I SA/LU 768/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę dotyczącą opodatkowania stawką 22% usług obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10), uznając, że nie podlegają one ani zwolnieniu, ani stawce 7%, a zatem podlegają stawce podstawowej.
Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów VAT w zakresie opodatkowania usług obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10). Organ podatkowy pierwszej instancji uznał usługi za zwolnione z VAT, jednak Dyrektor Izby Skarbowej, działając z urzędu, zmienił tę interpretację, stwierdzając, że usługi te podlegają stawce 22%. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika, podzielając stanowisko organu odwoławczego i uznając, że usługi te nie mieszczą się ani w wykazie usług zwolnionych (załącznik nr 4), ani w wykazie usług opodatkowanych stawką 7% (załącznik nr 3), co skutkuje zastosowaniem stawki podstawowej.
Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe PHU [...] zwróciło się o interpretację przepisów podatkowych dotyczącą stawki VAT dla usług obsługi sprzętu nagłaśniającego i realizacji dźwięku w ramach imprez artystycznych i kulturalnych, sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 92.32.10. Wnioskodawca uważał, że usługa ta, zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy o VAT, powinna być opodatkowana stawką 7%. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko za nieprawidłowe, twierdząc, że usługi te są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy. Dyrektor Izby Skarbowej, działając z urzędu na podstawie art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zmienił postanowienie organu pierwszej instancji, orzekając, że usługi te nie mieszczą się ani w grupowaniu zwolnionym (załącznik nr 4, poz. 11 pkt 4), ani w grupowaniu opodatkowanym stawką 7% (załącznik nr 3, poz. 156 pkt 2), w związku z czym powinny być opodatkowane stawką 22%. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę przedsiębiorstwa, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd potwierdził możliwość zastosowania art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, gdy postanowienie organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo. Analizując przepisy ustawy o VAT, sąd stwierdził, że usługi sklasyfikowane pod PKWiU 92.32.10, mimo że należą do grupy usług związanych z kulturą, rekreacją i sportem (PKWiU 92), zostały wyłączone ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z załącznikiem nr 4, poz. 11 pkt 4. Jednocześnie nie zostały one wymienione w załączniku nr 3 jako usługi opodatkowane stawką 7%. W konsekwencji, sąd uznał, że zastosowanie stawki 22% jest prawidłowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Usługi te nie podlegają zwolnieniu z VAT ani opodatkowaniu stawką 7%, w związku z czym podlegają stawce podstawowej 22%.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć usługi te należą do grupy PKWiU 92, zostały one wyłączone ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z załącznikiem nr 4, poz. 11 pkt 4 ustawy o VAT. Nie zostały również wymienione w załączniku nr 3 jako usługi opodatkowane stawką 7%.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
u.p.t.u. art. 41 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Stawka podatku VAT wynosi 22%.
u.p.t.u. art. 43 § ust. 1 pkt. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Zwolnione od podatku są usługi wymienione w załączniku nr 4.
u.p.t.u.
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
o.p. art. 14b § § 5 pkt. 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy może z urzędu zmienić postanowienie, jeżeli rażąco narusza prawo.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 41 § ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 stawka wynosi 7%.
u.p.t.u.
Ustawa o podatku od towarów i usług
Załącznik nr 4, poz. 11 pkt 4 wyłącza ze zwolnienia usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10).
u.p.t.u.
Ustawa o podatku od towarów i usług
Załącznik nr 3, poz. 156 pkt 2 opodatkowuje stawką 7% wyłącznie wstęp na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych.
o.p. art. 14a § § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
o.p. art. 165 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
o.p. art. 233 § §1 pkt.1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Usługi obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10) nie podlegają zwolnieniu z VAT ani stawce 7%, a zatem podlegają stawce 22%. Organ odwoławczy miał prawo zmienić z urzędu interpretację organu pierwszej instancji jako rażąco naruszającą prawo.
Odrzucone argumenty
Usługi obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10) powinny być zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z załącznikiem nr 4, poz. 11 ustawy o VAT. Usługi obsługi sprzętu nagłaśniającego (PKWiU 92.32.10) powinny być opodatkowane stawką 7% na podstawie załącznika nr 3, poz. 156 pkt 2 ustawy o VAT. Interpretacja organu odwoławczego prowadzi do nierównego traktowania podatnika. Organ pierwszej instancji nie naruszył rażąco prawa, a zatem organ odwoławczy nie miał podstaw do zmiany postanowienia z urzędu.
Godne uwagi sformułowania
"...usługa ta nie jest objęta zwolnieniem z podatku VAT." "...powinna być opodatkowana stawką 22%." "...uchylenie z urzędu postanowienia organu powinno zatem nastąpić w każdym przypadku takiego naruszenia prawa podatkowego, które prowadziłoby do nieznajdującego podstawy w ustawie podatkowej zwolnienia z obowiązku podatkowego w całości lub części..." "...usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10) wyłączone zostały ze zwolnienia od podatku..."
Skład orzekający
Anna Kwiatek
przewodniczący
Irena Szarewicz-Iwaniuk
sprawozdawca
Krystyna Czajecka-Szpringer
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów VAT dotyczących klasyfikacji usług (PKWiU) i przypisania im odpowiedniej stawki podatku lub zwolnienia, zwłaszcza w kontekście usług związanych z kulturą i rozrywką."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnej klasyfikacji PKWiU (92.32.10) i stanu prawnego z 2004/2005 roku. Zmiany w przepisach VAT lub klasyfikacji PKWiU mogą wpłynąć na jego aktualność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy złożonej interpretacji przepisów VAT, która może być interesująca dla prawników i doradców podatkowych zajmujących się VAT.
“VAT na usługi nagłośnieniowe: kiedy stawka 22% jest uzasadniona?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Lu 768/06 - Wyrok WSA w Lublinie Data orzeczenia 2007-01-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2006-12-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Anna Kwiatek /przewodniczący/ Irena Szarewicz-Iwaniuk /sprawozdawca/ Krystyna Czajecka-Szpringer Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Podatkowe postępowanie Sygn. powiązane I FSK 580/07 - Wyrok NSA z 2008-04-22 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2004 nr 54 poz 535 Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Dz.U. 2005 nr 8 poz 60 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (spr.), Protokolant Stażysta Magda Gryzek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007r. sprawy ze skargi PHU [...] s.c. J. G. & J.W. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego - oddala skargę Uzasadnienie "[...]" Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe J. G.& J. W. pismem z dnia 1.02.2005r. zwróciło się do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego o interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego tj. w trybie art. 14 a Ordynacji podatkowej. We wniosku tym wskazano, że Przedsiębiorstwo świadczy usługi polegające na obsłudze sprzętu nagłaśniającego i realizacji dźwięku w ramach obsługi imprez artystycznych i kulturalnych, kwalifikując je w PKWiU pod symbolem 92.32.10. Wg wnioskującego, od dnia 1.05.2004r. usługa ta, zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 156 pkt 2 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług opodatkowana jest stawką 7%. Postanowieniem z dnia [...].02.2005r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego uznał stanowisko strony przedstawione we wniosku za nieprawidłowe, bowiem w jego ocenie, usługi świadczone przez PHU [...] zwolnione są od podatku od towarów i usług, a to wobec faktu, iż mieszczą się w grupowaniu PKWiU ex 92, korzystają więc ze zwolnienia na podstawie art.43 ust.1 powołanej ustawy. Od tego postanowienia strona nie złożyła środka odwoławczego i stało się ono ostateczne. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005r. Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art. 165 § 1 w zw. z art. 14b § 5 pkt. 2 Ordynacji podatkowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie udzielonej ww. postanowieniem interpretacji (k.-3) i decyzją z dnia [...].05.2005r. orzekł o zmianie tego postanowienia (k.-7). W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, iż usługi obsługi sprzętu nagłaśniającego i realizacji dźwięku w ramach obsługi imprez artystycznych i kulturalnych w klasyfikacjach statystycznych ujęte są w grupowaniu usług związanych z rekreacją, kulturą i sportem (PKWiU 92). Wszystkie te usługi zostały wymienione w poz. 11 załącznika nr 4 ustawy o VAT stanowiącym wykaz usług zwolnionych z podatku VAT. Pozycja ta zawiera enumeratywnie wymienione w niej wyłączenia w stosunku do niektórych usług wchodzących w zakres tej grupy. W wyłączeniach tych w pkt. 4 ujęta została podgrupa o symbolu PKWiU 92.32.10. – usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych tj. takich jakich dotyczyło pytanie podatnika. W związku z tym usługa ta nie jest objęta zwolnieniem z podatku VAT. Usługa ta nie została uwzględniona w poz. 156 załącznika nr 3 ustawy o VAT, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką 7% . Opodatkowanie stawką 7% na podstawie zał. Nr 3 ustawy VAT, poz. 156 pkt.2 dotyczy usług rozrywkowych pozostałych – wyłącznie wstępu na spektakle, koncerty przedstawienia i imprezy związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych. W takiej sytuacji usługa obsługi sprzętu nagłaśniającego i realizacji dźwięku w ramach obsługi imprez artystycznych i kulturalnych ( PKWiU 92.32.10) nie mieści się ani w zał. nr 3 ani w zał. nr 4 do ustawy o VAT, dlatego winna być opodatkowana stawką 22%. Od tej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym żądała jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania wszczętego w trybie art. 14b § 5 pkt. 2 Ordynacji podatkowej. Zarzucała wydanie tej decyzji z naruszeniem art. 120, art. 14b 5 pkt. 2, art. 121 i 124 Ordynacji podatkowej oraz przepisów prawa materialnego tj. poz. 11 zał. nr 4 do ustawy o VAT przez przyjęcie, iż usługi świadczone przez stronę nie są zwolnione z VAT. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233§1 pkt.1 Ordynacji podatkowej, po rozpatrzeniu w. odwołania podatnika – utrzymał w mocy swoją decyzję. Wskazał, iż przepis art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej daje organowi odwoławczemu prawo do weryfikacji z urzędu uprzednio dokonanej przez organ I instancji interpretacji. Dokonana przez organ I instancji interpretacja rażąco naruszała prawo, bowiem wydana została wbrew nakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym. Nie można podzielić stanowiska strony, iż w przedmiotowej sprawie nie może być mowy o rażącym naruszeniu prawa z uwagi na rozbieżność orzecznictwa organów podatkowych w podobnych sprawach, bowiem rozbieżność taka, sama w sobie nie wyklucza, że jeden z dwóch sprzecznych ze sobą poglądów jest na tyle wadliwy, że jego przyjęcie stanowi rażące naruszenie prawa. Usługi świadczone przez stronę w klasyfikacjach statystycznych ujęte są w grupie usług związanych z rekreacją, kulturą i sportem (PKWiU 92). Wszystkie te usługi wymienione zostały w poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy, stanowiącym wykaz usług zwolnionych z podatku VAT. Pozycja ta zawiera enumeratywnie w niej wymienione wyłączenia, a wśród nich w pkt. 4 ujęta została podgrupa o symbolu PKWiU 92.32.10 tj. usługa, której dotyczy zapytanie. Usługi te nie są również wymienione w poz. 156 zał. nr 3 do ustawy VAT, stanowiący wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką 7%, bowiem opodatkowanie stawką 7% ( poz. 156 pkt. 2 ) dotyczy usług rozrywkowych pozostałych – wyłącznie wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych. W związku z tym usługi świadczone przez Spółkę nie mieszczą się ani w zał. nr 3 , ani w zał. nr 4 do ustawy, w związku z tym powinny być opodatkowane stawką 22%. Odmienny pogląd, w tym prezentowany przez stronę, nie znajduje uzasadnienia w powołanych przepisach. W tych okolicznościach zarzuty podnoszone w odwołaniu są bezzasadne. Na powyższą decyzję PHU "[...]" J. G. & J. W. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu wnosiło o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Dyrektora Izby Skarbowej. W ocenie strony dokonana interpretacja nakazująca stosowanie stawki VAT 22% na usługi świadczone przez Spółkę stanowi o nierównym traktowaniu jej wobec innych podmiotów działających na rynku. Zgodnie z art. 43 ust.1 ustawy o VAT zwolnieniu od podatku podlegają usługi wymienione w zał. nr 4 . W poz. 11 załącznika nr 4 pod symbolem PKWiU ex 92 wymienione zostały usługi związane z kulturą, w tym usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i nauk pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem – z wyłączeniem: m.in. wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki i cyrki (PKWiU 92.33 i 92.34.11). Tak więc usługi sklasyfikowane pod symbolem 92.31.21 oraz 92.32.10 korzystają ze zwolnienia z VAT, z wyłączeniem wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy, który opodatkowany jest 7% stawką VAT na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z zał. nr 3 poz. 156. Pod symbolem PKWiU ex 92.3 wymieniono tam usługi rozrywkowe pozostałe – wyłącznie wstęp na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy: - w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), - związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), - świadczone przez wesołe miasteczka, parki, rozrywki i cyrki (PKWiU 92.33 i 92.34.11). Skoro więc wynikający z art. 43.ust.1 pkt.1 ustawy o VAT nakaz zwolnienia od podatku usług wymienionych w załączniku nr 4 jest nakazem kategorycznym to zmiana postanowienia Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego była niedopuszczalna. W piśmie procesowym z dnia 10.01.2007 r. strona skarżąca popierając skargę dodatkowo podnosiła, iż interpretacja zawarta w postanowieniu Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego, zmieniona w trybie art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej zaskarżoną decyzją jest powszechnie stosowaną na terenie kraju. Odmienne stanowisko zaprezentowane wobec strony skarżącej stawia ją w gorszej sytuacji wobec innych podmiotów świadczących tego typu usługi na rynku i prowadzi do nierównego traktowania wobec prawa ( k.-33-36). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja, nie narusza prawa. Przede wszystkim ustosunkowania się wymaga możliwość zastosowania w sprawie art. 14b § 5 ust. 2 Ordynacji podatkowej. Stosownie do tego przepisu, organ odwoławczy w drodze decyzji zmienia albo uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14a § 4 z urzędu, jeżeli postanowienie rażąco narusza prawo, orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym także jeżeli niezgodność z prawem jest wynikiem zmiany przepisów. Strona kwestionuje możliwość zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie, a to z uwagi na fakt, iż w jej ocenie, postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego nie może być uznane za rażąco naruszające prawo, a nie zachodzą też inne przesłanki wskazane tym przepisem. W ocenie Sądu, zarzut ten jest jednak bezzasadny. Kwestia sporna w niniejszej sprawie dotyczy obowiązku podatkowego w podatku VAT. Najważniejszą cechą podatku jest nakładanie na określone podmioty przez władzę publiczną świadczenia pieniężnego, które nie jest ekwiwalentne. Wiąże się z tym fakt, iż obowiązkiem świadczenia podatkowego mogą być objęte te podmioty, które są związane ze stanem faktycznym, z jakim ustawa łączy obowiązek podatkowy. Każdy zatem podmiot powiązany z prawnopodatkowym stanem faktycznym określonym w ustawie, powinien być obciążony obowiązkiem świadczenia podatkowego w granicach wynikających z tego stanu. Uchylenie z urzędu postanowienia organu wymienionego w art. 14 a § 1 powinno zatem nastąpić w każdym przypadku takiego naruszenia prawa podatkowego, które prowadziłoby do nieznajdującego podstawy w ustawie podatkowej zwolnienia z obowiązku podatkowego w całości lub części lub udzielenia ulgi podatkowej i w takim kontekście, w ocenie Sądu, należy rozważać przesłankę "rażącego naruszenia prawa", o której mowa art. 14 b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Taka zaś sytuacja w sprawie zaistniała, skoro zgodnie z interpretacją co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego wydaną przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego usługi świadczone przez stronę są zwolnione z podatku VAT, zaś wg "organu odwoławczego" w rozumieniu art. 14b § 5 pkt. 2 są one opodatkowane stawką 22%. Tak więc spór w sprawie sprowadzał się do tego, czy usługi wykonywane przez stronę są opodatkowane VAT, a jeżeli tak jaką stawkę VAT należy do nich stosować, czy też są zwolnione od podatku. Zasadą jest, iż stawka podatku VAT wynosi 22%, co wynika z art. 41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535). Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7% z zastrzeżeniem ust.12 i art. 114 ust.1 – art. 41 ust. 2 powołanej ustawy. Natomiast w myśl art. 43 ust.1 pkt. 1 tej ustawy, zwolnione zostały od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Nie było sporne między stronami, iż usługi wykonywane przez stronę, których dotyczył wniosek, w klasyfikacjach statystycznych ujęte są w grupie usług związanych z rekreacją, kulturą i sportem (PKWiU 92). Nie jest też sporne, iż usługi te klasyfikowane są w podgrupie o symbolu 92.32.10 – usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych. Trafnie wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, iż wszystkie usługi grupy 92. wymienione zostały w poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy, stanowiącym wykaz usług zwolnionych z podatku VAT, lecz pozycja ta zawiera enumeratywnie wymienione w niej wyłączenia. Wśród nich, w pkt. 4 ujęta została podgrupa o symbolu PKWiU 92.32.10, tj. usługa, której dotyczy zapytanie. Poz. 11 ma brzmienie: ex 92 "Usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców /.../, usługi związane z rekreacją i sportem – z wyłączeniem: pkt. 4/ wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU92.33,92.34.11,92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe," Takie sformułowanie poz. 11 pkt. 4 zał. nr 4 wskazuje, iż usługi związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10) wyłączone zostały ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt. 1. Są one w pkt. 4 wymienione jako odrębna podgrupa usług określona symbolem PKWiU 92.32.10, w grupie usług 92. Gdyby słowo "wstęp" odnosiło się do spektakli, koncertów, przedstawień i imprez w całym pkt. 4, zbędne byłoby powtarzanie go w końcowym fragmencie, odnoszącym się do imprez sportowych, a po słowie "imprezy", jak w zał. nr 3 poz. 156 powinien znaleźć się :. Usługi te nie są również wymienione w poz. 156 zał. nr 3 do ustawy VAT, stanowiący wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką 7%. W pozycji tej, symbol ex 92.3, ujęto: usługi rozrywkowe pozostałe – wyłącznie wstęp na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy: 1/ w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), 2/ związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), 3/ świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33,92.34.11 i 92.34.12). Opodatkowanie stawką 7% ( poz. 156 pkt. 2 ) dotyczy więc wyłącznie wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych. W związku z tym usługi świadczone przez Spółkę nie mieszczą się ani w zał. nr 3 , ani w zał. nr 4 do ustawy, a zatem stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji zgodne jest z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji.