I SA/Ol 122/09

I SA/Ol 122/09 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2009-05-28
Data wpływu
2009-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Wiesława Pierechod /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
II FZ 429/09 - Postanowienie NSA z 2009-10-29
II FZ 254/09 - Postanowienie NSA z 2009-07-14
II FZ 247/10 - Postanowienie NSA z 2010-06-25
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 177 par. 1,  art. 178,  art. 194 par. 2,  art. 197 par. 2,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia : odrzucić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy na skutek sprzeciwu S. M. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 marca 2009 r., przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i odmówił ustanowienia doradcy podatkowego.
Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 6 maja 2009 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Doręczając odpis postanowienia, Sąd pouczył skarżącego, iż przysługuje na nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które wnosi się w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Nadto poinformowano skarżącego, iż wniesienie zażalenia po upływie terminu spowoduje jego odrzucenie.
Zażalenie na to postanowienie skarżący skierował na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wpłynęło ono do tegoż Sądu w dniu 12 maja 2009 r.
W dniu 14 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał według właściwości zażalenie S. M. K. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. (mającego odpowiednie zastosowanie w sprawie na skutek odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a.) zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie.
Z kolei art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt skierowania zażalenia na postanowienie WSA z dnia 5 maja 2009 r. na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a zatem do sądu niewłaściwego, gdyż sądem właściwym był - jak wynika z cytowanego wyżej art. 177 § 1 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie jako sąd, który wydał zaskarżone postanowienie. Przekazanie zażalenia temuż Sądowi nastąpiło w dniu 14 maja 2009 r, co wynika ze stempla pocztowego umieszczonego na kopercie adresowanej do tut. Sądu (k.60).
Ten właśnie dzień uznać należało za datę wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 5 maja 2009 r. Przepis art. 177 § 1 p.p.s.a. - mający odpowiednie zastosowanie do postępowania zażaleniowego - łączy bowiem w sposób jednoznaczny termin do zaskarżenia postanowienia sądu pierwszej instancji ze złożeniem zażalenia w tymże sądzie.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, iż określony w art. 194 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia zażalenia jest zachowany, gdy strona wniosła je wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej (odnoszącego się do analogicznej jak opisana wyżej sytuacji), zgodnie z którym po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNC 1988/6/73).
Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu pozwala przyjąć, iż zażalenie wniesione do sądu niewłaściwego, sąd ten powinien przekazać sądowi właściwemu, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia zażalenia decydująca jest data jego nadania w urzędzie pocztowym przez sąd niewłaściwy.
W niniejszej sprawie nadanie to nastąpiło w dniu 14 maja 2009 r., podczas gdy bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się w dniu 6 maja 2009 r. (data doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia) i upływał z dniem 13 maja 2009 r. (środa).
Oznacza to, że zażalenie skarżącego na postanowienie z 5 maja 2009 r. jest spóźnione i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.