I SA/Lu 711/06

I SA/Lu 711/06 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Edward Oworuszko /przewodniczący/
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U. 2004 nr 123 poz 1291
Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej
Dz.U. 2002 nr 155 poz 1287
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców.
Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Edward Oworuszko, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Stażysta Magda Gryzek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007r. sprawy ze skargi Fabryki Maszyn Rolniczych S.A. w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie restrukturyzacji zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1996 r. z odsetkami 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2004r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Fabryki Maszyn Rolniczych SA w L. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
I SA / Lu 711 / 06
UZASADNIENIE
1. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia Fabryki Maszyn Rolniczych SA w L., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2004 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie restrukturyzacji zaległości Fabryki Maszyn Rolniczych SA w L. w podatku dochodowym od osób prawnych za 1996 r. do czasu wydania przez Komisję Europejską decyzji w przedmiocie oceny projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację.
W uzasadnieniu organ wywiódł, że ustawa o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. 2002 r. Nr 155, poz. 1287 ze zm.) jest formą pomocy publicznej. Na mocy Traktatu o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, od 1 maja 2004 r. prawo wspólnotowe stało się częścią obowiązującego porządku prawnego i nastąpiła zmiana procedur udzielania pomocy publicznej dla podmiotów gospodarczych. W polskim porządku prawnym obowiązują od tej daty przepisy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską / TWE / i rozporządzeń o warunkach przyznawania pomocy publicznej, zasad jej nadzorowania. Zdaniem organu, gdy proces restrukturyzacji nie został zakończony decyzją wydaną do dnia [...] kwietnia 2004 r., w dalszym postępowaniu restrukturyzacyjnym muszą być uwzględnione przepisy prawa wspólnotowego normujące pomoc publiczną.
Z dniem akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej organem nadzorującym udzielanie pomocy przedsiębiorcom jest Komisja Europejska. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w tym zakresie utracił swe dotychczasowe uprawnienia. Każdorazowy projekt udzielenia pomocy publicznej podlega zgłoszeniu do Komisji Europejskiej. Pomoc publiczna może być udzielona po uzyskaniu pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej. Są to wymogi wynikające z art. 88 ust. 3 TWE. Ten tryb postępowania ma zastosowanie również do restrukturyzacji, jako postaci pomocy publicznej. Przypadki, kiedy pomoc publiczna nie musi być notyfikowana wymienione są w rozporządzeniu Rady WE nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. Dotyczą pomocy udzielanej w ramach wyłączeń grupowych oraz pomocy de minimis (do 100 tys. euro).
Następstwem obowiązywania unormowań wspólnotowych jest wejście w życie z dniem 31 maja 2004 r. ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej / Dz. U. 2004 r. Nr 123, poz. 1291 /, która uchyliła ustawę z dnia 27 lipca 2002 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców / Dz. U. Nr 141, poz. 1177 ze zm. /. Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 3 obowiązującej ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej wniosek o notyfikację pomocy indywidualnej na restrukturyzację składa podmiot ubiegający się o tę pomoc. Z tego względu należało zawiesić postępowanie restrukturyzacyjne do czasu uzyskania przez Spółkę opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i notyfikacji planowanej pomocy przez Komisję Europejską.
W tych okolicznościach sprawy organ uznał za zasadne zastosowanie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej – ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Przepis ten przewiduje podstawę zawieszenia postępowania przed organem podatkowym, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, zakończenie tego postępowania i wydanie decyzji nie jest możliwe. Zdaniem organu wydanie decyzji w przedmiocie restrukturyzacji / pomocy publicznej / będzie możliwe dopiero po spełnieniu warunków określonych w ustawie o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Pozytywna decyzja Komisji Europejskiej jest jednym z takich warunków.
2. Fabryka Maszyn Rolniczych SA w L. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosiła o uchylenie postanowień o zawieszeniu postępowania , wydanych w toku instancji. Zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców / Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm. / oraz ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej / Dz. U. z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 /.
Argumentowała, że po uzyskaniu decyzji z dnia [...] lipca 2003 r. o warunkach restrukturyzacji, terminowo spełniła wszystkie wymogi dla restrukturyzacji / wynikające z ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /, o czym powiadomiła organ restrukturyzacyjny w dniu 15 czerwca 2004 r., zgodnie z art. 21 ust. 1a ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Zdaniem skarżącej Spółki w prowadzonym postępowaniu restrukturyzacyjnym nie ma zastosowania ustawa normująca tryb udzielania pomocy publicznej. Ustawa o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców obowiązuje w postaci niezmienionej i ma charakter w pełni autonomiczny. Nie zawiera odesłań do ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Organ restrukturyzacyjny nie może żądać dokumentów i zachowań, których nie przewiduje ustawa restrukturyzacyjna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nigdy nie nadzorował pomocy udzielanej w trybie restrukturyzacji / jego uprawnienia ograniczały się do kwestii ewidencyjno – statystycznych /. Tym samym Komisja Europejska nie ma takich uprawnień nadzorczych.
Wobec powyższego narusza prawo zawieszenie postępowania w przedmiocie restrukturyzacji z powołaniem się na wymogi stanowione ustawą o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.
Na gruncie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej zagadnienie wstępne należy rozumieć jako rozstrzygnięcie całkowicie autonomicznych spraw / które mają inny przedmiot i podlegają rozstrzygnięciu przez inny organ /. Stąd również ze względów formalnych nie ma podstawy zawieszenia z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, na którą powołuje się organ w zaskarżonym postanowieniu.
3. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 25 maja 2005 r. / I SA/Lu 91/05 / oddalił skargę Fabryki Maszyn Rolniczych SA w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 grudnia 2004 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie restrukturyzacji zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1996 r. z odsetkami.
Stanął na stanowisku, że zaskarżone postanowienie nie narusza art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 12 i art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Stosownie do art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Przepis ten nie zawiera definicji "zagadnienia wstępnego", a w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż mamy z nim do czynienia, gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotowej postępowania uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu (Komentarz do Ordynacji podatkowej, C. Kosikowski i inni, Dom Wydawniczy "ABC" 2002, s. 468, wyrok z dnia 1 kwietnia 1998 r. - III SA 24/97 - Lex 34690).
W ocenie Sądu z zagadnieniem prejudycjalnym mamy do czynienia wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej w drodze orzeczenia. Sąd zauważył, że zawieszenie postępowania restrukturyzacyjnego, zmierzającego do umorzenia należności podatkowych może nastąpić jedynie wtedy, gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd pozostaje w takim związku z postępowaniem podatkowym, że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy podatkowej.
Umorzenie należności podatkowych jest niewątpliwie pomocą publiczną w rozumieniu art. 87 ust. 1 TWE. Pomocą publiczną jest wszelka pomoc przyznawana przez państwo w jakiejkolwiek formie. Stąd wydanie decyzji o zakończeniu restrukturyzacji będzie możliwie po zaopiniowaniu i notyfikacji tej pomocy w trybie przewidzianym w rozdziale 2 i 3 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.
Od dnia 1 maja 2004 r. Rzeczpospolita Polska jest członkiem Wspólnoty Europejskiej i podlega wszelkim normom prawa wspólnotowego. Od tej daty prawo wspólnotowe stanowi część krajowego porządku prawnego. W przypadku kolizji regulacje prawa wspólnotowego mają pierwszeństwo przed normami krajowymi, co wynika wprost z art. 91 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zasady bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności mają zastosowanie także w zakresie udzielenia pomocy publicznej.
Prawo wspólnotowe reguluje przyznanie pomocy publicznej przede wszystkim w art. 87 do art. 89 TWE. Zgodnie z art. 88 ust. 3 TWE Państwo Członkowskie ma obowiązek zgłosić każdy zamiar udzielenia pomocy i może jej udzielić dopiero po uzyskaniu pozytywnej decyzji końcowej Komisji Europejskiej. Zasady postępowania w sprawach dotyczących pomocy publicznej unormowane są w ustawie o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 TWE. Wymogi uzyskania opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, notyfikacji planowanej pomocy publicznej Komisji Europejskiej co do zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem, uzasadnia zawieszenie postępowania restrukturyzacyjnego. Ocena zgodności pomocy państwa ze wspólnym rynkiem dokonywana jest więc w odrębnym postępowaniu i przez organ inny niż prowadzący postępowanie restrukturyzacyjne. Bez tej oceny nie jest możliwe zakończenie tego postępowania i wydanie decyzji, o której mowa wart. 21 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców.
5. W skardze kasacyjnej Fabryka Maszyn Rolniczych SA w L. zarzuciła naruszenie / błędną wykładnię / :
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / w związku z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. /;
- art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców / Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm. /.
Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu skarżąca Spółka ponawiała argumentację skargi. Wskazywała na brak podstawy prawnej zawieszenia postępowania restrukturyzacyjnego. Jej zdaniem zagadnienie wstępne ma charakter autonomiczny w stosunku do wymagającego rozstrzygnięcia zagadnienia głównego. Istnieje między nimi jedynie związek funkcjonalny. W sytuacji, gdy dwa różne organy orzekają w tej samej materii, nie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym. Dodatkowo, opinia nie jest żadną postacią rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Nie można zawiesić postępowania w celu uzyskania opinii, także gdy jej uzyskanie jest obligatoryjne.
Dodatkowo za niezasadnością zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przemawia art. 20 pkt 2 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Stosownie do tego unormowania wniosek o wydanie opinii należy do prerogatyw Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów .
Argumentując zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego skarżąca Spółka wyraziła stanowisko, że dla zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego istotne jest tylko czy zostały spełnione warunki z art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. W myśl tej ustawy nawet skrajnie negatywna ocena projektu restrukturyzacji nie daje podstaw do wydania decyzji, o której mowa w jej art. 21 ust. 1 pkt 2.
Rozwiązania przewidziane w przepisach ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej nie mają żadnego wpływu na postępowanie restrukturyzacyjne prowadzone na podstawie przepisów ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców / a więc innej ustawy /. Postępowania przewidziane każdą z tych ustaw nie są w żaden sposób powiązane. Występuje między nimi relacja konkurencyjności. Obowiązująca ustawa o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców nadal obowiązuje. Nie zawiera przepisów odsyłających do ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. W tej sytuacji nie ma podstaw prawnych, aby w postępowaniu restrukturyzacyjnym stosować przepisy ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Pomoc przyznawana na podstawie ustawy restrukturyzacyjnej nie była nadzorowana przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów / jego rola w postępowaniu restrukturyzacyjnym miała charakter ewidencyjno-statystyczny /. Obecnie Komisja Europejska nie jest organem nadzorujący pomoc przyznawaną na podstawie ustawy restrukturyzacyjnej.
6. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Fabryki Maszyn Rolniczych S.A. w L. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w rozpatrywanej sprawie ma pełne zastosowanie ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. /, stosownie do art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców / Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm. /.
Przesłanki zawieszenia postępowania toczącego się przed organem podatkowym reguluje art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej / Dz. U. Nr 123, poz. 1291 /, projekt pomocy indywidualnej na restrukturyzację wymaga uzyskania opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z wnioskiem o wydanie powyższej opinii występuje w tym przypadku podmiot ubiegający się o taką pomoc / art. 13 ust. 1 pkt 3 tej ustawy /.
Opinia, o której mowa w obu przywołanych przepisach nie stanowi "zagadnienia wstępnego", gdyż nie jest rozstrzygnięciem w sprawie. W postępowaniu restrukturyzacyjnym opinia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest elementem materiału dowodowego w sprawie restrukturyzacji. Podlega traktowaniu na równi z innymi warunkami, jakie musi spełniać przedsiębiorca ubiegający się o umorzenie należności podatkowych na podstawie przepisów ustawy o restrukturyzacji / art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /.
Oznacza to, że uzyskanie opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów winno się odbywać w ramach procedur restrukturyzacyjnych.
W tych okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i zawieszenia postępowania w przedmiocie restrukturyzacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. / w związku z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / sądy administracyjne kontrolują działania organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Na podstawie art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Należy stwierdzić, za stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w tej sprawie, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisu postępowania przed organami podatkowymi, zawartego w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej – ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. /. Naruszenie to wyczerpuje przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy powtórzyć za oceną prawną wyrażoną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, że stosownie do art. 12 ust. 1 obowiązującej ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej / Dz. U. Nr 123, poz. 1291 /, projekt pomocy indywidualnej na restrukturyzację wymaga uzyskania opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Inicjatywa wystąpienia z wnioskiem o wydanie powyższej opinii spoczywa na podmiocie ubiegającym się o taką pomoc / art. 13 ust. 1 pkt 3 tej ustawy /.
Opinia, o której mowa w obu powołanych przepisach nie jest rozstrzygnięciem w sprawie i nie stanowi "zagadnienia wstępnego" w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W postępowaniu restrukturyzacyjnym / prowadzonym w trybie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców – Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm. / opinia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest elementem materiału dowodowego w sprawie restrukturyzacji. Powinna być traktowana na równi z innymi warunkami jakie musi spełniać przedsiębiorca ubiegający się o umorzenie zaległości podatkowych w trybie restrukturyzacji / art. 10 ust. 1 i 2 powoływanej ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /. Uzyskanie opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów winno się odbywać w ramach procedur restrukturyzacyjnych.
Podsumowując, za wiążącą wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, w rozpoznawanej sprawie nie było podstaw do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i zawieszenia postępowania restrukturyzacyjnego.
Ocena prawna sytuacji, gdy podmiot ubiegający się o indywidualną pomoc na restrukturyzację nie wystąpi o opinię Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów; a w przypadku złożenia opinii, merytoryczna ocena jej znaczenia dla wyniku postępowania restrukturyzacyjnego / odniesienie się w konkretnych okolicznościach do zagadnień związanych z notyfikacją /, wykracza poza granice tej sprawy, której przedmiotem jest kontrola legalności postanowienia o zawieszeniu postępowania restrukturyzacyjnego / art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /.
Oceny takiej dokona organ rozstrzygający w przedmiocie restrukturyzacji.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i przy zastosowaniu art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I sentencji.
Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu / Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. /.