I SA/Ol 15/05

I SA/Ol 15/05 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2005-02-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Błesiński /przewodniczący/
Renata Kantecka
Ryszard Maliszewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski (spr.) Asesor WSA Renata Kantecka Protokolant Anna Fic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2005r. sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/ OI 15/05 Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 X 2004 r., Nr "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 09 września 2004r., Nr "[...]" w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do majątku dłużnika, na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 25 czerwca 2003 r. od Nr "[...]" do Nr "[...]", obejmujących należności z mułu podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego, prowadzi wobec majątku T. P. postępowanie egzekucyjne, w oparciu o tytuły wykonawcze oznaczone numerami "[...]" do "[...]". Pełnomocnik T. P., pismem z dnia 23 sierpnia 2004r wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, na podstawie art. 56 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 z późn, zm.), do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. Uzasadniając złożony wniosek podał, że w 2003 roku wniósł skargę do NSA w Warszawie, na decyzje Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia 16 czerwca 2003r., Nr "[...]" utrzymujące w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 14 marca 2003 r., określające wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lata 1998-2000 wraz z wnioskiem w sprawie wstrzymania wykonania w/w decyzji stanowiących podstawę prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Poinformował, że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowych decyzji, nie został rozpatrzony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, który po rozpoznaniu sprawy, wniesioną skargę oddalił (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 27 kwietnia 2004r., Sygn. akt l III SA 1852/03), w związku z powyższym, w ocenie Strony, do czasu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnego wyroku w przedmiocie objętym skargą kasacyjną, pozostaje nadal aktualny wniosek w sprawie wstrzymania wykonania przedmiotowych decyzji. Naczelnik Urzędu Skarbowego, po rozpatrzeniu wniesionego żądania, postanowieniem wydanym w dniu 09 września 2004r., Nr "[...]" odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Przedmiotowe postanowienie zaskarżone zostało zażaleniem z dnia 20 września 2004 roku. W uzasadnieniu złożonego zażalenia Pełnomocnik Strony wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, powołując okoliczności i argumenty jak we wniosku o zawieszenie postępowania. Dodatkowo poinformował, że ponownie złożył wniosek do NSA w Warszawie o wydanie postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy, z dnia 16 czerwca 2003 r.
Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia i przeanalizowaniu całokształtu akt sprawy stwierdził, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie i postanowieniem wydanym w dniu 25 października 2004r.. Nr "[...]" utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, z dnia 09 września 2004r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższe postanowienie wniósł T. P.. W skardze T. P. zarzucił naruszenie przepisów art. 7 i 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 56 § l pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2000 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.). W ocenie Skarżącego, zaskarżone postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej i Naczelnika Urzędu Skarbowego, wydano pomimo wydanego i prawomocnego, do dnia dzisiejszego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 25 lipca 2003r., Nr "[...]" w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko T. P. powołał okoliczności i argumenty jak te wcześniej przedstawione w złożonym zażaleniu na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 09 września 2004 r. Dodatkowo podkreślił, że organy egzekucyjne obu instancji błędnie uznały, iż dalsze zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie jest możliwe, gdyż ustały okoliczności na podstawie których wydano wymienione postanowienie z dnia 25 lipca 2003r., w sprawie zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Skarżącego, z uwagi na złożoną skargę kasacyjną, wyrok WSA w Olsztynie nie jest prawomocny i nie ma mocy wiążącej, co najmniej do czasu rozstrzygnięcia wniesionej skargi kasacyjnej. Dlatego, też organ egzekucyjny nie powinien wydawać w tej samej sprawie kolejnego postanowienia, podczas obowiązywania wcześniejszego, gdyż takie postępowanie nie wpływa pozytywnie na pogłębianie zaufania obywateli wobec organów państwa. W związku z powyższym. Skarżący wniósł o uwzględnienie wniesionej skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 25 października 2004 r. wydanego przez Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu skargi podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu z dnia 25 października 2004r., Nr "[...]", bowiem zarzuty w niej zawarte są powtórzeniem zarzutów/ podniesionych w zażaleniu na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 09 września 2004r.. Nr "[...]". w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W przedmiotowej sprawie zarzuty wniesione przez Skarżącego, nie mogą stanowić podstawy do zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Jak wykazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.). egzekucja administracyjna może być zawieszona w ściśle określonych przypadkach. W prowadzonym postępowaniu przesłanki nakazujące zawieszenie postępowania nie wystąpiły, jak również nie zostały wykazane przez Stronę, co stanowiło podstawę do odmowy zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skutkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest obligatoryjne zawieszenie postępowania egzekucyjnego, do momentu wydania wyroku przez WSA i w konsekwencji zaniechanie czynności egzekucyjnych. (art.56 par. 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjny w administracji i art.61par. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi.) Zgodnie z art. art. 61. § 1. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. (par.3 cyt. art.). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.(par. 6 art. 61 P.p.s.a.). Natomiast zgodnie z treścią art. 152 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. W wyroku z dnia 29 lipca 2004 r. (OSK 591/04, ONSA i wojewódzkich sądów administracyjnych, Nr 2,poz.32) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyraził pogląd, że "stwierdzenie przez Sąd , że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, oznacza, że decyzja ta nie wywołuje skutków prawnych, które wynikają z jej rozstrzygnięcia, od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok uchylający tę decyzję nie jest prawomocny. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2003 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydal postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że dłużnik złożył wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowych decyzji. W związku z tym na wniosek wierzyciela zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Z powyższych ustaleń i rozważań wynika, że w obecnie ustały wszelkie przeszkody do podjęcia postępowania egzekucyjnego. Na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie.(§ 4 art. 56p.e.w a.). Nie przysługuje natomiast zażalenie na podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Z treści art. 57 § 1 p.e. wynika, że wystarczającą podstawą do podjęcia postępowania, w przypadku zawieszenia postępowania na wniosek wierzyciela, jest złożenie stosownego żądania przez wierzyciela. Złożenie wniosku o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, nie uzasadnia zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zarzut Skarżącego, że z uwagi na złożoną skargę kasacyjną, wyrok WSA w Olsztynie nie jest prawomocny i nie ma mocy wiążącej, co najmniej do czasu rozstrzygnięcia wniesionej skargi kasacyjnej, nie może skutkować zawieszeniem postępowania egzekucyjnego Nie jest zasadny również zarzut drugi, że organ egzekucyjny nie powinien wydawać w tej samej sprawie kolejnego postanowienia, podczas obowiązywania wcześniejszego, gdyż takie postępowanie nie wpływa pozytywnie na pogłębianie zaufania obywateli wobec organów państwa. Poprzednie postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego zostało wydane na wniosek wierzyciela. I wierzyciel powiadomił skarżącego jako dłużnika o podjęci postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi skarżący jako dłużnik złożył wniosek o zawieszeniu postępowaniu egzekucyjnego. Organ egzekucyjny postąpił zatem prawidłowo wydając orzeczenie w tym przedmiocie. Zasadnie również odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest wydanie orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Taką podstawą nie może stanowić samo złożenie wniosku ( art. 56 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy). W konsekwencji za bezzasadne należy uznać również zarzuty skarżącego w przedmiocie naruszenie przepisów art. 7 i 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 56 § l pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz..U. z 2000 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.). Skarga po myśli art. 151 p. s. a. podlega oddaleniu.