I SA/Lu 653/24

I SA/Lu 653/24 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-02-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Andrzej Niezgoda
Jakub Polanowski /sprawozdawca/
Marcin Małek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek rolny
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 333
art. 4 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1752
art. 21 ust. 1, art. 24a ust. 11
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Małek Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Niezgoda Asesor sądowy Jakub Polanowski (sprawozdawca) Protokolant Starszy asystent sędziego Monika Bartmińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2025 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 3 września 2024 r. nr SKO.PO/40/138/2024 w przedmiocie podatku rolnego za 2024 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia 17 czerwca 2024 r. nr PF.3121.2.5.2024, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu na rzecz K. S. kwotę 100 (sto) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z 3 września 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu (dalej: Kolegium, organ odwoławczy, organ), po rozpatrzeniu odwołania K. S. (dalej: skarżący, podatnik, strona), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.; dalej: O.p.), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Ł. (dalej: Wójt, organ pierwszej instancji, organ podatkowy) z 17 czerwca 2024 r., nr PF.3121.2.5.2024 ustalającą stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2024 r. w kwocie 164 zł.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło, że wezwaniem z 5 lutego 2024 r. Wójt wezwał podatnika do złożenia informacji w sprawie podatku rolnego na 2024 r., zgodnie z formularzem. Skarżący złożył 20 lutego 2024r. informację o gruntach za 2024r. Informacja złożona przez podatnika nie była sporządzona na druku określonym w art. 6a ust. 11 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 333 ze zm.; dalej: u.p.r.), dlatego też pismem z 15 marca 2024 r. (doręczonym stronie 25 marca 2024 r.) wszczęto z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku rolnym.
W postępowaniu podatkowym w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków ustalono, iż podatnik jest właścicielem gruntów położonych w gminie Ł., w skład których wchodzą działki:
- działka nr [...] o pow. 0,4800 ha, w tym grunty orne RIVa o pow.0,2400 ha, grunty rolne zabudowane Br-PsIV o pow., 0,1800 ha, pastwiska trwałe PsIV o pow. 0,0600 ha,
- działka nr [...] o pow. 0,4900 ha, w tym grunty orne RIVa o pow. 0,3000 ha, grunty orne RI b o pow. 0,1900 ha,
- działka nr [...] o pow. 0,0500 ha, w tym grunty rolne zabudowane BR-PsIV o pow. 0,0500 ha,
- działka nr [...] o pow. 0,2391 ha, w tym grunty orne RV o pow. 0,2391 ha.
Łączna powierzchnia gruntów wynosi 1,2591 ha fizycznych (0,9353 ha przeliczeniowych). Przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym objęto grunty o powierzchni 0,8755 ha przeliczeniowych. Z opodatkowania podatkiem rolnym zostały zwolnione użytki rolne klasy V o pow. 0,2391 ha na podstawie art.12 ust. 1 pkt 1 u.p.r.
Wójt decyzją z 17 czerwca 2024 r. ustalił wymiar podatku rolnego za 2024 rok w wysokości 164 zł. W jej uzasadnieniu wyjaśnił, że w 2020 r. na terenie gminy Ł. została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków przez Starostwo Powiatowe w Biłgoraju. W wyniku przeprowadzonej modernizacji wystąpiły zmiany w danych ewidencyjnych u podatników (np. zmiana powierzchni gruntów, zmiana oznaczenia gruntów). W przypadku gruntów posiadanych przez stronę zmniejszyła się powierzchnia gruntów z 1,2900 ha fizycznych, co stanowi 0, 9940 ha przeliczeniowych, na 1,2591 ha fizycznych, co stanowi 0,9353 ha przeliczeniowych.
W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji podatnik wskazał, że dotychczas nie zostały rozpatrzone jego uwagi/zarzuty złożone w Starostwie Powiatowym w Biłgoraju 21 lipca 2020 r., do wyłożonego tam operatu opisowo-kartograficznego gminy Ł., sporządzonego w procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skarżącego, organ podatkowy wydał decyzję wymiarową w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków, z którymi skarżący się nie zgadza. Skarżący nadal jest właścicielem gruntów o powierzchni 1,2900 ha.
Kolegium, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wyjaśniło, że podstawowym kryterium decydującym o zaliczeniu gruntu jako przedmiotu opodatkowania podatkiem rolnym jest jego klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków. Stosownie bowiem do art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2023 r. poz.1752 ze zm.; dalej: u.p.g.k.), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 1 O.p. W świetle treści przywołanych powyżej przepisów organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń faktycznych, co do powierzchni czy klasyfikacji określonych gruntów. Tym samym organ podatkowy nie ma kompetencji do podważania danych z ewidencji gruntów i budynków. Przyjęcie przez niego innych danych niż te, które wynikają z tej ewidencji, naruszałoby art. 21 ust. 1 u.p.g.k., a więc byłoby działaniem sprzecznym z prawem. To na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków organ podatkowy wymierza odpowiedni podatek i tymi danymi jest związany. Z wypisu z rejestru gruntów z 19 marca 2024 r. wynika natomiast, że skarżący jest właścicielem gruntów położonych w gminie Ł., w skład których wchodzą działki wskazane przez organ pierwszej instancji.
Obliczając stawkę podatku rolnego od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.r., na 2024 r., zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 u.p.r., organ prawidłowo ustalił ją jako równowartość pieniężną 2,5 q żyta, tj. 187,50 zł (75,00 zł x 2,5 q ) i taką też stawkę zastosował w niniejszej sprawie. Podatek rolny wyliczony został prawidłowo jako iloczyn równowartości pieniężnej 2,5q żyta, tj. 187,50 x 0,8755 ha przeliczeniowych = 164,1563 zł, co po zaokrągleniu do pełnych złotych stanowiło kwotę 164 zł. Po zastosowaniu ustawowych przeliczników powierzchni użytków rolnych oraz uchwalonych stawek, organ podatkowy prawidłowo wymierzył skarżącemu podatek rolny na rok 2024.
W skardze na tę decyzję Kolegium skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji ewentualnie ich uchylenie oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Decyzjom tym zarzucił naruszenie:
- art. 21 § 3 oraz art. 200 § 1 O.p., poprzez nieokazanie mu wypisu z ewidencji z 19 marca 2024 r.;
- art. 21 ust. 1 u.p.g.k., art. 194 § 1 O.p., a także art. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 i art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r., poprzez wydanie decyzji przez organy obu instancji w oparciu niewiarygodne pismo, tj. wypis z ewidencji z 19 marca 2024 r., którego w Urzędzie Gminy w Ł. mu nie okazywano i które, jako takie oznaczone, opieczętowane i podpisane przez Starostwo Powiatowe w Biłgoraju w aktach sprawy nie występuje;
- art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), poprzez niezbadanie i nierozważenie całego materiału dowodowego w szczególności poprzez pominięcie znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W rozwinięciu zarzutów podniósł, że decyzja podatkowa w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku za 2024 rok winna opierać się o wiarygodne, prawidłowe i wiążące dane ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego w Biłgoraju, z której wynika, że na dzień 1 stycznia 2024 r. (oraz 10 stycznia 2020 r., 1 stycznia 2023 r., 1 lutego 2024 r., 16 kwietnia 2024 r. i na dzień udzielenia informacji) skarżący był i jest właścicielem nieruchomości położonych w obrębię Ł., gminie Ł. o powierzchni 1,2900 ha. Na podstawie tych danych należało wymierzyć odpowiedni/prawidłowy podatek.
W toku zbierania materiału dowodowego należało w sposób wyczerpujący i gwarantujący prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy, wyjaśnić wszystkie okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w tym przypadku ustalenia/naliczenia prawidłowych należności podatkowych należnych gminie, opartych o wiarygodne, prawidłowe i wiążące dane ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego w Biłgoraju: powierzchnię i klasyfikację, która to powierzchnia nieruchomości skarżącego jest ściśle zależna od przebiegu jej granic.
W sprawie niniejszej nie dokonano natomiast ustalenia stanu faktycznego i w sposób dowolny ustalono nieprawidłową należność na podatek za 2024 rok za użytki rolne o powierzchni 1,2591 ha fizycznych w kwocie 164 zł.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, o ile zmierza do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organ pierwszej instancji, natomiast Sąd uwzględnił ją także z przyczyn, które nie zostały w niej wyrażone. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną wskazaną w skardze.
W rozpoznawanej sprawie istotę sporu pomiędzy skarżącym a organem stanowi wysokość ustalonego podatnikowi zobowiązania podatkowego w podatku rolnym, a w szczególności przyjęta przez organy do opodatkowania powierzchnia gruntów.
Mając to na uwadze wskazać należy, że zgodnie z art. 1 u.p.r., opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.r. podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Stosownie zaś do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.r., podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne będące właścicielami gruntów.
Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 u.p.g.k. podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
W ocenie Sądu, treść przywołanych przepisów jest jasna i nie wymaga podjęcia złożonych zabiegów interpretacyjnych w celu odczytania norm prawnych w nich zawartych.
Dla pełnego ukazania regulacji prawnych dodać trzeba, że stosownie do art. 7d pkt 1 u.p.g.k., do zadań starosty należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym prowadzenie dla obszaru powiatu ewidencji gruntów i budynków. Co szczególnie ważne w kontekście niniejszej sprawy, zmian w ewidencji gruntów dokonuje się tylko na oznaczonych podstawach określonych w u.p.g.k. oraz w określonym trybie wynikającym z przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r. poz. 1390 ze zm.), wydanego na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 u.p.g.k.
W ocenie Sądu, właśnie ta kwestia (dotycząca zmian w ewidencji gruntów i budynków) nie została w sprawie należycie wyjaśniona i oceniona, co czyni decyzje organów obu instancji wadliwymi.
Zauważyć należy, że wydając sporne decyzje podatkowe organy obu instancji – co do zasady – obowiązane były oprzeć się na danych ujawnionych w ewidencji gruntów. Zgodnie z art. 194 O.p., dane zawarte w tej ewidencji mają walor dokumentu urzędowego. Ordynacja podatkowa dopuszcza jednak możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom urzędowym. Przeciwdowód może być przeprowadzony także w postępowaniu podatkowym i również w tym postępowaniu można wykazać, że dane z ewidencji nie są zgodne ze stanem rzeczywistym lub, że nie obowiązują w stosunku do danego podatnika.
Pamiętać przy tym trzeba, że to na organy podatkowe nałożony został obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (zob. art. 122 i art. 187 § 1 O.p.). Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy jest nie tylko zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, ale również ich prawidłowa ocena. Oceny tej organ powinien dokonać na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a o jej prawidłowości decyduje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie (art. 191 O.p.).
Postępowanie podatkowe powinno być przy tym prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p). Dowodem jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 O.p.). Przeprowadzane dowody powinny być przydatne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego i mają zbliżać sprawę do jej wyjaśnienia. Wyniki rozpatrzenia dowodów, dające obraz stanu faktycznego, powinny być przekonująco umotywowane i znajdować odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, obrazując proces myślowy, który doprowadził do podjęcia określonych ustaleń i w konsekwencji wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Stosownie zaś do art. 188 O.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że organy podatkowe naruszyły w niniejszej sprawie wynikające z przywołanych przepisów reguły w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W sprawie bezspornym jest, że na terenie gminy Ł. prowadzona była modernizacja ewidencji gruntów i budynków. Jak wskazywały organy, w jej wyniku zaistniały również zmiany w gruntach należących do podatnika. Mianowicie zmniejszyła się powierzchnia posiadanych przez niego gruntów z 1,2900 ha fizycznych, co stanowiło 0,9940 ha przeliczeniowych, na 1,2591 ha fizycznych, co stanowi 0,9353 ha przeliczeniowych. Rzecz jednak w tym, iż nie zostało dostatecznie wyjaśnione, czy nowe dane ewidencyjne przyjęte przez organ mogły w przypadku skarżącego być uwzględnione. Zastrzeżenia w tym zakresie przez cały tok postępowania podatkowego podnosił konsekwentnie skarżący, jednakże zostały one całkowicie przez organy zignorowane.
Wykazując wadliwość postępowania organów należy odwołać się do brzmienia art. 24a u.p.g.k., którego treść może mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Stanowi on:
"1. Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych.
2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków.
3. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego.
4. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego, a także udostępnieniu za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344).
5. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym.
6. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych.
7. Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole.
8. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa.
9. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych.
10. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji.
11. Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące.
12. Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków".
Zdaniem Sądu, nie może być wątpliwości, że procedura przewidziana w powołanym art. 24a u.p.g.k. ma niezwykle istotne znaczenie, albowiem jej dochowanie stanowi gwarancję stabilności i poprawności przeprowadzonych w jej ramach czynności. Natomiast organy podatkowe orzekające w rozpoznawanej sprawie całkowicie pominęły jej znaczenie.
W szczególności organy te nie ustaliły, jak przebiegało i na jakim etapie jest, lub czy uległo zakończeniu przedmiotowe postępowanie dotyczące modernizacji gruntów i budynków. Organy nie wyjaśniły również, czy skarżący składał uwagi i czy zostały one we właściwym trybie rozpatrzone, czy dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i jako takie podlegały ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków oraz wreszcie, czy informacja o tym została ogłoszona w dzienniku urzędowym województwa, a także w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa i czy skarżący zgłosił zarzuty do tych danych.
Jak wskazano wyżej, informacja o nowym operacie ogłoszona w dzienniku urzędowym województwa, daje możliwość zgłoszenia zarzutów w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia. Jeżeli zarzuty zostaną zgłoszone, dane operatu ewidencji gruntów i budynków przestają wiązać w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty (art. 24a ust. 11 u.p.g.k.).
Na podstawie akt administracyjnych omawianej sprawy nie sposób jednak ustalić żadnej z tych okoliczności, w tym najważniejszej dotyczącej zgłoszenia zarzutów przez skarżącego. W aktach tych znajduje się natomiast wiele pism skarżącego skierowanych do Starosty Biłgorajskiego odnoszących się do prowadzonych przez ten organ prac modernizacyjnych ewidencji gruntów i budynków, mogących wskazywać, że opisane wyżej środki zaskarżenia były przez skarżącego składane. Żaden z organów podatkowych nie zadał jednak sobie trudu, aby pisma te zweryfikować i należycie je ocenić. Uchybienie to bezsprzecznie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ocena tego aspektu sprawy wpływa bowiem na ustalenie, czy w przypadku skarżącego nowe dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym są wiążące czy też nie mają takiego charakteru, o czym wprost stanowi cytowana regulacja ustawowa.
Ponownie należy podkreślić, żaden z organów podatkowych nie podjął jednak w tym zakresie działań i czynności prowadzących do rozstrzygnięcia omawianej kwestii.
Dlatego też – w ocenie Sądu – należało uznać, że z wyżej wskazanych powodów zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O.p., co uzasadniało uwzględnienie skargi i uchylenie tych decyzji, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a.
Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania, na które składa się uiszczony przez stronę wpis od skargi w kwocie 100 zł, uzasadniały art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.
Ponownie rozpoznając sprawę, organ pierwszej instancji – stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. – uwzględni ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w niniejszym wyroku, w tym obowiązany będzie do uzupełnienia postępowania wyjaśniającego we wskazanym wyżej zakresie oraz do zakończenia postępowania jurysdykcyjnego w sposób prawem przewidziany, mając na uwadze wynik tych wyjaśnień.
Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji.