I SA/Ol 125/10

I SA/Ol 125/10 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2010-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Andrzej Błesiński /przewodniczący/
Włodzimierz Kędzierski
Zofia Skrzynecka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Minister Rozwoju Regionalnego
Treść wyniku
Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
art. 27 ust. 1 pkt 3, art. 30b ust. 4 i 5, art. 30c ust. 1 -5, art. 35 ust. 3
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński, Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski,, Sędzia WSA Zofia Skrzynecka (spr.), Protokolant Krzysztof Dzieliński, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 31 marca 2010r. sprawy ze skargi spółki A na ocenę Agencji Rozwoju Regionalnego S. A. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego 2007 – 2013 postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia
Uzasadnienie
Spółka A (wskazywana dalej jako wnioskodawca) złożyła do Agencji Rozwoju Regionalnego S.A., dalej wskazywanej także w skrócie ARR - jako Instytucji Pośredniczącej II stopnia - wniosek o dofinansowanie projektu "Zmiana w zakresie świadczenia usług w firmie A w wyniku budowy instalacji do wytwarzania energii z OZE" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013.
Złożony wniosek został pozytywnie oceniony pod względem formalnym, o czym wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia "[...]". Ocena merytoryczna projektu tzw. zerojedynkowa, dokonana przez dwóch niezależnych członków Komisji Oceny Projektów wypadła negatywnie. Pismem z dnia "[...]" wnioskodawca został poinformowany o negatywnym wyniku oceny merytorycznej oraz o możliwości wniesienia protestu w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji. Informację o wynikach oceny projektu wnioskodawca otrzymał w dniu 29 października 2009 r. W dniu 13 listopada 2009 r. został dostarczony do sekretariatu ARR protest wnioskodawcy.
Pismem z dnia "[...]"Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. zawiadomiła wnioskodawcę, że jego protest, mimo prawidłowego pouczenia, został wniesiony po terminie. Powołała się na Regulamin naboru i oceny wniosków o dofinansowanie ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013 Instytucji Pośredniczącej II stopnia wskazując na § 10 tego Regulaminu, w myśl którego, wnioskodawca może złożyć protest w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji o negatywnej ocenie wniosku a także na § 10 pkt 5 Regulaminu, zgodnie z którym nie podlega rozpatrzeniu protest, który mimo prawidłowego pouczenia w informacji o negatywnej ocenie projektu został wniesiony po terminie. Mając na uwadze powyższe przepisy Regulaminu ARR postanowiła pozostawić protest bez rozpatrzenia. Omawiane pismo nie zawiera żadnych pouczeń co do możliwości zaskarżenia. Mimo to, wnioskodawca złożył w dniu 8 grudnia 2009r. odwołanie od braku rozpatrzenia protestu podając, że zachował termin do wniesienia protestu, ponieważ protest ten został nadany w firmie kurierskiej w dniu 12 listopada 2009 r. a zgodnie z § 2 pkt 2e Regulaminu, przy obliczaniu terminów określonych w procedurze odwoławczej "nadanie pisma w placówce pocztowej (analogicznie – przez kuriera) jest równoznaczne z jego wniesieniem. W tym przypadku decyduje data stempla pocztowego (lub dowodu nadania)".
Instytucja Pośrednicząca II stopnia, do której wpłynęło odwołanie, podjęła działania w celu wyjaśnienia kwestii czy firma kurierska, która posłużył się wnioskodawca ma uprawnienia do świadczenia usług kurierskich.
Wnioskodawca w dniu 18 stycznia 2010 r. złożył skargę do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego na działanie ARR. W odpowiedzi na tę skargę, datowanej na dzień 17 lutego 2010 r., wyjaśniono między innymi, że w opinii Ministerstwa, mimo braku w piśmie pozostawiającym protest bez rozpatrzenia pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie art.30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
W dniu 4 marca 2010 r. wnioskodawca, działający przez pełnomocnika adwokata A.K., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w zakresie negatywnego wyniku procedury odwoławczej przeprowadzonej przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w zakresie wniosku o dofinansowanie projektu.
W skardze zarzucono naruszenie art.27 ust.1 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez ustalenie, że projekt nie spełnia kryteriów merytorycznych, w sytuacji, gdy projekt ten braków takich nie zawiera, a także naruszenie §2 ust.2 lit. e Regulaminu naboru i oceny wniosków poprzez ustalenie, że protest został wniesiony po terminie. W uzasadnieniu skargi szczegółowo uzasadniono podnoszone naruszenia.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 20010 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie oryginału wniosku o dofinansowanie i informacji w przedmiocie oceny projektu a nadto oryginałów lub poświadczonych za zgodność odpisów tych dokumentów i złożonych do sprawy załączników. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego dnia 15 marca 2010 r. Wykonując polecenie Sądu pełnomocnik strony nadesłał w dniu 24 marca 2010 r. (nadane w urzędzie pocztowym dnia 22 marca 2010 r.) poświadczone za zgodność z oryginałem kopie wniosku i pozostałych żądanych dokumentów.
Na rozprawie w dniu 31 marca 2010 r. pełnomocnik strony wyjaśnił, że skarżący nie występował do ARR o wydanie oryginału wniosku, zaś do skargi dołączono tylko kopię tego wniosku oraz biznesplanu, ponieważ skarżący obawiał się uchybienia terminu do wniesienia skargi. Termin ten zaś liczył od dnia uzyskania informacji o możliwości wniesienia skargi, przy czym jest to ten sam dzień, na jaki datowane jest pismo Ministerstwa Rozwoju Regionalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem skargi do WSA w Olsztynie jest w istocie informacja z dnia "[...]" o tym, że protest, mimo prawidłowego pouczenia o negatywnej ocenie projektu został wniesiony po terminie, co powoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia. Informacja ta kończy przedsądowy etap odwoławczy.
Od wydania "wyników procedury odwoławczej", o których mowa w art.30 b ust.4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.) należy odróżnić sytuację, gdy środki odwoławcze nie podlegają rozpatrzeniu stosownie do art.30b ust.5 tej ustawy. Ten ostatni przepis przewiduje jedynie, że środki odwoławcze nie podlegają rozpatrzeniu w określonych w nim przypadkach. Ustawodawca nie przewidział natomiast ani formy ( np. postanowienie) ani obowiązku informowania o tym, że w określonych sytuacjach nie podlegają one rozpatrzeniu. Oznaczałoby to, że wnioskodawca, mimo wniesienia protestu, nie zostanie poinformowany na piśmie, że jego środek odwoławczy nie podlega rozpatrzeniu, ani tym bardziej o przyczynach dla jakich instytucja, do której złożono protest uznała, że protest ten nie spełnia wymogów formalnych. Ustawa nie przewiduje też wprost żadnego środka zaskarżenia w sytuacji, gdy środek odwoławczy (protest) nie podlega rozpatrzeniu. Należy zwrócić uwagę na to, że Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalane dla programów operacyjnych dla konkursów ogłaszanych od dnia 20 grudnia 2008 r. w Rozdziale 2 w części 2.3 Obowiązki Informacyjne w pkt 5 lit.a wskazują, że precyzyjne i wyczerpujące pouczenie o możliwości, sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego jest szczególnie istotne, gdyż w przypadku wniesienia środka odwoławczego w sposób z tym pouczeniem sprzeczny, powodować będzie pozostawienie ww. środka bez rozpatrzenia. Zgodnie z Wytycznymi, w takim przypadku należy brać pod uwagę, że wnioskodawca może zdecydować się na wniesienie skargi do sądu administracyjnego w celu sprawdzenia zgodności z prawem takiego rozstrzygnięcia. O możliwości skorzystania z prawa do wniesienia skargi mowa też w części 2.4 Pozostawienie bez rozpatrzenia (pkt.2 lit.b). Nie wdając się w rozważania odnośnie charakteru prawnego wyżej wymienionych wytycznych, które z pewnością nie są obowiązującym źródłem prawa, jakkolwiek ich wydanie przewiduje ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w art.35 ust.3, należy stwierdzić, że wskazówki w nich zawarte zdają się prowadzić do wniosku, że nie podleganie rozpatrzeniu środka odwoławczego wpisuje się w pojęcie "negatywnego wyniku procedury odwoławczej", o którym mowa w art.30 b ust.4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który doręcza się stronie. Negatywny wynik procedury odwoławczej to zatem nie tylko ten obejmujący merytoryczne rozpatrzenie odwołania (protestu), ale również ten, który informuje o nie podleganiu rozpatrzeniu środka odwoławczego. Na gruncie rozpatrywanej sprawy wnioskodawca nie otrzymał negatywnego wyniku procedury odwoławczej, lecz pismo (powołujące jako podstawę §10 Regulaminu) informujące o przekroczeniu terminu do wniesienia protestu oraz o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. W ocenie Sądu zawarta w tym piśmie informacja kończy w istocie przedsądowy etap odwoławczy, jakkolwiek etap ten nie skończył się dla wnioskodawcy rozpatrzeniem protestu z przyczyn formalnych.
Biorąc pod uwagę taką interpretację art.30 b ust.4 i 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, która pozwala włączyć w ramy "negatywnego wyniku procedury odwoławczej" także tego rodzaju specyficzny wynik, jakim jest stwierdzenie o nie podleganiu rozpatrzeniu protestu, Sąd uznaje dopuszczalność skargi w niniejszej sprawie w rozumieniu art.30 c ust.1ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który to przepis wymaga, by skarga do sądu administracyjnego poprzedzona była wyczerpaniem środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i otrzymaniem informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w tym systemie, o których mowa w art.30 b ust.4 ustawy.
Mimo jednak stwierdzenia dopuszczalności skargi nie może ona być rozpatrzona.
Zgodnie bowiem z art.30 c ust.2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga, o której mowa w ust.1 jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art.30 b ust.4 bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art.30b ust.4.
Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (art.30 c ust.2 zdanie pierwsze) wymienia wniosek i informację, o której mowa w art.30 b ust.4, oraz kopie wniesionych środków odwoławczych i informacji, o której mowa w art.30b ust.4 ustawy. Oznacza to, że wniosek i informacja o wynikach procedury odwoławczej muszą być dołączone do skargi w oryginale.
W myśl art.30c ust.5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi:
1) po terminie, o którym mowa w ust.2,
2) niekompletnej,
3) bez uiszczonej opłaty sądowej, w terminie o którym mowa w ust.2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Ponieważ w zawiadomieniu o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia nie zawarto żadnych pouczeń co do możliwości wniesienia skargi Sąd uznał za konieczne wezwać pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie Sądu w zakresie wzywania do uzupełnienia braków skargi należy bowiem podzielić argumentację wyrażoną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2009 r. w sprawie o sygnaturze akt II GSK 811/09 (publ. w systemie cbois.nsa.gov.pl). Sąd ten stwierdził, że przy wykładni przepisów w zakresie wymagań prawidłowego pouczenia strony o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art.30 c należy mieć na uwadze, że zgodnie z art.30d ust.3 ustawy błędne pouczenie lub brak pouczenia nie wpływają negatywnie na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a więc na prawo do sądu wyrażone wprost w art.45 ust.1 oraz zagwarantowane w art.77 ust.2 Konstytucji RP. W ocenie NSA, w świetle zasad konstytucyjnych oraz treści art.30 d ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skarga wniesiona do sądu administracyjnego, od której nie została uiszczona opłata sądowa oraz, która posiada braki w zakresie jej kompletności wskutek błędnego pouczenia lub braku pouczenia nie może być pozostawiona bez rozpatrzenia na podstawie art.30 c ust.5 pkt 2 i 3 tej ustawy. Braki skargi podlegają usunięciu przy odpowiednim zastosowaniu przepisów p.p.s.a.( brak formalny skargi polegający na jej niekompletności podlega usunięciu na podstawie art.49 §1 p.p.s.a).
Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik wnioskodawcy nie złożył wymaganych oryginałów wniosku i informacji, na co wskazuje korespondencja przesłana pod adres Sądu ( k.131). Złożone zostały jedynie poświadczone za zgodność z oryginałem kopie dokumentów. Niezależnie od przyczyn, jakie spowodowały, że nie zostały uzupełnione braki skargi, istotny jest jedynie fakt, że w zakreślonym terminie pełnomocnik strony nie złożył wymaganych oryginałów dokumentów a jedynie ich poświadczone za zgodność z oryginałem kopie. To zaś musiało spowodować, zgodnie z art.30 c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. pozostawienie skargi bez rozpatrzenia.