I SA/Lu 740/24

I SA/Lu 740/24 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-03-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Andrzej Niezgoda /sprawozdawca/
Jakub Polanowski
Monika Kazubińska-Kręcisz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 278
art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 22 ust. 4
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Asesor sądowy Jakub Polanowski Protokolant Starszy asystent sędziego Karolina Orłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2025 r. sprawy ze skargi I. - [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 października 2024 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.450.2024.2.MF w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną interpretacją indywidualną przepisów prawa podatkowego z dnia 16 października 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dalej także: "organ interpretacyjny", uznał za nieprawidłowe stanowisko I. N. U. I. G. - P. I. B. w P., dalej: "Instytut", "wnioskodawca", "skarżący", w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Z uzasadnienia zaskarżonej interpretacji oraz akt sprawy wynika, że Instytut zwrócił się do organu interpretacyjnego z wnioskiem z dnia 31 lipca 2024 r., uzupełnionym pismem z dnia 7 października 2024 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ustalenia, czy: dywidenda wypłacana na rzecz Instytutu przez R. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 278), dalej: "u.p.d.o.p."?
Formułując we wniosku wskazane pytanie Instytut podał, że jest państwową osobą prawną działającą na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.U. z 2022 r. poz. 498) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 maja 1950 r. w sprawie utworzenia Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa (Dz.U. Nr 24, poz. 212). Prowadzi on zaawansowane badania naukowe i prace rozwojowe, które są nastawione na praktyczne wdrożenia i aplikacje w rolnictwie. Jako osoba prawna jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego i funkcjonuje niezależnie w obrocie gospodarczym. Instytut jest jednostką nadzorowaną i podległą Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Jest też podmiotem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., co oznacza, że jego dochody są wolne od podatku w części, w której są przeznaczone na działalność statutową.
Instytut jest wspólnikiem posiadającym 100 procent udziałów R. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dalej: "spółka". Przedmiotem przeważającej działalności spółki według Polskiej Klasyfikacji Działalności jest uprawa roślin przyprawowych i aromatycznych oraz roślin wykorzystywanych do produkcji leków i wyrobów farmaceutycznych (PKD 01.28.Z).
Zdaniem wnioskodawcy, dywidenda wypłacana przez spółkę na rzecz Instytutu będzie korzystać ze zwolnienia od podatkowego, o którym mowa w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. Spełnione są bowiem wszystkie przesłanki warunkujące możliwość skorzystania ze zwolnienia, o których mowa w art. 22 ust. 4 powołanej ustawy. Spółka ma siedzibę oraz zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; Instytut ma siedzibę oraz zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; Instytut posiada bezpośrednio 100% udziałów w kapitale zakładowym spółki; nie korzysta on ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania; podstawą posiadania udziałów przysługujących Instytutowi w kapitale zakładowym spółki jest zaś prawo własności. Wnioskodawca zaznaczył, że nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na źródło ich osiągania. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., Instytut korzysta bowiem jedynie ze zwolnienia w zakresie, w jakim jego dochody przeznaczone są na realizację celów statutowych.
Wnioskodawca uważa, że zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów, a ponadto w zgodzie z systemową i celowościową wykładnią przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dywidenda wypłacana mu przez spółkę będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p.
Organ interpretacyjny stwierdzając, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe, zastrzegł, że ponieważ sformułowane we wniosku pytanie wyznacza zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem interpretacji indywidualnej jest wyłącznie wskazana w pytaniu kwestia zastosowania zwolnienia o którym w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. Interpretacja nie dotyczy zatem innych zwolnień wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego.
Następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że wnioskodawca, jako instytut badawczy w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych jest państwową jednostką organizacyjną, wyodrębnioną pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym, która prowadzi badania naukowe i prace rozwojowe ukierunkowane na ich wdrożenie i zastosowanie w praktyce. Po przytoczeniu przepisów artykułu 22 u.p.d.o.p., organ zaznaczył, że przepis ten określa warunki, jakie celem skorzystania ze zwolnienia wprowadzonego w tym artykule, spełniać muszą podmioty uzyskujące dochody z dywidendy. Wynika z niego jednoznacznie, że zwolnienie to znajduje zastosowanie do dochodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych uzyskiwanych przez spółkę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Nie znajduje zaś zastosowania do dochodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych uzyskiwanych przez niebędące spółkami inne polskie osoby prawne.
Definicję spółki, o której mowa m.in. w przepisach artykułu 22 u.p.o.l., zawiera art. 4a pkt 21 tej ustawy. Zgodnie z nim, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce - oznacza to:
a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
b) spółkę kapitałową w organizacji,
d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.
Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p., przepisy ustawy mają również zastosowanie do:
1) spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
1a) spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne oraz spółka jawna nie złoży wskazanej w tym przepisie informacji.
Zdaniem organu interpretacyjnego, wnioskodawca, jako instytut działający na podstawie ustawy o instytutach badawczych, nie jest spółką, o której mowa w art. 4a pkt 21 u.p.d.o.p., ani też w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a tej ustawy. Z tego też względu nie spełnia on wynikającego z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. warunku podmiotowego, niezależnie od tego, czy spełnia pozostałe warunki wynikające z tego przepisu. Przepisy art. 22 ust. 4-4d u.p.d.o.p., wprowadzające wyjątek od zasady opodatkowania wypłacanych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, wyrażonej w art. 22 ust. 1 powołanej ustawy, należy zaś interpretować ściśle.
W skardze na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wnioskodawca, po pierwsze, zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy: art. 120 w zw. z art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111), dalej: "o.p.", poprzez wydanie Interpretacji z naruszeniem zasad praworządności oraz zasady zaufania podatników do organów podatkowych.
Po drugie, wnioskodawca zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego:
a) art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że dywidenda wypłacana przez spółkę na rzecz Instytutu nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. i uznanie, że wykładnia tego przepisu dotyczy tylko dochodów z udziału w zyskach osób prawnych uzyskiwanych przez spółki prawa handlowego, w przypadku gdy wykładnia systemowa oraz celowościowa przepisu pozwala na uznanie, iż podmiot na rzecz którego dywidendy są wypłacane, jest ich "rzeczywistym odbiorcą" jako bezpośredni właściciel udziałów i jest uprawniony do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia;
b) art. 22 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 4d u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie skutkujące uznaniem, że pomimo posiadania przez wnioskodawcę statusu rzeczywistego właściciela dywidendy oraz posiadania siedziby oraz zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jako niebędący spółką, ale inną polską osobą prawną, nie jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p.;
d) art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. poprzez jego błędną wykładnię i brak zastosowania w sprawie pomimo, że Instytut nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na źródło ich osiągania, z uwagi na korzystanie przez niego jedynie ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., w zakresie w jakim jego dochody przeznaczone są na realizację celów statutowych, co w sprawie ma decydujące znaczenie dla wykładni przepisu art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p.
Formułując powyższe zarzuty, skarżący na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości. Wniósł on także o przeprowadzenie rozprawy oraz na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodu z dokumentu wydruku z Krajowego Rejestru Sądowego rejestru przedsiębiorców Instytutu, numer KRS: [...], na okoliczność potwierdzenia statusu podmiotu nadzorowanego przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, będącego przedsiębiorcą, jednostką badawczo-rozwojową, a także dowodu z dokumentu wydruku z Krajowego Rejestru Sądowego rejestru przedsiębiorców spółki, numer KRS: [...] na okoliczność potwierdzenia, iż Instytut jest wspólnikiem, właścicielem 100% udziałów, gdyż jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga nie jest zasadna.
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 p.p.s.a. Oznacza to, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie. W przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Wskazać także należy, że zgodnie z art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art. 146 p.p.s.a., stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., sąd zaś uchyla zaskarżoną interpretację, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarżący we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wyraził stanowisko, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przysługuje mu zwolnienie, o którym mowa w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. Spełnia bowiem wszystkie warunki zwolnienia podatkowego ustanowionego w tym przepisie. Organ interpretacyjny uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe, ponieważ nie ma on statusu spółki. Jest natomiast, jak jednoznacznie wskazał we wniosku, instytutem badawczym.
Zaznaczyć taż należy, że we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej skarżący, jako przepis prawa będący przedmiotem interpretacji wskazał art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. Uzupełnienie wniosku dotyczyło natomiast tylko uzupełnienia braku formalnego. Nie odnosiło się zaś ani do zakresu interpretacji, ani argumentacji.
Zgodnie z powołanym przepisem, zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
Dodać należy, że na podstawie ustępu 4c, przepisy ustępów 4-4b stosuje się odpowiednio do spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni Europejskiej (SCE) (Dz. Urz. WE L 207 z 18.08.2003, ze zm.), a także dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, wypłacanych przez spółki, o których mowa w ust. 4 pkt 1, spółkom podlegającym w Konfederacji Szwajcarskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przy czym określony w ust. 4 pkt 3 bezpośredni udział procentowy w kapitale spółki, o której mowa w ust. 4 pkt 1, ustala się w wysokości nie mniejszej niż 25%. Ustęp 6. stanowi natomiast, że przepisy ust. 4-4d stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej przepisy ust. 4-4d mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym mowa w ust. 4c pkt 2.
Jak wynika z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, spółka mająca wypłacić dywidendę do wnioskodawcy, ma siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej. Warunek zastosowania zwolnienia podatkowego, wynikający z pkt. 1., w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, jak trafnie przyjął organ interpretacyjny, jest zatem spełniony.
Jak również wynika z treści wniosku, wnioskodawca będący jedynym udziałowcem tej spółki, mający siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej i nie korzystający ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania, jest instytutem badawczym w rozumieniu ustawy o instytutach badawczych. Podstawą jego działania oprócz wskazanej ustawy, jest rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie utworzenia Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa. Posiada on osobowość prawną, jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego i funkcjonuje niezależnie w obrocie gospodarczym.
Zauważyć więc trzeba, że jak stanowi art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, instytut badawczy w rozumieniu ustawy jest państwową jednostką organizacyjną, wyodrębnioną pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym, która prowadzi badania naukowe i prace rozwojowe ukierunkowane na ich wdrożenie i zastosowanie w praktyce. Z ust. 2. wynika, że instytut nabywa osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego, zaś ust. 3. nadaje instytutom prawo używania okrągłej pieczęci z wizerunkiem godła Rzeczypospolitej Polskiej pośrodku i nazwą instytutu w otoku.
Nie ma więc wątpliwości, i ocena w tym zakresie nie jest przedmiotem sporu między stronami postępowania przed sądem administracyjnym, że skarżący nie ma statusu spółki prawa handlowego, ani jakiejkolwiek innej spółki, do której miałyby zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Z treści art. 22 ust. 4 pkt 2 - 4 wynika zaś expressis verbis, że zwolnienie podatkowe ustanowione w tym przepisie ma zastosowanie, jeżeli uzyskującym przychody z dywidendy jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, spółka ta posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę, a ponadto spółka uzyskująca dywidendę, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. Wykładnia językowa przepisów ujętych w pkt 2 – 4 ustępu 4. w artykule 22 u.p.d.o.p,. normujących warunki zastosowania zwolnienia podatkowego ustanowionego w art. 22 ust. 4, nie wywołuje wątpliwości co do tego, że zwolnienie to ma zastosowanie tylko wówczas, gdy otrzymującym dywidendę jest spółka, o określonych, wskazanych wyżej cechach. W świetle treści powołanych przepisów, podmiot inny niż spółka, uzyskujący przychody z dywidendy wypłacanej przez spółkę mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, choćby podlegał w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiadał bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę oraz nie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania, nie może skorzystać ze zwolnienia podatkowego ustanowionego w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. Nie jest bowiem spółką.
Dodać należy ponadto, że skarżący, jak na to wskazuje treść wniosku, nie jest podmiotem wymienionym w treści ustępu 4c. Wnioskodawca nie jest bowiem ani spółdzielnią zawiązaną na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia 22 lipca 2003 r., ani spółką podlegającą opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Konfederacji Szwajcarskiej. Z treści wniosku nie wynika także, by Instytut mieścił się w katalogu podmiotów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, chociażby już z tego względu, że ma siedzibę w Polsce.
Zdaniem Sądu, dokonując wykładni przepisów ustawy podatkowej ustanawiających zwolnienia od opodatkowania, nie należy stosować wykładni rozszerzającej, zwłaszcza jeśli miałaby ona prowadzić do zanegowania jednoznacznego brzmienia odnośnych przepisów. Zauważyć ponadto trzeba, że wskazanych wyżej jednoznacznych wyników wykładni z zastosowaniem dyrektyw językowych, nie podważa wykładnia systemowa. Uwzględnić bowiem należy, iż ustawodawca podatkowy ma świadomość, że poza spółkami kapitałowymi prawa handlowego istnieją inne jeszcze osoby prawne. Ma także świadomość, że istnieją również inne spółki prawa handlowego, tj. nieposiadające osobowości prawnej. Wreszcie ma świadomość, że w różnych państwach osobowość prawna może być ukształtowana w inny sposób niż w Polsce. Wynika to w sposób wyraźny z przepisów art. 1 ust. 1 – 3 oraz 7, który określa zakres podmiotowy opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych. Dodać należy również, że ustawodawca podatkowy ma świadomość istnienia instytutów badawczych w rozumieniu ustawy o instytutach badawczych. W art. 4a pkt 24 lit. e u.p.o.l., nadaje im status podmiotu komercjalizującego. Z kolei z art. 17 ust. 5 ustawy o instytutach badawczych wynika, że w celu komercjalizacji wyników badań naukowych, prac rozwojowych oraz know-how związanego z tymi wynikami, a także w celu prowadzenia działań z zakresu transferu technologii i upowszechniania nauki oraz pozyskiwania środków finansowych na działalność statutową, instytut badawczy może za zgodą ministra nadzorującego, tworzyć spółki kapitałowe i obejmować lub nabywać akcje i udziały w takich spółkach oraz osiągać przychody z tego tytułu. Także zatem powołane przepisy nie pozostawiają wątpliwości, że skarżący, jako instytut badawczy w rozumieniu ustawy o instytutach badawczych, nie jest spółką i nie mają do niego zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące spółek. Zwolnienie podatkowe unormowane przepisami art. 22 ust. 4 u.p.o.l. ustawodawca ustanowił zaś wyłącznie dla spełniających określone warunki spółek, a nie w ogóle dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych.
Sąd podziela stanowisko prezentowane przez sądy administracyjne w wyrokach powołanych przez skarżącego. Wynika z nich, że zwolnienie ustanowione w art. 22 ust. 4 u.p.o.l. ma zastosowanie, jeżeli spełnione są wszystkie warunki wynikające z tego przepisu. W przypadku skarżącego nie są zaś one spełnione, bowiem skarżący nie ma statusu spółki. Jest instytutem badawczym w rozumieniu ustawy o instytutach badawczych. To oznacza, że stanowisko organu interpretacyjnego prezentowane w zaskarżonej interpretacji nie narusza przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze.
Sąd nie podziela stanowiska skarżącego co do naruszenia art. 120 i 121 § 1 o.p., jako przepisów postępowania poprzez naruszenie zasady praworządności i zasady zaufania do organów podatkowych. Ocena sformułowana w zaskarżonej interpretacji odpowiada bowiem prawu, zaś prowadząc postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej działał zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami postępowania, starannie i merytorycznie poprawnie, nie rozstrzygając wątpliwości na niekorzyść strony i nie podważając jednolitości stosowania prawa podatkowego.
Dodać w tym miejscu należy, że wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego organ interpretacyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, a jak to wynika z treści art. 14c § 1 o.p., formułuje ocenę co do zastosowania przepisów prawa podatkowego w stanie faktycznym zaistniałym, bądź hipotetycznym, przedstawionym we wniosku. Z tego względu wnioski zawarte w skardze o przeprowadzenie przez Sąd dowodów uzupełniających z dokumentów są w oczywisty sposób niezasadne i Sąd odmówił ich przeprowadzenia. Dodać można na marginesie, że we wskazanym zakresie, ani w żadnym innym, organ nie kwestionował stanu faktycznego podanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Nie ma również uzasadnienia zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. Organ interpretacyjny nie odnosił się w interpretacji indywidualnej do zastosowania tego przepisu w opisanym we wniosku stanie faktycznym ani nie dokonywał jego wykładni. Skarżący wnioskował bowiem, jak to w sposób oczywisty wynika z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, o dokonanie interpretacji art. 22 ust. 4 u.p.o.l.
Mając to wszystko na uwadze, ponieważ zarzuty skargi okazały się niezasadne, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.