I SA/Lu 369/04

I SA/Lu 369/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Kwiatek
Irena Szarewicz-Iwaniuk /przewodniczący/
Krystyna Czajecka-Ryniec /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2002 nr 9 poz 84
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Ryniec (spr.), NSA Anna Kwiatek, Protokolant asyst. Anna Kurczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2005 r. sprawy ze skargi U. i . J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2004 r. - oddala skargę
Uzasadnienie
I SA/Lu 369/04
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta wydał decyzję ustalającą dla małżonków U. i J. J. podatek od nieruchomości za 2004 r. w wysokości 985,60 zł.
Od decyzji strony złożyły odwołanie, w którym zarzuciły organowi podatkowemu nie uwzględnienie okoliczności, iż działka nr 51/14 będąca przedmiotem opodatkowania stanowiła przed jej wywłaszczeniem i stanowi nadal, po jej nabyciu w 1996 r., "bazę gospodarstwa rolnego" i w związku z tym powinna być opodatkowana podatkiem rolnym a nie podatkiem od nieruchomości.
Organ odwoławczy po ponownym rozpatrzeniu sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, iż podstawę wymiaru podatków stanowią, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 17 mama 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086 ze zmianami/, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Według załączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów i budynków J. i U. J. posiadają we wspólności ustawowej prawo użytkowania wieczystego działki nr 51/14 położonej w L. przy ul. M. i stan taki istnieje od roku 1996. Działka ta oznaczona jest symbolem B, zastrzeżonym, stosownie do przepisu § 68 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 20 marca 2001 r. /Dz. U. Nr 38, poz. 454/ , dla terenów mieszkaniowych w ramach gruntów zabudowanych i zurbanizowanych.
Grunty oznaczone symbolem B nie podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym lecz podatkiem od nieruchomości. Stosownie do przepisów art. 2 ust. 1 pkt 1 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz. U. z 2002 r. Nr 9 poz. 84 ze zmianami/ opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty z wyłączeniem gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Organ podatkowy opodatkował powierzchnię gruntu uwidocznioną w ewidencji gruntów, zgodną z powierzchnią wskazaną przez podatników w informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych z 5 lutego 2005 r. Powierzchnię budynku mieszkalnego ustalono na podstawie wyżej opisanych informacji.
Podstawą obliczenia podatku stanowiły stawki podatkowe określone uchwałą nr 297/XII/2003 Rady Miasta z dnia [...] listopada 2003 r. zmieniająca uchwałę nr 4/II/2002 z 5 grudnia 2002 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego nr 195 z 10 grudnia 2003 r.
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego małżonkowie U. i J. J. podnoszą, że przedmiotowa działka "była i jest bazą gospodarstwa rolnego" , brak więc jest podstaw do opodatkowania jej podatkiem od nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podnosząc, iż skarżący nie przedstawili żadnego dokumentu, który podważałby w jakikolwiek sposób dane zawarte w ewidencji gruntów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem i wydana została z zachowaniem wymogów procedury administracyjnej.
Z załączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów i budynków wynika, że skarżący posiadają we wspólności ustawowej prawo użytkowania wieczystego działki nr 51/14 położonej w L. przy ulicy M. o pow. 3076 m2 i stan ten utrzymuje się od października 1996 r. Skarżący tych faktów nie kwestionują. Ponadto z dokumentu tego wynika, że działka jest oznaczona symbolem B, co oznacza że została zaliczona do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych - terenów mieszkaniowych. Z godnie z art. 3 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatnikami podatku nieruchomości są użytkownicy wieczyści gruntów
W przepisie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych / tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. nr 9 , poz. 84/ ustanowiona została zasada, zgodnie z którą nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych oraz lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Przepis ten bezpośrednio wskazuje na konieczność ustalenia charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów.
Podstawą do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne są dane wynikające z ewidencji gruntów. Dane zawarte w ewidencji maja walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zmianami/. Zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone.
Nie można czynić organom podatkowym zarzutu, że przy ocenie materiału dowodowego uwzględniły treść dokumentu urzędowego jakim był wypis z rejestru gruntów a skarżący dowodów przeciw temu dokumentowi nie przedłożyli.
Podatnik kwestionując prawidłowość danych zawartych w ewidencji powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, bowiem dopóki w ewidencji jako użytkownicy wieczyści będą figurowali skarżący, a działka tam opisana będzie sklasyfikowana jako grunty zabudowane i zurbanizowane , organy podatkowe będą miały prawo - na podstawie przepisów art. 2 ust. 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i płatach lokalnych – ustalać zobowiązanie w podatku od nieruchomości. Nie stwierdzając zatem naruszeń przepisów ,tak w zakresie prawa materialnego jak i przepisów postępowania, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.