I SA/Lu 511/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2004-03-17
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek od środków transportowychodpis podatkukradzież pojazduOrdynacja podatkowapostępowanie podatkowedecyzja organuuchylenie decyzjiumorzenie postępowaniabłędy proceduralne

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i umorzyła postępowanie w sprawie podatku od środków transportowych z powodu proceduralnych błędów organu.

Podatnik R. J. skarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Burmistrza Miasta dotyczącą podatku od środków transportowych i umorzyła postępowanie. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i KPA, twierdząc, że decyzja pogorszyła jego status prawny. WSA w Lublinie oddalił skargę, uznając, że Kolegium prawidłowo uchyliło decyzję organu pierwszej instancji z powodu błędów proceduralnych, w tym braku uchylenia pierwotnej decyzji wymiarowej i rozpatrzenia sprawy dotyczącej innego okresu podatkowego.

Sprawa dotyczyła skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] kwietnia 2003 r. w sprawie odpisu naliczonego podatku od środków transportowych za 10 miesięcy 2002 r. i za rok 2003, a następnie umorzyła postępowanie. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu niezgodność z prawem, niewłaściwe zastosowanie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a także naruszenie art. 139, 105 i 156 KPA. Podniósł, że organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony, a umorzenie postępowania bez merytorycznego rozstrzygnięcia pogorszyło jego status prawny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi podtrzymało swoje stanowisko, argumentując, że uchyliło decyzję organu pierwszej instancji, ponieważ nie rozstrzygała ona merytorycznie sprawy zobowiązań podatkowych, a decyzje wymiarowe za 2002 i 2003 r. nie zostały wzruszone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd uznał, że Kolegium prawidłowo uchyliło decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] kwietnia 2003 r. i umorzyło postępowanie, ponieważ organ ten nie zastosował się do art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej, nie uchylając pierwotnej decyzji wymiarowej. Ponadto, decyzja organu pierwszej instancji dotyczyła odpisu podatku za 10 miesięcy 2002 r., podczas gdy odwołanie skarżącego odnosiło się do decyzji wymiarowej za 2003 r., co czyniło postępowanie w zakresie podatku za 2002 r. bezprzedmiotowym. Sąd podkreślił, że dopóki orzeczenie rozstrzygające sprawę merytorycznie funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest bezprzedmiotowe. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 139 KPA, wskazując, że decyzja Kolegium nie rozstrzygała sprawy merytorycznie, a zarzut naruszenia art. 156 KPA był niezasadny, gdyż instytucja nieważności decyzji nie miała zastosowania.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie, jeśli organ ten nie zastosował się do art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej, nie uchylając pierwotnej decyzji wymiarowej.

Uzasadnienie

Organ pierwszej instancji, powołując się na art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej, powinien był uchylić lub zmienić zaskarżoną decyzję, a nie dokonać odpisu podatku bez jej uchylenia. Ponadto, organ ten dokonał odpisu podatku za okres, który nie był objęty odwołaniem, co czyniło postępowanie w tym zakresie bezprzedmiotowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (13)

Główne

o.p. art. 226 § 1

Ordynacja podatkowa

Jeżeli odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości, organ podatkowy, który wydał zaskarżoną decyzję, wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.

o.p. art. 233 § 1

Ordynacja podatkowa

Organ odwoławczy uchyla decyzję organu I instancji w całości lub w części i tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję umarza postępowania w sprawie.

Pomocnicze

u.NSA art. 3

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

u.NSA art. 106

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Przepisy wprowadzające u.p.u.s.a. i u.p.p.s.a. art. 97 § 1

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 13 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 13 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.u.s.a. art. 1 § 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.u.s.a. art. 1 § 2

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

k.p.a. art. 139

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 105

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ pierwszej instancji nie zastosował się do art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej, nie uchylając pierwotnej decyzji wymiarowej. Decyzja organu pierwszej instancji dotyczyła innego okresu podatkowego niż odwołanie skarżącego. Postępowanie podatkowe stało się bezprzedmiotowe z powodu funkcjonowania w obrocie prawnym pierwotnych decyzji wymiarowych.

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 139 KPA (wydanie decyzji na niekorzyść strony). Zarzut naruszenia art. 156 KPA (nieważność decyzji). Zarzut niezgodności z prawem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Godne uwagi sformułowania

Dopóki więc orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe. Organ, który wydał decyzję, jest uprawniony do uchylenia lub zmiany - w trybie art. 132 kpa - tylko tej decyzji. Nie może więc w takim rozstrzygnięciu wypowiedzieć się w sprawie odmiennej co do przedmiotu, nawet wówczas, gdy w sprawie występują ci sami uczestnicy postępowania.

Skład orzekający

Edward Oworuszko

przewodniczący sprawozdawca

Halina Chitrosz

członek

Danuta Małysz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących uchylania i zmiany decyzji oraz umarzania postępowania, a także kwestii bezprzedmiotowości postępowania podatkowego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z podatkiem od środków transportowych i błędami organu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych w postępowaniu podatkowym, które mogą być interesujące dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i podatkowym.

Błędy proceduralne organu podatkowego – jak uchylenie decyzji i umorzenie postępowania ratuje podatnika?

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

I SA/Lu 511/03 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-03-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Danuta Małysz
Edward Oworuszko /przewodniczący sprawozdawca/
Halina Chitrosz
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne
Podatek od środków transportowych
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 1995 nr 74 poz 368
Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Edward Oworuszko (spr.), Sędziowie WSA Halina Chitrosz, NSA Danuta Małysz, Protokolant st. ref. Marta Ścibor, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2004 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 10 miesięcy 2002 r. i 2003 r. oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. J. od decyzji Burmistrza Miasta Nr: [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. w sprawie dokonania odpisu naliczonego podatku od środków transportowych za 10 m-cy 2002 r. i za rok 2003 w kwocie 916,70 zł, na podstawie art. 233 ( 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm. ) - uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie w sprawie.
Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] marca 2003 r., Nr: [...] wydaną z up. Burmistrza Miasta określono R. J. podatek od środków transportowych z tytułu I raty za 2003 rok w kwocie 550,00 zł plus odsetki za zwłokę w kwocie 10,70 zł od pojazdu m-ki Mercedes Benz, nr rej. [...]. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie wyjaśniając, że samochód m-ki Mercedes Benz [...] został mu skradziony 10 lutego 2002 r. i dołączył kserokopię zawiadomienia o wszczęciu dochodzenia w sprawie kradzieży przedmiotowego samochodu. Organ I instancji nie przekazując odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., Nr: [...] odpisał naliczony podatek od środków transportowych za 10 miesięcy 2002 r. i za 2003 r. w kwocie 916,70 zł.
W uzasadnieniu decyzji Burmistrz Miasta powołał się na art. 226 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym - organ podatkowy, który wydał decyzję, jeżeli uzna, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości, wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.
W odwołaniu od tej decyzji, R. J. wniósł o odpisanie naliczonego podatku od środków transportowych również za miesiąc luty 2002 r., ponieważ zawiadomienie o kradzieży pojazdu miało miejsce w dniu [...] lutego 2002 r.
w Komisariacie Policji, natomiast samej kradzieży dokonano w dniach 26 styczeń - 10 luty 2002 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie stwierdziło, iż organ podatkowy, mimo, że powołał się na art. 226 Ordynacji podatkowej, to się do jego postanowień nie zastosował. Wobec czego pomimo odpisania podatku od środków transportowych objętego decyzją z dnia 31 marca 2003 r.,Nr: 7/2003 decyzja ta w dalszym ciągu pozostaje w obrocie prawnym, gdyż nie została uchylona stosownie do art. 226 ( 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
Ponadto Kolegium podniosło, że zaskarżoną decyzją odpisano podatek za 10 m-cy 2002 r., gdy tymczasem odwołanie R. J. o dotyczyło decyzji z dnia [...] marca 2003 r., Nr: [...] określającej wysokość należnego podatku od środków transportowych za 2003 r.
W zaistniałej sytuacji Kolegium uznało za zasadne usunięcie decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. z obrotu prawnego i umorzenie postępowania w sprawie. Nadto Kolegium uznało, iż odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2003 r. powinno zostać rozpatrzone jako wniesione w terminie, w odrębnym postępowaniu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. J. wniósł o uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr: [...] w całości. Zarzucił zaskarżonej decyzji niezgodność z prawem poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa oraz ustawy O podatkach i opłatach lokalnych poprzez organ podatkowy a tym samym działanie na szkodę podatnika, a także naruszenie art. 139, 105 i art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Skarżący podniósł, iż organ odwoławczy nie może zgodnie z art. 139 Kodeksu postępowania administracyjnego wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Oba te wyjątki w ocenie skarżącego w zaistniałej sytuacji nie miały miejsca.
Zdaniem R. J. organ odwoławczy zobowiązany jest rozpatrzyć odwołanie dokonując merytorycznej i prawnej oceny zasadności zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ograniczając się jedynie do uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania bez merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy pogorszyło jego status prawny jako strony, powodując to, że postępowanie podatkowe za 2002 rok prawdopodobnie nie będzie mogło być ponownie rozpatrzone przez organ I instancji. Powyższa decyzja w ocenie skarżącego pozbawiła go możliwości obrony swoich praw. Ponadto R. J. zaznaczył, że organ podatkowy wyliczył nieprawidłową wartość podatku od środków transportowych za 2003 rok.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie. Kolegium podniosło też, iż uchyliło decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r. i umorzyło postępowanie w sprawie dokonania odpisu naliczonego podatku od środków transportowych za 10 m-cy 2002 r. i za rok 2003 w kwocie 916,70, ponieważ nie rozstrzygała ona merytorycznie sprawy dotyczącej zobowiązań podatkowych w podatku od środków transportowych. Nie można, zdaniem Kolegium, przyjąć w sposób dorozumiany, że decyzje określające podatek od środków transportowych za 2002 r. i I ratę 2003 r. zostały w całości lub w części uchylone decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., Nr: 15/2003. Dopiero wzruszenie tych decyzji mogło być podstawą do odpisania podatku, bez wydania odrębnej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 i art. 106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn zm. ) z dniem 1 stycznia 2004 r. utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) i przestały funkcjonować ośrodki zamiejscowe tego sądu, a w ich miejsce powstały wojewódzkie sądy administracyjne (art. 85 powołanej ustawy ).
Stosownie do art. 97 ( 1 powołanej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, będący sądem właściwym zgodnie z art. 13 ( 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Dokonując zatem kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem ( art. 1 ( 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ) stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Bezspornym jest, że w dniu [...] kwietnia 2003 r. R. J. wniósł - za pośrednictwem Burmistrza Miasta odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od decyzji z dnia [...] marca 2003 r., Nr: [...] określającej wysokość należnego podatku od środków transportowych z tytułu I raty za 2003 r. ( k. 9 ). Organ podatkowy I instancji nie przekazując odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., Nr: [...] dokonał odpisu naliczonego podatku od środków transportowych za 10 m-cy 2002 r. i za 2003 r. w kwocie 916,70 zł. nie uchylając jednocześnie decyzji wymiarowych w zakresie podatku od środków transportowych za 2002 i 2003 rok.
Zasadnie więc Kolegium uznało, iż organ pierwszoinstancyjny pomimo, że powołał się w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji na art. 226 ( 1 ustawy Ordynacja podatkowa, to się do jego dyspozycji nie zastosował. Art. 226 ( 1 w/w ustawy wyraźnie stanowi, że jeżeli odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości, to organ podatkowy, który wydał zaskarżoną decyzję wyda nowa decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Trafnie również Kolegium podniosło, że decyzją Nr: [...] odpisano podatek od środków transportowych za 10 m-cy 2002 r., gdy tymczasem odwołanie skarżącego dotyczyło decyzji Nr: [...] określającej wysokość należnego podatku od środków transportowych za 2003 r. Sprawa dotycząca podatku od środków transportowych za 2002 r. powinna być więc przedmiotem odrębnego postępowania, gdyż organ podatkowy może w trybie art. 226 Ordynacji podatkowej rozstrzygnąć jedynie tożsamą sprawę i to w takim zakresie, w jakim była rozstrzygnięta wydaną przez ten organ decyzją nieostateczną. Podkreśla to NSA w wyroku z dnia 31 października 1989 r. IV SA 705/89; Gospodarka Administracja Państwowa 1990, Nr 1, str. 43 ( na wyrok ten powołał się również skarżący w skardze ), stanowiąc iż "Organ, który wydał decyzję, jest uprawniony do uchylenia lub zmiany - w trybie art. 132 kpa - tylko tej decyzji. Nie może więc w takim rozstrzygnięciu wypowiedzieć się
w sprawie odmiennej co do przedmiotu, nawet wówczas, gdy w sprawie występują ci sami uczestnicy postępowania". Teza ta odnosi się w pełni do postępowania podatkowego - zob. komentarz do Ordynacji podatkowej -
B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki , "UNIMEX" Wrocław 2003, teza 4 str. 726-727.
Wobec powyższego w pełni zasadnym było usunięcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r., Nr: [...] z obiegu prawnego poprzez jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 233 ( 1 pkt 2 lit. a ustawy Ordynacja podatkowa - organ odwoławczy uchyla decyzję organu I instancji w całości lub w części i tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając tę decyzję umarza postępowania w sprawie.
Dopóki więc orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe. Dopiero bowiem eliminacja z obrotu prawnego w trybie prawem przewidzianym takiego rozstrzygnięcia otworzyłaby możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy ( zob. wyrok NSA z 19 czerwca 2000 r. I SA/Ka 2247/98, LEX nr 44391; wyrok NSA z 10 czerwca 1998 r. IV SA 1225/96, LEX nr 43250; wyrok NSA z 6 sierpnia 1999 r. IV SA 1167/97, LEX nr 47913 ). Nie można z całą pewnością przyjąć w sposób dorozumiany że decyzje określające podatek od środków transportowych za 2002 r. i 2003 r. zostały w całości lub w części uchylone decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Decyzje te nadal pozostają w obrocie prawnym co spowodowało, że prowadzenie postępowania podatkowego stało się bezprzedmiotowe i obligowało Kolegium do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania.
Nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego, że zaskarżona decyzja wydana została na niekorzyść strony odwołującej się. Nie rozstrzygała ona bowiem sprawy merytorycznie. Niezasadnie też R. J. zarzucił zaskarżonej decyzji niezgodność z prawem stwierdzając m.in., iż organ odwoławczy nie może zastosować art. 156 kpa w postępowaniu odwoławczym, gdyż instytucja nieważności decyzji, którą przewiduje art. 156 kpa nie miała
w przedmiotowej sprawie zastosowania.
Dlatego też, mając wszystko powyższe na uwadze w ocenie Sądu nie
zachodzą ustawowe podstawy do uwzględnienia skargi, co uzasadnia jej oddalenie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę