I SA/Lu 466/05

I SA/Lu 466/05 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-10-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-09-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Danuta Małysz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Sentencja
Dnia 3 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. M. na decyzję z dnia Nr w przedmiocie interpretacji w sprawie sposobu i zasad stosowania prawa podatkowego p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
Dnia 20 września 2005 roku wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, adresowane: ,,Naczelny Sąd Administracyjny, ul.Karłowicza 4, 20-027 Lublin, pismo S. M. w sprawie, jak to określono w piśmie, zapytania o wspólne rozliczenie z żoną.
W piśmie wnoszący je wyjaśnił, że prowadził działalność gospodarczą w zakresie instalatorstwa elektrycznego od 1 czerwca 1995 roku i rozliczał się podatkowo zgodnie z kartą podatkową. Następnie od 1 kwietnia 2003 roku zawiesił działalność i w 2004 roku nie uzyskał żadnego dochodu z tytułu tej działalności, a w dniu 2 maja 2005 roku złożył wspólne z żoną rozliczenie podatkowe korygujące PIT-37, co nie spowodowało żadnej reakcji organu podatkowego.
Pismo zakończone zostało prośbą o "przedstawienie interpretacji Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie mojego zapytania".
Do pisma załączono zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej i pismo do urzędu skarbowego o zawieszeniu działalności /w kserokopiach/.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, iż od dnia 1 stycznia 2004 roku nie funkcjonują już ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaś orzekanie w spawach spraw sądowoadministracyjnych należy do wojewódzkich sądów administracyjnych jako sądów pierwszej instancji, w tym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, oraz do Naczelnego Sądu Administracyjnego - por. w szczególności: art. 1-3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz.1269/ oraz art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm./.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej orzekając w sprawach skarg na: 1I decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. 8/ bezczynności organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 /art.3 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, orzekają też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę /art.3 § 3 powołanej ustawy/ oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej /art.4 tej ustawy/. Jeżeli przy tym ustawy tak stanowią postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek /art.63 powołanej ustawy/.
Oczywistym jest, iż żądanie udzielenia przez sąd administracyjny interpretacji co do sposobu i zasad stosowania prawa podatkowego nie należy do kategorii spraw wymienionych w powołanych wyżej art.3 § 2 i art.4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Również ustawy szczególne nie przewidują aby do Sądów administracyjnych należało udzielanie interpretacji, o jakich mowa.
Stosownie natomiast do art.14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz.U Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./ udzielanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach podatników należy do właściwych organów podatkowych.
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż żądanie udzielenia przez sąd Administracyjny interpretacji w zakresie zasad i sposobu stosowania prawa podatkowego jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 64 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.