.2022 - należność główna 24,00 zł 02.2022 - należność główna 20,00 zł; 38) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 27.04.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 02.2022 - należność główna 24,00 zł 03.2022 - należność główna 20,00 zł; 39) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 01.06.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 03.2022 - należność główna 24,00 zł 04.2022 - należność główna 20,00 zł; 40) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 01.07.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 04.2022 - należność główna 24,00 zł 05.2022 - należność główna 20,00 zł; 41) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 09.08.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 05.2022 - należność główna 24,00 zł 06.2022 - należność główna 20,00 zł; 42) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 09.09.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 06.2022 - należność główna 24,00 zł 07.2022 - należność główna 20,00 zł; 43) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 07.10.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 07.2022 - należność główna 24,00 zł 08.2022 - należność główna 20,00 zł; 44) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 10.11.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 08.2022 - należność główna 24,00 zł 09.2022 - należność główna 20,00 zł; 45) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 09.12.2022 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 09.2022 - należność główna 24,00 zł 10.2022 - należność główna 20,00 zł; 46) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 09.01.2023 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 10.2022 - należność główna 24,00 zł; 11.2022 - należność główna 20,00 zł; 47) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 09.02.2023 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 11.2022 - należność główna 24,00 zł 12.2022 - należność główna 20,00 zł; 48) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 10.03.2023 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 12.2022 - należność główna 24,00 zł 01.2023 - należność główna 20,00 zł; 49) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 07.04.2023 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: koszty upomnienia 16,00 zł 01.2023 - należność główna 24,00 zł 02.2023 - należność główna 4,00 zł; 50) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 09.05.2023 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 02.2023 - należność główna 40,00 zł 03.2023 - należność główna 4,00 zł; 51) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 09.06.2023 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 03.2023 - należność główna 40,00 zł 04.2023 - należność główna 4,00 zł; 52) wpłatę w wysokości 44,00 zł dokonaną dnia: 10.07.2023 r. zaliczyć na poczet opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiąc: 04.2023 - należność główna 40,00 zł 05.2023 - należność główna 4,00 zł.
Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony skarżącej organ odwoławczy w kontrolowanym postanowieniu w sposób szczegółowy odniósł się do każdej wpłaty dokonanej przez skarżącą. W skardze, poza polemiką z ustaleniami organu, skarżący nie kwestionuje dokonanego zarachowania przez organ.
Konkludują całokształt powyższych rozważań należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. Rozstrzygnięcia te stanowią w szczególności rezultat prawidłowej wykładni oraz prawidłowego zastosowania postanowień art. 62 § 1 i 1a O.p.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.