I SA/Lu 407/04

I SA/Lu 407/04 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-10-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-09-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Gdulewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 52 par. 1, 3 i 4, art. 53 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1998 nr 137 poz 887
art. 83c
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział z dnia 9 czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a - odrzucić skargę
Uzasadnienie
W dniu 6 września 2004 roku wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (złożona z dniem 21 lipca 2004 roku) skarga M. L. na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie nie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...], nr [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...], [...] i [...].
W odpowiedzi na skarg
Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie, jako przedwczesnej. Wyjaśnił, iż Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych został wezwany przez M. L. do usunięcia naruszenia prawa, dokonanego wskutek wydania zaskarżonego postanowienia. Wobec tego, ze odpowiedz na powyższe wezwanie skarżący otrzymał dopiero z dniem 24 sierpnia 2004 roku, to mając na względzie dyspozycję art. 53 § 2 w zw. z art. 52 § 3 i art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należy uznać za przedwczesną.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zasadą jest, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, z wyjątkiem gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich - art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz .. U. Nr 150, poz. 1270 ze zm.).
Jednakże w zgodnie z dyspozycją art. 52 § 3 i 4 w/w ustawy, w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy) lub na inne akty, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia i nie stanowi inaczej, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Odnośnie aktów lub czynności z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ograniczone jest terminem, który wynosi czternaście dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności .
Przypomnieć należy, ze M. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zgłoszonych przez skarżącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Postanowieniem tym Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, iż zarzutów nie uznaje. Postanowienie takie, zgodnie z brzmieniem art. 83c ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) było ostateczne z dniem wydania. Wobec powyższego M. L., powołując się na art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwał Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 21 lipca 2004 roku do usunięcia naruszenia prawa, dokonanego wskutek wydania zaskarżonego postanowienia. Skarżący domagał się zmiany postanowienia z dnia 9 czerwca 2004 roku przez uznanie za uzasadnione wniesionych przez niego zarzutów i umorzenia w całości wszczętego wobec niego postępowania egzekucyjnego (k.284 akt administracyjnych)
W tym samym dniu powyższe postanowienie zostało przez M. L.zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 19 sierpnia 2004 roku (k.307 akt administracyjnych) Dyrektor ZUS poinformował skarżącego, iż na obecnym etapie postępowania jego żądanie zmiany zaskarżonego postanowienia jest bezprzedmiotowe z uwagi na to, ze Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując zażalenie M.L. na postanowienie z dnia 15 czerwca 2004 roku w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, postanowieniem z dnia 30 lipca 2004 roku (k.297-300 akt administracyjnych) uchylił to postanowienie w całości i umorzył postępowanie pierwszoinstancyjne w tym zakresie. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skarżącemu doręczona w dniu 24 sierpnia 2004 roku (potwierdzenie odbioru - k. 310 akt administracyjnych).
Zważyć należy, ze w przypadkach gdy miało zastosowanie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa ( art. 53 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.).
Jak powyżej powiedziano odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonanego wskutek wydania zaskarżonego postanowienia z dnia 9 czerwca 2004 roku została skarżącemu doręczona w dniu 24 sierpnia 2004 roku, a skarga na to postanowienie została wniesiona z dniem 21 lipca 2004 roku, to tym samym uznać należy, iż wniesienie skargi było przedwczesne.
Dlatego tez, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę M. L. w sprawie niniejszej, jako niedopuszczalną należało odrzucić.