I SA/Lu 600/22

Sprawa dotyczyła interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych dochodów z wynajmu pokoi gościnnych. Skarżący, właściciel gospodarstwa rolnego położonego w miejscowości J., która administracyjnie należy do miasta K., ubiegał się o zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT. Argumentował, że jego gospodarstwo, mimo położenia w granicach miasta, zachowuje charakter wiejski, co potwierdza m.in. utworzenie sołectwa i brak typowo miejskiej infrastruktury. Dyrektor KIS uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe, wskazując, że zwolnienie dotyczy wyłącznie terenów wiejskich, a definicja obszaru wiejskiego przyjęta przez GUS wyklucza tereny w granicach administracyjnych miast. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podzielił stanowisko organu. Sąd podkreślił, że zwolnienia podatkowe należy interpretować ściśle, zgodnie z literalnym brzmieniem przepisów. Analiza definicji słownikowych pojęcia "wiejski" wskazuje na tereny położone poza miastem lub w miejscowościach bez praw miejskich. Sąd stwierdził, że miejscowość J. od 1927 roku znajduje się w granicach administracyjnych miasta K., co wyklucza jej status jako terenu wiejskiego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 43 u.p.d.o.f. Sąd odrzucił argumentację skarżącego dotyczącą charakteru wiejskiego terenu, utworzenia sołectwa oraz odwołań do orzecznictwa NSA dotyczącego jednostek pomocniczych gmin, wskazując na odmienny kontekst prawny tych spraw i konieczność ścisłej interpretacji przepisów o zwolnieniach podatkowych. W konsekwencji, sąd oddalił skargę, uznając, że dochody z wynajmu pokoi w budynku położonym w mieście nie podlegają zwolnieniu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający