I SA/Ol 133/23

I SA/Ol 133/23 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2023-05-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Brzuzy
Anna Janowska /sprawozdawca/
Przemysław Krzykowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 3 § 2 pkt 4a, art. 57a, art. 151,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 685
art. 111 ust. 4, art. 145b ust. 3 pkt 2.
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski Sędziowie sędzia WSA Andrzej Brzuzy asesor WSA Anna Janowska (sprawozdawca) Protokolant starszy referent Elżbieta Parda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2023 r. sprawy ze skargi R. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 marca 2023r., nr 0114-KDIP1-3.4012.11.2023.2.JG w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
R. K. (dalej: "strona", "skarżąca", "wnioskodawczyni") wniosła
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 marca 2023 r.
w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Przedstawiając we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej opis stanu faktycznego, wnioskodawczyni wskazała, że jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi działalność sezonową w zakresie świadczenia usług hotelarskich i gastronomicznych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. W okresie od 30 listopada 2020 r. do 29 marca 2021 r. działalność gospodarcza była zawieszona i nie osiągała obrotów. Do dnia zawieszenia działalności gospodarczej prowadziła ewidencję przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Zakupiła kasę rejestrującą, o której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy o podatku od towarów i usług (kasa on-line), 14 kwietnia 2021 r. Posiada fakturę potwierdzającą zakup oraz dowód zapłaty całej należności z niej wynikającej. W tym samym dniu dokonała fiskalizacji kasy. Pierwszej sprzedaży na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej w 2021 r. dokonała 23 kwietnia 2021 r. Sprzedaż tę zaewidencjonowała w tym samym dniu za pomocą kasy on-line.
W związku z powyższym wnioskodawczyni zadała pytanie: Czy może skorzystać z ulgi na zakup kasy on-line, a jeśli tak, to w jakim terminie?
Zgodnie ze stanowiskiem wnioskodawczyni, jest ona uprawniona do skorzystania z ulgi w części deklaracyjnej pliku JPK_V7M za kwiecień 2021 r. lub za następne miesiące. Nastąpiła przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej (najpierw zawieszenie działalności, potem do 23 kwietnia 2021 r. brak sprzedaży), zaś wnioskodawczyni była przygotowana do ewidencjonowania sprzedaży na dzień zakończenia przerwy w działalności i w rezultacie ma prawo do odliczenia ulgi,
co potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
z 11 sierpnia 2021 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.92.2021.2.JM.
W uzasadnieniu interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, oceniając stanowisko wnioskodawczyni jako nieprawidłowe, wskazał na brzmienie przepisów art. 111 ust. 1, ust. 3c, ust. 4, ust. 6a, ust. 6b, ust. 6c, art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a), ust. 3 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą o VAT", a także przepisów § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 10 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących
z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii (Dz. U. z 2020 r. poz. 1059). Mając na uwadze przepisy art. 145b ust. 1 i ust. 3 ustawy o VAT, organ stwierdził,
że podatnicy, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia są obligatoryjnie zobowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas on-line
od 1 stycznia 2021 r. Wskazał, że kwestia odliczenia kwoty wydatkowanej na zakup kasy rejestrującej została szczegółowo uregulowana w § 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika (Dz. U. z 2019 r. poz. 820).
W ocenie organu, z uwagi na przepisy art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy
o VAT w zw. z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących
z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, wnioskodawczyni, jako podatnik
z branży świadczącej usługi związane z wyżywieniem wyłącznie świadczone przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usługi
w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania, była zobowiązana do rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas on-line od 1 stycznia 2021 r.
W związku zaś z tym, że działalność gospodarcza została zawieszona, fiskalizacja kasy powinna nastąpić nie później niż pierwszego dnia odwieszenia działalności. Zatem wnioskodawczyni powinna być przygotowana do ewidencjonowania sprzedaży w dniu odwieszenia działalności gospodarczej (29 marca 2021 r.), aby zachować prawo do skorzystania z ulgi na zakup kasy on-line. Fakt, że w okresie od 29 marca do 23 kwietnia 2021 r. wnioskodawczyni nie dokonywała sprzedaży pozostaje bez wpływu na wyznaczony przepisami termin obowiązkowego rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży na kasie on-line.
Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej, organ wskazał, że została ona wydana w innym stanie faktycznym, w którym w związku
z wprowadzeniem z powodu COVID-19 czasowego ograniczenia prowadzenia określonej działalności gospodarczej, nastąpiła przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług krótkotrwałego zakwaterowania zarówno na dzień obowiązkowego rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży
za pomocą kasy on-line (1 stycznia 2021 r.), jak i do dnia nabycia i fiskalizacji kasy rejestrującej (12 lutego 2021 r.). W interpretacji tej wskazano, że zgodnie
z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 29 stycznia 2021 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, termin zawieszenia działalności dla branży wnioskodawczyni został przesunięty do 14 lutego 2021 r. Wnioskodawczyni dokonała fiskalizacji kasy on-line 12 lutego 2021 r. W związku
z tym na dzień zakończenia przerwy i rozpoczęcia działalności wnioskodawczyni była przygotowana do ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy online, gdyż nabycie i fiskalizacja kasy on-line nastąpiły w okresie tej przerwy.
W skardze na powyższą interpretację indywidualną strona, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła o jej uchylenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, zarzucając naruszenie art. 145b ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 111 ust. 4 ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania.
Odwołując się w uzasadnieniu skargi do przepisów art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT oraz z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących
z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, wskazano, że podatnik świadczący usługi hotelarskie i gastronomiczne miał obowiązek rozpoczęcia prowadzenie ewidencji przy pomocy kasy on-line od 1 stycznia 2021 r. Ponadto powołano brzmienie przepisów art. 111 ust. 4 ustawy o VAT oraz § 2 rozporządzenia w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika. Zdaniem skarżącej, z przepisów tych nie wypływa wniosek, jak chce tego organ, że warunkiem skorzystania z ulgi na zakup kasy on-line jest samo jej posiadanie, bez względu na to, kiedy faktycznie wystąpi sprzedaż, zaewidencjonowana przy pomocy kasy. W ocenie strony, całkowicie nieuprawniona jest taka wykładnia przepisów, zgodnie z którą powinna być ona przygotowana do ewidencjonowania sprzedaży w dniu odwieszenia działalności, aby zachować prawo do skorzystania z ulgi na zakup kasy on-line. Daty określone w art. 145b ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT i § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących
z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii są datami, od których powstaje obowiązek rozpoczęcia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas on-line. Nie mogą zaś być uznawane za daty faktycznego rozpoczęcia prowadzenia takiej ewidencji. Jeśli sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych następuje po tej dacie (tak jak w przedmiotowej sprawie), to każda taka sprzedaż powinna być zaewidencjonowana na kasie on-line. Znaczenie ma zatem to, kiedy faktycznie sprzedaż taka będzie miała miejsce, i to, żeby mogła być zaewidencjonowana na kasie on-line. Przepis art. 111 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, określając krąg podatników, którym należy się ulga, mówi
o podatnikach, u których powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży
i którzy w obowiązujących terminach rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. W przedmiotowej sprawie obowiązek prowadzenia ewidencji przy pomocy kasy on-line powstał 1 stycznia 2021 r. Skarżąca pierwszej sprzedaży na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej/rolnika ryczałtowego dokonała 23 kwietnia 2021 r. Sprzedaż ta została zaewidencjonowana na kasie on-line. Strona posiada fakturę na zakup tej kasy, tak więc przysługuje jej prawo do ulgi z tytułu tego zakupu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Przy czym w myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej interpretacji indywidualnej na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz według wskazanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu pomiędzy stronami postępowania sądowego sprowadzała się
do oceny prawnej, czy w opisanym w stanie faktycznym stronie przysługuje odliczenie kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej on-line, w sytuacji gdy strona prowadzi działalność sezonową w zakresie świadczenia usług hotelarskich
i gastronomicznych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, dla której to branży przewidziano obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących on-line od 1 stycznia 2021 r., przy czym strona w okresie od 30 listopada 2020 r. do
29 marca 2021 r. miała zawieszoną działalność gospodarczą, a nabycia i fiskalizacji kasy rejestrującej on-line dokonała 14 kwietnia 2021 r., zaś pierwszej sprzedaży
na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej dokonała
23 kwietnia 2021 r.
Odwołując się do istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy norm prawnych, wskazania wymaga, że zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy o VAT, zmienionym przez art. 1 pkt 3 lit. g ustawy z dnia 15 marca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 675), który wszedł w życie 1 maja 2019 r., podatnicy, u których:
1) powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy w obowiązujących terminach rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a,
2) nie powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a, oraz dotychczas nie używali kas rejestrujących lub kas, o których mowa w art. 145a ust. 1, do prowadzenia ewidencji sprzedaży
– mają prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydanej na zakup każdej
z kas rejestrujących, w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł, a w przypadku gdy kwota ta jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, mają prawo do zwrotu ich różnicy na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, lub do odliczenia od podatku należnego tej różnicy za następne okresy rozliczeniowe, pod warunkiem że zakup kas rejestrujących nastąpił nie później niż
w terminie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji.
Przepis art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT stanowi, że podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących
z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie do dnia 30 czerwca
2020 r. do świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług
w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania.
Zgodnie z art. 145b ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa
w ust. 1, mogą dokonać odliczenia lub otrzymać zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 4 i 5, na zakup kas rejestrujących, o których mowa w art. 111 ust. 6a, przy czym za dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przyjmuje się dzień 1 lipca 2020 r. - dla podatników, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Zaś w ust. 5 tego przepisu postanowiono, że minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, przedłużać terminy określone w ust. 1 i 3, określając rodzaje czynności, dla których termin został przedłużony, oraz dzień upływu przedłużonego terminu, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności gospodarczej oraz możliwości prowadzenia kontroli celno-skarbowej. Minister Finansów wydał rozporządzenie z 10 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii (Dz. U. z 2020 r. poz. 1059), określając w § 1 ust. 1 pkt 1, że podatnicy z ww. branży są zobowiązani do rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas on-line od 1 stycznia 2021 r.
Ponadto z przepisu § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów
z 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika (Dz. U. z 2019 r. poz. 820), wynika, że odliczenie kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej, o której mowa
w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanej dalej "kwotą wydaną na zakup", lub jej zwrot następuje pod warunkiem: 1) rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika przy użyciu kasy rejestrującej zakupionej w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy; 2) posiadania przez podatnika faktury potwierdzającej zakup kasy rejestrującej oraz dowodu zapłaty całej należności za jej zakup.
W świetle powyższych unormowań nie budzi żadnych wątpliwości stanowisko organu interpretacyjnego, że co do zasady na podatnikach prowadzących działalność w zakresie świadczenia usług związanych z wyżywieniem wyłącznie przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz usług
w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania spoczywał obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas on-line od 1 stycznia 2021 r. Przy czym w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, w związku z zawieszeniem działalności gospodarczej na dzień 1 stycznia 2021 r., organ interpretacyjny
z korzyścią dla wnioskodawczyni przyjął, że okres zawieszenia działalności należy potraktować jako okres ochronny, w czasie którego nie powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy on-line. W takiej sytuacji organ stwierdził, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży powstał w dacie "odwieszenia" działalności gospodarczej, tj. w dacie 29 marca 2021 r.
Trafnie organ interpretacyjny wywiódł, że w świetle ww. przepisów prawa nie ma zaś znaczenia, kiedy nastąpiła pierwsza sprzedaż zaewidencjonowana za pomocą kasy on-line. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, ulga na kasy rejestrujące generalnie przysługuje dwojakiego rodzaju podmiotom. Po pierwsze – tym podatnikom, u których powstanie obowiązek zakupu i używania kasy rejestrującej on-line w związku z obowiązkiem ustawowym. Chodzi tutaj zarówno
o tych podatników, którzy nie będą mieli prawa do używania kas dotychczasowego typu i będą musieli nabyć kasy on-line, jak i o tych, u których po raz pierwszy powstanie obowiązek ewidencjonowania. Tacy podatnicy mają prawo do ulgi, o ile nabędą kasy rejestrujące on-line i rozpoczną ich używanie w obowiązujących terminach. Po drugie zaś – prawo do ulgi przysługuje tym podatnikom, którzy dotychczas nie mieli obowiązku ewidencjonowania sprzedaży w kasie, a którzy dobrowolnie rozpoczną prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas on-line i dotychczas nie stosowali kas rejestrujących (A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XVI, Warszawa 2022, art. 111; Lex).
W ocenie Sądu, wykładnia literalna art. 111 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że przesłanką nabycia prawa do odliczenia kwoty wydanej na zakup kasy on-line, jest rozpoczęcie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy on-line w terminie powstania obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży. Ustawodawca w art. 145b ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT wprost wskazał,
że za dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji przyjmuje się wskazany w tym przepisie dzień. W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej termin ten, w związku ze skorzystaniem z delegacji unormowanej w art. 145b ust. 5 ustawy o VAT, został określony w odrębnych przepisach, tj. w powołanym wyżej § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 10 czerwca 2020 r. (1 stycznia 2021 r.), i uległ modyfikacji w stanie faktycznym sprawy z uwagi na okoliczność zawieszenia działalności gospodarczej we wskazanej w tym przepisie dacie. Trafnie zatem organ skonstatował, że w świetle brzmienia
art. 111 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT nie ma znaczenia dzień dokonania pierwszej sprzedaży zaewidencjonowanej za pomocą kasy on-line. Analizowany przepis ma jasne, jednoznaczne brzmienie i wbrew temu, na co wskazuje strona w skardze, nie uzależnia prawa do odliczenia kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej od daty dokonania pierwszej sprzedaży zaewidencjonowanej za pomocą kasy rejestrującej. W praktyce oznaczało to konieczność przygotowania się do rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas on-line (tj. zakupu kasy i jej fiskalizacji) jeszcze przed wskazanym przez ustawodawcę terminem powstania obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży, zaś w stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawczynię – jeszcze w okresie zawieszenia działalności gospodarczej.
Wskazania ponadto wymaga, że terminy wprowadzenia kas rejestrujących przez podatników – czy to określone w ustawie, czy to "przesunięte" przez zwolnienie wynikające z aktu wykonawczego – mają charakter terminów prawa materialnego (postanowienie NSA z 26 lutego 1997 r., I SA/Kr 1003/96, Lex nr 29307) i nie podlegają przywróceniu. Powyższy fakt ma istotne znaczenie w kontekście korzystania z prawa do ulgi podatkowej na zakup kas. Tylko bowiem rozpoczęcie ewidencjonowania w wymaganych terminach uprawnia do ulgi.
Ponadto, odwołując się do reguł wykładni celowościowej, wskazać należy,
że wymóg stosowania przez określone grupy podatników kas rejestrujących on-line został wprowadzony przede wszystkim ze względu na potrzebę zapewnienia kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania w branżach szczególnie narażonych na nieprawidłowości w zakresie ewidencjonowania sprzedaży. Ulga na kasy rejestrujące ma zrefundować przedsiębiorcom zobowiązanym do zakupu kas wydatki poniesione na te cele, w związku z czym została uzależniona od nabycia kasy i rozpoczęcia ich używania w obowiązujących terminach (wyrok WSA we Wrocławiu z 21 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1232/08; CBOSA). Na uwadze przy tym należy mieć, że uregulowanie to ma charakter szczególny, dający podatnikom możliwość odzyskania części kosztów wydatkowanych na zakup kas rejestrujących, musi być zatem interpretowane w sposób ścisły.
W konsekwencji powyższych wywodów za niezasadny Sąd uznał zarzut skargi dotyczący obrazy prawa materialnego, tj. art. 145b ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 111 ust. 4 ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania. W ocenie Sądu, organ szczegółowo umotywował stanowisko zawarte w interpretacji indywidualnej, przedstawiając obszerną i rzeczową argumentację. Dokonując analizy, organ zmierzył się także z argumentami prezentowanymi
w przywoływanej przez skarżącą interpretacji indywidualnej. W związku zaś z tym,
że strona nie sformułowała zarzutów naruszenia przepisów postępowania, Sąd nie mógł poddać ocenie interpretacji indywidualnej w tym zakresie z urzędu, z uwagi na związanie zarzutami sformułowanymi w skardze.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.