I SA/LU 768/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2007-01-12
NSApodatkoweŚredniawsa
VATstawka podatkuzwolnienie podatkoweinterpretacja podatkowaPKWiUusługi kulturalneusługi rozrywkowepostępowanie podatkoweorgan odwoławczyprawo podatkowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę dotyczącą opodatkowania stawką 22% usług obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10), uznając, że nie podlegają one ani zwolnieniu, ani stawce 7%, a zatem podlegają stawce podstawowej.

Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów VAT w zakresie opodatkowania usług obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10). Organ podatkowy pierwszej instancji uznał usługi za zwolnione z VAT, jednak Dyrektor Izby Skarbowej, działając z urzędu, zmienił tę interpretację, stwierdzając, że usługi te podlegają stawce 22%. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika, podzielając stanowisko organu odwoławczego i uznając, że usługi te nie mieszczą się ani w wykazie usług zwolnionych (załącznik nr 4), ani w wykazie usług opodatkowanych stawką 7% (załącznik nr 3), co skutkuje zastosowaniem stawki podstawowej.

Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe PHU [...] zwróciło się o interpretację przepisów podatkowych dotyczącą stawki VAT dla usług obsługi sprzętu nagłaśniającego i realizacji dźwięku w ramach imprez artystycznych i kulturalnych, sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 92.32.10. Wnioskodawca uważał, że usługa ta, zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy o VAT, powinna być opodatkowana stawką 7%. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko za nieprawidłowe, twierdząc, że usługi te są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy. Dyrektor Izby Skarbowej, działając z urzędu na podstawie art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zmienił postanowienie organu pierwszej instancji, orzekając, że usługi te nie mieszczą się ani w grupowaniu zwolnionym (załącznik nr 4, poz. 11 pkt 4), ani w grupowaniu opodatkowanym stawką 7% (załącznik nr 3, poz. 156 pkt 2), w związku z czym powinny być opodatkowane stawką 22%. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę przedsiębiorstwa, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd potwierdził możliwość zastosowania art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, gdy postanowienie organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo. Analizując przepisy ustawy o VAT, sąd stwierdził, że usługi sklasyfikowane pod PKWiU 92.32.10, mimo że należą do grupy usług związanych z kulturą, rekreacją i sportem (PKWiU 92), zostały wyłączone ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z załącznikiem nr 4, poz. 11 pkt 4. Jednocześnie nie zostały one wymienione w załączniku nr 3 jako usługi opodatkowane stawką 7%. W konsekwencji, sąd uznał, że zastosowanie stawki 22% jest prawidłowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Usługi te nie podlegają zwolnieniu z VAT ani opodatkowaniu stawką 7%, w związku z czym podlegają stawce podstawowej 22%.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że choć usługi te należą do grupy PKWiU 92, zostały one wyłączone ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z załącznikiem nr 4, poz. 11 pkt 4 ustawy o VAT. Nie zostały również wymienione w załączniku nr 3 jako usługi opodatkowane stawką 7%.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

u.p.t.u. art. 41 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Stawka podatku VAT wynosi 22%.

u.p.t.u. art. 43 § ust. 1 pkt. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Zwolnione od podatku są usługi wymienione w załączniku nr 4.

u.p.t.u.

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

o.p. art. 14b § § 5 pkt. 2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Organ odwoławczy może z urzędu zmienić postanowienie, jeżeli rażąco narusza prawo.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.t.u. art. 41 § ust. 2

Ustawa o podatku od towarów i usług

Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 stawka wynosi 7%.

u.p.t.u.

Ustawa o podatku od towarów i usług

Załącznik nr 4, poz. 11 pkt 4 wyłącza ze zwolnienia usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10).

u.p.t.u.

Ustawa o podatku od towarów i usług

Załącznik nr 3, poz. 156 pkt 2 opodatkowuje stawką 7% wyłącznie wstęp na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych.

o.p. art. 14a § § 4

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 165 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 233 § §1 pkt.1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Argumenty

Skuteczne argumenty

Usługi obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10) nie podlegają zwolnieniu z VAT ani stawce 7%, a zatem podlegają stawce 22%. Organ odwoławczy miał prawo zmienić z urzędu interpretację organu pierwszej instancji jako rażąco naruszającą prawo.

Odrzucone argumenty

Usługi obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10) powinny być zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z załącznikiem nr 4, poz. 11 ustawy o VAT. Usługi obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10) powinny być opodatkowane stawką 7% na podstawie załącznika nr 3, poz. 156 pkt 2 ustawy o VAT. Interpretacja organu odwoławczego prowadzi do nierównego traktowania podatnika. Organ pierwszej instancji nie naruszył rażąco prawa, a zatem organ odwoławczy nie miał podstaw do zmiany postanowienia z urzędu.

Godne uwagi sformułowania

"...usługa ta nie jest objęta zwolnieniem z podatku VAT." "...powinna być opodatkowana stawką 22%." "...uchylenie z urzędu postanowienia organu powinno zatem nastąpić w każdym przypadku takiego naruszenia prawa podatkowego, które prowadziłoby do nieznajdującego podstawy w ustawie podatkowej zwolnienia z obowiązku podatkowego w całości lub części..." "...usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10) wyłączone zostały ze zwolnienia od podatku..."

Skład orzekający

Anna Kwiatek

przewodniczący

Irena Szarewicz-Iwaniuk

sprawozdawca

Krystyna Czajecka-Szpringer

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów VAT dotyczących klasyfikacji usług (PKWiU) i przypisania im odpowiedniej stawki podatku lub zwolnienia, zwłaszcza w kontekście usług związanych z kulturą i rozrywką."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnej klasyfikacji PKWiU (92.32.10) i stanu prawnego z 2004/2005 roku. Zmiany w przepisach VAT lub klasyfikacji PKWiU mogą wpłynąć na jego aktualność.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy złożonej interpretacji przepisów VAT, która może być interesująca dla prawników i doradców podatkowych zajmujących się VAT.

VAT na usługi nagłośnieniowe: kiedy stawka 22% jest uzasadniona?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Lu 768/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2007-01-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2006-12-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Kwiatek /przewodniczący/
Irena Szarewicz-Iwaniuk /sprawozdawca/
Krystyna Czajecka-Szpringer
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I FSK 580/07 - Wyrok NSA z 2008-04-22
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (spr.), Protokolant Stażysta Magda Gryzek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007r. sprawy ze skargi PHU [...] s.c. J. G. & J.W. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego - oddala skargę
Uzasadnienie
"[...]" Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe J. G.& J. W. pismem z dnia 1.02.2005r. zwróciło się do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego o interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego tj. w trybie art. 14 a Ordynacji podatkowej.
We wniosku tym wskazano, że Przedsiębiorstwo świadczy usługi polegające na obsłudze sprzętu nagłaśniającego i realizacji dźwięku w ramach obsługi imprez artystycznych i kulturalnych, kwalifikując je w PKWiU pod symbolem 92.32.10.
Wg wnioskującego, od dnia 1.05.2004r. usługa ta, zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 156 pkt 2 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług opodatkowana jest stawką 7%.
Postanowieniem z dnia [...].02.2005r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego uznał stanowisko strony przedstawione we wniosku za nieprawidłowe, bowiem w jego ocenie, usługi świadczone przez PHU [...] zwolnione są od podatku od towarów i usług, a to wobec faktu, iż mieszczą się w grupowaniu PKWiU ex 92, korzystają więc ze zwolnienia na podstawie art.43 ust.1 powołanej ustawy.
Od tego postanowienia strona nie złożyła środka odwoławczego i stało się ono ostateczne.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art. 165 § 1 w zw. z art. 14b § 5 pkt. 2 Ordynacji podatkowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie udzielonej ww. postanowieniem interpretacji (k.-3) i decyzją z dnia [...].05.2005r. orzekł o zmianie tego postanowienia (k.-7).
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, iż usługi obsługi sprzętu nagłaśniającego i realizacji dźwięku w ramach obsługi imprez artystycznych i kulturalnych w klasyfikacjach statystycznych ujęte są w grupowaniu usług związanych z rekreacją, kulturą i sportem (PKWiU 92). Wszystkie te usługi zostały wymienione w poz. 11 załącznika nr 4 ustawy o VAT stanowiącym wykaz usług zwolnionych z podatku VAT. Pozycja ta zawiera enumeratywnie wymienione w niej wyłączenia w stosunku do niektórych usług wchodzących w zakres tej grupy. W wyłączeniach tych w pkt. 4 ujęta została podgrupa o symbolu PKWiU 92.32.10. – usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych tj. takich jakich dotyczyło pytanie podatnika.
W związku z tym usługa ta nie jest objęta zwolnieniem z podatku VAT.
Usługa ta nie została uwzględniona w poz. 156 załącznika nr 3 ustawy o VAT, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką 7% .
Opodatkowanie stawką 7% na podstawie zał. Nr 3 ustawy VAT, poz. 156 pkt.2 dotyczy usług rozrywkowych pozostałych – wyłącznie wstępu na spektakle, koncerty przedstawienia i imprezy związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych.
W takiej sytuacji usługa obsługi sprzętu nagłaśniającego i realizacji dźwięku w ramach obsługi imprez artystycznych i kulturalnych ( PKWiU 92.32.10) nie mieści się ani w zał. nr 3 ani w zał. nr 4 do ustawy o VAT, dlatego winna być opodatkowana stawką 22%.
Od tej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym żądała jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania wszczętego w trybie art. 14b § 5 pkt. 2 Ordynacji podatkowej.
Zarzucała wydanie tej decyzji z naruszeniem art. 120, art. 14b 5 pkt. 2, art. 121 i 124 Ordynacji podatkowej oraz przepisów prawa materialnego tj. poz. 11 zał. nr 4 do ustawy o VAT przez przyjęcie, iż usługi świadczone przez stronę nie są zwolnione z VAT.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233§1 pkt.1 Ordynacji podatkowej, po rozpatrzeniu w. odwołania podatnika – utrzymał w mocy swoją decyzję.
Wskazał, iż przepis art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej daje organowi odwoławczemu prawo do weryfikacji z urzędu uprzednio dokonanej przez organ I instancji interpretacji. Dokonana przez organ I instancji interpretacja rażąco naruszała prawo, bowiem wydana została wbrew nakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym.
Nie można podzielić stanowiska strony, iż w przedmiotowej sprawie nie może być mowy o rażącym naruszeniu prawa z uwagi na rozbieżność orzecznictwa organów podatkowych w podobnych sprawach, bowiem rozbieżność taka, sama w sobie nie wyklucza, że jeden z dwóch sprzecznych ze sobą poglądów jest na tyle wadliwy, że jego przyjęcie stanowi rażące naruszenie prawa.
Usługi świadczone przez stronę w klasyfikacjach statystycznych ujęte są w grupie usług związanych z rekreacją, kulturą i sportem (PKWiU 92). Wszystkie te usługi wymienione zostały w poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy, stanowiącym wykaz usług zwolnionych z podatku VAT. Pozycja ta zawiera enumeratywnie w niej wymienione wyłączenia, a wśród nich w pkt. 4 ujęta została podgrupa o symbolu PKWiU 92.32.10 tj. usługa, której dotyczy zapytanie.
Usługi te nie są również wymienione w poz. 156 zał. nr 3 do ustawy VAT, stanowiący wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką 7%, bowiem opodatkowanie stawką 7% ( poz. 156 pkt. 2 ) dotyczy usług rozrywkowych pozostałych – wyłącznie wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych.
W związku z tym usługi świadczone przez Spółkę nie mieszczą się ani w zał. nr 3 , ani w zał. nr 4 do ustawy, w związku z tym powinny być opodatkowane stawką 22%.
Odmienny pogląd, w tym prezentowany przez stronę, nie znajduje uzasadnienia w powołanych przepisach.
W tych okolicznościach zarzuty podnoszone w odwołaniu są bezzasadne.
Na powyższą decyzję PHU "[...]" J. G. & J. W. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego.
Podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu wnosiło o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Dyrektora Izby Skarbowej.
W ocenie strony dokonana interpretacja nakazująca stosowanie stawki VAT 22% na usługi świadczone przez Spółkę stanowi o nierównym traktowaniu jej wobec innych podmiotów działających na rynku. Zgodnie z art. 43 ust.1 ustawy o VAT zwolnieniu od podatku podlegają usługi wymienione w zał. nr 4 . W poz. 11 załącznika nr 4 pod symbolem PKWiU ex 92 wymienione zostały usługi związane z kulturą, w tym usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i nauk pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem – z wyłączeniem: m.in. wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki i cyrki (PKWiU 92.33 i 92.34.11). Tak więc usługi sklasyfikowane pod symbolem 92.31.21 oraz 92.32.10 korzystają ze zwolnienia z VAT, z wyłączeniem wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy, który opodatkowany jest 7% stawką VAT na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z zał. nr 3 poz. 156. Pod symbolem PKWiU ex 92.3 wymieniono tam usługi rozrywkowe pozostałe – wyłącznie wstęp na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy:
- w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2),
- związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10),
- świadczone przez wesołe miasteczka, parki, rozrywki i cyrki (PKWiU 92.33 i 92.34.11).
Skoro więc wynikający z art. 43.ust.1 pkt.1 ustawy o VAT nakaz zwolnienia od podatku usług wymienionych w załączniku nr 4 jest nakazem kategorycznym to zmiana postanowienia Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego była niedopuszczalna.
W piśmie procesowym z dnia 10.01.2007 r. strona skarżąca popierając skargę dodatkowo podnosiła, iż interpretacja zawarta w postanowieniu Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego, zmieniona w trybie art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej zaskarżoną decyzją jest powszechnie stosowaną na terenie kraju.
Odmienne stanowisko zaprezentowane wobec strony skarżącej stawia ją w gorszej sytuacji wobec innych podmiotów świadczących tego typu usługi na rynku i prowadzi do nierównego traktowania wobec prawa ( k.-33-36).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja, nie narusza prawa.
Przede wszystkim ustosunkowania się wymaga możliwość zastosowania w sprawie art. 14b § 5 ust. 2 Ordynacji podatkowej.
Stosownie do tego przepisu, organ odwoławczy w drodze decyzji zmienia albo uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14a § 4 z urzędu, jeżeli postanowienie rażąco narusza prawo, orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym także jeżeli niezgodność z prawem jest wynikiem zmiany przepisów.
Strona kwestionuje możliwość zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie, a to z uwagi na fakt, iż w jej ocenie, postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego nie może być uznane za rażąco naruszające prawo, a nie zachodzą też inne przesłanki wskazane tym przepisem.
W ocenie Sądu, zarzut ten jest jednak bezzasadny.
Kwestia sporna w niniejszej sprawie dotyczy obowiązku podatkowego w podatku VAT. Najważniejszą cechą podatku jest nakładanie na określone podmioty przez władzę publiczną świadczenia pieniężnego, które nie jest ekwiwalentne. Wiąże się z tym fakt, iż obowiązkiem świadczenia podatkowego mogą być objęte te podmioty, które są związane ze stanem faktycznym, z jakim ustawa łączy obowiązek podatkowy. Każdy zatem podmiot powiązany z prawnopodatkowym stanem faktycznym określonym w ustawie, powinien być obciążony obowiązkiem świadczenia podatkowego w granicach wynikających z tego stanu.
Uchylenie z urzędu postanowienia organu wymienionego w art. 14 a § 1 powinno zatem nastąpić w każdym przypadku takiego naruszenia prawa podatkowego, które prowadziłoby do nieznajdującego podstawy w ustawie podatkowej zwolnienia z obowiązku podatkowego w całości lub części lub udzielenia ulgi podatkowej i w takim kontekście, w ocenie Sądu, należy rozważać przesłankę "rażącego naruszenia prawa", o której mowa art. 14 b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Taka zaś sytuacja w sprawie zaistniała, skoro zgodnie z interpretacją co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego wydaną przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego usługi świadczone przez stronę są zwolnione z podatku VAT, zaś wg "organu odwoławczego" w rozumieniu art. 14b § 5 pkt. 2 są one opodatkowane stawką 22%.
Tak więc spór w sprawie sprowadzał się do tego, czy usługi wykonywane przez stronę są opodatkowane VAT, a jeżeli tak jaką stawkę VAT należy do nich stosować, czy też są zwolnione od podatku.
Zasadą jest, iż stawka podatku VAT wynosi 22%, co wynika z art. 41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535).
Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7% z zastrzeżeniem ust.12 i art. 114 ust.1 – art. 41 ust. 2 powołanej ustawy.
Natomiast w myśl art. 43 ust.1 pkt. 1 tej ustawy, zwolnione zostały od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.
Nie było sporne między stronami, iż usługi wykonywane przez stronę, których dotyczył wniosek, w klasyfikacjach statystycznych ujęte są w grupie usług związanych z rekreacją, kulturą i sportem (PKWiU 92).
Nie jest też sporne, iż usługi te klasyfikowane są w podgrupie o symbolu 92.32.10 – usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych.
Trafnie wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, iż wszystkie usługi grupy 92. wymienione zostały w poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy, stanowiącym wykaz usług zwolnionych z podatku VAT, lecz pozycja ta zawiera enumeratywnie wymienione w niej wyłączenia.
Wśród nich, w pkt. 4 ujęta została podgrupa o symbolu PKWiU 92.32.10, tj. usługa, której dotyczy zapytanie.
Poz. 11 ma brzmienie: ex 92 "Usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców /.../, usługi związane z rekreacją i sportem – z wyłączeniem:
pkt. 4/ wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU92.33,92.34.11,92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe,"
Takie sformułowanie poz. 11 pkt. 4 zał. nr 4 wskazuje, iż usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10) wyłączone zostały ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt. 1. Są one w pkt. 4 wymienione jako odrębna podgrupa usług określona symbolem PKWiU 92.32.10, w grupie usług 92. Gdyby słowo "wstęp" odnosiło się do spektakli, koncertów, przedstawień i imprez w całym pkt. 4, zbędne byłoby powtarzanie go w końcowym fragmencie, odnoszącym się do imprez sportowych, a po słowie "imprezy", jak w zał. nr 3 poz. 156 powinien znaleźć się :.
Usługi te nie są również wymienione w poz. 156 zał. nr 3 do ustawy VAT, stanowiący wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką 7%.
W pozycji tej, symbol ex 92.3, ujęto: usługi rozrywkowe pozostałe – wyłącznie wstęp na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy:
1/ w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2),
2/ związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10),
3/ świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33,92.34.11 i 92.34.12).
Opodatkowanie stawką 7% ( poz. 156 pkt. 2 ) dotyczy więc wyłącznie wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych.
W związku z tym usługi świadczone przez Spółkę nie mieszczą się ani w zał. nr 3 , ani w zał. nr 4 do ustawy, a zatem stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji zgodne jest z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji.