I SA/LU 79/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, uznając go za przedwczesny, ponieważ nie poprzedzało go prawomocne wymierzenie organowi grzywny.
Skarżący M. U. złożył wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, argumentując, że organ podatkowy nie przekazał jego pierwotnej skargi do sądu. Wniosek ten został złożony wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną. Sąd uznał jednak, że rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi jest możliwe dopiero po prawomocnym wymierzeniu grzywny organowi, a następnie jego dalszym uchylaniu się od przekazania akt. Ponieważ te warunki nie zostały spełnione, wniosek został uznany za przedwczesny i odrzucony.
Skarżący M. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo zawierające dwa wnioski: o wymierzenie Dyrektorowi Izby Celnej grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu oraz o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, jeśli organ nadal nie przekaże akt. Skarżący podał, że jego skarga z maja 2004 roku na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącej podatku akcyzowego za okres od kwietnia do grudnia 1999 roku nie została przekazana przez organ do sądu. Sąd, rozdzielając wnioski zgodnie z przepisami, rozpoznał wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Analizując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd stwierdził, że możliwość rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi (art. 55 § 2) jest warunkowana uprzednim, prawomocnym wymierzeniem organowi grzywny (art. 55 § 1) i dalszym uchylaniem się organu od przekazania akt. Ponieważ wniosek skarżącego został złożony jednocześnie z wnioskiem o grzywnę, a nie po jej prawomocnym wymierzeniu i dalszym zaniechaniu organu, sąd uznał go za przedwczesny. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 64 § 3 PPSA, postanowił odrzucić wniosek.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi jest niedopuszczalny, jeśli nie zostały spełnione warunki określone w art. 55 § 2 PPSA, czyli nie poprzedzało go prawomocne wymierzenie organowi grzywny i dalsze uchylanie się od przekazania akt.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 55 § 2 PPSA zakłada określoną chronologię zdarzeń: najpierw wymierzenie grzywny, a następnie, w przypadku dalszego braku działania organu, możliwość rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi. Wniosek złożony jednocześnie z wnioskiem o grzywnę jest przedwczesny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
PPSA art. 58 § 1 pkt 6 i par. 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego.
PPSA art. 64 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia wniosku.
Pomocnicze
PPSA art. 56 § 1 i 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 55 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przewiduje możliwość żądania przez skarżącego ukarania organu grzywną za opóźnianie się w przekazaniu skargi.
PPSA art. 55 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umożliwia sądowi rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, jeżeli organ nie przekazał skargi mimo wymierzenia grzywny.
PPSA art. 54 § 1 i 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa obowiązek organu do przekazania skargi sądowi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni.
PPSA art. 57 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje rozdzielanie wniosków zawartych w jednym piśmie.
PPSA art. 63
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje rozdzielanie wniosków zawartych w jednym piśmie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi jest przedwczesny, jeśli nie poprzedza go prawomocne wymierzenie organowi grzywny i dalsze uchylanie się od przekazania akt.
Godne uwagi sformułowania
zakłada on określoną chronologię zdarzeń nie pozostawia wątpliwości, iż zakłada on określoną chronologię zdarzeń
Skład orzekający
Danuta Małysz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja warunków dopuszczalności rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi w postępowaniu administracyjnosądowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej uregulowanej w PPSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przekazywaniem skargi przez organ do sądu i wnioskiem o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu. Jest to istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Lu 79/05 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2005-08-29 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2005-02-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Danuta Małysz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6111 Podatek akcyzowy Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Podatek akcyzowy Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Odrzucono wniosek Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 56 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 64 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Dnia 29 sierpnia 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od kwietnia do grudnia 1999 roku postanawia - odrzucić wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Uzasadnienie Pismem wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dnia 18 lutego 2005 roku M. U. wniósł o: 1/ wymierzenie Dyrektorowi Izby Celnej j grzywny w wysokości 10. krotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim – na podstawie art.55 § 1 w związku z art.154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./; 2/ w przypadku nieprzekazania skargi przez organ podatkowy pomimo ukarania grzywną – o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie załączonego odpisu skargi – na podstawie art.121 w związku z art.55 § 2 powołanego prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu pisma M. U. podał, iż w dniu 20 maja 2004 roku za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję tego organu z dnia [...] roku, Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej z dnia [...] roku, Nr [...], w sprawie określenia wysokości zobowiązań podatkowych i zaległości podatkowych w podatku akcyzowym za miesiące od kwietnia do grudnia 1999 roku w łącznej kwocie zł.[...] oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości na dzień wydania decyzji organu I instancji w kwocie łącznej zł.[...]. Skarga ta nie została jednak przekazana Sądowi, co uzasadnia zgłoszone wnioski. Do pisma załączono odpisy: skargi, decyzji organów obu instancji, dowodu nadania skargi w dniu 25 maja 2004 roku na adres Izby Celnej, skargi w przedmiocie nieprzekazania skargi przez organ podatkowy. Zawarte w jednym piśmie M. U. wnioski zostały rozdzielone na podstawie art.57 § 3 w związku z art.63 i art.64 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem pismo zawierać może tylko jeden wniosek wszczynający postępowanie. W konsekwencji powyższego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Jak wynika z art.54 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi /wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę/ w terminie 30. dni od dnia jej wniesienia. Na wypadek, gdyby organ opóźniał się w wykonaniu obowiązku, o którym mowa wyżej, lub uchylał się od niego, w art.55 § 1 powołanej ustawy przewidziano możliwość żądania przez skarżącego ukarania organu przez sąd grzywną. Ponadto w art.55 § 2 tej ustawy ustawodawca postanowił, że jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Analiza przywołanego ostatnio przepisu, leżącego u podstaw rozpoznawanego wniosku, nie pozostawia wątpliwości, iż zakłada on określoną chronologię zdarzeń. Ze sformułowania "jeżeli organ nie przekazał skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie /.../" wynika bowiem, że aby dopuszczalne było wniesienie żądanie rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi konieczne jest uprzednie wymierzenie organowi grzywny w trybie art.55 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /oczywiście - prawomocne/ oraz dalsze – pomimo wymierzenia grzywny - uchylanie się organu od przedstawienia sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. W stanie niniejszej sprawy, jak wskazano wyżej, wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi wniesiony został wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny, nie zaś w warunkach, o których mowa w art.55 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek ten uznać zatem należało za przedwczesny i z tego powodu niedopuszczalny, co uzasadnia jego odrzucenie na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art.64 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.