I SA/Lu 637/20

I SA/Lu 637/20 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2021-04-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-12-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Małgorzata Fita /przewodniczący/
Monika Kazubińska-Kręcisz
Wiesława Achrymowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
III FSK 4497/21 - Postanowienie NSA z 2022-12-09
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1325
art.12, art. 223, art. 228
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1041
art. 3, art. 46, art. 47
Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze (organ) stwierdziło, że P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] (spółka P. ) uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] (organ I instancji) z [...] r. odmawiającej stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za 2012 r.
W uzasadnieniu tej treści rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że spółka P. 15 czerwca 2020 r. otrzymała decyzję organu I instancji z [...] r. odmawiającą jej stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za 2012 r. (dowód doręczenia na k. 6 przedstawionych sądowi akt podatkowych).
Natomiast odwołanie od tej decyzji organu I instancji zostało nadane w krajowej placówce pocztowej 1 lipca 2020 r., zgodnie z datą widniejącą na stemplu urzędu pocztowego nadania (koperta na k. 7 przedstawionych sądowi akt podatkowych).
W tych okolicznościach organ powołał się na art. 223 § 2 pkt 1, art. 12 § 6 pkt 2 i art. 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2020.1325 ze zm. - O.p.).
Na tej podstawie faktycznej i prawnej organ przyjął, że spółka P. złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji z [...] r. odmawiającej stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za 2012 r. po upływie ustawowego terminu przewidzianego na skuteczne dokonanie tej czynności w postępowaniu podatkowym.
Spółka P. (skarżąca spółka) w skardze na powyższe postanowienie organu zarzuciła naruszenia art. 12 § 6 pkt 2, art. 187 § 1, art. 223 § 2 pkt 1 O.p., a w konsekwencji art. 228 § 1 pkt 2 O.p. przez stwierdzenie, że odwołanie od decyzji organu I instancji z [...] r. złożyła po upływie ustawowego terminu w sytuacji, w której korespondencję z tym odwołaniem nadała 29 czerwca 2020 r.
Dlatego skarżąca spółka domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia organu oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.
W motywach swojego stanowiska skarżąca spółka tłumaczyła, że 29 czerwca 2020 r. korespondencja z odwołaniem od decyzji organu I instancji z [...] r. nie została fizycznie dostarczona do krajowej placówki pocztowej operatora wyznaczonego, ale odebrał ją z oddziału skarżącej spółki upoważniony przedstawiciel wyznaczonego operatora pocztowego. Okoliczność przekazania tej korespondencji upoważnionemu przedstawicielowi wyznaczonego operatora pocztowego została udokumentowana przez odpowiedni zapis w wykazie przekazanych przesyłek, dodatkowo opatrzony podpisem.
Skarżąca spółka zaznaczyła, że w tym samym dniu i w ten sam sposób nadała odwołanie od decyzji organu I instancji w sprawie nadpłaty podatku od nieruchomości za 2011 r. i zostało ono potraktowane jako złożone w ustawowym terminie.
W przekonaniu skarżącej spółki, ustawa Ordynacja podatkowa nie określa, jaki dowód potwierdza datę nadania korespondencji do organu podatkowego. Wobec tego w celu udowodnienia tej daty należy zastosować art. 180 O.p. i wykorzystać każdy dostępny dowód. Natomiast organ nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego na okoliczność daty faktycznego nadania przez skarżącą spółkę odwołania od decyzji organu I instancji z [...] r. w sprawie nadpłaty podatku od nieruchomości za 2012 r.
W podsumowaniu skarżąca spółka opowiedziała się za stanowiskiem prawnym, zgodnie z którym datą złożenia korespondencji organowi podatkowemu jest nie tylko data widniejąca na stemplu pocztowym. W konkretnych, indywidualnych okolicznościach jest to również dzień przyjęcia przesyłki pocztowej przez wyznaczonego operatora pocztowego do przemieszczenia i doręczenia. W tej mierze skarżąca spółka nawiązała do orzeczenia w sprawie sygn. I SA/Gl 1267/15.
Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowane postanowienie organu jest zgodne z prawem.
Poza sporem pozostawały okoliczności, że skarżąca spółka 15 czerwca 2020 r. otrzymała decyzję organu I instancji z [...] r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za 2012 r. i w ustawowym terminie 14 dni od tej daty nie nadała odwołania w krajowej placówce pocztowej operatora wyznaczonego. Natomiast korespondencję z odwołaniem od wymienionej decyzji 29 czerwca 2020 r. przekazała w swoim oddziale pracownikowi czy przedstawicielowi wyznaczonego operatora pocztowego. Na kopercie, w której znajdowało się odwołanie skarżącej spółki od decyzji organu I instancji z [...] r., widnieje stempel krajowego urzędu pocztowego nadania z datą 1 lipca 2020 r.
Spór skarżącej spółki z organem sprowadzał się do zagadnienia czy dzień przekazania korespondencji do rąk osoby upoważnionej przez wyznaczonego operatora pocztowego poza krajowym urzędem pocztowym - przykładowo w siedzibie oddziału skarżącej spółki - stanowi datę nadania odwołania do organu I instancji w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa.
W ocenie sądu, w tak zarysowanym sporze należy zgodzić się ze stanowiskiem prawnym organu.
Zgodnie z art. 223 O.p. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję (§ 1). Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia: 1) decyzji stronie; 2) zawiadomienia, o którym mowa w art. 103 § 1 (§ 2).
Przy czym w myśl art. 12 O.p. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. W przypadku terminów określonych w dniach upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (§ 1). Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej (§ 5). Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;
2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe (Dz.U.2020.1041 - u.p.p.) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym;
3) złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku;
4) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego;
5) złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego (§ 6).
Następnie art. 228 O.p. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia:
1) niedopuszczalność odwołania;
2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania;
3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222 (§ 1).
Postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne (§ 2).
Dodatkowo z perspektywy wyraźnego odesłania do ustawy Prawo pocztowe zawartego w art. 12 § 6 pkt 2 O.p. trzeba odnotować, że zdefiniowano w niej:
- operatora wyznaczonego jako operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych (art. 3 pkt 13 u.p.p.);
- placówkę pocztową jako jednostkę organizacyjną operatora pocztowego lub agenta pocztowego, w której można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub która doręcza adresatom przesyłki pocztowe lub kwoty pieniężne określone w przekazach pocztowych, albo inne wyodrębnione i oznaczone przez operatora pocztowego miejsce, w którym można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub odebrać przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym (art. 3 pkt 15 u.p.p.).
Według art. 46 u.p.p. do świadczenia usług powszechnych na terytorium całego kraju jest obowiązany operator wyznaczony (ust. 1). Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, obejmuje świadczenie usług powszechnych:
1) w sposób jednolity w porównywalnych warunkach;
2) przy zapewnieniu na terytorium całego kraju rozmieszczenia:
a) placówek pocztowych operatora wyznaczonego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 47 pkt 3 oraz
b) nadawczych skrzynek pocztowych odpowiedniego do zapotrzebowania na danym terenie;
3) z zachowaniem wskaźników czasu przebiegu przesyłek pocztowych;
4) po przystępnych cenach;
5) z częstotliwością zapewniającą co najmniej jedno opróżnianie nadawczej skrzynki pocztowej i doręczanie przesyłek pocztowych, co najmniej w każdy dzień roboczy i nie mniej niż przez 5 dni w tygodniu z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy; 6) w sposób umożliwiający uzyskanie przez nadawcę dokumentu potwierdzającego odbiór przesyłki rejestrowanej (ust. 2).
Z kolei art. 47 u.p.p. przewiduje delegację ustawową uprawniającą ministra właściwego do spraw łączności do określenia w drodze rozporządzenia warunków wykonywania usług powszechnych obejmujących:
1) wskaźniki czasu przebiegu przesyłek pocztowych w obrocie krajowym,
2) wymagania w zakresie przyjmowania i doręczania przesyłek pocztowych, w tym: a) warunki przyjmowania przesyłek,
b) sposób postępowania z przesyłkami uszkodzonymi,
c) sposób dokumentowania wykonania usługi doręczenia przesyłek rejestrowanych, d) terminy odbioru przesyłek z placówki pocztowej operatora wyznaczonego,
e) wymagania w zakresie opakowania przesyłek,
f) sposób rozmieszczenia oznaczenia adresata, adresu, informacji o opłacie pocztowej oraz innych oznaczeń na stronie adresowej przesyłki listowej,
3) sposób rozmieszczenia placówek pocztowych operatora wyznaczonego,
4) minimalny procentowy udział nadawczych skrzynek pocztowych operatora wyznaczonego, których umieszczenie spełnia wymagania, o których mowa w art. 62 pkt 3,
5) sposób świadczenia usług powszechnych
- biorąc pod uwagę ochronę interesów podmiotów korzystających z usług powszechnych, w tym w zakresie czasu przebiegu przesyłek pocztowych, przejrzystość wymagań w zakresie przyjmowania i doręczania przesyłek pocztowych, dostępność nadawczych skrzynek pocztowych operatora wyznaczonego dla osób niepełnosprawnych poruszających się za pomocą wózka inwalidzkiego, dostępność placówek pocztowych operatora wyznaczonego oraz jednolity sposób świadczenia usług powszechnych, rzeczywiste zapotrzebowanie na usługi powszechne i wpływ warunków wykonywania tych usług na koszt usług powszechnych.
W świetle powyższego - wbrew stanowisku skarżącej spółki - z art. 12 § 6 pkt 2 O.p. wprost wynika, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu u.p.p. Z kolei placówka pocztowa to - zgodnie z art. 3 pkt 15 u.p.p. - jednostka organizacyjna operatora pocztowego lub agenta pocztowego, w której można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub która doręcza adresatom przesyłki pocztowe lub kwoty pieniężne określone w przekazach pocztowych, albo inne wyodrębnione i oznaczone przez operatora pocztowego miejsce, w którym można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub odebrać przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym.
Z przytoczonego stanu prawnego wynikają dwa zasadnicze wnioski.
Po pierwsze - nie każde (nie w każdym miejscu i nie w każdych okolicznościach) przekazanie przesyłki wyznaczonemu operatorowi pocztowemu do doręczenia jest datą jej nadania do organu podatkowego. Natomiast ustawodawca wyraźnie wymaga nadania przesyłki do organu podatkowego w polskiej placówce pocztowej rozumianej jako jednostka organizacyjna wyznaczonego operatora pocztowego albo inne wyodrębnione i oznaczone przez operatora wyznaczonego miejsce, w którym można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub odebrać przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym.
Po drugie - ustawodawca nie dopuścił możliwości jakiegokolwiek modyfikowania wyraźnie unormowanego trybu (sposobu) nadania korespondencji do organu podatkowego czy to przez stronę postępowania podatkowego, czy też przez wyznaczonego operatora pocztowego w rezultacie zawierania czynności prawnych czy faktycznego postępowania.
Należy zauważyć, że ustawowe określenie konkretnych i jednolitych zasad terminowego składania pism do organu podatkowego - o których wyżej - zapewnia równość wszystkim stronom postępowania podatkowego i jednocześnie gwarantuje pewność sytuacji prawnej każdej z nich.
W podsumowaniu sąd ocenia, że przekazanie korespondencji z odwołaniem od decyzji organu I instancji z [...] r. do rąk pracownika czy przedstawiciela wyznaczonego operatora pocztowego, które miało miejsce w siedzibie oddziału skarżącej spółki, nie stanowiło nadania tej korespondencji w krajowej placówce pocztowej operatora wyznaczonego wymaganego przez ustawę Ordynacja podatkowa. Tym samym czynność skarżącej spółki dokonana w siedzibie jej oddziału nie miała prawnego znaczenia z punktu widzenia daty złożenia odwołania w postępowaniu podatkowym. Natomiast o dacie złożenia odwołania przez skarżącą spółkę od decyzji organu I instancji z [...] r. w sprawie nadpłaty podatku od nieruchomości za 2012 r. rozstrzyga treść stempla krajowego urzędu pocztowego nadania. Oznacza to, że w realiach analizowanego postępowania podatkowego skarżąca spółka 1 lipca 2020 r. złożyła odwołanie w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa (art. 12 § 1, § 6 pkt 2 i art. 223 § 1, § 2 pkt 1 O.p.), a więc po upływie ustawowego terminu 14 dni, który upłynął z 29 czerwca 2020 r., przy czym nie był to dzień ustawowo wolny od pracy (poniedziałek).
Na zakończenie należy odnotować, że orzeczenie w sprawie sygn. I SA/Gl 1267/15 (CBOSA), na które powołała się skarżąca spółka, dotyczyło innej materii, bo przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Z powodów omówionych wyżej niezasadna skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm.).