I SA/Kr 1367/07

I SA/Kr 1367/07 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2008-07-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-11-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas
Ewa Michna
Maria Zawadzka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II FSK 1973/08 - Postanowienie NSA z 2010-04-08
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
art. 64c par. 3
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 1367/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lipca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka (spr), Sędziowie: WSA Ewa Michna, WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2008r., sprawy ze skargi M. Z. "T." w K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych, - skargę oddala -
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił tytuł wykonawczy nr [...] obejmujący należność M. Z. z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2005 roku. Zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2006 roku Nr [...] dokonano zajęcia prawa majątkowego, stanowiącego wierzytelność z tytułu rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności. Zawiadomienie to zostało odebrane przez skarżącego w dniu [...] grudnia 2006 roku, zaś dłużnik w dniu [...] listopada 2006 roku przekazał kwotę 32770 zł, z której w pierwszej kolejności zostały uregulowane powstałe koszty egzekucyjne. Pismem z dnia [...] lutego 2007 roku M. Z. wystąpił do organu egzekucyjnego o zwrot pobranych kosztów egzekucyjnych.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] organ egzekucyjny odmówił zwrotu przedmiotowych kosztów egzekucyjnych.
W odwołaniu pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając, iż przedmiotowe koszty egzekucyjne zostały ściągnięte bezpodstawnie, gdyż toczyło się postępowanie w sprawie ulgi podatkowej – odroczenia terminu płatności podatku od towarów i usług za grudzień 2005 roku i dlatego koszty egzekucyjne powinny być zwrócone w trybie art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podnosząc, iż stosownie do art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jeśli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te wraz z odsetkami, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeśli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela. W przedmiotowej sprawie wszczęcie i prowadzenie egzekucji odbyło się zgodnie z prawem, zaś złożenie przez skarżącego wniosku o zastosowanie ulgi w spłacie, nie stanowi, w świetle obowiązujących przepisów przeszkody do wszczęcia postępowania. Dopiero zastosowanie ulgi, w postaci odroczenia terminu płatności zaległości, czy też rozłożenia zaległości na raty, jest obligatoryjna podstawa do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.. Tym samy nie wystąpiły w sprawie przesłanki z art. 64c § 3 powołanej ustawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, zarzucając im:
• naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności art. 121, art. 122, art. 124 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa,
• przepisów materialnych poprzez błędna ich interpretację i zastosowanie, w szczególności art. 64c § 3 i § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Faktem jest, że decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odroczył termin płatności podatku od towarów i usług za IV kwartał 2005 roku do dnia [...] sierpnia 2006 roku. Następnie skarżący, pismem z dnia [...] sierpnia 2006 roku (doręczonym organowi w dniu [...] sierpnia 2006 roku), skarżący zwrócił się z prośbą o dalsze odroczenie terminu płatności tego podatku, zaś organ I instancji, decyzją z dnia [...] nr [...] umorzył postępowanie, jako bezprzedmiotowe. W wyniku odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podnosząc, iż wniosek strony z dnia [...] sierpnia 2006 roku, pomimo jego późniejszego doręczenia, spowodował wszczęcie z tym dniem nowego postępowania w sprawie w odroczenia terminu płatności, które powinno zakończyć się wydaniem decyzji merytorycznej. Ostatecznie, wobec wyegzekwowania całej kwoty od skarżącego, jego pełnomocnik pismem z dnia [...] stycznia 2007 roku cofnął wniosek o odroczenie terminu płatności przedmiotowego podatku, w wyniku czego Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 lit. a i b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela.
Przede wszystkim stwierdzić należy, iż postępowanie egzekucyjne było wszczęte i prowadzone zgodnie z prawem, ponieważ zobowiązany nie uregulował w ustawowym terminie należnego podatku od towarów i usług za IV kwartał 2005 roku. Faktem jest, że wcześniej, na skutek działań skarżącego organ odroczył termin płatności przedmiotowego podatku do dnia [...] sierpnia 2006 roku, a skarżący pismem wysłanym w dniu [...] sierpnia 2006 roku, które dotarło do organu podatkowego znacznie później, ponownie zwrócił się z prośba o kolejne odroczenie terminu płatności. W konsekwencji Naczelnik Urzędu Skarbowego błędnie umorzył postępowanie w sprawie odroczenia terminu płatności przedmiotowego podatku. Na skutek działań skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżone postanowienie uznając, iż wniosek skarżącego winien być merytorycznie rozpoznany, ponieważ został złożony w terminie.
Podkreślić jednak należy, że w świetle obowiązujących przepisów, samo złożenie wniosku o odroczenie terminu płatności należnego podatku nie wyklucza możliwości prowadzenia egzekucji, ponieważ dopiero pozytywne załatwienie takiego wniosku, tj. odroczenie terminu płatności podatku skutkowałoby zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. Taka decyzja jednak nie została wydana. Zatem nawet błędne rozpoznanie ponownego wniosku o odroczenie terminu płatności nie uzasadnia zastosowania art. 64c § 3 ustawy egzekucyjnej.
Zatem wszczęcie postępowania egzekucyjnego i zajęcie w dniu 29 listopada 2006 roku rachunku bankowego, było zgodne z prawem i na mocy art. 64 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjny w administracji skutkowało obciążaniem zobowiązanego kosztami egzekucyjnymi.
Mając to na uwadze Sąd nie dopatrzył się, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo i na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.