I SA/Lu 334/24

I SA/Lu 334/24 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2024-08-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grzegorz Wałejko /przewodniczący sprawozdawca/
Jerzy Drwal
Robert Hałabis
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 361
art. 29a ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca) Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi P. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 marca 2024 r. nr 0112-KDIL1-1.4012.570.2023.3.JK w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej - oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 marca 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ("organ interpretacyjny", "Dyrektor KIS") po rozpatrzeniu zażalenia P. ("strona", "wnioskodawca", skarżący") utrzymał w mocy postanowienie tego organu z 26 stycznia 2024 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i akt sprawy wynika, że 26 października 2023 r. do Dyrektora KIS wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - w sprawie, która dotyczyła podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm. – dalej jako" ustawa o VAT") otrzymanego w ramach realizowanego projektu dofinansowania pochodzącego ze środków europejskich.
We wniosku wskazano, że strona jest obecnie podatnikiem zwolnionym z podatku od towarów i usług. Jest reprezentatywną organizacją pracodawców w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego. Jej działalność sprowadza się do nieodpłatnej i nienastawionej na osiąganie zysku działalności statutowej, natomiast dochody stanowią wpłaty z tytułu wpisowego, składek członkowskich oraz darowizn. W ramach swojej działalności realizuje projekty współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego na podstawie umowy z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości. Grupę docelową objętą projektem stanowić będą przedsiębiorstwa sektora MMSP. Przedsiębiorstwom tym stworzone zostaną plany rozwojowe. Będą one wskazywać zaistniałe problemy, wskazując ich rozwiązania, jak również kierunki rozwoju przedsiębiorstw. Cel projektu to m.in. rozwój przedsiębiorstw, efektywne wykorzystanie systemów finansowania, analiza faktyczna dostępności usług rozwojowych w regionach. Projekt realizowany byłby na podstawie umowy partnerskiej podpisanej przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Z podmiotami sektora MMŚP podpisane zostałyby umowy, na podstawie których wykonywana będzie usługa doradcza, natomiast zgodnie z dokumentacją projektową poszczególni uczestnicy projektu zobowiązani byliby do wnoszenia wkładu własnego. Całość usług doradczych zlecona byłaby podmiotom zewnętrznym. Związek podjąłby się wykonania czynności o charakterze administracyjno-technicznej w tym m.in. opracowania regulaminu rekrutacji, identyfikacji potencjalnych odbiorców wsparcia, opracowania analizy potrzeb oraz planu rozwoju, doradztwa w zakresie wdrażania strategii, monitorowania efektów, analizowania dostępności usług rozwojowych, opracowania raportów o potrzebach rozwojowych sektora MMŚP, przekazywania informacji o zdiagnozowanych potrzebach i barierach, wykonywania działań interwencyjnych, upowszechniania wśród interesariuszy wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach lub barierach rozwojowych poprzez organizację konferencji, opracowania raportu o podjętych działaniach upowszechniających i wdrożeniowych oraz stosowne interwencje. Udzielone Związkowi dofinansowanie na rzecz realizacji projektu zostanie przeznaczone na pokrycie kosztów bezpośrednich i pośrednich projektu.
Strona wskazała, że przedmiotowa dotacja stanowiłaby dotację kosztową do kosztu świadczenia usług doradczych. Rozliczenie dotacji oraz jej wysokość w żaden sposób nie jest uzależniona od sposobu finansowania wkładu własnego przedsiębiorcy. Źródło finansowania projektu stanowiłaby dotacja z Europejskiego Funduszu Społecznego i wkład własny uczestników. Wpłaty miałyby charakter obowiązkowy. Realizacja usług uzależniona byłaby od wpłat dokonywanych przez poszczególnych uczestników. W przypadku braku wpłaty, uczestnik zostanie wykluczony z udziału w projekcie. Wysokość dofinansowania jest uzależniona od ilości przedsiębiorców objętych projektem - dofinansowanie przeznaczone jest bowiem jedynie na wydatki kwalifikowane. W ramach projektu wysokość dofinansowania dla jednego uczestnika zawsze wynosić będzie 90% kosztów kwalifikowanych bez względu na ilość zaangażowanych uczestników. Również wartość dofinansowania nie jest bezpośrednio uzależniona od ilości uczestników, bowiem w różnych przedsiębiorstwach są świadczone usługi o różnej wartości.
W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym, strona zadała pytanie: Czy kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT?
Strona stoi na stanowisku, że kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu jako mająca charakter zakupowy, nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 26a ust. 1 ustawy o VAT. Podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu. Nie wszystkie subwencje, stanowią element podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a jedynie takie, które są bezpośrednio związane z ceną dostawy towarów czy tez ceną świadczenia usług. Dotacja powinna być związana także z konkretną, oznaczoną dostawą albo usługą.
Strona wskazała, że charakterystyka opisywanych usług wypełnia znamiona zadań państwa wymienionych w art. 4 ust. t pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (t.j. Oz. U. z 2023 r. poz. 462), który mówi. ze Agencja realizuje zadania państwa z zakresu rozwoju przedsiębiorczości. Strona poprzez wykonywanie przedmiotowego projektu operacyjnego wykonują więc zadania, które należą do stery zadań państwa. W zakresie ich realizowanych Agencja udziela dofinansowania określonym podmiotom (beneficjentom) w celu zrealizowania projektu. Oznacza to, że gdyby projekt nie został wykonany, środki publiczne będące w posiadaniu Agencji w dalszym ciągu musiałyby zostać przeznaczone na realizację przedmiotowych zadań. Poprzez wykonywanie projektu nie dąży się do stałego osiągania dochodu, lecz ogranicza się do realizacji zadań państwa, poprzez przeprowadzenie projektu zleconego do realizacji przez PARP określonemu podmiotowi. Realizacja projektu jest uwarunkowana również udziałem beneficjentów, w przypadku ich braku projekt nie mógłby zostać zrealizowany. Realizacja tego typu projektów nie ma charakteru komercyjnego. Agencja zgodnie z przepisami nie podejmuje bowiem działań, których celem jest osiągnięcie zysku. Tym samym również zlecenie realizacji projektu wraz z jego dofinansowaniem stanowić będzie faktycznie zlecenie realizacji zadań państwa, których realizacja ma nastąpić w sposób niekomercyjny, niemający na celu osiągnięcia zysku, a ma przyczynić się wyłącznie do realizacji określonych zadań użytecznych i potrzebnych w sferze publicznej.
Strona wyjaśniła nadto, że wskazane dofinasowanie jest dofinansowaniem ogólnym przeznaczonym na pokrycie kosztów realizacji projektu, a co za tym idzie wykonywaniem zadań państwa. Dotacja ta jedynie finansuje koszty działalności projektu ukierunkowanego na osiągnięcie określonego celu, tj. np. wzrost liczby MMŚP wykorzystujących wsparcie partnerów społecznych przy realizacji działań wspierających rozwój przedsiębiorstwa, w tym pozwalających na efektywne wykorzystanie podmiotowych systemów finansowania w regionach. Jeżeli więc dotacja pokrywa część kosztów ogólnych podatnika, nie jest to przyczyną, aby włączać takie dotacje do podstawy opodatkowania. Aby otrzymana dotacja zwiększała podstawę opodatkowania, konieczne jest stwierdzenie, że została dokonana w celu sfinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. W przedmiotowej sytuacji pokrywa ona jedynie koszty ogólne projektu, w żaden sposób nie ma wpływu na cenę usług i możliwość ich realizacji. Wpływ taki bowiem zachodzi wtedy, gdy da się przyporządkować dotację konkretnej usłudze i jednocześnie dofinansowuje ona sprzedaż tych usług, jak również, gdy stanowi dopłatę do wynagrodzenia. Zadania objęte projektem stanowią wykonywanie zadań państwa, a co za tym idzie nie są one wykonywane celem osiągnięcia dochodu - nie ma również stricte do czynienia ze świadczeniem za wynagrodzeniem, gdyż wykonawca - strona, właściwie jedynie pośredniczy w wykonywaniu zadań państwa. Nie ma tutaj transakcji ekwiwalentnej, a co za tym idzie otrzymane dotacje nie mogą być uznane ani za element wynagrodzenia, ani za element wpływający na cenę świadczonych usług. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Opodatkowaniu podlegają bowiem jedynie przedmiotowe dotacje do ceny sprzedaży - nie podlegają natomiast opodatkowaniu przedmiotowe dotacje do ceny zakupu.
Zdaniem strony na zasadach analogii można w niniejszej sprawie zastosować zasady rozliczania VAT w przypadku projektów przeprowadzanych przez gminy, które współfinansowane są ze środków europejskich, realizują zadania publiczne, co zostało potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i TSUE.
Strona stoi na stanowisku, że sprawy te należy traktować na zasadzie analogii i nie ma racjonalnych podstaw do odmiennego traktowania gminy jako podmiotu realizującego zadania publiczne współfinansowane ze środków pochodzących z UE i strony realizującej zadania państwa na podstawie projektu, który powierzony został do realizacji przez PARP. Sytuacje te należy więc traktować analogicznie, co oznacza, że w przypadku projektu operacyjnego, dofinansowanie również nie może być rozważane jako podstawa opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy dofinansowanie pochodzące ze środków europejskich otrzymane w ramach realizowanego projektu jako mające charakter zakupowy, nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
W dniu 15 grudnia 2023 r. organ interpretacyjny wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od otrzymania wezwania z pouczeniem, że jeśli nie zostanie uzupełniony w terminie będzie pozostawiony bez rozpatrzenia.
W odpowiedzi strona uzupełniła część braków formalnych , a w konsekwencji postanowieniem z dnia 12 lutego 2024 r. Dyrektor KIS pozostawił wniosek strony bez rozpatrzenia.
W zażaleniu strona wniosła o uchylenie powyższego postanowieni i wydanie interpretacji indywidualnej. Zarzuciła naruszenie:
1) art. 14g § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.), poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy wnioskodawca udzielił w terminie wyczerpującej odpowiedzi na wezwanie, udzielając odpowiedzi na wszystkie pytania, w sytuacji gdy wniosek dotyczył zdarzenia przyszłego, co do którego nie było możliwe przedstawienie żądanych informacji,
2) art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez jego błędne zastosowanie na skutek przyjęcia przez organ, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze stanem faktycznym (na co wskazywały wprost pytania sformułowane w wezwaniu), a nie ze zdarzeniem przyszłym, co doprowadziło do wadliwego pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sytuacji gdy to wezwanie przygotowane zostało wadliwie pod względem metodologicznym i merytorycznym,
3) art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędne zastosowanie na skutek sporządzenia przez organ wadliwego pod względem merytorycznym i metodologicznym wezwania do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, które mimo wskazania przez Wnioskodawcę, że zdarzenie ma charakter przyszły zawierało pytania charakterystyczne dla wniosków o wydanie interpretacji będących stanem faktycznym;
4) art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędne zastosowanie na skutek sformułowania pytań w taki sposób, który wymagał od wnioskodawcy samodzielnego sformułowania rozstrzygnięcia na pytania stanowiące zagadnienie zawarte w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Dyrektor KIS nie przychylił się do stanowiska i zarzutów wyrażonych przez stronę w zażalenia i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie analizy okoliczności przedstawionych w opisie sprawy oraz przepisów obowiązującego prawa podatkowego z uwagi na nieusunięcie wszystkich braków złożonego wniosku wskazanych w wezwaniu zasadne było pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Następnie wskazał na treść art. 236 – 239 Ordynacji podatkowej i omówił tematykę zażaleń na postanowienia uregulowaną w rozdziale 16 Ordynacji podatkowej. Kolejno wskazał na przepisy normujące zasady wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego zawarte w rozdziale 1a – art. 14 a – art. 14 s Ordynacji podatkowej. W tym kontekście podkreślił, że najistotniejszą częścią takiego wniosku jest wyczerpujące przedstawienie w nim stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w danej sprawie, a także jego oceny prawnej, zgodnie z wymogami art. 14b § 3 Ordynacja podatkowa. Podstawę postępowania współtworzą bowiem dane wskazane przez wnioskodawcę - konstytuujące stan faktyczny/zdarzenie przyszłe oraz jego ocenę prawną. Organ interpretacyjny nie jest uprawniony do dokonania samodzielnych ustaleń faktycznych ponad to, co podała strona. W wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych podania w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, zdaniem organu interpretacyjnego strona nie udzieliła skonkretyzowanych, wyczerpujących i niebudzących wątpliwości odpowiedzi na wszystkie zadane pytania. Informacje zawarte w opisie sprawy, nawet po jego uzupełnieniu są nieprecyzyjne, niespójne i niejednoznaczne.
Organ interpretacyjny wskazał, że w odniesieniu do pytania oznaczonego w wezwaniu nr 1, w którym poprosił o: "Wskazanie, między jakimi konkretnie podmiotami zostanie zawarta umowa partnerska, o której mowa we wniosku?", strona wskazała, że "Związek planuje zawrzeć umowę główną na realizację projektu z PARP oraz umowę partnerską z partnerem projektu. Związek w założeniu planuje zawarcie umowy partnerskiej z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości".
Zdaniem organu z tej odpowiedzi wynika, że stan sprawy nie jest jeszcze sprecyzowany, a strona dopiero planuje zawieranie umów.
Nadto na pytanie nr 3 o treści: "Wskazać jaki/jakie podmiot/podmioty jest/są Partnerem/Partnerami projektu?", udzielili odpowiedzi: "Partner projektu zostanie określony na etapie składania wniosku o dofinansowanie". W związku z tym organ uznał, że strona nie jest w stanie na tym etapie realizacji projektu jednoznacznie określić, kto będzie partnerem projektu. Natomiast w odniesieniu do pytania nr 4 o treści: "Czy Państwo występują w charakterze Partnera w związku z zawartą umową partnerską czy też w charakterze Lidera projektu?", strona wskazała: "Tak jak wskazane zostało we wniosku, dotyczy on zdarzenia przyszłego, nie zaś stanu faktycznego. Na ten moment, przed zawarciem umowy należy wskazać, że Związek zakłada, iż pozostawać będzie liderem projektu". Zdaniem organu strona nie potrafiła nawet określić, w jakim charakterze będzie występować w związku z zawartą umową partnerską, a jedynie zakłada możliwość występowania w charakterze lidera projektu. Następnie w odniesieniu do pytania nr 5 o treści: "Pomiędzy jakimi podmiotami zostaną zawarte umowy z podmiotami sektora MMŚP, na podstawie których wykonywana będzie usługa doradcza. Czy będą Państwo stroną ww. umowy? Jeśli będą Państwo stroną umowy, to jakie czynności wykonają Państwo na rzecz podmiotów sektora MMŚP na podstawie tej umowy?", strona wskazała - "Wnioskodawca pragnie prosić o doprecyzowanie przez organ zadanego pytania, ponieważ pozostaje ono niezrozumiale. Z jednej strony pytanie wskazuje bowiem na to z jakimi podmiotami zostaną zawarte umowy z podmiotami sektora MMŚP. Podmioty te zostaną wyłonione w ramach procedury rekrutacji, stąd na ten moment nie jest możliwe wskazanie podmiotów, z sektora MMŚP, z którymi zostanie zawarta umowa. Jeśli zaś organ żąda odpowiedzi w odmiennym zakresie prosimy o doprecyzowanie pytania".
Organ interpretacyjny nie zgodził się, że jego pytanie było niezrozumiałe, bowiem wymagano jedynie doprecyzowania opisu sprawy poprzez jak najbardziej szczegółowe i rzetelne przedstawienie wszelkich faktów i okoliczności, które mają miejsce w analizowanej sprawie, a więc m.in. o wskazanie, pomiędzy jakimi podmiotami zostaną zawarte umowy z podmiotami sektora MMŚP, czy strona będzie stroną ww. umowy, jakie czynności wykona na rzecz podmiotów sektora MMŚP. Informacje te były konieczne do przeanalizowania sprawy w celu wydania interpretacji indywidualnej i udzielenia odpowiedzi na sformułowane pytanie.
Strona nie wskazała, jakie czynności będzie wykonywać na rzecz tych podmiotów, zatem zdaniem organu interpretacyjnego nie sposób było w ogóle ustalić, czy będzie świadczyć jakiekolwiek usługi, czy też nie i na czyją rzecz. Opis zdarzenia przyszłego nie został przez stronę jednoznacznie przedstawiony.
Nadto na pytanie nr 9 o treści: "Pomiędzy jakimi konkretnie podmiotami będzie świadczona usługa doradcza?, strona odpowiedziała: "Partner będzie wykonywał zadania związane z opracowaniem analizy potrzeb rozwojowych MMSP oraz przygotowania na ich podstawie propozycji planów rozwojowych na rzecz uczestników projektu". Na pytanie nr 10 o treści: "W czyim imieniu i na czyją rzecz wykonywane zostaną usługi doradcze przez podmioty zewnętrzne? W ramach tego pytania należało również udzielić informacji, czy podmioty zewnętrzne wykonają te usługi na rzecz podmiotów sektora MMŚP w Państwa imieniu i na Państwa rzecz czy też w Państwa imieniu, ale na rzecz innych podmiotów (jakich)?", strona odpowiedziała: "W ramach projektu zadania wykonywane są na zlecenie lidera. Będą one wykonane w zakresie przewidzianym w projekcie na rzecz przedsiębiorców". Z kolei w odniesieniu do pytania nr 12 o treści: "W przypadku wskazania, że w odniesieniu do umowy partnerskiej został wyłoniony Lider, to należy wskazać, czy pomiędzy Liderem a Partnerem/Partnerami będzie świadczona jakakolwiek usługa/będą świadczone jakiekolwiek usługi lub dokonana dostawa towarów/dokonane dostawy towarów? Jeśli tak, to należy wskazać, jakie to będą dostawy towarów/świadczenia usług oraz przez kogo i na czyją rzecz dokonywane.", udzielili Państwo następującej odpowiedzi: "W związku z tym, że nie została zawarta jeszcze umowa partnerska (tak jak wskazano, na ten moment wnioskiem objęte jest zdarzenie przyszłe, a nie stan faktyczny) więc brak jest możliwości wskazania jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytanie. Przy czym założeniem pozostają to aby partner wystawiał na rzecz Związku, który będzie liderem, faktury w związku z realizowanymi zadaniami polegającymi na opracowaniu analizy potrzeb rozwojowych oraz przygotowania planów rozwojowych".
Organ wskazał, że na pytanie nr 13 o treści: "Czy Państwo będą świadczyć jakiekolwiek usługi i/lub dokonywać dostawy towarów na rzecz pozostałych Partnerów? Jeśli tak, to należy wskazać, jakie to będą dostawy towarów/świadczenia usług oraz na rzecz jakich Partnerów wykonywane", strona odpowiedziała, że: "Mając na uwadze brak zawarcia na ten moment umowy nie jest możliwe udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytanie".
Zatem zdaniem organu interpretacyjnego strona nie udzieliła odpowiedzi na pytania nr 9, nr 10, nr 12 i nr 13, a w konsekwencji nie sposób było ustalić, jaka jest/będzie jej rola w planowanym zdarzeniu przyszłym. Jakie konkretnie czynności zostaną przez nią wykonane.
Nadto w odniesieniu do pytania nr 21 o treści: "Czy ww. umowy z uczestnikami projektu przewidują możliwość odstąpienia od umowy zarówno przez uczestnika projektu, jak i przez Związek? Jeśli tak, to jakie będą przesłanki (uregulowania) odnośnie odstąpienia od umów przez ww. strony?", odpowiedzieli wskazano, że: "Na obecnym etapie brak jest możliwości wskazania czy zawarte umowy będą zawierać prawo do odstąpienia od nich". W pytaniu nr 23 o treści: "Na sfinansowanie jakich konkretnie czynności (usług/dostaw towarów) przeznaczany jest wkład własny wnoszony przez poszczególnych uczestników projektu? Czy uczestnicy projektu otrzymują świadczenie zwrotne za wniesiony wkład (jakie konkretnie), jeśli tak to od kogo?", strona wyjaśniła: " Dokumentacja posiadana przez Związek nie pozwala na jednoznaczne wskazanie jakie świadczenie otrzymywane jest przez uczestnika projektu w zamian za wkład własny. Przedsiębiorca biorący udział w projekcie otrzymuje określone świadczenie w postaci stworzenia planu rozwojowego i dokumenty projektowe dotychczas nie wymagały wskazania jakie czynności wykonywane są w części dofinansowanej, a jakie w części, w której otrzymano wkład własny". Organ wskazał także na pytanie nr 29 o treści: "Na jakiej podstawie (jakich dokładnie umów) i kiedy (przed, w trakcie czy po wykonaniu projektu) nastąpi finansowanie ww. projektu? Gdzie strona wskazała, że: "Na podstawie zawartej umowy, przy czym umowa ta nie została jeszcze zawarta stąd brak jest możliwości precyzyjnego odniesienia się do zadanego pytania" oraz na pytanie nr 32 o treści: "Czy instytucje przekazujące środki finansowe zleciły Związkowi wykonanie określonych zadań i oczekują od Państwa jakichś konkretnych efektów - jakich? Jakie informacje o wynikach projektu Związek jest zobowiązany przekazać ww. instytucjom? Gdzie strona odpowiedziała, że: "W związku z tym, że jeszcze nie została zawarta umowa, stąd nie można mówić o zleceniu zadań do wykonania brak jest możliwości jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytanie". Natomiast odnośnie pytania nr 41 o treści: "Czy środki będą tylko w dyspozycji Związku w całości czy też Związek na realizację powierzonych w ramach umowy zadań otrzyma część dotacji? Jaką część i kto wówczas otrzyma resztę środków.", strona wskazała, że: "Na ten moment Związek nie jest w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytanie, jednakże w założeniu wszystkie środki mają pozostawać w dyspozycji związku".
Zdaniem organu interpretacyjnego na podstawie udzielonych przez stronę sprzecznych i niejednoznacznych informacji nie sposób jednoznacznie wywnioskować, czy będzie realizowała jakiekolwiek usługi na rzecz przedsiębiorców oraz partnerów, a także na jakie działania strona przeznaczy otrzymaną dotację, a w konsekwencji czy kwota dofinansowania w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu. Zatem na podstawie tak sformułowanego - hipotetycznego i nieskonkretyzowanego opisu zdarzenia przyszłego - nie sposób stwierdzić, czy przekazane dla strony środki finansowe z Europejskiego Funduszu Społecznego na realizację wskazanego projektu należy uznać za środki, które mają bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez stronę usług. Okoliczności sprawy nie pozwalają na jednoznaczne wskazanie, czy i jakie świadczenie otrzymywane jest przez uczestnika projektu w zamian za wkład własny i jakie za otrzymaną dotację oraz przez kogo zostanie wyświadczone, bo jeszcze sama strona tego nie wie.
Udzielenie jednoznacznych, skonkretyzowanych i niebudzących wątpliwości odpowiedzi w powyższym zakresie było istotne dla dokonania analizy, czy kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, organ interpretacyjny stwierdził, że odpowiedzi na pytania nr 1, nr 4, nr 5, nr 9 i nr 10 nie są jednoznaczne i spójne, jak również, strona nie udzieliła odpowiedzi na pytania nr 12, nr 13, nr 21, nr 23, nr 29, nr 32 i nr 41, a tak przedstawiony opis zdarzenia przyszłego nadal budzi wątpliwości i nie pozwala na dokonanie właściwego rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie. W szczególności nie sposób stwierdzić/wywnioskować, czy i jaką usługę będzie strona świadczyć i na czyją rzecz oraz czy dotacja na te działania przeznaczona podlega opodatkowaniu, czy też nie. Strona jest zobowiązani do przedstawienia wyczerpującego, jednoznacznego i skonkretyzowanego opisu sprawy, a organ jest zobowiązany do dokonania interpretacji konkretnego przepisu prawa podatkowego pod kątem przedstawionego opisu sprawy. Nie zaś odwrotnie. Organ nie powinienem domniemywać pewnych faktów, bowiem powinny być one jasno określone i przedstawione we wniosku.
Zdaniem organu tym samym nie zostały wypełnione przesłanki określone w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej i to był powód niewydania interpretacji indywidualnej.
Nadto organ zwrócił uwagę, że przedstawiony we wniosku opis sprawy w części został również przedstawiony w czasie teraźniejszym. Dla przykładu:,,(...) Związek w ramach swojej działalności realizuje projekty współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego na podstawie umowy z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości. (...) Rozliczenie dotacji oraz jej wysokość w żaden sposób nie jest uzależniona od sposobu finansowania wkładu własnego przedsiębiorcy. (...) Wysokość dofinansowania jest uzależniona od ilości przedsiębiorców objętych projektem - dofinansowanie przeznaczone jest bowiem jedynie na wydatki kwalifikowane. (...) Również wartość dofinansowania nie jest bezpośrednio uzależniona od ilości uczestników, bowiem w różnych przedsiębiorstwach są świadczone usługi o różnej wartości". Zatem sama strona formułowała opis sprawy częściowo w stanie faktycznym, a raz w formie zdarzenia przyszłego, co w żadnym stopniu nie zostało zakwestionowane. Nawet sformułowane we wniosku pytanie zostało zadane w czasie teraźniejszym: "Czy kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT?". Wezwanie zostało tak sformułowane z uwagi na treść wniosku, która w części wskazywała, że dofinansowanie zostało już udzielone, a projekty współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego są już realizowane na podstawie umowy zawartej z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości, a część jako zdarzenie przyszłe.
Ponadto organ nie zgodził się, że stwierdzeniem, że: "(...) wezwanie wymagało przesądzenia od strony kwestii, która stanowiła zagadnienie problemowe. Jedno z zadanych pytań brzmiało "czy otrzymane dofinansowanie z PARP ma bezpośredni wpływ na cenę wykonywanych przez Państwa w ramach projektu czynności/usług?". Odpowiedź na to pytanie zasadniczo stanowi rozstrzygnięcie w sprawie czy dotacja będzie podlegać opodatkowaniu czy też nie, a to właśnie odpowiedzi na to pytanie żąda wnioskodawca od organu". Organ wskazał, że strona odpowiedziała, że "W ocenie Związku otrzymanie dofinansowania nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usług, ponieważ usługa w przypadku braku dofinansowania nie zostałaby w ogóle wykonana. Przy czym pragniemy zauważyć, że jest to element wykładni przepisu art. 29a u.p.t.u. i ocena tej kwestii należy do organu wydającego interpretację".
Organ podniósł, że stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku. Zatem pytanie dotyczące otrzymanego dofinansowania, było konieczne do rozstrzygnięcia, czy kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy.
Dlatego uznać należało, że organ nie wyszedł poza ramy prawne wezwania, wymagając samodzielnego udzielenia odpowiedzi na zagadnienie problemowe.
W konsekwencji wobec nie skutecznego uzupełnienia wniosku zasadne było pozostawienie go przez organ interpretacyjny bez rozpatrzenia.
W skardze skarżąca domagała się uchylenia powyższego postanowienia i wydania interpretacji indywidualnej. Zarzuciła naruszenie:
- art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji gdy wnioskodawca udzielił w przepisanym terminie wyczerpującej odpowiedzi na wezwanie przez odpowiedź na wszystkie pytania, w sytuacji gdy wniosek dotyczył zdarzenia przyszłego, co do którego nie było możliwe przedstawienie żądanych informacji;
- art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie na skutek przyjęcia przez organ, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze stanem faktycznym (na co wskazywały wprost pytania sformułowane w wezwaniu), a nie ze zdarzeniem przyszłym, co doprowadziło do wadliwego pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sytuacji gdy to wezwanie przygotowane zostało wadliwie pod względem metodologicznym i merytorycznym;
- art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędne zastosowanie na skutek sporządzenia przez organ wadliwego pod względem merytorycznym i metodologicznym wezwania do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, które mimo wskazania przez wnioskodawcę, że zdarzenie ma charakter przyszły zawierało pytania charakterystyczne dla wniosków o wydanie interpretacji będących stanem faktycznym oraz
- art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez ich błędne zastosowanie na skutek sformułowania pytań w taki sposób, który wymagał od wnioskodawcy samodzielnego sformułowania rozstrzygnięcia na pytania stanowiące zagadnienie zawarte w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
W uzasadnieniu podniosła, że złożyła wniosek o wydanie interpretacji, który dotyczył zdarzenia przyszłego. Organ zdecydował się na wezwanie, jednak odpowiedz strony została uznana za nieprecyzyjną i na tej podstawie wydano postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
W ocenie strony jej odpowiedzi pozostawały precyzyjne, dlatego za wadliwe rozstrzygnięcie procesowe należy uznać wydanie postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W tym kontekście wadliwy jest pogląd, że zdarzenie przyszłe należy traktować jako odpowiednik stanu faktycznego, za wyjątkiem atrybutu "zaistnienia". Oczywistym bowiem pozostaje, że zdarzenie przyszłe o ile może posiadać elementy właściwe dla stanu faktycznego, to nigdy stanem faktycznym nie będzie, z uwagi na aspekt niepewności oraz brak możliwości przewidzenia ostatecznego ukształtowania danego stosunku prawnego.
Zdaniem strony zastosowanie się do wezwania doprowadziłoby do wydania interpretacji o charakterze warunkowym, co również pozostaje działaniem wadliwym. Przyjęcie odmiennego od powyższego zapatrywania skutkowałoby aprobatą sytuacji, w której to subiektywne zapatrywanie organu decydowałoby o tym, czy przedstawiony przez wnioskodawcę opis stanu faktycznego lub też zdarzenia przyszłego jest wyczerpujący. Z uwagi na brak kompletu wszystkich dokumentów, wskazania treści których żądał organ nie było możliwe udzielenie odpowiedzi na zadane pytania w takim zakresie w jakim on tego wymagał. Przy czym przeszkoda ta miała charakter obiektywny i nie wpływała na możliwość rozpatrzenia sprawy. Organ pozostawał zobligowany do wydania interpretacji indywidualnej odnoszącej się do zdarzenia przyszłego, które wprost zostało wskazane w złożonym wniosku, nawet w sytuacji gdy strona nie dysponuje jeszcze wszystkimi dokumentami żądanymi przez organ. To bowiem właśnie różni zdarzenie przyszłe od stanu faktycznego, że jest ono w pewnym stopniu hipotetyczne. Stąd organ ponownie rozpoznając sprawę powinien zwrócić szczególną uwagę na sposób formułowania przedmiotowego wezwania. Pytania sformułowane w czasie teraźniejszym, które w założeniu wskazują na to, że projekt już sam w sobie jest realizowany, a nie jest tak jak wskazuje to wnioskodawca w fazie przygotowania.
Skarżąca podniosła także, że wezwanie wymagało przesądzenia kwestii, która stanowiła zagadnienie problemowe - "czy otrzymane dofinansowanie z PARP ma bezpośredni wpływ na cenę wykonywanych przez Państwa w ramach projektu czynności/usług?". Odpowiedź na to pytanie zasadniczo stanowi rozstrzygnięcie w sprawie czy dotacja będzie podlegać opodatkowaniu czy też nie, a to właśnie odpowiedzi na to pytanie żąda wnioskodawca od organu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
W toku sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia, przeprowadzonej na podstawie kryterium zgodności z prawem, kluczową kwestią w rozpoznanej sprawie jest ocena, czy organ interpretacyjny właściwie zastosował w sprawie art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji zasadnie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Z treści skargi wynika, że skarżąca stoi na stanowisku, iż złożony przez nią wniosek wraz z nadesłanym na wezwanie organu uzupełnieniem był kompletny i dodatkowo brak było podstaw do wezwania odnośnie do okoliczności które powinny stanowić rozstrzygnięcie organu, a nie element stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego wskazany we wniosku. Natomiast zdaniem organu pomimo wezwania skarżącej do sprecyzowania stanu faktycznego i własnego stanowiska w sprawie, nie odpowiedziała w sposób wyczerpujący na wszystkie pytania, co uniemożliwiło ocenę jego treści przez pryzmat pytania strony.
Z uwagi na tak zarysowany przedmiot sporu wskazać należy, że postępowanie w sprawie indywidualnych interpretacji uregulowane zostało w Rozdziale 1a Działu II Ordynacji podatkowej, jednakże na mocy art. 14h tej ustawy ustawodawca zezwolił na odpowiednie stosowanie w tej procedurze niektórych innych przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV.
Zgodnie z przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor KIS, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2). Stosownie zaś do art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1-2). Stosownie zaś do 14g § 1 Ordynacji podatkowej, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 lub 3a lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.
Należy wyjaśnić, iż interpretacja indywidualna, w przeciwieństwie do interpretacji ogólnej (art. 14a) ma charakter jednostkowy i konkretny w odniesieniu do podmiotu, który wystąpił o jej udzielenie. Dlatego stosownie do art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej w istocie dotyczy tylko indywidualnej, określonej sprawy danego podmiotu i dla niego wyłącznie, jako adresata wydanej interpretacji, wynik postępowania będzie miał znaczenie prawne - w kontekście ochrony prawnej z tytułu zastosowania się do tej interpretacji.
W tym miejscu wskazać należy, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przyszły), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe musi wiec być opisane w sposób konkretny i jednoznaczny (por, wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2014 r.. sygn. akt I SA/Kr 1803/13 (wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sadów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nadto podkreślić należy odnosząc się do wywodów skargi, że organ interpretacyjny nie może ani domniemywać takich czy innych intencji (zamiarów) podatnika, ani za podatnika ustalać stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), uzupełniać go czy oceniać jego zgodność z rzeczywistością. Organ, na podstawie wyczerpująco przestawionego zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, winien udzielić odpowiedzi kategorycznej. Funkcją przypisaną interpretacji indywidualnej przez ustawodawcę jest dokonanie wykładni przepisów prawa podatkowego i wskazanie powodów dlaczego taki, a nie inny przepis znajdzie zastosowanie w konkretnie opisanej sytuacji. Podkreślić należy, że interpretacja, nie może stanowić jedynie ogólnych rozważań nad ewentualnymi konsekwencjami podatkowymi, jakie mogą zaistnieć na gruncie stanu faktycznego zarysowanego ogólnikowo, nieprecyzyjnie, alternatywnie. Pytanie wnioskodawcy musi w sposób bezpośredni odnosić się do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, gdyż to zakres pytania z kolei wyznacza zakres oceny prawnej dokonanej przez organ interpretacyjny. Pomiędzy stanem fatycznym/zdarzeniem przyszłym, zadanym pytaniem i oceną wnioskodawcy występuje ścisły związek polegający na tym, że w stanie fatycznym musi zawierać się zdarzenie do którego odnosi się zadane pytanie, natomiast stanowisko własne wnioskodawcy powinno zawierać odpowiedź na postawione pytanie.
Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, unormowane w art. 14b-14s Ordynacji podatkowej, stanowi szczególny typ postępowania administracyjnego. Specyfika tego postępowania polega m.in. na tym, że organ wydający interpretację może poruszać się tylko i wyłącznie w normach prawnych zastosowanych w granicach konkretnie wskazanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej, zatem stanowiska strony.
Należy podkreślić, że w postępowaniu interpretacyjnym stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony we wniosku może mieć charakter hipotetyczny, co w niniejszej sprawie stara się poddawać w wątpliwość strona, sugerując, że organ wzywając ją do uzupełnienia wniosku - taką możliwość wyłącza. Jednakże strona we wniosku musi wskazywać szczegółowo stan sprawy (choćby hipotetyczny) oraz zastosowane odpowiednich/stosownych przepisów. Dopiero przy odpowiedniej "precyzyjności" tego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, obowiązkiem organu jest udzielenie odpowiedzi, czyli wydanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Interpretacja indywidualna nie może bowiem być wydana w oparciu o stan faktyczny/ zdarzenie przyszłe, który budzi wątpliwości, ani też w oparciu o stanowisko własne strony nieodnoszące się bezpośrednio do postanowionego pytania, gdyż w takiej sytuacji intencje wnioskodawcy nie są dla organu do końca czytelne.
Reasumując należy podkreślić, że interpretacja indywidualna nie może polegać jedynie na dywagowaniu na temat stanu faktycznego i zawierać wariantowe ujęcia problemów wskazanych we wniosku.
W niniejszej sprawie zagadnienie prawne objęte wnioskiem skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczyło wątpliwości czy kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT?
Wobec powyższego konieczne okazało się skonstatowanie, że kwestią pierwotną i zarazem zasadniczą z perspektywy organu interpretacyjnego było ustalenie, czy w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej strona będzie realizowała na rzecz przedsiębiorców i innych podmiotów konkretne czynności stanowiące dostawę towaru lub świadczenie usługi, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a dopiero w następstwie tego czy w związku z nimi otrzymywana kwota dofinansowania powinna lub nie powinna wchodzić do podstawy opodatkowania tych czynności stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Analizując elementy składające się na treść art. 29a ust. 1 ustawy o VAT należy wyjaśnić, że włączenie do podstawy opodatkowania otrzymanych dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze uwarunkowane jest bezpośrednim ich wpływem na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Oznacza to, że ustalenia w określonej kolejności wymagają następujące okoliczności: wykonanie usługi/dostawa towaru, które podlegają opodatkowaniu; wpływ dotacji na cenę tychże świadczeń; ustalenie, że wpływ ten ma charakter bezpośredni; włączenie dotacji mającej taki przymiot do podstawy opodatkowania z tytułu wykonania opodatkowanej usługi/dostawy towaru.
Zatem prawidłowo wskazał organ interpretacyjny podniósł, że w pierwszej kolejności wnioskodawca winien wyjaśnić czy i jakie świadczenie otrzymane jest przez uczestnika projektu w zamian za wkład własny i jakie za otrzymaną dotację oraz przez kogo zostanie wyświadczone, bo zarówno we wniosku jak i odpowiedzi na wezwanie strona nie była w stanie tych okoliczności wyjaśnić.
W celu odpowiedzi na pytanie przedstawione we wniosku, organ winien dysponować konkretnym, precyzyjnym i nie budzącym wątpliwości stanem faktycznym. W szczególności organ winien dysponować informacjami, które w sposób szczegółowy opisują rolę jaką pełni strona w realizacji projektu - czy będzie realizowała jakiekolwiek usługi na rzecz przedsiębiorców oraz partnerów, na jakie działania przeznaczy otrzymaną dotację, a dopiero w konsekwencji mógłby odpowiedzieć na pytanie zadane we wniosku.
Zdaniem Sądu w podanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (oraz jego uzupełnieniu), brak było wystarczających zindywidualizowanych informacji w odniesieniu do realizacji wskazanego projektu a w szczególności roli skarżącej w nim przewidzianej. Czy i jakie świadczenia zostaną otrzymane przez uczestnika projektu w zamian za wkład własny i jakie za otrzymaną dotację oraz przez kogo zostanie wyświadczone. Strona niekonsekwentnie mówi także we wniosku o zdarzeniu przyszłym, a także opisuje stan faktyczny. Mówiąc o zdarzeniu przyszłym nie jest w stanie jednoznacznie odpowiedzieć na pytania organu interpretacyjnego. Tak jakby struktura podziału ról w ramach realizacji projektu nie była jeszcze przez nią w pełni określona. Tymczasem dopiero opisane powyżej szczegółowe dane umożliwiłyby organowi ustalenie okoliczności które umożliwiłyby odpowiedz na pytanie zadane we wniosku o wydanie interpretacji.
Zdaniem Sądu wobec treści wniosku organ prawidłowo, działając na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h o.p., zobowiązał skarżącą do uzupełnienia stanu faktycznego, poprzez jednoznaczną odpowiedź na szereg pytań. Sąd stwierdza, iż pytania w wezwaniu sformułowane były precyzyjnie i wprost odnosiły się do stanu faktycznego opisanego we wniosku podatnika, a przede wszystkim zmierzały do skonkretyzowania stanu faktycznego w taki sposób, aby możliwe było wydanie interpretacji. Ponadto organ w wezwaniu pouczył skarżącą o skutkach nie uzupełnienia wniosku.
W odpowiedzi na pytanie nr 1 dotyczące stron umowy partnerskiej, strona wskazała, że "Związek planuje zawrzeć umowę główną na realizację projektu z PARP oraz umowę partnerską z partnerem projektu. Związek w założeniu planuje zawarcie umowy partnerskiej z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości".
Organ prawidłowo wywiódł, że stan sprawy nie jest jeszcze sprecyzowany, a strona dopiero planuje zawieranie umów.
W pyt nr 3 organ pytając o podmioty będące partnerami projektu uzyskał od strony odpowiedź, że "Partner projektu zostanie określony na etapie składania wniosku o dofinansowanie". Zatem organ zasadnie przyjął, że strona nie jest w stanie na tym etapie realizacji projektu jednoznacznie określić, kto będzie partnerem projektu. Natomiast w odniesieniu do pytania nr 4 dotyczącego tego czy strona występuje w charakterze partnera czy lidera projektu strona wskazała: "Tak jak wskazane zostało we wniosku, dotyczy on zdarzenia przyszłego, nie zaś stanu faktycznego. Na ten moment, przed zawarciem umowy należy wskazać, że Związek zakłada, iż pozostawać będzie liderem projektu". Zasadnie organ zwrócił uwagę, że strona nie potrafiła nawet określić, w jakim charakterze będzie występować w związku z zawartą umową partnerską, a jedynie zakłada możliwość występowania w charakterze lidera projektu. Następnie w odniesieniu do pytania nr 5 o treści: "Pomiędzy jakimi podmiotami zostaną zawarte umowy z podmiotami sektora MMŚP, na podstawie których wykonywana będzie usługa doradcza. Czy będą Państwo stroną ww. umowy? Jeśli będą Państwo stroną umowy, to jakie czynności wykonają Państwo na rzecz podmiotów sektora MMŚP na podstawie tej umowy?", strona wskazała - "Wnioskodawca pragnie prosić o doprecyzowanie przez organ zadanego pytania, ponieważ pozostaje ono niezrozumiale. Z jednej strony pytanie wskazuje bowiem na to z jakimi podmiotami zostaną zawarte umowy z podmiotami sektora MMŚP. Podmioty te zostaną wyłonione w ramach procedury rekrutacji, stąd na ten moment nie jest możliwe wskazanie podmiotów, z sektora MMŚP, z którymi zostanie zawarta umowa. Jeśli zaś organ żąda odpowiedzi w odmiennym zakresie prosimy o doprecyzowanie pytania".
Wobec powyższego należy uznać, że prawidłowo organ wywodził, że pytał w celu doprecyzowania opisu sprawy poprzez jak najbardziej szczegółowe i rzetelne przedstawienie wszelkich faktów i okoliczności, które mają miejsce w analizowanej sprawie, a więc m.in. o wskazanie, pomiędzy jakimi podmiotami zostaną zawarte umowy z podmiotami sektora MMŚP, czy strona będzie stroną ww. umowy, jakie czynności wykona na rzecz podmiotów sektora MMŚP. Informacje te były konieczne do przeanalizowania sprawy w celu wydania interpretacji indywidualnej i udzielenia odpowiedzi na sformułowane pytanie.
Strona nie wskazała, jakie czynności będzie wykonywać na rzecz tych podmiotów, zatem prawidłowo organ interpretacyjny podniósł, że nie sposób było w ustalić, czy strona będzie świadczyć jakiekolwiek usługi i na czyją rzecz.
Nadto na pytanie nr 9 o treści: "Pomiędzy jakimi konkretnie podmiotami będzie świadczona usługa doradcza?, strona odpowiedziała: "Partner będzie wykonywał zadania związane z opracowaniem analizy potrzeb rozwojowych MMSP oraz przygotowania na ich podstawie propozycji planów rozwojowych na rzecz uczestników projektu". Na pytanie nr 10 o treści: "W czyim imieniu i na czyją rzecz wykonywane zostaną usługi doradcze przez podmioty zewnętrzne? W ramach tego pytania należało również udzielić informacji, czy podmioty zewnętrzne wykonają te usługi na rzecz podmiotów sektora MMŚP w Państwa imieniu i na Państwa rzecz czy też w Państwa imieniu, ale na rzecz innych podmiotów (jakich)?", strona odpowiedziała: "W ramach projektu zadania wykonywane są na zlecenie lidera. Będą one wykonane w zakresie przewidzianym w projekcie na rzecz przedsiębiorców". Z kolei w odniesieniu do pytania nr 12 o treści: "W przypadku wskazania, że w odniesieniu do umowy partnerskiej został wyłoniony Lider, to należy wskazać, czy pomiędzy Liderem a Partnerem/Partnerami będzie świadczona jakakolwiek usługa/będą świadczone jakiekolwiek usługi lub dokonana dostawa towarów/dokonane dostawy towarów? Jeśli tak, to należy wskazać, jakie to będą dostawy towarów/świadczenia usług oraz przez kogo i na czyją rzecz dokonywane.", udzielili Państwo następującej odpowiedzi: "W związku z tym, że nie została zawarta jeszcze umowa partnerska (tak jak wskazano, na ten moment wnioskiem objęte jest zdarzenie przyszłe, a nie stan faktyczny) więc brak jest możliwości wskazania jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytanie. Przy czym założeniem pozostają to aby partner wystawiał na rzecz Związku, który będzie liderem, faktury w związku z realizowanymi zadaniami polegającymi na opracowaniu analizy potrzeb rozwojowych oraz przygotowania planów rozwojowych".
Organ wskazał, że na pytanie nr 13 o treści: "Czy Państwo będą świadczyć jakiekolwiek usługi i/lub dokonywać dostawy towarów na rzecz pozostałych Partnerów? Jeśli tak, to należy wskazać, jakie to będą dostawy towarów/świadczenia usług oraz na rzecz jakich Partnerów wykonywane", strona odpowiedziała, że: "Mając na uwadze brak zawarcia na ten moment umowy nie jest możliwe udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytanie".
Zatem zasadnie organ interpretacyjny przyjął, że strona w istocie nie udzieliła odpowiedzi na pytania nr 9, nr 10, nr 12 i nr 13, a w konsekwencji nie sposób było ustalić, jaka jest/będzie jej rola w planowanym zdarzeniu przyszłym. Jakie konkretnie czynności zostaną przez nią wykonane. Na podstawie kolejnych udzielonych przez stronę sprzecznych i niejednoznacznych informacji nie sposób było także jednoznacznie wywnioskować, czy będzie realizowała jakiekolwiek usługi na rzecz przedsiębiorców oraz partnerów, a także na jakie działania strona przeznaczy otrzymaną dotację, a w konsekwencji czy kwota dofinansowania w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu. Zatem na podstawie tak sformułowanego - hipotetycznego i nieskonkretyzowanego opisu zdarzenia przyszłego - nie sposób było odpowiedzieć na pytanie, czy przekazane dla strony środki finansowe z Europejskiego Funduszu Społecznego na realizację wskazanego projektu należy uznać za środki, które mają bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez stronę usług. Okoliczności sprawy nie pozwalają na jednoznaczne wskazanie, czy i jakie świadczenie otrzymywane jest przez uczestnika projektu w zamian za wkład własny i jakie za otrzymaną dotację oraz przez kogo zostanie wyświadczone, bo jeszcze sama strona tego nie wie.
Należy podkreślić, że dopiero udzielenie jednoznacznych, skonkretyzowanych i niebudzących wątpliwości odpowiedzi dałoby podstawę dla dokonania analizy, czy kwota dofinansowania pochodząca ze środków europejskich otrzymana w ramach realizowanego projektu podlega opodatkowaniu na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Organ interpretacyjny uznał, że odpowiedzi na pytania nr 1, nr 4, nr 5, nr 9 i nr 10 były niejednoznaczne i niespólne, strona nie udzieliła odpowiedzi na pytania nr 12, nr 13, nr 21, nr 23, nr 29, nr 32 i nr 41. Zatem przedstawiony przez nią opis zdarzenia przyszłego nadal budził wątpliwości i nie pozwalał na dokonanie właściwego rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie. Organ nie mógł odpowiedzieć na pytanie, czy i jaką usługę na czyją rzecz będzie świadczyć strona oraz czy dotacja na te działania przeznaczona podlega opodatkowaniu.
W konsekwencji stan faktyczny przedstawiony przez stronę nie zawiera jednoznacznych precyzyjnych danych dotyczących świadczonych w ramach projektu usług pozwalających na odpowiedz na pytanie wskazane we wniosku.
Sąd w pełni podziela dokonaną przez organ w zaskarżonym postanowieniu ocenę udzielonych przez podatnika odpowiedzi. W szczególności Sąd zgadza się z organem, że skarżący nie udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania i że nie przedstawił w sposób jednoznaczny własnego stanowiska w sprawie.
Tym samym organ nie dysponował kompletem informacji niezbędnych do wydania na jej rzecz indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Na podstawie bowiem złożonego wniosku oraz jego uzupełnienia organ nie miał możliwości skonstruowania uzasadnienia prawnego interpretacji indywidualnej. Ocena skutków podatkowych przedstawionego we wniosku opisu sprawy nie mogła zostać dokonana prawidłowo wskutek niesprecyzowania informacji, które determinują określone skutki podatkowe.
Sąd stwierdza, iż organ prawidłowo pozostawił wniosek skarżącej bez rozpatrzenia, gdyż nie uzupełniła ona jego braków – w sposób prawidłowy we wskazanym przez Dyrektora KIS terminie.
Mając na uwadze powyższe i nie znajdując innych naruszeń prawa, skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, na mocy art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ) Sąd oddalił skargę.